Βαρέθηκε

 

«Βαρετές» χαρακτήρισε ο διασκεδαστής Λαζόπουλος τις ομιλίες των συνδικάτων στο συλλαλητήριο της Αθήνας για τα Τέμπη και αποφάνθηκε πως θα έπρεπε να είχαν μιλήσει μόνο οι γονείς. Δεν είναι ο μόνος που προσπαθεί να στήσει κάλπικους διαχωρισμούς ανάμεσα στο αίτημα των συγγενών για δικαίωση και στη στήριξη που προσφέρουν τα συνδικάτα σ' αυτόν τον αγώνα. Στήριξη και συμβολή που αναγνωρίζεται πρώτα απ' όλα από τον Σύλλογο Συγγενών και από τη συντριπτική πλειοψηφία των γονιών, που χαιρέτισαν τα σωματεία για τη συνδιοργάνωση των μεγάλων συλλαλητηρίων και την απόφασή τους να κηρύξουν απεργία. Ας μας πει, όμως, τι ήταν αυτό που του προκάλεσε ...πλήξη; Μήπως τον κούρασαν οι καταγγελίες των σιδηροδρομικών ότι οι αιτίες για νέα «Τέμπη» είναι εδώ; Μήπως τον ενόχλησαν οι καταγγελίες των εργαζομένων στο αεροδρόμιο ότι τα «Τέμπη του αέρα» καραδοκούν; Μήπως αισθάνθηκε άβολα από την οργή των Εργατικών Κέντρων για τα δεκάδες εγκλήματα κράτους - εργοδοσίας στους χώρους δουλειάς, όπως το πρόσφατο στη «Βιολάντα»; Εχουν τους λόγους τους να ενοχλούνται οι τηλε-γελωτοποιοί και το σινάφι τους... Κυρίως από το κάλεσμα που απηύθυνε η πλειοψηφία των συνδικαλιστών στους χιλιάδες συγκεντρωμένους να δυναμώσουν την οργανωμένη πάλη ενάντια στην πολιτική του κέρδους, που σπέρνει «Τέμπη» παντού, για να ανοίξει ο δρόμος της πραγματικής δικαίωσης των νεκρών και των συγγενών τους. Αυτό είναι που πονάει πραγματικά το σύστημα και τα «αντισυστημικά» λιβανιστήρια του. Αυτούς που σε διατεταγμένη υπηρεσία θέλουν να μετατρέψουν τη δίκαιη αγανάκτηση του λαού σε χαλάκι για να σκουπίσει τα πόδια του ο επόμενος κυβερνητικός «σωτήρας», με την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

«Από την Ουκρανία μέχρι την Κύπρο, αυτό τον ρόλο μπορεί να παίξει η Ελλάδα»... Ποιον δηλαδή;

Πηγή: Associated Press

 

Σε ένα πρωινό πάνελ ένας ακόμα «ειδικός» και ταυτόχρονα «σύμβουλος» του πρωθυπουργού ισχυρίστηκε πως πρέπει να μιλάμε ειλικρινά στον λαό. 

Δεν το έκανε, αλλά πάμε παρακάτω. 

Σε ένα σημείο της «ανάλυσης» είπε περιγραφικά πως «πρέπει να μας απασχολεί η επόμενη μέρα» και αυτό που επιβεβαιώνει η ΝΑΤΟική αποστολή της Ελλάδας στην Κύπρο - εμείς την χαρακτηρίζουμε έτσι όχι ο «σύμβουλος» - είναι ότι «από την Ουκρανία μέχρι την Κύπρο, αυτό τον ρόλο μπορεί να παίξει η Ελλάδα»...

Είναι μία ακόμα έκφραση του περιβόητου «γεωστρατηγικού αποτυπώματος», της «προβολής ισχύος». Είναι ακόμα μία έκφραση του κυνισμού των «ευκαιριών» που βλέπει το κεφάλαιο στο μακελειό που δημιουργεί ο ανταγωνισμός για το μέγιστο κέρδος, την διεύρυσνη επιρροής.

Αλήθεια, όμως ποιος είναι αυτός ο ρόλος που μπορεί να παίξει η Ελλάδα και ποιος έχει  λαμβάνειν από αυτό; 

Ένα από τα χυδαία προσχήματα της εμπλοκής στο σφαγείο της Ουκρανίας ήταν η «προστασία του ελληνισμού της Μαριούπολης» που αντιμετώπιζε τα πάνδεινα από τις αζοφικές ορδές που εντάχθηκαν στο καθεστώς Ζελένσκι! Στη συνέχεια φυσικά η εμπλοκή στο σφαγείο πήρε το όνομα της «ανοικοδόμησης», της «ενεργειακής θωράκισης» κ.λπ όπου τα προσχήματα έδιναν τη θέση τους στα συμβόλαια των ελληνικών κατασκευαστικών και ενεργειακών ομίλων για να κάνουν δουλείες πάνω στο αίμα των λαών.