ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

 

Αν η  επιδείνωση της συλλογικής τύχης στους πληθυσμούς της δύσης μοιάζει δραματική, είναι γιατί τη δημιουργεί ένα οικονομικοπολιτικό σύστημα που αν και υποσχέθηκε ελευθερία παρέχει ανασφάλεια σε μαζική κλίμακα, που αν και αισιοδοξούσε  για αέναη ευημερία προσφέρει φτώχεια που αυξάνεται ολοένα. Οι ζωές μας μικραίνουν, η ευημερία μας μειώνεται, η ασφάλεια μας διαλύεται και αυτά είναι  τα νοσηρά συμπτώματα  της καπιταλιστικής οργάνωσης της παραγωγής που είναι πια παντού, σε όλη τη δύση, τη μητρόπολη του καπιταλισμού. Κι αν παρασυρόμαστε από την ψευδαίσθηση ότι η πρόοδος συνεχίζεται, που θα φέρει την υπεσχημένη ευημερία, είναι γιατί την τεχνολογική πρόοδο την μεταφράζουμε αυτόματα σε βελτιώσεις στην κοινωνική κατάσταση και στο βίο των ανθρώπων, αγνοώντας τους νόμους του καπιταλισμού. Κι αν στη χώρα μας, και όχι μόνο, η πολιτική έχει γίνει πιο θυμωμένη και πολωμένη, είναι γιατί η μακρά κρίση των καπιταλιστικών κοινωνιών απομακρύνει την αισιοδοξία από τις ευημερούσες κοινωνίες που προηγουμένως θεωρούσαν δεδομένη τη συνεχώς βελτιούμενη ποιότητα ζωής τους. 

 

    Δεν είναι κάποια ιδιοτελής πολιτική, κάποια ανέντιμα πρόσωπα, γενικά  η ηθική παρακμή της Δύσης, που  οι ΗΠΑ απειλούν με πόλεμο το Ιράν, που επιβάλλουν ασφυκτικό αποκλεισμό στην Κούβα, που τα αρχεία Επστάιν αποκαλύπτουν εκφυλισμό και διαφθορά, που το Ισραήλ εξακολουθεί, παρά την εκεχειρία,  και σφαγιάζει αμάχους στη Γάζα,  που στην Ουκρανία κάνουν τα παζάρια τους  Ρώσοι, ΗΠΑ και Ε.Ε ενώ το αίμα ρέει. Που στη χώρα μας οι κυβερνώντες ασυστόλως ψεύδονται για υποψίες των εγκληματικών συνεπειών από ενέργειές τους, για τις οποίες φρόντισαν να μην υπάρχουν αποδείξεις, όπως στα Τέμπη,  που εξαπατούν με την επιβολή μιας εικονικής πραγματικότητας, όπως της οικονομικής ανάπτυξης, που υποκρίνονται λαϊκό ενδιαφέρον με αντεργατικές νομοθεσίες. ¨Όπως δεν ήταν η ηθική παρακμή στον Πρώτο  παγκόσμιο πόλεμο ή στον Δεύτερο η αιτία  που προκάλεσε τις φρικαλεότητες. Αντίθετα, είναι ο τρόπος οργάνωσης της παραγωγής που διαμορφώνει τις συγκεκριμένες πολιτικές, που προβάλλει ανθρώπους μ’ αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.  Γιατί είναι η ίδια η λογική του καπιταλισμού με τους νόμους του, επιδίωξη κέρδους, ανταγωνισμός, αναγκαία ιμπεριαλιστική επέκτασή του, που δημιουργεί συνθήκες απελπισίας σε μεγάλες μάζες παντού όπου προωθεί  τα συμφέροντά του και μέσα στα ίδια τα πλούσια καπιταλιστικά κράτη. Είναι η επιδίωξη του κέρδους που επιβάλλει στους εργαζόμενους μια ζωή φθαρμένη, στραγγισμένη, εξαντλημένη, με την ίδια την ελπίδα να έχει κι αυτή κουραστεί. Δεν υπάρχει ένας  κακός καπιταλισμός, σ’ αντιπαράθεση μ’ έναν καλό καπιταλισμό με ηθικούς και έντιμους πολιτικούς, που τα προκαλεί. Απλά αιτία είναι ο καπιταλισμός, χωρίς κανένα χαρακτηριστικό επίθετο. 

Συνειρμοί

 

Ενας από τους πρώτους εκτελεσμένους κομμουνιστές που αποτυπώνεται στις συγκλονιστικές φωτογραφίες από την Καισαριανή, είναι ο Θρασύβουλος Καλαφατάκης από τον Πλατανιά Χανίων. Ανάμεσα στα πολλά που «βάραιναν» τον φάκελό του και για τα οποία συνελήφθη από τη μεταξική δικτατορία πριν παραδοθεί στους Γερμανούς, ήταν ότι μαζί με άλλους κομμουνιστές αντέδρασαν - ρίχνοντας προκηρύξεις - στην υποδοχή αγγλικού πλοίου στο λιμάνι της Σούδας, που είχε προσκληθεί από τον βασιλιά Γεώργιο και τον Μεταξά, πράξη που απαιτούσε μεγάλη γενναιότητα εκείνη την εποχή. Από τότε λοιπόν η αντίσταση στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, η εναντίωση στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ήταν ανάμεσα στα «κακουργήματα» για την αστική τάξη. Με όλες τις αναλογίες, οι συνειρμοί αφορούν τη «συνέχεια» του αστικού κράτους, που διώκει και σήμερα όποιον αγωνίζεται ενάντια στη συμμετοχή στα ΝΑΤΟικά σχέδια. Οπως για παράδειγμα τους απεργούς στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης που διαδήλωναν ενάντια στη μετακίνηση αμερικανικών δυνάμεων, τους φοιτητές στο άγαλμα Τρούμαν, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τους φόρτωσε τον μισό ποινικό κώδικα κ.ο.κ. Μια λιγότερο γνωστή πλευρά είναι και η εξής: Ελάχιστα χρόνια μετά την ενέργεια αυτή των Κρητών κομμουνιστών, τον Μάρτη του 1941, η Σούδα - που ήταν και τότε «απόρθητο λιμάνι» του αγγλικού στόλου (με τρεις γραμμές άμυνας) - έγινε το «Περλ Χάρμπορ» της Μεσογείου, με τη βύθιση δύο αγγλικών πλοίων από τους Ιταλούς, μεταξύ αυτών και του «περιβόητου» βαρέως καταδρομικού «HMS York». Αλλη μια υπόμνηση για την «ασφάλεια» που προσφέρουν στον λαό τα ιμπεριαλιστικά σχέδια και η μετατροπή της χώρας σε μαγνήτη κινδύνων.

Απάντηση σε μία αθλιότητα

 

«Μόνον θυμηθείτε το: αν η ελευθερία

δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας,

εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα. Γεια σας»

Γιάννης Ρίτσος,Σκοπευτήριο Καισαριανής, Πρωτομαγιά '44

* * *

Η δημοσιοποίηση φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής προκάλεσε ρίγη συγκίνησης ακόμα και σε όσους δεν ήταν συμφιλιωμένοι με τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου. Το καθαρό βλέμμα, η λεβεντιά με την οποία βάδισαν προς τον θάνατο και αντιμετώπισαν το εκτελεστικό απόσπασμα δεν θυμίζουν μόνο τις ηρωικές παρακαταθήκες του λαού μας, αλλά αναδεικνύουν και πρότυπα για τις εργατικές - λαϊκές δυνάμεις και τη νεολαία.

Οι 200 της Καισαριανής με τη στάση τους χάραξαν το διαχρονικό σύνορο ανάμεσα σε δύο κόσμους. Από τη μια, στέκει ο κόσμος των υπερασπιστών της καπιταλιστικής εξουσίας και όσων αυτή επιφέρει στους λαούς με οικονομικές κρίσεις και ιμπεριαλιστικούς πολέμους, με φτώχεια και προσφυγιά, με εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και του πολιτισμού της. Από την άλλη, ο κόσμος του μόχθου, των εργατών, των βιοπαλαιστών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων της πόλης, της νεολαίας και των γυναικών που βιώνουν και αντιστρατεύονται αυτήν τη βαρβαρότητα.

Ομως, όλα αυτά είναι πολύ επικίνδυνα σε καιρό που φαίνονται τα σημάδια μιας νέας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, που αυξάνονται τα πολεμικά μέτωπα σε όλο τον κόσμο και κλιμακώνεται η πιθανότητα ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου, σαν αυτόν στον οποίο αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν οι 200 της Καισαριανής. Γι' αυτό και το καθαρό τους βλέμμα, όπως και το σύνορο των δύο κόσμων πρέπει να θολώσει, ώστε οι 200 κομμουνιστές να αντιμετωπιστούν στην καλύτερη των περιπτώσεων ως μουσειακό είδος, να μην εμπνεύσουν τον λαό και τη νεολαία, να μη συνδεθούν με τους απαραίτητους σημερινούς και μελλοντικούς αγώνες απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Οι εξελίξεις μετά τον θάνατο του Χαμενεΐ - Ευρωατλαντικοί «αναλυτές» καταγράφουν κατά το δοκούν τη φρίκη του κόσμου τους

 

από χτύπημα στο Τελ Αβιβ

Πηγή: Associated Press

 

Τα ξημερώματα, μετά τις ανακοινώσεις του Προέδρου των ΗΠΑ και του σφαγέα Νετανιάχου το Ιράν επιβεβαίωσε τον θάνατο του θρησκευτικού ηγέτη του Αλί Χαμενεΐ. 

Ο Τραμπ επισήμανε πως τα αίσχη των ΗΠΑ θα συνεχιστούν. Συγκεκριμένα αφού απειλώντας με θάνατο κάλεσε τους Φρουρούς της Επανάστασης και την αστυνομία να «συγχωνευτεί με τους Ιρανούς πατριώτες» ισχυρίστηκε ότι «Οι σφοδροί και ακριβείς βομβαρδισμοί, ωστόσο, θα συνεχιστούν, αδιάκοπα καθ' όλη τη διάρκεια της εβδομάδας ή για όσο χρειαστεί, για να επιτύχουμε τον στόχο μας για ειρήνη σε όλη τη Μέση Ανατολή και, μάλιστα, σε όλο τον κόσμο».

Να σημειωθεί ότι ενώ νυχθημερόν από τον πρόεδρο των ΗΠΑ μέχρι τις εγχώριες ντουντούκες συνεχώς αναπαράγουν με απόλαυση (!) τα «στοχευμένα πλήγματα» και το «κυνηγητό» - έτσι το αποκαλούν (!) - σε αξιωματούχους και επιστήμονες μόνο από το χτύπημα στο σχολείο θηλέων στη Μανίμπ έχουν σκοτωθεί σύμφωνα με το Ιράν 148 άνθρωποι ανάμεσα τους δεκάδες κοριτσάκια!

Στο μεταξύ, ο Αλί Λαριτζανί, γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, σε δηλώσεις του που δημοσιεύονται στο IRNA σημείωσε ότι «οι ένοπλες δυνάμεις έχουν διαθέσει εξαιρετικούς πόρους, ανοίγοντας το δρόμο για τη συνέχιση των επιχειρήσεων. «Κάψατε τις καρδιές του ιρανικού λαού, θα κάψουμε τις καρδιές σας», ενώ ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει σήμερα η διαδικασία μετάβασης στο Ιράν μετά τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ.