Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2020

Ο λιμός στην Ουκρανία (Holodomor) και ο αντικομμουνισμός του Οικουμενικού Πατριάρχη



«Ο ουκρανικός όρος Holodomor αναφέρεται στον σκοπίμως προκληθέντα λιμό, το διαβολικό σχέδιο του σταλινικού συστήματος που είχε ως στόχο μια καλά σχεδιασμένη γενοκτονία ενός ιδιαίτερα ευσεβούς λαού, με σκοπό την εξάλειψη της χριστιανικής πίστης και της Ορθόδοξης Εκκλησίας…».

Τα παραπάνω λόγια δεν ειπώθηκαν από κάποιον γραφικό ακροδεξιό μητροπολίτη, ούτε γράφτηκαν από κάποια σεσημασμένη αντικομμουνιστική πένα του αστικού Τύπου. Τα παραπάνω ειπώθηκαν, μεταξύ άλλων, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο κατά τη διάρκεια μνημόσυνου που τελέστηκε στον πατριαρχικό ναό με αφορμή την 87η επέτειο του Holodomor, του γνωστού και ως «Ουκρανικού λιμού» που έπληξε την χώρα το 1932-1933.

Αναφερόμενος στο Holodomor, o προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας φρόντισε να διαστρεβλώσει τα ιστορικά γεγονότα υιοθετώντας την ψυχροπολεμική αντισοβιετική προπαγάνδα, εκφέροντας αντικομμουνιστικό λόγο που θα ζήλευε μέχρι και ο πρώην μητροπολίτης Καλαβρύτων.

Οι λαοί πληρώνουν, οι εταιρείες θησαυρίζουν


Ενόσω η πανδημία COVID-19 θερίζει καθημερινά χιλιάδες ζωές σε όλον τον κόσμο, τα φαρμακευτικά μονοπώλια ερίζουν για τις προκαταβολικές χρηματοδοτήσεις από τα κράτη και τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Αντί όλες οι επιστημονικές δυνάμεις και παραγωγικές δυνατότητες να συνεργαστούν και να συντονιστούν για την παραγωγή το ταχύτερο και σε επαρκείς ποσότητες του αποτελεσματικότερου εμβολίου (όπως θα μπορούσε να συμβεί, είναι αλήθεια, μόνο αν είχε αντικατασταθεί η καπιταλιστική κοινωνική οργάνωση από τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική), οι εταιρείες ανταγωνίζονται και απειλούν ότι αν δεν υπογραφούν συμβόλαια εκ των προτέρων και δεν πέσει «ζεστό» χρήμα, η παράδοση εμβολίων θα καθυστερήσει. Κι αυτό τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς η έρευνά τους είναι βασισμένη στην κοινωνικά χρηματοδοτούμενη ανάπτυξη της βασικής επιστημονικής έρευνας, την οποία τα μονοπώλια ιδιοποιούνται, με την ίδια ευκολία που ιδιοποιούνται και τον ιδρώτα των εργατών τους. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τις εταιρείες που βασίζονται σε παραδοσιακές μεθόδους παρασκευής εμβολίων (π.χ. με χρήση αδενοϊών), αλλά και με εκείνες που χρησιμοποιούν το νέο είδος εμβολίων, με mRNA (αγγελιοφόρο RNA).

Οταν ο ιολόγος Μπάρνεϊ Γκράχαμ ξεκινούσε πριν από τέσσερις δεκαετίες να μελετήσει τα αίτια της αποτυχίας ενός εμβολίου να αντιμετωπίσει μια ασθένεια, δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως αυτή η χρηματοδοτημένη από το κράτος των ΗΠΑ με τα χρήματα του αμερικανικού λαού έρευνα, θα γινόταν στο μέλλον κλειδί για την ανάπτυξη καινοτόμων εμβολίων για μια παγκόσμια πανδημία. Ωστόσο, σχεδόν όλα τα εμβόλια που οδεύουν προς έγκριση από την αρμόδια αμερικανική κρατική αρχή (FDA) βασίζονται σε ένα σχέδιο που ανέπτυξε ο Γκράχαμ και οι συνάδελφοί του το 1966. Η βασική έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τον Γκράχαμ και άλλους στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH), στα εργαστήρια του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ και σε άλλα χρηματοδοτούμενα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ακαδημαϊκά εργαστήρια, είναι το βασικό στοιχείο που επέτρεψε την ταχεία ανάπτυξη εμβολίων ενάντια στην COVID-19. Βεβαίως, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν παρέλειψε να χρηματοδοτήσει και άμεσα τις φαρμακευτικές εταιρείες με 10,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Πυροτεχνήματα... και κουτοπονηριές


Την εξαγγελία ότι όλοι οι γιατροί που υπηρετούν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου στις ΜΕΘ του ΕΣΥ θα γίνουν αορίστου χρόνου «μετά από κρίση» έκανε τις προάλλες ο πρωθυπουργός, λέγοντας πως «είναι μια πράξη αναγνώρισης του σπουδαίου έργου που επιτέλεσαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας». Ο πρωθυπουργός αναφέρεται στους 300 μόλις γιατρούς που προσελήφθησαν στο «και δέκα» της πανδημίας, πριν από έναν (!) μήνα. Από αυτούς, οι 100 αρχικά προσλαμβάνονται με τρίμηνες συμβάσεις, μέχρι την ολοκλήρωση της κρίσης τους για μόνιμη θέση στο ΕΣΥ. Δηλαδή, από τη μια η κυβέρνηση τους θεωρεί ικανούς να περιθάλπουν ασθενείς με κορονοϊό στις ΜΕΘ και, από την άλλη, ακόμα και τώρα θέλει να τους «αξιολογήσει».

Σε κάθε περίπτωση, η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν προστίθεται στο υπάρχον ιατρικό προσωπικό, αφού ήδη εργάζονται στο δημόσιο σύστημα Υγείας ως επικουρικοί ή εξειδικευόμενοι. Η κυβέρνηση όμως εμφανίζεται να τους κάνει και χάρη που δεν θα τους απολύσει, ενώ παρουσιάζει και ως «ενίσχυση των ΜΕΘ» την ανακύκλωση του ήδη υπάρχοντος προσωπικού! Ακόμα κι αυτοί οι γιατροί να μείνουν στο σύστημα, πάλι οι ελλείψεις παραμένουν τεράστιες. Ας δούμε το παράδειγμα της Λάρισας: Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο, στις 14 κλίνες ΜΕΘ Covid (όλες κατειλημμένες) αντιστοιχούν μόνο 3 γιατροί Εντατικής και ο καθένας κάνει 10-11 εφημερίες. Αλλά και στο Γενικό Νοσοκομείο, η αντιστοιχία είναι 9 γιατροί για 3 τμήματα ΜΕΘ και 20 κρεβάτια! Ας αφήσει επομένως η κυβέρνηση τα πυροτεχνήματα και τις κουτοπονηριές κι ας προχωρήσει τώρα στην άμεση μονιμοποίηση όλων των επικουρικών υγειονομικών και στον διορισμό με κατεπείγουσες διαδικασίες όλου του αναγκαίου προσωπικού.

Απίθανες ομολογίες Χρυσοχοίδη – Πλήρης κατάρρευση της κυβερνητικής προπαγάνδας για το Πολυτεχνείο!


 
 
«Οι 5.000 αστυνομικοί που αναπτύχθηκαν στο Πολυτεχνείο, φορούσαν όλοι μάσκες, ήταν αραιά ο ένας από τον άλλον βάσει οδηγίας που δόθηκε και ήταν έξω. Ήταν έξω. Δεν μεταδίδεται έξω, στην ατμόσφαιρα, ο ιός. Ο ιός μεταδίδεται σε κλειστούς χώρους».
Σχόλιο 1ο: Μπα!
Σχόλιο 2ο: Ωστε δεν είναι «Οι δρόμοι και οι διαδηλώσεις (που) κουβαλάνε ιό και γεννάνε αρρώστια», όπως μας έλεγε o κ.Χρυσοχοίδης (εδω: https://www.imerodromos.gr/serifis-chrysocho-dis-oi-dromoi-kai-oi-diadiloseis-koyvalane-io-kai-gennane-arrostia/ ) για να δικαιολογήσει την απαγόρευση για το Πολυτεχνείο;
Σχόλιο 3ο: Αφού, λοιπόν, “ο ιός μεταδίδεται σε κλειστούς χώρους”, κι αφού οι συμβολικές εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο έγιναν σε ανοικτούς χώρους και με τήρηση όλων των υγειονομικών πρωτοκόλλων, τότε οι λόγοι που ο κ.Χρυσοχοίδης απαγόρευσε και χτύπησε με ΜΑΤ τις εκδηλώσεις δεν ήταν υγειονομικοί. Ηταν πολιτικοί!

Σανίδα σωτηρίας πολυτελείας




Την ώρα που ο λαός ματώνει από τις παθογένειες του καπιταλισμού κι ετοιμάζεται για έναν παγωμένο χειμώνα με χτυπημένο ηθικό και άσχημες προοπτικές, οι καπιταλιστές της χώρας ετοιμάζονται να στρωθούν σε ένα γιορτινό τραπέζι ύψους 32 δις ευρώ, δηλαδή το 1/5 του ΑΕΠ.

Την ώρα που ο λαός ματώνει κυριολεκτικά από όλες τις παθογένειες του καπιταλισμού κι ετοιμάζεται να μπει σε έναν παγωμένο χειμώνα με το ηθικό χτυπημένο και τις προοπτικές άσχημες, οι καπιταλιστές αυτού του τόπου ετοιμάζονται να στρωθούν σε ένα γιορτινό τραπέζι ύψους 32 δις ευρώ. Ο λόγος γίνεται για το Ταμείο Ανάκαμψης το οποίο αναμένεται να ξεκινήσει στις αρχές του 2021 με κρατικούς πόρους, ενώ η πρώτη εκταμίευση αναμένεται να γίνει το καλοκαίρι (πριν ή μετά). Το προσχέδιο που παρουσιάστηκε από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Θεόδωρο Σκυλακάκη προβλέπει επιχορηγήσεις 19,4 δισ. ευρώ και δάνεια ύψους 12,7 δισ. ευρώ. Δηλαδή, για να το καταλάβει και ο τελευταίος, την ώρα που νοσηλευτές πλένουν μόνοι τους τις στολές που έχουν μόνοι τους αγοράσει, επειδή χάλασε το ένα και μοναδικό οικιακό 8κιλο πλυντήριο του νοσοκομείου που χειριζόταν, όσο δούλευε, ένας και μόνο εργαζόμενος, και όλο αυτό γινόταν επειδή δεν υπάρχουν χρήματα να αγοραστούν αρκετά επαγγελματικά πλυντήρια και να προσληφθούν αρκετοί χειριστές τους, δεν υπάρχουν δηλαδή μερικές χιλιάδες ευρώ, την ίδια ώρα βρίσκονται μερικά δις ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για να μπουκώσουν μια χούφτα αρπαχτικά, βιομήχανους, τραπεζίτες, εφοπλιστές, καναλάρχες και κλινικάρχες. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτή είναι θεωρητικά η δουλειά μιας αστικής κυβέρνησης, να φροντίζει τις ανάγκες ακριβώς αυτών των λίγων κι επίσης, αυτή είναι και η πράξη των αστικών κυβερνήσεων όλων των αποχρώσεων. Και μάλιστα, μέρος της δουλειάς είναι, την ώρα που σερβίρουν τα φιλέτα για τις παραγεμισμένες κοιλιές των αστών να λένε πάντα ότι δεν υπάρχουν λεφτά για το λαό, αφού όλα ξοδεύτηκαν ή θα ξοδευτούν για άλλες, «υπέρτερες προτεραιότητες». Είναι τόσο συνηθισμένο αυτό που, όταν ένας καινοτόμος αποφάσισε να κοροϊδέψει το λαό με διαφορετικό τρόπο, δηλαδή με τη χρήση της αλήθειας σαν ψέμα, η ρήση του «λεφτά υπάρχουν» έμεινε στον πολιτικό λόγο ως η μεγαλύτερη αγυρτεία ή κρίση ειλικρίνειας, αναλόγως της θέσης του καθενός. Πού είναι λοιπόν το παράδοξο;