Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016

Λόγω της ημέρας



Λόγω της ημέρας


Γράφει ο Σφυροδρέπανος // Στο Ατέχνως
Κάθε εποχή έχει τη Βάρκιζα που της αξίζει. Το 45′ είχαμε γενειοφόρους αντάρτες να κλαίνε σα μικρά παιδιά, γιατί αποχωρίζονταν ό,τι πολυτιμότερο είχαν: το όπλο τους. Ενώ τώρα βλέπεις κόσμο που ξεγελάστηκε σα μωρή παρθένα από αυτά που ήθελε να ακούσει κι έχασε ό,τι πολυτιμότερο είχε: την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Συνειδητοποιεί όμως, επώδυνα και σταδιακά, ότι η ψήφος από μόνη της ισοδυναμεί με άσφαιρα πυρά και ότι έχει κι άλλα καλύτερα όπλα στη διάθεσή του.

Και κάπου εκεί τελειώνουν οι ομοιότητες κι ο σχετικός παραλληλισμός. Γιατί πριν την υπογραφή της Βάρκιζας είχε προηγηθεί ο ηρωικός Δεκέμβρης, ένας (και βάλε) μήνας σκληρού ένοπλου αγώνα του ΕΛΑΣ και του αδούλωτου λαού της Αθήνας. Ενώ ο Τσίπρας έχει κάνει σημαία του τις 17 ώρες διαπραγμάτευσης, προτού πέσει αμαχητί και υπογράψει μαχητικά το τρίτο μνημόνιο.