Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Η Ουγγαρία εξορίζει τους καταυλισμούς προσφύγων από τις πόλεις

Η Ουγγαρία εξορίζει τους καταυλισμούς προσφύγων από τις πόλεις

Για να μην ενοχλούνται οι κάτοικοι από τις μάζες των προσφύγων

Η Ουγγαρία εξορίζει τους  καταυλισμούς προσφύγων από τις πόλεις



  Έξω από τις αστικές περιοχές σκοπεύει να μεταφέρει η Βουδαπέστη τους καταυλισμούς προσφύγων, ώστε οι κάτοικοι «να μην ενοχλούνται από τις μάζες προσφύγων», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο επιτελάρχης του πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπάν, Γιάνος Λαζάρ.

Παράλληλα, η κατασκευή του αμφιλεγόμενου φράχτη στα νότια σύνορα συνεχίζεται, με τη συμβολή στρατιωτών και φυλακισμένων.

Όπως ανέφερε ο Λαζάρ, οι καταυλισμοί θα μεταφερθούν στις παρυφές των αστικών περιοχών, διευκρινίζοντας πως η θέση της κυβέρνησης είναι να μην υπάρχουν πλέον καταυλισμοί σε κατοικημένες περιοχές.

Ένας από τους καταυλισμούς, εξήγησε ο Λαζάρ, θα μεταφερθεί στα σύνορα με τη Σερβία «ώστε να μην ενοχλούνται οι κάτοικοι από τις μάζες προσφύγων» όπως είπε.

Από την αρχή του χρόνου, οι ουγγρικές αρχές έχουν καταγράψει 81.000 μετανάστες χωρίς χαρτιά (σχεδόν όλοι από τα σερβικά σύνορα).

Η Βουδαπέστη είχε δει εδώ και χρόνια άνοδο εθνικιστικών και ξενοφοβικών συναισθημάτων, αρκετά πριν την επιδείνωση της μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη - σήμερα, το ξενοφοβικό κόμμα Fidesz είναι δεύτερο κόμμα στην ουγγρική Βουλή.

Μνημονιακά παραλειπόμενα

Μνημονιακά παραλειπόμενα

...που παρέπεσαν στο φρενήρη ρυθμό των τελευταίων ημερών και παρουσιάζονται τώρα περίπου στο στιλ των σαββατιάτικων του θοδωρή, από το cogito ergo sum.

-Εάν τελικά ο σόιμπλε και οι ηπα επιδίωκαν το διπλό νόμισμα και το είχαν προετοιμάσει ως ενδεχόμενο, τότε γιατί δεν έγινε πραγματικότητα ή μάλλον γιατί αναβλήθηκε;

-Με το άχαστο σερί της τζάκρη, που έχει το απόλυτο στην ψήφιση μνημονίων, δε θα έπρεπε κανονικά να σταματήσουν επί τόπου την ψηφοφορία και να τη βραβεύσουν, προτού συνεχίσουν;
-«Εσείς με φίλη κι εμείς με τον παφίλη». Με τον πρώτο να το ρίχνει λίγο στην αμπελοφιλοσοφία προτού ψηφίσει το μνημόνιο, γιατί σφοι, όπως έλεγε και ο βέμπερ: «ναι σε όλα».
-Και ο δρίτσας; Πώς αισθάνονται όσοι τον πίστεψαν για τίμιο και ηθικό στοιχείο στις δημοτικές εκλογές του πειραιά; Ή νόμιζαν πως θα βάλει φρένο στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού του, από το υπουργικό του πόστο;
-Ένα μεγάλο μπράβο στην κοε για το «όχι» της. Αλλά την επόμενη φορά να θυμηθεί να φέρει κι ελικόπτερο, να δούμε ποιος θα πρωτομπεί, σαν την αργεντινή.

-Ο κυρίτσης ξεκίνησε την κοινοβουλευτική του θητεία άκρως ελπιδοφόρα, με ένα ναι σε όλα, και είπε πως ήταν η πιο ντροπιαστική στιγμή στη ζωή του, από τότε που ήταν στην τρίτη δημοτικού και κατουρήθηκε. Με τη διαφορά πως τώρα ήταν χέστης και πολύ μεγαλύτερος σε ηλικία, οπότε δεν έχει δικαιολογίες.
-Ο μιχελογιαννάκης αποτελεί τη ντροπή της κρήτης, ή μάλλον τον ορισμό του «κρητίκαρου» (κι όχι του κρητικού), και της «παλικαριάς» που τον χαρακτηρίζει.

Ιδού η «εναλλακτική», κύριοι

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

   «Εναλλακτική υπάρχει;» ρωτούσε ο κ.Τσίπρας όταν προχτές στη Βουλή, ως άλλος Σαμαράς, ως άλλος Βενιζέλος, ως άλλος Παπαδήμος και Παπανδρέου, ψήφιζε το δικό του, το «αριστερό» Μνημόνιο, το «Μνημόνιο Τσίπρα».

    Και απαντούσε: Όχι, η μόνη εναλλακτική είναι το σχέδιο Σόιμπλε! Άρα, κατά τον κ.Τσίπρα όποιος είναι εναντίον των Μνημονίων είναι υπέρ του… Σόιμπλε!  Αλήθεια τόσα χρόνια που ο κ.Τσίπρας ψήφιζε κατά των Μνημονίων, έπαιζε το παιχνίδι του Σόιμπλε;…
    «Υπάρχει εναλλακτική;» ρωτούν υποκριτικά εκείνοι που πρωτοστατούν στον εγκιβωτισμό της σκέψης του λαού στο δίλλημα «ευρώ ή δραχμή», λες κι αυτό είναι το ερώτημα.
  
  Αλλά φυσικά, όπως η «εναλλακτική» στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής δεν ήταν η καπιταλιστική Ελλάδα του ευρώ, έτσι και η «εναλλακτική» στην καπιταλιστική Ελλάδα του ευρώ δεν είναι η επιστροφή στην καπιταλιστική Ελλάδα της δραχμής.

    Το «ευρώ ή δραχμή» λοιπόν είναι η παραπειστική προσπάθεια όσων θέλουν να ξεστρατίσουν τη σκέψη του λαού και να κλείσουν αντί να ανοίξουν μια πραγματική συζήτηση για το αν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος.
  
  Και το κάνουν την ώρα ακριβώς που οι εξελίξεις βοούν ότι: Άλλη οδός για μια Ελλάδα κυρίαρχη και ένα λαό με προκοπή και με ολόκληρη αξιοπρέπεια δεν υπάρχει από την οδό της εξόδου από την ΕΕ. Και ακόμα παραπέρα: Άλλη οδός από αυτή που περιγράφεται στο ερώτημα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» δεν υπάρχει.

   Αυτή η προοπτική, αυτή η «εναλλακτική», σημαίνει τέτοια συθέμελη ανατροπή που είναι ανόητο να προσπαθούν κάποιοι να την ακυρώσουν ή να την αποδομήσουν με το ερώτημα «ευρώ ή δραχμή».

    Είναι μια προοπτική που ή θα την πορευτεί ο λαός με όρους ανατροπής όλου του συστήματος της κυριαρχίας των μονοπωλίων ή εκείνο που θα ζούμε θα είναι να βλέπουμε τους δήθεν αντιμνημονιακούς χέρι - χέρι με τους δήθεν «εναλλακτικούς» να συνεχίζουν επ’ άπειρον την ευρωχρεοκοπίατου λαού  με μπαμπούλα την δραχμοχρεοκοπίατου λαού και τούμπαλιν.

    Στο ερώτημα, επομένως, αν υπάρχει «εναλλακτική» η απάντηση είναι ότι υπάρχει και παραυπάρχει. Μόνο που βρίσκεται έξω τόσο από το σύστημα  της καπιταλιστικής ευρωχρεοκοπίας όσο και από το σύστημα της καπιταλιστικής δραχμοχρεοκοπίας.

    Στην «εναλλακτική» που τόσο πολύ ζητούν να μάθουν αν υπάρχει ο κ.Τσίπρας και φίλοι του (παλιοί και νέοι…) είχαμε αναφερθεί στο κείμενο της στήλης στις 24/6/2015, πριν από λίγες βδομάδες, υπό τον τίτλο «Υπάρχει άλλος δρόμος;».

Στο φόντο των γεγονότων που μεσολάβησαν επιτρέψτε μας την αναδημοσίευση εκείνων των σκέψεων.

    Παρεμπιπτόντως: Ξέρουμε ότι αυτή η εναλλακτική δεν αρέσει στον κ.Τσίπρα και στους φίλους του (παλιούς και νέους). Και φυσικά το τίμιο θα ήταν να πουν την αλήθεια. Να πουν, δηλαδή, ότι αυτή η εναλλακτική δεν τους αρέσει. Και όχι να παριστάνουν μαζί με τα καθεστωτικά τους φερέφωνα ότι «δεν υπάρχει». Αλλά τέτοιες απαιτήσεις τιμιότητας δεν έχουμε.
***
ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ;