Συμπλεύσεις και ζόρια...

Πηγή: Eurokinissi

Η προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για την οικονομία, που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα με αφορμή την πρόσφατη συμφωνία στο Γιούρογκρουπ, αν μη τι άλλο επιβεβαίωσε ότι η στρατηγική σύμπλευση των κομμάτων της αστικής διαχείρισης πάνω στα βασικά ζητούμενα του κεφαλαίου δεν μπορεί παρά να τραβάει το «χαλί» κάτω από τα πόδια της μεταξύ τους αντιπαράθεσης. Αναγκάζονται έτσι να στήνουν τις ψεύτικες και αποπροσανατολιστικές γραμμές για τον εγκλωβισμό του λαού και την αστική εναλλαγή όλο και πιο μακριά από τον πυρήνα της πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου που όλοι μαζί υπηρετούν.

Εμμονικοί απεργοί βάλλουν κατά συμπονετικών εργοδοτών

 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

 

 

H απόφαση των συμβασιούχων εργαζόμενων του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους με στάσεις εργασίας δεν είναι δικαίωμα… είναι εμμονή, σύμφωνα με τη Διοίκηση του Φεστιβάλ.

Οι κρατούντες, η οικονομική ελίτ και η πολιτικές επιτροπές που τις εξυπηρετούν (οι Κυβερνήσεις  επί το ελληνικότερον) συνήθως παθαίνουν αλλεργία και μόνο στο άκουσμα της λέξης «απεργία». Μέχρι εδώ καλώς… Το αντίθετο, άλλωστε, θα ήταν παράλογο. Ετσι, λοιπόν, κάθε απεργία διαταράσσει την ομαλή κοινωνική λειτουργία, αφού  ομαλότητα είναι οι εργαζόμενοι να εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, να εργάζονται με ημερομηνία λήξης, να εργάζονται χωρίς ωράρια και δικαιώματα, ενώ η απόπειρα διεκδίκησης στοιχειωδών όρων εργασιακής και ανθρώπινης ύπαρξης να συνιστά ύψιστη κοινωνική ανωμαλία.

Κοινωνικός κανιβαλισμός

Για να δούμε μήπως ξεχάσαμε κανέναν…

• Πρόσφυγες – βιαστές τσεκ
• Ανεργοι – τεμπέληδες τσεκ
• Μετανάστες – κλέφτες τσεκ
• Αγρότες – επιδοτήσεις-καγιέν-σκυλάδικα τσεκ
• Καθηγητές – ιδιαίτερα-διακοπές τσεκ
• Ναυτεργάτες – κλείνουν τα λιμάνια τσεκ
• Γιατροί – σκοτώνουν ασθενείς – φακελάκια τσεκ
• Συμβασιούχοι – βύσματα-κομματικός στρατός τσεκ
• Φορτηγατζήδες – οδηγούν σαν χάροι τσεκ
• Ταξιτζήδες – κιτρινιάρηδες – διπλοταρίφες τσεκ
• Μαγαζάτορες – λαμόγια – δεν κόβουν αποδείξεις τσεκ
• Καθαρίστριες – είναι πολλές τσεκ
• Νοσοκομειακοί – Ανάγωγοι – ανάλγητοι τσεκ
• Αναπληρωτές – ας γράφαν στον ΑΣΕΠ τσεκ
• Δάσκαλοι – να αξιολογηθούν-μόνο κάθονται τσεκ
• Φοιτητές – αιώνιοι και τα ξύνουν τσεκ
• Συνταξιούχοι – Λαμόγια – δεν πεθαίνουν κιόλας τσεκ

Τα σύνορα

Διαβάσαμε σε κυριακάτικη εφημερίδα μια συνέντευξη του βοηθού αναπληρωτή υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μπράιαν Γι, ο οποίος από τη μια επιβεβαίωνε το αμείωτο αμερικανικό ενδιαφέρον για την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων και από την άλλη έδινε όρκους πίστης στα υφιστάμενα σύνορα, λέγοντας πως οι ΗΠΑ όχι μόνο δεν θέλουν την αλλαγή τους, αλλά απευθύνουν και συστάσεις σε ηγέτες της περιοχής «να απέχουν από εμπρηστική και διαχωριστική ρητορική». Θυμίζουμε ότι ο συγκεκριμένος διπλωμάτης βρέθηκε στα Βαλκάνια κατά την πρόσφατη ταυτόχρονη «κρίση» σε μια σειρά κράτη της περιοχής, όπου επήλθε προσωρινά συμβιβασμός, στην κατεύθυνση που υπαγορεύουν τα αμερικανοΝΑΤΟικά συμφέροντα, καθώς η είσοδος αυτών των χωρών στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ προβάλλεται ως παράγοντας «σταθερότητας» και προκαλεί επιπλέον τριβές με την ανταγωνίστρια Ρωσία. Επομένως, πράγματι, με την παρέμβασή τους, οι ΗΠΑ επιβεβαίωσαν ότι διατηρούν ζωηρό το ενδιαφέρον τους για τα Δυτικά Βαλκάνια. Αλλά το να ισχυρίζεται ο Αμερικανός διπλωμάτης ότι είναι και θεματοφύλακες των υφιστάμενων συνόρων, αυτό πάει πολύ! Δεν είναι μόνο η καθοριστική συμβολή των ΗΠΑ τα προηγούμενα χρόνια στη βίαιη και φονική επαναχάραξη των συνόρων στη Βαλκανική, αλλά και οι πιο πρόσφατες δηλώσεις (Φλεβάρης 2017) του Αμερικανού ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή της Καλιφόρνια, Ντάνα Ροχραμπάκερ, ο οποίος, μιλώντας σε αλβανικό κανάλι, είπε για την ΠΓΔΜ ότι «δεν είναι χώρα», αλλά ένα «αποτυχημένο σχέδιο και πλέον το κλίμα είναι ώριμο για επανασχεδιασμό των συνόρων στην περιοχή». Ετσι, για να μην ξεχνιόμαστε και να μην δουλευόμαστε...

Πώς από “βολεμένος σκουπιδιαραίος” μπορείς να μετατραπείς σε “ευσυνείδητο εργαζόμενο”, απλά πεθαίνοντας

Και πότε οι υπόλοιποι πρέπει να βγάζουμε το σκασμό, για να μην “κάνουμε προπαγάνδα”.

Σπασμένο Παράθυρο

Το ημερολόγιο έγραφε 1 Φεβρουαρίου του 1968, όταν οι εργάτες καθαριότητας Echol Cole και Robert Walker έπεφταν νεκροί την ώρα της δουλειάς τους, στο Μέμφις των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο θάνατός τους, στάθηκε αφορμή να ξεκινήσει μια γενικευμένη απεργία των εργαζομένων στην καθαριότητα, που ζητούσαν αναγνώριση του συνδικάτου τους, καλύτερες συνθήκες εργασίας και αύξηση του μισθού τους. Η απεργία κράτησε δύο μήνες και τελικά στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία.

Αυτά βέβαια συνέβαιναν το μακρινό 1968, στις ακόμα πιο μακρινές ΗΠΑ. Στη σημερινή Ελλάδα, τα πράγματα φαίνεται πως είναι κάπως διαφορετικά. Στη σημερινή Ελλάδα, όταν μια 62χρονη γυναίκα που δουλεύει σε συνθήκες κάυσωνα και σε διπλή βάρδια, πεθάνει από ανακοπή, πρόκειται για ένα δυστυχές γεγονός που ήταν σχεδόν θέλημα Θεού και όλα τα σκυλιά των χορτασμένων θα γαβγίσουν συγχρονισμένα πως δεν υπάρχει καμία ευθύνη.

Όπως ας πούμε στην περίπτωση της Ντανιέλας Πρελορέντζου, μητέρας τεσσάρων παιδιών, μεταξύ των οποίων ενός ΑμΕΑ και μιας ανήλικης.

Περί των «light» του κ. Σκουρλέτη…

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ  

 

 

«Αυτά που περάσαμε εμείς είναι πολύ πιο light από αυτά που πέρασαν με βία, με ΜΑΤ, από το 2010». Τα παραπάνω ισχυρίστηκε ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης. «Light » ή πιο «ελαφριά», κατά το ελληνικότερον, λοιπόν τα μέτρα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Χωρίς «βία και ΜΑΤ», αλλά προφανώς με …αγάπη και φροντίδα για το λαό.

Έ-λε-ος κ. Σκουρλέτη. Θα λέγαμε ντροπή. Αλλά για αυτή την κυβέρνηση και τους υπουργούς της, η συγκεκριμένη λέξη μαζί με την «τσίπα» έχει απαλείφει από το λεξιλόγιο τους. Μόλις ενάμιση μήνα μετά την ψήφιση του 4ου μνημονίου, ο υπουργός Εσωτερικών προσβάλλοντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, ισχυρίστηκε: «Αυτή η κυβέρνηση δεν ασπάζεται την αντίληψη και τη λογική των μνημονίων»…

Υποκινητές...

Σχοινί - κορδόνι το πάει η κυβέρνηση, να συνδέει όποιον αγώνα ξεσπάει ενάντια στη βάρβαρη πολιτική της με σκοτεινά και ύπουλα σχέδια «αποσταθεροποίησης», να βλέπει υποκινητές πίσω από τους εργαζόμενους που παλεύουν για μόνιμη και σταθερή δουλειά και να επιλέγει για βολικό αντίπαλο τη ΝΔ, στη μεταξύ τους αντιπαράθεση για το ποιος μπορεί καλύτερα να υπηρετήσει την αντιλαϊκή πολιτική, συκοφαντώντας ταυτόχρονα το κίνημα. Μάλιστα, η «Αυγή» έφτασε στο σημείο να γράφει για «ασύμμετρο πόλεμο» των σκουπιδιών, σημειώνοντας ότι η απεργία των εργαζομένων στους ΟΤΑ ήταν έργο της ΝΔ! Οι αγώνες των εργαζομένων «υποκινούνται» από την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα και την αθλιότητα που ζουν, εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής που υπηρετούν όλα τα αστικά κόμματα, οι προηγούμενες και η σημερινή κυβέρνηση. «Υποκινούνται» από την ανάγκη των εργαζομένων να έχουν μεροκάματο όλο το χρόνο και όχι να σαπίζουν στην ανεργία και στην υποαπασχόληση. Απ' αυτήν τη σκοπιά, η τακτική της κυβέρνησης απέναντι στις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων είναι «πιστό αντίγραφο» όσων έκαναν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, με τη διαφορά ότι σήμερα οι όροι έχουν αντιστραφεί. Η ουσία, πάντως, παραμένει ίδια: Η μεταξύ τους αντιπαράθεση στόχο έχει να συκοφαντήσει τους εργατικούς αγώνες και τα δίκαια αιτήματά τους, να ενθαρρύνει τον «κοινωνικό αυτοματισμό», να δώσει επιχειρήματα σε όσους περιμένουν στη γωνία για να χτυπήσουν από μέσα κι απ' έξω το δικαίωμα στην απεργία. Και, βέβαια, να δώσει σινιάλο στο κεφάλαιο ότι και ο ένας και ο άλλος είναι αδίστακτοι όταν πρόκειται να επιτεθούν στο κίνημα...

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΠΙΤΣΙΟΡΛΑΣ Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να δημιουργήσει φιλικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις

Δεξιά ο Στέργιος Πιτσιόρλας

Στην ικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει φιλικό περιβάλλον για τους επιχειρηματικούς ομίλους σε σχέση με τα υπόλοιπα αστικά κόμματα εστιάζει ο υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Στέργιος Πιτσιόρλας σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Μακεδονία της Κυριακής».

Αναφέρει πως «στην Ελλάδα δεν υπήρχε ποτέ φιλικό περιβάλλον για τις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα. Υπήρχε πάντα μια κρατικοδίαιτη οικονομία κι ένα πελατειακό πολιτικό σύστημα.

Άκου ταξικό παρτάλι

Είτε εργάζεσαι σε γραφείο, είτε εργάζεσαι στο γιαπί, είτε είσαι εργάτης γης, αυτό που σε διαφοροποιεί ταξικά είναι η σχέση σου με την παραγωγή. Αν είσαι μισθωτός, είτε κοστούμι φοράς είτε φόρμα εργασίας, και δεν είσαι αφεντικό, ανήκεις στην εργατική τάξη.

 

 

 

Popova

 

Όνομα: Όλα.

Ηλικία: Όλες.

Οικογενειακή κατάσταση: Ελεύθερος, έγγαμος, με παιδιά, χωρίς παιδιά.

Επάγγελμα: Δολοφονημένοι εργάτες/τριες.

Άκου ταξικό παρτάλι

Την επιλογή σου να γίνεις δωρητής οργάνων του αστικού πολιτεύματος φερέφωνο της εξουσίας, δεν θα την περάσεις για φυσιολογική ανθρώπινη εξέλιξη.

Καμιά υποταγή στους «εθνικούς στόχους» του κεφαλαίου

Η εξασφάλιση της ανάκαμψης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, το άνοιγμα νέων πεδίων για κερδοφόρες επενδύσεις και η «έξοδος στις αγορές» δεσπόζουν στην ατζέντα κυβέρνησης - κεφαλαίου μετά την ολοκλήρωση της 2ης «αξιολόγησης» του μνημονίου. Τα κυβερνητικά στελέχη, με συνεντεύξεις, συναντήσεις, ταξίδια σε διάφορες χώρες, ομιλίες σε συνέδρια κ.λπ. δίνουν τα ρέστα τους για να προωθήσουν τον στρατηγικό σχεδιασμό της άρχουσας τάξης της Ελλάδας, για έξοδο από την καπιταλιστική κρίση για λογαριασμό του κεφαλαίου.
Γύρω από αυτό το «καθήκον», μάλιστα, φουσκώνει η αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση, στη ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, με έναν «διαγωνισμό» για το ποιος μπορεί να εξασφαλίσει ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις, κερδοφορία κ.λπ. Πρόκειται για αντιπαράθεση που δεν πρέπει να παρασύρει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα σε προσδοκίες για «ανάκαμψη» της δικής τους ζωής.

Το πάθος θα μιλήσει στο τέλος. Είναι φυσικός νόμος. Πάθος που δεν γνωρίζει αδυναμίες.

Το πάθος θα μιλήσει

1. Φτηνές εξομολογήσεις που δεν αγγίζουν κανένα, ευγνωμοσύνη για τους τραπεζίτες που δεν την έχουν ανάγκη, σχηματίζουν την πιο βαριά βλακεία που γνωρίσαμε ποτέ.

 

2. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληγή για τον δημόσιο βίο από τον αθετημένο λόγο. Αδυνατούν αυτοί που μας κυβερνούν (και οι επόμενοι που περιμένουν τη σειρά τους) να διαμορφώσουν ένα λόγο βαθυστόχαστο και οξυδερκή. Οι ταξικές διαφορές είναι μεγάλες, προφανείς και δεν αντιμετωπίζονται αφηρημένα.

Λοιπόν κι αν με σκοτώσουν Δε θα’ μαι μόνο εγώ Ο δρόμος που τραβάμε Δεν έχει τελειωμό

ΔΗΜΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΥ

Ξεψύχησε εργάτρια που σε λιγότερο από 24 ώρες έκανε διπλή βάρδια στην καθαριότητα

 

Πηγή: Eurokinissi 

 

Στο απορριμματοφόρο άφησε την τελευταία αναπνοή εργάτρια στην καθαριότητα του Δήμου Ζωγράφου και μητέρα τεσσάρων παιδιών, που -όπως καταγγέλλει το Συνδικάτο ΟΤΑ Αττικής- «έπεσε θύμα της εντατικοποίησης, της δουλειάς σε ακατάλληλες συνθήκες εργασίας» και πως εξαναγκάστηκε «να ξαναδουλέψει σε διάστημα μικρότερο των 24ώρων» και σε συνθήκες καύσωνα. 

Γιατὶ έτσι τα ῾βλεπα!

Περί "εθνικών συμφιλιώσεων"

Διάβασα το αρθρο στο Ριζοσπάστη και φαντάζομαι ότι δύσκολα θα το βρώ και κάπου αλλού.

 

 Μ' έβαλε σε σκέψεις και είπα να το μοιραστώ...

ΙΣΠΑΝΙΑ
Βασιλικό μετάλλιο σε υπουργό του Φράνκο

 

Στην 40ή επέτειο από τις πρώτες εκλογές μετά τη δικτατορία του Φράνκο, το 1977, ο βασιλιάς Φίλιππος αποφάσισε προχτές να τιμήσει έναν υπουργό του πρώην δικτάτορα ως δήθεν πρωτεργάτη για τη «μετάβαση στη δημοκρατία», με την απονομή μεταλλίου.

Υποκρισία

Τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή τις απεργιακές κινητοποιήσεις των συμβασιούχων στην Καθαριότητα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έδωσε για άλλη μια φορά τα ρέστα της στην προπαγάνδα, στον αποπροσανατολισμό και την υποκρισία. Εκτός, λοιπόν, απ' όλα τα υπόλοιπα, εμφανιζόταν να είναι αντίθετη με την ιδιωτικοποίηση του τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων και κοπτόταν δήθεν να παραμείνει ο τομέας αυτός στους δήμους, όπου έτσι κι αλλιώς η ανταποδοτικότητα «πάει σύννεφο». Αυτό, βέβαια, όπως γράφουμε και σήμερα στη στήλη «Αποκαλυπτικά», είναι ένα τεράστιο ψέμα, αφού με τη ρύθμιση που έφερε, στρώνει το έδαφος στην αύξηση των ανταποδοτικών τελών στον τομέα της Καθαριότητας, σε συμφωνίες για την είσοδο εργολάβων, σε υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών, σε εντατικοποίηση της εργασίας κ.λπ. Πρόκειται, άλλωστε, για την ίδια κυβέρνηση που έχει συμφωνήσει και προωθεί ιδιωτικοποιήσεις σε όλους τους τομείς, όπως στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, στα αεροδρόμια, στα λιμάνια κ.λπ., για να ανοίξει νέα κερδοφόρα πεδία δράσης για το κεφάλαιο. Τα σκουπίδια θα αφήσει απέξω;