«Επιχειρηματικό θαύμα», «πρότυπο επιτυχίας», «παγκόσμια καινοτομία», ο «ορισμός της εξωστρέφειας»: Κάτι τέτοιοι χαρακτηρισμοί συνόδευαν εδώ και χρόνια κάθε αναφορά αστικών ΜΜΕ και τοπικών παραγόντων της Θεσσαλίας στη βιομηχανία της «Βιολάντα», που προχτές αποδείχθηκε «ανοιχτός τάφος» για τις πέντε εργάτριες.
Το ίδιο πιπίλισμα επιχειρείται και από την πρώτη στιγμή του εγκλήματος, με τα προπαγανδιστικά επιτελεία και «αυτοδιοικητικούς» σε Περιφέρεια Θεσσαλίας και δήμο Τρικάλων να αναλαμβάνουν προκαταβολικά το ξέπλυμα της εργοδοσίας. Ετσι μάθαμε για τον «αυτοδημιούργητο επιχειρηματία», που ξεκίνησε από ένα συνοικιακό αρτοποιείο για να φτάσει να «αντικρίσει κατάματα» τους διεθνείς ανταγωνιστές. Για τον εργοδότη που τάχα «ποτέ δεν λογάριασε το κόστος των μέτρων» και άλλα παρόμοια. Αστικά ΜΜΕ σχεδόν καθαγίαζαν τον φιλεύσπλαχνο εργοδότη, που «έσωσε» 12 εργάτες επειδή τους έδωσε άδεια να μην πάνε προχθές για δουλειά μετά την κοπή της πίτας, οπότε γλίτωσαν το κομμάτιασμα. Αλλοι, και ενώ ακόμα ξεθάβονταν κομματιασμένα πτώματα, έβγαζαν τα κομπιουτεράκια για να υπολογίσουν τις ασφαλιστικές αποζημιώσεις (!) με άγχος να μη χρεοκοπήσει η επιχείρηση. Η ίδια χυδαιότητα συνεχίστηκε και χτες, προβάλλοντας τα «μέτρα στήριξης» της εργοδοσίας στα θύματά της.
Ολοι μιλούσαν για την εταιρεία ...λίκνο της καινοτομίας και ανταγωνιστικότητας, με τις «προηγμένες τεχνολογίες» στην καθετοποιημένη παραγωγή της σε όλα της τα εργοστάσια. Με «σεβασμό» στο περιβάλλον στο πλαίσιο της «πράσινης» και «κυκλικής οικονομίας», αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά της έφτιαξε και το πρώτο εργοστάσιο... χωρίς καμινάδα, για το οποίο έχει αποσπάσει κάμποσα βραβεία.
