Αυτό
το κείμενο γράφτηκε με αφορμή τη μεγάλη αντιφασιστική συναυλία -
συγκέντρωση, στο μνημείο του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, που διοργάνωσε
το ΚΚΕ, τιμώντας την 78η επέτειο από την «Ημέρα της Aντιφασιστικής Nίκης
των Λαών».Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές αυτής της μαχητικής συνάντησης, ήταν όταν ακούστηκαν οι στίχοι του τραγουδιού
«Κερατσίνι». Ιδιαίτερα αυτοί:
«Εδώ το χώμα βράχηκε
με αίμα και ιδρώτα
και άσφαλτος το σκέπασε
στο χρόνο ενεστώτα.
Το Κερατσίνι σπιθαμή
που όλο νταλγκάς την πιάνει.
Η μάχη της Ηλεκτρικής.
Αντίσταση. Λιμάνι.
Βαμμένα όλα τα στενά
με νίκες και με δάκρυ.
Αντίδοτο στο φασισμό.
Του Πειραιά η άκρη»
(Στίχοι Ανθή Μητροπέτρου, σύνθεση Περικλής Μπισκίνης, ερμηνεία Ξένια Γαργάλη).
Ηταν
εκεί και η Μάγδα Φύσσα, η κορυφαία της τραγωδίας, ακριβώς στο σημείο
του Μνημείου, μ' έναν τρόπο δηλαδή, δίπλα στον γιο της.
Η μάνα του
αντιφασίστα μουσικού και εργάτη Παύλου Φύσσα, που πριν από 10 χρόνια,
τον δολοφονούσε ένα τάγμα εφόδου, με εντολές της εγκληματικής -
ναζιστικής οργάνωσης, της ΧΑ.
Βρισκόταν εκεί, μέσα στις αγκαλιές
των φίλων και των συντρόφων του, στο σημείο που αποτελεί πλέον σύμβολο
της σύγχρονης πάλης ενάντια στο φασισμό στη χώρα μας.
Ηταν εκεί,
δίπλα της και η Κωνσταντίνα Κούνεβα, που έζησε τη βία στο πετσί της,
υποψ. βουλευτής του ΚΚΕ στην Α' Περιφέρεια της Αθήνας. Μίλησαν ο Νίκος
Αμπατιέλος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, Γραμματέας της ΤΕ Πειραιά και υποψ.
βουλευτής στην Α' Πειραιά και ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, υποψ. βουλευτής
με το ΚΚΕ στη Β' Πειραιά.
Σ' αυτήν τη μεγάλη γιορτή με τις
κόκκινες σημαίες, στο Κερατσίνι, φάνηκε, γι΄ ακόμη μια φορά, το πάθος
και η αποφασιστικότητα όλων, για το δυνάμωμα του αγώνα ενάντια στον
φασισμό και το σύστημα που τον γεννά, ενάντια στις εγκληματικές
ναζιστικές οργανώσεις, όπως είναι η Χρυσή Αυγή και τα παρακλάδια της. Οι
συγκεντρωμένοι τίμησαν όσους διαχρονικά σήκωσαν ανάστημα ενάντια στον
φασισμό, δίνοντας ακόμη και τη ζωή τους. Κατήγγειλαν το αστικό πολιτικό
σύστημα και τα κόμματα, που δίνουν στα μαντρόσκυλα του συστήματος
«αντισυστημικό» χαρακτήρα και καθορίζουν τη στάση τους κάνοντας
«εμπόριο» ψήφων, όπως βλέπουμε τις τελευταίες μέρες. Τόνισαν και τη
χυδαιότητα, με την οποία τα οικονομικά συμφέροντα υπαγορεύουν το πότε θα
«αμολιούνται» και πότε θα μαζεύονται, κάτι ιδιαίτερα συνηθισμένο στις
γειτονιές του Πειραιά, τα προηγούμενα χρόνια.