Οι θριαμβολογίες την προηγούμενη εβδομάδα της κυβέρνησης για τις συμφωνίες για γεωτρήσεις
ορυκτών καυσίμων στη Μεσόγειο Θάλασσα, με τη βοήθεια των ΗΠΑ, συνεχίστηκαν, την
παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου, με τη συμφωνία που υπογράφηκε με τον Β.
Ζελένσκι για μεταφορά αμερικανικού υγροποιημένοι φυσικού αερίου από την Ελλάδα
στην Ουκρανία.
Παραπάνω από μισό αιώνα μετά την
εξέγερση του Πολυτεχνείου και τα συνθήματα στην πόρτα του, έξω το ΝΑΤΟ, έξω οι
ΗΠΑ, που ήταν και βασικά αιτήματα του λαϊκού κινήματος ιδιαίτερα των πρώτων
χρόνων της μεταπολίτευσης φαίνεται να ξαναποκτούν στις μέρες μας την βαρύνουσα
σημασία τους. Κι αν πενήντα χρόνια τώρα κανείς από τη πολιτική μας ηγεσία δεν
αναθεώρησε τους πάγιους προσδιορισμούς της χώρας στο διεθνές πεδίο, με την
τελευταία όμως κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι απλώς συρρικνώνονται, αλλά ακυρώνονται a priori όλες
οι δυνατότητες και του ελάχιστου αναπροσανατολισμού.
Δεμένοι
στο άρμα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, με την αστική μας τάξη να επιδιώκει
πάση θυσία συμμετοχή στα κέρδη από πολέμους και αποκλεισμούς από τους οποίους
δεν λείπει η χώρα μας, η πολιτική μας ηγεσία για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι
να κάμψει εσωτερικές αντιστάσεις, ακόμα και την ελάχιστη κριτική, καθώς μας προετοιμάζει
για έναν μελλοντικό
Κι ενώ
για να γεμίσουν βουνά και λαγκάδια με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά δεν
σταματούσε η προπαγάνδα για την πράσινη
ενέργεια και σε κάθε αδυναμία αντιμετώπισης
των συνεπειών ενός φυσικού φαινομένου η επίκληση στην κλιματική αλλαγή αθώωνε την ολιγωρία των αρμοδίων, όλα αυτά ξεχάστηκαν όταν
απαιτήθηκε από τη μεγάλη μας προστάτρια.
