Το μέγεθος της επίθεσης του κεφαλαίου έχει αφήσει πιά ελάχιστα περιθώρια στο πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης για να δικαιολογήσει την ύπαρξη του. Καθώς έχουν όλοι ψηφίσει το μνημόνιο απο το καλοκαίρι του 2015, ο τσακωμός γίνεται πιά για το ποιος θα το εφαρμόσει …..καλύτερα, για το αν η εμπορευματοποίηση της ενημέρωσης και η εξουσία των καναλαρχών θα έχει κρατική άδεια η όχι, ποιος θα κάνει το καλύτερο παζάρι με τους εργολάβους για τα έργα κλπ.Μέσα σε αυτό το τοπίο η δεξιά πτέρυγα του αστικού πολιτικού θίασου και η ηγεσία της, απογοητευμένοι απο την πλήρη αδυναμία να αρθρώσουν διαφορετικό λόγο, (αφού η αριστερά προχωράει το μνημόνιο χωρίς να αφήνει τελεία να πέσει κάτω), αποφάσισαν την στροφή στην παλιά καλή συνταγή: Τάξη και ασφάλεια.Εδώ έρχονται και οι υποσχέσεις του αρχηγού της ότι «θα τελειώσει(;;;;) τα Εξάρχεια».
Έτσι η ελευθερία της αγοράς, η «ανάδειξη της δημιουργικότητας και της αριστείας», της «καινοτομίας και της παραγωγικότητας», της «ανεκτικότητας και της ελευθερίας» ενάντια σε «καθεστώτα σοβιετικού τύπου» και η «νέα» ΝΔ, φανερώνουν ξανά το πραγματικό τους πρόσωπο: Λιτότητα και ξύλο. Πίσω απο τον «καινοτόμο» επιχειρηματία και τον φιλελεύθερο επενδυτή (ξανα)προβάλλει ο κρανοφόρος και ο ροπαλοφόρος- παρακρατικός η επίσημος-. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι πάντα ο κυριλέ εξάδελφος του αυταρχισμού και του φασισμού, όπως έχει δείξει πολλές φορές η ιστορία στην Ελλάδα και τον κόσμο.