Ματωμένα...δολάρια

 

Οσο - όσο πληρώνουν για να «αποδράσουν» από το Ντουμπάι κάτι κοινωνικά παράσιτα που έχουν κάνει το «Αθήνα - Εμιράτα» κάτι σαν «Κολιάτσου - Παγκράτι». Γι' αυτό στα ΜΜΕ άρχισαν να εμφανίζονται ρεπορτάζ - «πληρωμένες καταχωρήσεις» για τα ιδιωτικά τζετ που κάνουν ιδιωτικές πτήσεις με κόστος κάμποσες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, οι οποίες απευθύνονται σε τύπους σαν τους παραπάνω, που όπως πάντα, έτσι και τώρα, βρίσκουν τρόπο να τη σκαπουλάρουν. «Αν έχεις λεφτά ...διάβαινε» το μήνυμα του σάπιου κόσμου τους. Την ίδια στιγμή, άνθρωποι του μόχθου, όπως οι εκατοντάδες εγκαταλελειμμένοι ναυτεργάτες μέσα και έξω από τον Κόλπο παραμένουν εγκλωβισμένοι στη φωτιά του πολέμου, ενώ οι οικογένειές τους μετράνε το κάθε λεπτό και περιμένουν με αγωνία ένα χτύπημα του τηλεφώνου.

Ο ένας κόσμος, ο κόσμος του κέρδους και της σαπίλας που αναδίδει από παντού, των «χρυσών αποδράσεων» όταν χρειάζεται για μια χούφτα ζάμπλουτους που δεν ξέρουν καν πού είναι οι μπίζνες τους. Και ο άλλος κόσμος, ο κόσμος των ανθρώπων του μόχθου, που τον βουτάνε τα παράσιτα για να αυγαταίνουν τα πλούτη τους. Δύο κόσμοι σε διαρκή σύγκρουση, είτε σε ειρήνη είτε σε πόλεμο, και που ειδικά τώρα, με το μακελειό σε πλήρη εξέλιξη, φανερώνεται ότι τα κέρδη του ενός είναι το αίμα του άλλου. Ο κόσμος τους μιλά για «ομοψυχία» και εννοεί «εσείς κρέας στα κανόνια - εμείς ιδιωτικά τζετ». Μιλά για «εθνικά καθήκοντα» και «σωστές πλευρές της Ιστορίας», και στην πρώτη στραβή ανεμίζουν τα ματωμένα δολάρια και γίνονται μπουχός, φορτώνοντας στον λαό τα σπασμένα. Στον κόσμο αυτόν, ένα πράγμα αξίζει: Η ανατροπή.

Ανοιχτό κάλεσμα του ΠΣΕ προς τα Κινήματα Ειρήνης στον κόσμο να βγουν στο δρόμο ενάντια στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα κατά του Ιράν

 

Πηγή: Associated Press

 

«Τώρα είναι η ώρα για κινητοποίηση και διαμαρτυρία, απαιτώντας το τέλος της σφαγής και της αιματοχυσίας!» επισημαίνει το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ) σε ανοιχτό κάλεσμά του προς τα Κινήματα Ειρήνης στον κόσμο. Συγκεκριμένα, επισημαίνει: 

«Ενώ η ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ συμπληρώνει μια εβδομάδα σφοδρών βομβαρδισμών εναντίον του Ιράν, οι συνέπειες είναι ήδη φρικτές και ο πόλεμος συνεχίζεται. Περισσότεροι από 1.200 Ιρανοί έχουν χάσει τη ζωή τους και χιλιάδες έχουν τραυματιστεί, ενώ οι ιμπεριαλιστές έχουν επιτεθεί σε πολλά σχολεία και περίπου έξι (6) νοσοκομεία, μεταξύ άλλων πολλών αστικών εγκαταστάσεων στο Ιράν.

Τα αντίποινα του ιρανικού στρατού σε διάφορες αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στην περιοχή είναι τα αναμενόμενα αντίποινα και αποτελούν τον κρίκο στην αλυσίδα αυτής της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και φυσικά δεν αποτελούν ούτε έκπληξη ούτε την αιτία της σύγκρουσης.

Με το ίδιο «πατριωτικό» προκάλυμμα

Πηγή: Eurokinissi

 

Τόμοι προπαγάνδας γράφονται αυτές τις μέρες για να ξεπλυθεί η εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και ειδικότερα στο μακελειό στη Μέση Ανατολή, όπου οι φλόγες ήδη τσουρουφλίζουν την Ανατ. Μεσόγειο και την Κύπρο. Ετσι, περισσεύουν τα προσχήματα της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων για την «προστασία του ελληνισμού», που συνοδεύουν τη συμμετοχή ελληνικών πλοίων και αεροπλάνων στη ΝΑΤΟική αποστολή στην Κύπρο.

Πραγματικός στόχος της ευρωατλαντικής αρμάδας είναι η ασφάλεια των βρετανικών βάσεων και των συμφερόντων της αστικής τάξης, που οδηγεί το νησί σε ραγδαία ΝΑΤΟποίηση, με τεράστιους κινδύνους για τον λαό. Διαχρονικά η αστική τάξη προσπαθεί με τέτοια καλέσματα να σύρει πίσω από τις επιδιώξεις της τον εργαζόμενο λαό. Να αποσπάσει όχι μόνο τη συναίνεσή του, αλλά και την ενεργή στήριξη, για να γίνει «με τη θέλησή του» βορά στα κανόνια της, στο όνομα κάποιας «πατριωτικής» ιδέας. Ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα από την Ιστορία το επιβεβαιώνουν...

* * *

Με ευχές για την επίτευξη των «εθνικών στόχων» ξεπροβοδίστηκε το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα που συμμετείχε στη στρατιωτική επέμβαση 14 κρατών στη νεαρή Σοβιετική Ρωσία, λίγους μήνες μετά την επικράτηση της Μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Η κυβέρνηση Βενιζέλου πρόβαλλε τότε ότι «η οδός η οδηγήσασα εις την Σμύρνην, διήρχετο δια Ρωσίας...», συνδέοντας ουσιαστικά τη συμμετοχή στην εκστρατεία με τη Μεγάλη Ιδέα της αστικής τάξης, η οποία, μετά την καθυστερημένη συμμετοχή στο πλευρό της Αντάντ στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ήθελε να αναβαθμίσει τη συνδρομή της στους σχεδιασμούς των «συμμάχων», ως προαπαιτούμενο για ανταλλάγματα στη Μ. Ασία.