Αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία πρώην κυβερνήτη σκάφους του Λιμενικού ο οποίος μίλησε στον «Ριζοσπάστη» υπό τον όρο της ανωνυμίας, φωτίζοντας τον μηχανισμό πίσω από τις παράνομες επαναπροωθήσεις (pushbacks) που διενεργούνται συστηματικά στο Αιγαίο.Ο πρώην κυβερνήτης, που παραιτήθηκε γιατί «δεν μπορούσε να συνεχίσει αυτή τη ζωή», περιγράφει με λεπτομέρειες τις τακτικές, τις εντολές και τη συστηματική συγκάλυψη που κρύβονται πίσω από κάθε ναυάγιο, κάθε πτώμα που ξεβράζει η θάλασσα.
Η μαρτυρία του αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα υπό το φως του πρόσφατου πολύνεκρου εγκλήματος στα ανοιχτά της Χίου, στις 3 Φλεβάρη, όπου 15 πρόσφυγες από το Αφγανιστάν - άνδρες, γυναίκες και παιδιά - σκοτώθηκαν σε σύγκρουση περιπολικού του Λιμενικού με υπερφορτωμένη δουλεμπορική λέμβο, σε απόσταση μόλις 1,5 μιλίου από την ακτή.
Τα όσα συγκλονιστικά περιγράφει επιβεβαιώνουν ότι η εγκληματική πολιτική κυβερνήσεων και ΕΕ, που έχει ως προτεραιότητα την καταστολή και όχι τη διάσωση, είναι αυτή που στρώνει το έδαφος για ναυάγια και πνιγμούς, μετατρέποντας το Αιγαίο και τη Μεσόγειο σε θάλασσα νεκρών, με συνένοχους την ΕΕ και την αστική τάξη σε Ελλάδα και Τουρκία, αλλά και τη Frontex.
Αλλωστε, πολλά στοιχεία έχουν δει κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας για τον τρόπο δράσης και του Λιμενικού της Τουρκίας, στο πλαίσιο ανταγωνισμών που συνυπάρχουν στο Αιγαίο, παράλληλα με τα ΝΑΤΟικά παζάρια για διευθετήσεις στην περιοχή.
Αυτή η πολιτική είναι ταυτόχρονα το υπόβαθρο για τη δράση πολυπλόκαμων κυκλωμάτων διακίνησης προσφύγων και μεταναστών, με τζίρους εκατομμυρίων ευρώ, σε βάρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ζωής.
Τέλος, αποκαλύπτεται και επιβεβαιώνεται ο κατασταλτικός προσανατολισμός που δίνει το αστικό κράτος συνολικά στους ένστολους και πιο ειδικά στο Λιμενικό, στο όνομα της «φύλαξης των συνόρων», με τον ίδιο τρόπο που στο εσωτερικό οι δυνάμεις ασφαλείας υπηρετούν το δόγμα «νόμος και τάξη» ενάντια στον «εχθρό λαό».
«Σβήνεις τα φώτα, πετάς τη μηχανή, τους παρατάς»: Τα τρία σενάρια του pushback
Ο πρώην κυβερνήτης περιγράφει «εγχειριδιακές» μεθόδους διαχείρισης τέτοιων περιστατικών στη θάλασσα, που έχουν τη σφραγίδα της κυβέρνησης και της υπηρεσίας. Απ' αυτή τη σκοπιά, οι συστηματικές «επαναπροωθήσεις» σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν «μεμονωμένο περιστατικό» ή «πρωτοβουλία» κάποιου στελέχους:
«Πρώτον. Την εντοπίζεις (τη βάρκα με τους πρόσφυγες) εκτός ελληνικών υδάτων. Αυτό ήταν το πιο εύκολο. Εσβηνες τα φώτα, πήγαινες πάνω στη βάρκα κατευθείαν, πέταγες τη μηχανή στη θάλασσα και τους παράταγες. Αυτό ήταν το εύκολο σενάριο».
«Δεύτερο. Αν τους πετύχαινες στην οριογραμμή και ερχόντουσαν προς τα εδώ, πήγαινες, τους ανέβαζες πάνω στο σκάφος, ρυμουλκούσες τη βάρκα προς την άλλη μεριά, τους έβαζες ξανά μέσα και τους παράταγες. Αν αντιστεκόταν κανένας είχε ξύλο, ή με τα όπλα».
«Τρίτο, αν είχαν μπει μέσα στα ελληνικά νερά και είχαν προχωρήσει πολύ, ήταν πιο δύσκολο. Αν ήταν βάρκα φουσκωτή, δεν μπορείς να τη ρυμουλκήσεις, θα γυρίσει. Τους ανέβαζες στο σκάφος. Με σβηστά τα φώτα εννοείται, κλειστά τα πάντα, από ασυρμάτους και τέτοια, και πήγαινες στην άλλη μεριά και τους παράταγες».
Και τι απόγιναν αυτοί; Ο ίδιος δίνει τη σοκαριστική απάντηση: «Οταν παρατάς μια βάρκα και έχει ένα τεσσαρο-πεντάρι (μποφόρ), είναι μια βάρκα ακυβέρνητη φουσκωτή με 30 άτομα πάνω. Και το κάνεις εν γνώσει σου... Αυτό είναι έγκλημα. Μετά ακούς ναυάγιο εδώ, ναυάγιο εκεί. Ποιος το έκανε αυτό το ναυάγιο; Από μόνο του έγινε, όταν τους έχεις παρατήσει εκεί χωρίς μηχανή, χωρίς τίποτα; Μετά το ναυάγιο δεν εμπλέκεται πουθενά το Λιμενικό. Σου λέει, ξεκινήσαν με μια βάρκα, τους έπιασε καιρός και βουλιάξανε. Και πήγαμε εμείς και από τους είκοσι σώσαμε τους δέκα»...
Η «μαύρη γραμμή»: Πώς εξαφανίζονται τα αποδεικτικά στοιχεία
Ενα από τα πιο αποκαλυπτικά σημεία της μαρτυρίας αφορά τον τρόπο επικοινωνίας μεταξύ πληρωμάτων και κέντρου επιχειρήσεων. Το σύστημα επικοινωνίας έχει σχεδιαστεί εξαρχής ώστε να μην αφήνει ίχνη - ακριβώς αυτό που καταγράφεται και στην υπόθεση της Χίου, όπου δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα ούτε οι επικοινωνίες με το κέντρο επιχειρήσεων, ούτε λειτουργούσε κάμερα καταγραφής:
«Ολα αυτά δεν γινόντουσαν ποτέ με ασύρματο. Επαιρνες τηλέφωνο στο Κέντρο Επιχειρήσεων και από το ΚΕΠΙΧ σε παίρνανε πίσω από άλλη γραμμή, στην οποία δεν καταγραφόταν τίποτα. "Μαύρη γραμμή" το λέγανε. Δεν φαίνεται πουθενά, δεν καταγράφεται τίποτα». Ο σκοπός είναι ξεκάθαρος: «Πιο πολύ για να είναι καλυμμένοι αυτοί, σε περίπτωση που πάει κάτι στραβά, να μπορούν να δώσουν τον κυβερνήτη. Να μην έχει αποδείξεις ο κυβερνήτης. Να μπορούν να τον "γδύσουν", να ρίξουν όλο το φταίξιμο πάνω του».
Αντιθέτως, ο ασύρματος χρησιμοποιούνταν μόνο για τη... «νόμιμη» πλευρά της επιχείρησης: «Τον ασύρματο τον χρησιμοποιούσαμε για να καταγράψει τη στιγμή που φωνάζαμε στην τουρκική Ακτοφυλακή να μαζέψει τους ανθρώπους από τα τουρκικά ύδατα. Οι οποίοι προηγουμένως είχαν αφεθεί εκεί χωρίς μηχανή. Το θέατρο του παραλόγου, κατάλαβες».
«Δεν θέλουμε γκολ»: Οι εντολές που έρχονται «από τα γραφεία»
Η κυβερνητική ρητορική περί «μεμονωμένων περιστατικών» ή «αστοχιών» καταρρίπτεται πλήρως από τη μαρτυρία. Ο πρώην κυβερνήτης περιγράφει ένα σύστημα εντολών που ξεκινά από την κυβέρνηση, περνά μέσω του ΚΕΠΙΧ και φτάνει στους κυβερνήτες των σκαφών του Λιμενικού ως δεδομένη τακτική:
«Η εντολή που έχεις είναι "τους σταματάμε πάση θυσία". Δεν δεχόμαστε μεταναστευτική ροή με τίποτα. Δεν περνάει τίποτα. Συγκεκριμένα λένε "δεν θέλουμε να έχουμε γκολ". Ετσι το λέγανε, "δεν θέλουμε να φάμε γκολ". Δεν περνάει κανένας, αυτή ήταν η γραμμή».
Και οι εντολές από πού έρχονται; «Κανονικά, από την κυβέρνηση έρχονται. Η κυβέρνηση δεν φαίνεται πουθενά, αλλά από εκεί έρχονται».
Ο τρόπος «μύησης» στο σύστημα αυτό είναι εξίσου αποκαλυπτικός: «Οταν είχαμε παρουσιαστεί, μας είχε φωνάξει ο λιμενάρχης και μας είπε: "Εχει κανείς πρόβλημα με αυτά που κάνουμε;". Και από εμάς, 4 καινούργιοι, δεν μίλησε κανένας. Κάπως έτσι είναι το πρώτο μάθημα που παίρνεις». Οσοι δεν συμμορφώνονταν αντιμετώπιζαν πιέσεις. Κάποιοι υποχωρούσαν: «Υπήρξαν λιμενικοί που αρχικά αντέδρασαν, είπαν ότι αυτά δεν τα κάνω, και τελικά έγιναν οι μεγαλύτεροι "σπρώχτες"».
Δεν χρειάζονταν καν λεπτομερείς εντολές για την κάθε φορά: «Τα ξέρεις αυτά, αυτά έχουν ειπωθεί από τα γραφεία. Σου λένε, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, προχώρα». Η τακτική ήταν δεδομένη, κωδικοποιημένη και αδιαπραγμάτευτη.
Τα «Κλιμάκια Ειδικών Αποστολών» που «βαράνε στο ψαχνό»
Ιδιαίτερη σημασία έχει η αποκάλυψη για ειδικά κλιμάκια μέσα στο Λιμενικό - τα ΚΕΑ (Κλιμάκια Ειδικών Αποστολών) - που χρησιμοποιούνται σε «δύσκολα» περιστατικά, δηλαδή όταν οι πρόσφυγες αντιστέκονται στην παράνομη επαναπροώθηση. Αυτά τα κλιμάκια επαναφέρουν τις καταγγελίες που είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν ο «Ριζοσπάστης» (βλέπε διπλανό θέμα) για ακροδεξιούς που στελεχώνουν πλωτά ανοιχτής θαλάσσης, με γνώση της υπηρεσίας:
«Τα ΚΕΑ, τους λέγανε "μαύρους". Αν κάποιο περιστατικό ήταν πιο δύσκολο και δεν μπορούσες να κουμαντάρεις πρόσφυγες, φώναζες 5-6 από αυτούς, οι οποίοι βαράνε στο ψαχνό. Δεν χαμπαριάζανε, τίποτα. Σκάγανε μύτη αυτοί, με όπλα και με μαύρα σκουφιά. Ρίχνανε ξύλο. Αν οι μετανάστες αντιδρούσαν, δεν άκουγαν τις εντολές, έφταναν αυτοί, έκαναν τα δικά τους και φοβόντουσαν οι μετανάστες».
Παράλληλα, σε κάθε νησί «φρόντιζαν να υπάρχει κάποιο σκάφος που να έχει πάνω έναν που να είναι αυτής της νοοτροπίας. Πρέπει να έχουν πάνω ένα φασισταριό, για να έχουν κάποιον "να κρατάει τα λουριά"». Αυτό το στοιχείο επιβεβαιώνει το προηγούμενο δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη», που αποκάλυπτε ότι η υπηρεσία φρόντιζε με μεταθέσεις και τοποθετήσεις νεοσύλλεκτων λιμενικών να εξασφαλίζεται η «ομοιογένεια» σε ορισμένα πληρώματα.
Η αποκτήνωση απέναντι στους πρόσφυγες ήταν δεδομένη: «Ειδικά όσοι είναι φασισταριά εκεί μέσα, τους αντιμετωπίζουν σαν να είναι τίποτα. Σαν να είναι υπάνθρωποι, λες και είναι ζώα. Δεν έχουνε τύψεις. Αμα παίρνουνε και τα εύσημα κιόλας;». Μερικοί, μάλιστα, «όχι απλά τα λένε, αλλά και τα περηφανεύονται, έχουν φάει την καραμέλα ότι με αυτόν τον τρόπο κάνουν το καθήκον τους και προσφέρουν στην πατρίδα».
Τι σημαίνουν όλα αυτά για το έγκλημα στη Χίο
Με βάση την εμπειρία του, ο πρώην κυβερνήτης αναλύει τι πραγματικά συνέβη στα ανοιχτά της Χίου, αποδομώντας ένα προς ένα τα επιχειρήματα της κυβέρνησης. Το κρίσιμο ζήτημα, τονίζει, είναι ότι η βάρκα βρισκόταν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων:
«Από τη στιγμή που έχει μπει στα ελληνικά χωρικά ύδατα, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι σύλληψη και να τους πας στο κέντρο. Δεν έχεις δικαίωμα να τους ξαναπάς στα τουρκικά. Πώς λοιπόν προέκυψε η σύγκρουση; Αρα δεν πήγες να τους μαζέψεις. Πήγες να τους πιάσεις στα ελληνικά χωρικά ύδατα και να τους ξαναπάς πίσω».
Αλλά ο ίδιος προχωρά ακόμα παραπέρα, περιγράφοντας τη μέθοδο που χρησιμοποιείται σε αυτές τις περιπτώσεις. «Αν πηγαίνανε να τον σταματήσουν, θα το κάνανε όπως κάνουν πάντα, με τα απόνερα. Οταν είναι 30 ή 40 άτομα πάνω στη βάρκα δεν είναι δύσκολο. Με το που τη βάλεις τη βάρκα στα απόνερα βουλιάζει αυτή».
Για τον ισχυρισμό ότι η βάρκα «εμβόλισε» το σκάφος του Λιμενικού - αυτόν που επαναλαμβάνει η κυβέρνηση - η απάντηση είναι καταλυτική: «Αυτό που λένε ότι εμβόλισε η βάρκα το Λιμενικό είναι όχι απλά ψέμα, είναι γελοίο. Αυτό εμείς το γράφαμε συνέχεια σε περιστατικά. Από πάντα ήταν αυτή η τακτική. Αμα πήγαινε κάτι στραβά, λέγαμε ότι η βάρκα εμβόλισε το σκάφος του Λιμενικού. Γιατί στην ουσία ρίχνεις την ευθύνη πάνω στον διακινητή. Αμέσως απενεχοποιείς το Λιμενικό. (...) Δεν υπάρχει αυτό. Να αιφνιδιάσει φουσκωτό σκάφος με 40 άτομα που πάει με 8 κόμβους το πλωτό του Λιμενικού που πάει με 35; Δεν υπάρχει περίπτωση».
Για τη θερμική κάμερα, οι ισχυρισμοί του υπουργού Β. Κικίλια ότι «και να ήταν ενεργοποιημένη δεν θα μας διαφώτιζε» απορρίπτονται: «Αν ήταν ενεργοποιημένη θα φαίνονταν όλες οι κινήσεις του σκάφους. Θα φαινόταν αν πήγαινε καταπάνω στη βάρκα. Αν έκανε γύρω - γύρω. Αν έκανε απόνερα. Ηταν κλειστή η θερμική, για να μην καταγράψει τίποτα. Και όσες φορές κάναμε εμείς περιπολία, πάντα η θερμική ήταν ανοιχτή για να εντοπίζουμε στόχους. Πάντα». Ο ίδιος επιβεβαίωσε πως οι συγκεκριμένες κάμερες έχουν παράλληλη δυνατότητα καταγραφής, η οποία όμως δεν ενεργοποιείται από τους κυβερνήτες.
Μάλιστα, ο πρώην κυβερνήτης εκτιμά ότι ακόμα και μετά τους 15 νεκρούς η αποκάλυψη δεν ήταν δεδομένη: «Παρά τους νεκρούς, θα μπορούσαν πάλι να το καλύψουν και να γυρίσουν τους υπόλοιπους πίσω. Και ας πηγαίνανε και 15 άτομα κάτω στον πάτο. Μια εκπομπή στο 112 μπορεί να τους πρόδωσε. Και αναγκάστηκαν να το γυρίσουν σε έρευνα και διάσωση».
«Αυτά γίνονται σχεδόν κάθε μέρα. Απλά δεν μαθαίνεται τίποτα»
Ισως το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο της μαρτυρίας είναι η καθημερινότητα αυτών των πρακτικών - κάτι που μετατρέπει το «περιστατικό» της Χίου από εξαίρεση σε κανόνα:
«Αυτά, αν πιάσεις από τη Λήμνο μέχρι το Καστελόριζο, γίνονται σχεδόν κάθε μέρα. Απλά δεν μαθαίνουμε τίποτα. Δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει βδομάδα και να μην υπάρχει περιστατικό. Και ένα που λέω είναι λίγο, μπορεί να τύχει και μέρα που να έχει δέκα περιστατικά. Απλά τυχαίνει ανά έναν, δύο, τρεις μήνες να μαθαίνουμε κι εμείς ένα. Αυτά γίνονται καθημερινά».
Ακόμα κι αν πρόσφυγες κατάφερναν να πατήσουν στεριά, ο μηχανισμός δεν σταμάταγε: «Αν τους προλάβεις και δεν τους έχει δει ο κόσμος, μπορεί να τους μαζέψεις σε μια κλούβα, να τους πας σε κάποιο χώρο, και το βράδυ να τους φορτώσεις πάλι, να τους πας μέσα στα τουρκικά να τους αφήσεις με πνευστή σχεδία. Αμα δεν τους έχει δει ο κόσμος και δεν τους έχει τραβήξει κάμερα, πανεύκολα».
Ακόμα πιο εφιαλτική είναι η χρήση του Πλωτού Ανοιχτής Θαλάσσης (ΠΑΘ) ως ενδιάμεσου σταθμού: «Μπορεί να περιμένεις το ΠΑΘ τρεις - τέσσερις ώρες να έρθει, να τους φορτώσει, να μείνουν αυτοί εκεί όλη τη μέρα, και την επόμενη νύχτα, σε κάποιο άλλο νησί, να τους φορτώσεις πάλι σε βάρκα και να τους περάσεις απέναντι».
Πρακτικές που θυμίζουν αυτές που αποκάλυψε ο «Ριζοσπάστης» για το Πλωτό Ανοιχτής Θαλάσσης που στελεχώνεται από δηλωμένους ακροδεξιούς λιμενικούς και χρησιμοποιείται για τη μεταφορά και επαναπροώθηση μεταναστών μέσω ερημικών νησιών.
«Ντροπή ρε»... Οσοι «δεν άντεξαν»
Πίσω από τη μηχανή της καταστολής, υπάρχουν και οι άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να συμβιβαστούν. Ο πρώην κυβερνήτης μίλησε για τη δική του εμπειρία, αλλά και για συναδέλφους του που έφυγαν: «Κάπου εκεί μετά από λίγο καιρό πήρα απόφαση να φύγω. Δεν μπορούσα να συνεχίσω αυτή τη ζωή. Να κάνουμε αυτό που κάνουμε... Δεν γινόταν. Για αυτά δεν μίλαγα σχεδόν σε κανέναν. Ντροπή ρε. Ειδικά στην αρχή».
Δεν ήταν ο μόνος: «Από τη σειρά μου, ένα 15% - 20% έχει φύγει. Ενα παιδί που είχε πάρει απόσπαση στη Σάμο, μόλις είδε δύο - τρία περιστατικά, παραιτήθηκε. Είδε τη μεταχείριση στους πρόσφυγες, αυτή την απανθρωπιά, και έφυγε».
Ο πρώην κυβερνήτης, όταν ρωτήθηκε για την περίοδο που αποφάσισε να σταματήσει να συμμετέχει σε αυτόν τον μηχανισμό, είπε: «Από τις κουβέντες, αυτή που μου βάραγε στο κεφάλι στην αρχή ήταν η λέξη "λάθρο". Με το που την άκουγα μου βάραγε στο κεφάλι. Και μετά, μετά από δύο - τρεις μήνες, τη συνήθισα... Οταν το συνειδητοποίησα ότι τη συνήθισα, ήταν σοκ. Πεθάνανε δεκαπέντε άτομα και ο υπουργός έλεγε για το Λιμενικό. Δεν γίνεται να ξεβράζει η θάλασσα πτώματα και εσύ να σφυρίζεις αδιάφορα».
Ενοχος το σύστημα της βαρβαρότητας και η αντιδραστική πολιτική ΕΕ - κυβερνήσεων
Η μαρτυρία αυτή δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης: Αυτό που συνέβη στη Χίο δεν ήταν «ατύχημα». Ηταν το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα μιας μεθοδευμένης πολιτικής καταστολής που ξεκινά από τις κατευθύνσεις ΕΕ και κυβερνήσεων, κωδικοποιείται στις εντολές «δεν θέλουμε γκολ» και υλοποιείται με σβηστά φώτα, κλειστές κάμερες και «μαύρες γραμμές». Μια πολιτική που μετρά την «επιτυχία» της σε ανθρώπους που «δεν πέρασαν», σε πτώματα που ξεβράζει η θάλασσα.
Τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων, οι κατατρεγμένοι από τη φτώχεια και την εξαθλίωση αυτού του βάρβαρου συστήματος, οι κυνηγημένοι, πέφτουν διαρκώς θύματα αυτής της δολοφονικής πολιτικής που έχει μετατρέψει το Αιγαίο σε υγρό τάφο.
Αστικές τάξεις και κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας σπρώχνουν διαρκώς τους ξεριζωμένους από τη μία πλευρά στην άλλη, τους κάνουν ομήρους γεωπολιτικών παιχνιδιών, ενώ η ΕΕ θωρακίζει τη βαρβαρότητα με αντιδραστικά Σύμφωνα, δυνάμεις όπως η Frontex και καταστολή.
Οι λαοί των δύο χωρών όμως δεν πρέπει να ανεχτούν τη δολοφονική πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ. Εχουν να επιλέξουν: Να σιωπήσουν απέναντι στη βαρβαρότητα, ή να παλέψουν για να ανατρέψουν το σύστημα που τη γεννά, μαζί με τη φτώχεια, τους πολέμους και την προσφυγιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου