Στο DNA του συστήματος

 

Όσο βαθαίνουν οι αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα, τόσο ξεδιαλύνουν οι πραγματικές αιτίες, που βρίσκονται στη σύμφυση του κράτους και των μηχανισμών του με τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Στο κυνήγι του μεγαλύτερου κέρδους και για τη θωράκιση της εξουσίας του, το κεφάλαιο δεν διστάζει μπροστά στο μεγαλύτερο έγκλημα, αξιοποιώντας κάθε «νόμιμο» και «παράνομο» μέσο. Το ίδιο ισχύει και για το κράτος, που στέκει φρουρός των καπιταλιστικών συμφερόντων και της εξουσίας του κεφαλαίου με όλες τις λειτουργίες του.

Το παράδειγμα του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι αποκαλυπτικό: Στο έδαφος της αντιλαϊκής ΚΑΠ, με κονδύλια που στηρίζουν την καπιταλιστικοποίηση της αγροτικής παραγωγής, στήθηκε ένα πολυπλόκαμο σύστημα ενσωμάτωσης και εξαγοράς, με ευθύνη της κυβέρνησης και τη συμμετοχή υπουργών, βουλευτών, αξιωματούχων και υπαλλήλων του κρατικού μηχανισμού.

Για να λειτουργήσει, αξιοποιήθηκε κάθε «τρύπα» της νομοθεσίας κυβερνήσεων - ΕΕ (π.χ. τεχνική λύση, αποσύνδεση των επιδοτήσεων από την παραγωγή κ.τ.λ.) και οι «παράνομες» απολήξεις του συστήματος.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ Για την επέτειο της επιβολής της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967

 

59 χρόνια μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 διδασκόμαστε, τιμάμε τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, τα θύματα της χούντας. Τιμάμε τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όλους όσοι στάθηκαν όρθιοι και αλύγιστοι στα κρατητήρια, στα βασανιστήρια του ΕΑΤ - ΕΣΑ, στις φυλακές και τις εξορίες.

Την 21η Απριλίου 1967 ο ελληνικός λαός ξύπνησε από τους ήχους των ερπυστριών, των στρατιωτικών εμβατηρίων και των διαγγελμάτων της δικτατορίας. Τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, δυνάμεις του αστικού στρατού είχαν καταλάβει στρατηγικά σημεία στην πρωτεύουσα. Για να αποτρέψουν κάθε λαϊκή αντίδραση, συνέλαβαν πολλούς κομμουνιστές και άλλους πρωτοπόρους των εργατικών - λαϊκών αγώνων.

Οι συνταγματάρχες που πρωταγωνίστησαν στην επιβολή της δικτατορίας ήταν άνθρωποι του αστικού κράτους και των μηχανισμών του, του στρατού και της ΚΥΠ, που είχαν αναπτύξει πολύμορφους δεσμούς με το Παλάτι, με εγχώριους καπιταλιστές, πολιτικούς, αλλά και με ξένες μυστικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα των ΗΠΑ.

Οι πραγματικές αιτίες της επιβολής της δικτατορίας πρέπει να αναζητηθούν στις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς που σοβούσαν στο εσωτερικό της ίδιας της αστικής τάξης, στις τριβές που προκαλούσε ο ρόλος του Παλατιού στη λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος (τον ρόλο που έπαιζε στον στρατό και στη διαμόρφωση κυβερνήσεων), όπως αυτό είχε διαμορφωθεί μετά την ήττα του ΔΣΕ, στις διαφωνίες για την εξωτερική πολιτική με επίκεντρο το Κυπριακό, που διαπλέκονταν με τους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην περιοχή.

Έλον Μασκ πες αλεύρι, ο Μαρξ σε γυρεύει

 

Πηγή: Associated Press

 

Καθώς η τεχνητή νοημοσύνη (Τ/Ν) συνεχίζει να εξελίσσεται, μια σημαντική και αναγκαία συζήτηση λαμβάνει χώρα στα επιτελεία της δυτικής εξουσίας και μεταξύ μιας χούφτας δισεκατομμυριούχων επιχειρηματιών και επενδυτών σχετικά με τη μορφή του κόσμου που θα έρθει, καθώς η τεχνολογία διαπερνά κάθε πτυχή του σύγχρονου πολιτισμού. Στα πλαίσια αυτής ακριβώς της συζήτησης πρόσφατα ο Έλον Μασκ έγραψε σε ανάρτηση του στο Χ:

«Το καθολικό ΥΨΗΛΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ μέσω επιταγών που εκδίδει η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της ανεργίας που προκαλείται από την ΤΝ. Η ΤΝ/ρομποτική θα παράγει αγαθά & υπηρεσίες σε ποσότητα πολύ υπερβαίνουσα την αύξηση της νομισματικής ποσότητας, οπότε δεν θα υπάρξει πληθωρισμός».

Η συζήτηση (από το 2016 έχει ξεκινήσει) που άνοιξαν ακαδημαϊκοί κύκλοι της Αμερικής, οικονομολόγοι της Fed, και επικαλείται ο Μασκ αν την εξετάσει κανείς κάτω από το πρίσμα της ιστορικής διαλεκτικής, φαντάζει σαν μια «αθέατη» ομολογία της Silicon Valley, που δικαιώνει την μαρξιστική ανάλυση για την εξέλιξη των μέσων παραγωγής.

Ας δούμε λοιπόν κάποια από τα θέματα που ανακύπτουν πιο συγκεκριμένα.

Συχνά ακούγεται η απλοϊκή άποψη ότι η Τ/Ν θα «καταργήσει» την εργασία. Όμως, η μαρξιστική ανάλυση μας διδάσκει ότι στον καπιταλισμό δεν υπάρχει απόλυτη κατάργηση της εργασίας, αλλά μια ιστορική τάση αντικατάστασης της ζωντανής εργασίας από τη «νεκρή» (πάγιο κεφάλαιο, μηχανήματα, τεχνολογία). Αυτό που ζούμε σήμερα με την Τ/Ν είναι η απότομη άνοδος της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου.