Την κατάλληλη απάντηση έδωσε στη δευτερολογία του ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας στον θρασύ βουλευτή της ΝΔ Δημήτρη Καιρίδη που τόλμησε - τρομάρα του - να ζητήσει από το ΚΚΕ να πει «ευχαριστώ» που δρα σε συνθήκες αστικού κοινοβουλευτισμού.
«Κοιτά ποιος μιλάει» ήταν η έκφραση που χρησιμοποίησε ο Δ. Κουτσούμπας ξεκινώντας την απάντηση του για να αποδώσει το πραγματικό «μπόι» του καθενός όσο και αν σκούζει προς υπεράσπιση του σάπιου καπιταλιστικού κόσμου...
Ο ΓΓ εξήγησε πως το ΚΚΕ θεωρεί δικτατορία του κεφαλαίου τη σημερινή αστική δημοκρατία, ακριβώς γιατί στην κοινωνία υπάρχουν τάξεις, η αστική και η εργατική, που αντιπαλεύουν η μία την άλλη. Πρόσθεσε, δε, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία αποτελεί όργανο των συμφερόντων των αστών, των επιχειρηματικών ομίλων.
Έκανε ειδική αναφορά και στις αντιδραστικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προωθούν την παρέμβαση, με διάφορα προσχήματα, του αστικού κράτους στα εσωτερικά των κομμάτων με στόχο τη θωράκιση της εξουσίας του κεφαλαίου. Έφερε, μάλιστα, και μια σειρά παραδείγματα χωρών, όπου έχουν απαγορευθεί Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα.
Πρόσθεσε ότι τέτοιου είδους οδηγίες και κατευθύνσεις έχουν ενσωματωθεί μέχρι ένα βαθμό και στο ελληνικό Δίκαιο, ενώ συνυπάρχουν και με άλλες μορφές τρομοκρατίας που λαμβάνουν χώρα στους χώρους δουλειάς.
Τέλος, σχολίασε και τη θέση κομμάτων για την κατάργηση του βουλευτικού ακαταδίωκτου και που συγχέεται σκόπιμα με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, λέγοντας ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε «να σέρνεται ο κάθε βουλευτής με κάθε ανυπόστατη μήνυση του κάθε σεσημασμένου φασίστα ή όποιου ενοχλείται από τη δράση του».
Παρατίθεται ολόκληρο το κείμενο της δευτερολογίας του:
Θα μπορούσα μόνο να πω ακούγοντας τον κ. Καιρίδη: “Κοίτα ποιος μιλάει” και να τελειώνει εδώ. “Κοίτα ποιος μιλάει”, κι αυτό αφορά ορισμένους, όχι όλους, και βουλευτές της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας.
Δε θα συνεχίσω όμως σ’ αυτόν τον παραληρηματικό, καταγγελτικό λόγο εδώ μέσα. Θα προσπαθήσω στα λίγα λεπτά που έχω, περισσότερο να βάλω ορισμένες σκέψεις που, καλό θα είναι, όλοι μας να τις σκεφτόμαστε. Και κριτικά και αυτοκριτικά, και χωρίς έπαρση και χωρίς να λέμε ψεύδη ή να λαϊκίζουμε μόνο και μόνο για να παίξουμε μισό δευτερόλεπτο στα κανάλια το βράδυ ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ότι εμείς θεωρούμε τη σημερινή Δημοκρατία στην πραγματικότητα Δικτατορία του Κεφαλαίου, με την επιστημονική έννοια του όρου, την πολιτική, την οικονομική κλπ και το εξηγούμε βασιζόμενοι στο ότι υπάρχουν τάξεις σ’ αυτή την κοινωνία. Δηλαδή υπάρχει η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Απ’ την άλλη μεριά υπάρχει και η αστική τάξη, την οποία αποτελούν οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, τα μονοπώλια, πείτε τα όπως θέλετε, η πολιτική οικονομία έχει πάρα πολύ ωραίους επιστημονικούς ορισμούς. Και βεβαίως, γίνεται διαπάλη.
Εμείς θεωρούμε λοιπόν, ότι αυτή η πλειοψηφία, η εξουσία, η δική σας συγκεκριμένη κυβέρνηση που διαθέτετε σήμερα, αποτελεί όργανο-υπηρέτη αυτών των συμφερόντων. Δεν έχει σημασία ότι ο ελληνικός λαός επιλέγει εσάς στον ορισμό που δίνουμε εμείς. Σας επιλέγει έτσι όπως λειτουργεί το κοινοβουλευτικό μας σύστημα. Αλλά, το να έχουμε την άποψη -χωρίς να θεωρούμε ότι είμαστε αυθεντίες- ότι υπάρχουν τάξεις σ’ αυτή την κοινωνία και η κυβέρνηση σας με τους νόμους που ψηφίζετε εκφράζει βασικά και κύρια αυτήν την τάξη, είναι δεδομένο κατά τη γνώμη μας. Κι αν θέλετε συμφωνούν κι αυτοί που σας ψηφίζουν. Συμφωνούν κι εδώ μέσα βουλευτές σας, διότι σκέφτονται επιστημονικά, κι όχι λαϊκίστικα, μικροκομματικά, μικροπολιτικά σκεπτόμενοι μόνο τα ψηφαλάκια στις επόμενες εκλογές.
Βεβαίως, επίσης να σκεφτείτε -για σκέψη τα βάζω, δεν είναι για σας εδώ μέσα, ο κόσμος που μας ακούει μπορεί να βγάλει και συμπεράσματα-, είναι γνωστές και οι οδηγίες της ΕΕ για την παρέμβαση του κράτους στα εσωτερικά των κομμάτων, είτε με όχημα τα οικονομικά τους, είτε με τον έλεγχο των καταστατικών και των προγραμμάτων τους απ’ τα δικαστήρια, με κριτήριο πάντα τη θωράκιση αυτής της εξουσίας του κεφαλαίου. Αυτά έχουν προχωρήσει, ξέρετε, πολύ περισσότερο σε άλλες χώρες του δήθεν “κράτους δικαίου της ΕΕ” -όπως την λένε άλλα κόμματα, εμείς δεν τη λέμε έτσι- όπου έχουμε μέχρι και απαγορεύσεις άλλων κομμάτων, κομμουνιστικών, εργατικών -με πρόσφατο παράδειγμα στην Πολωνία- μόνο και μόνο γιατί έχουν διαφορετική άποψη, ιδεολογική αφετηρία, πολιτικές τοποθετήσεις κλπ και για κανέναν άλλον λόγο.
Αλλά, σε ένα βαθμό αυτά έχουν ενσωματωθεί και στο ελληνικό δίκαιο με απαράδεκτους νόμους που έχουν ψηφίσει οι κυβερνήσεις, μαζί βέβαια με τους τρομονόμους που τσουβαλιάζουν ανόμοια μεταξύ τους πράγματα, τους νόμους, επίσης, για τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης, των διαδηλώσεων και τόσα άλλα.
Και βέβαια ξέρουμε όλοι ότι υπάρχουν και άλλες μορφές τρομοκρατίας μέσα στους χώρους δουλειάς… Είναι αποκαλυπτικό το βίντεο που έχει κυκλοφορήσει για τη “Βιολάντα”, πώς αντιμετωπίστηκαν εργαζόμενοι συνδικαλιστές που δεν τους αφήναν, κύρια η εργοδοσία, να κάνουν τον έλεγχο μέσα εκεί. Που ίσως προστάτευαν και να μην έχουμε την τραγική κατάληξη σήμερα -με τις καταγγελίες που θα έκαναν γιατί θα τα βλέπανε αυτά τα πράγματα-, να μην έχουμε αυτή την τραγωδία, πέντε μητέρες να μην μπορούν να γυρίσουν στα παιδιά τους και στις οικογένειες τους, γιατί βρήκαν τραγικό θάνατο.
Τέλος, θέλω να κάνω ένα σχόλιο για τα κόμματα που έχουν θέση για την κατάργηση του βουλευτικού ακαταδίωκτου και μάλιστα συγχέεται σκόπιμα με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών. Θα πρέπει να τελειώσει αυτή η κατάσταση, θα το συζητήσουμε βέβαια, δεν το ανοίγω όλο το θέμα, αλλά επειδή ανοίχθηκε εδώ, αυτό το σχόλιο να κάνω μόνο και τελειώνω: Πού θα οδηγούσε η θέση τους αυτή; Να σέρνεται ο κάθε βουλευτής, κυρίως της αντιπολίτευσης -σήμερα εγώ, αύριο κάποιος άλλος, κάποια άλλη- στα δικαστήρια με κάθε ανυπόστατη μήνυση του κάθε σεσημασμένου φασίστα ή όποιου άλλου ενοχλείται από την όποια δράση του. Σας ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου