Κι ο πόλεμος για άλλη μια φορά κάνει την εμφάνισή του τόσο
κοντά μας! Κι αυτή τη φορά πιο
απειλητικά, τόσο που πια δεν μπορεί να είναι ούτε εικόνα ιχνογραφημένη κάτω
από ωραία σκηνικά ή από ιδέες ούτε θέμα
για συζήτηση ηθικής ή μεταφυσικής. Αλλά
οι δικοί μας κυβερνώντες συνεχίζουν την μικρονοϊκή τους πολιτική που
στηρίζεται σε επικοινωνιακά φληναφήματα, με όλη την έγνοια τους να εξαντλείται
στον παροδικό εφησυχασμό μας, όσο για να γίνουν αποδεκτές οι πολιτικές που
εξυπηρετούν τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης.
Γι’ αυτό και με διθυραμβικό τόνο,
για το αξιόμαχο που επιδείχτηκε και την εμπειρία που αποκτήθηκε, ο υπουργός
Άμυνας Ν. Δένδιας αναφέρθηκε στην κατάρριψη στη Σαουδική Αραβία ιρανικών
βαλλιστικών πυραύλων από την ελληνική συστοιχία Patriot, που βρίσκεται εκεί από το 2021.
Αρνούμενη να παραδεχτεί την άμεση αυτή εμπλοκή της χώρας μας στο πόλεμο
του Ιράν, η κυβέρνηση συνεχίζει κατάφωρα να παραπλανά και ν’ αρνείται ότι συμμετέχει,
χαρακτηρίζοντας αυτήν τη ελληνική ενέργεια ως αμυντική κι επιστρατεύοντας
δικαιολογίες για προστασία του επιπέδου ζωής των Ελλήνων και των Ευρωπαίων.
Οι κυβερνώντες μας σε κάθε
ενέργειά τους που παρέχει πολιτική και στρατιωτική στήριξη στις πολεμικές
επιχειρήσεις των ΗΠΑ και Ισραήλ, αφήνουν περιθώρια να υπονοηθεί ότι εμμέσως
συμβάλλει στην αντιμετώπιση της Τουρκίας. Η αποστολή των F16 και της φρεγάτας στην Κύπρο ερμηνεύεται και σαν μήνυμα προς την
Τουρκία της ισχυρής συμπαράστασης της
Ελλάδα στη μεγαλόνησο. Ακόμα και την
εμπλοκή στον πόλεμο με τους Patriot έσπευσε ο Ν. Δένδιας
να την δημοσιοποίηση εστιάζοντας στην
εμπειρία που αποκτάται, λες και βρίσκονται σε κάποια στρατιωτική άσκηση, και
μαζί με τους παρατρεχάμενους του φρόντισε να κανακέψει εθνικιστικά
αντανακλαστικά για την ετοιμότητα και
ικανότητα του στρατού.
Κι εκεί στη Μ. Ανατολή τα
φράγματα σπάνε το ένα μετά το άλλο. Ούτε κανόνες ούτε κόκκινες γραμμές. Οι ΗΠΑ
χτύπησαν το Ιράν υπό το πρόσχημα της διπλωματίας, πιστεύοντας ότι ήλεγχαν την
κατάσταση και θα μπορούσαν να επιστρέψουν στις διαπραγματεύσεις όποτε το
έκριναν πρόσφορο για τα συμφέροντά τους. Μόνο που το Ιράν αποδεικνύεται πολύ πιο ισχυρό
από ό,τι είχε προβλεφθεί και με μια ενότητα που φαίνεται πως δεν μπορεί να
διαρραγεί. Ενώ το υπουργείο Εξωτερικών του Ισραήλ με μια θρασύτητα που τροφοδοτείται
από την ανοχή στα δικά του ατέλειωτα εγκλήματά του, σε δήλωσή του στο Χ αδιάντροπα
χαρακτηρίζει τα αντίποινα του Ιραν στις πόλεις Αράντ και Ντιμόνα «ένα κατάφωρο
έγκλημα πολέμου».
