Ούτε «διαρκής ειρήνη» υπήρξε ποτέ στον πλανήτη, παρά τα όσα λένε. Αρκεί να ανατρέξει κανείς στους αμέτρητους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επεμβάσεις με πρωταγωνιστή την ευρωατλαντική συμμαχία: Από το Ιράκ και το Αφγανιστάν έως τη Γιουγκοσλαβία, τη Λιβύη και τη Συρία, για να θυμηθούμε τις πιο σύγχρονες θηριωδίες. Τώρα ο πόλεμος πλησιάζει απειλητικά στην Ευρώπη, ως αποτέλεσμα των ανταγωνισμών που οξύνονται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα και στο εσωτερικό τους. Καμία ψευδαίσθηση λοιπόν δεν πρέπει να έχει ο λαός ότι μπορεί να απαλλαγεί από τον πόλεμο όσο παραμένει όρθιο το σύστημα που τον γεννά, δηλαδή ο καπιταλισμός. Οσο μεγαλύτερο είναι το άλμα προς τα μπρος, όσοι περισσότεροι λαοί αποφασίζουν με την πάλη τους να γκρεμίσουν την εξουσία του κεφαλαίου, τόσο θα ξεριζώνεται η αιτία του πολέμου και θα διαμορφώνονται προϋποθέσεις για πραγματική ειρήνη!
«Θέλουμε ή δεν θέλουμε περισσότερες Συλλογικές Συμβάσεις και περισσότεροι εργαζόμενοι να καλύπτονται από αυτές;». Αυτό αναρωτιόταν χτες, δήθεν αφελώς, η υπουργός Εργασίας στη Βουλή, όπου συζητιέται το νομοσχέδιο - τερατούργημα για τις Συλλογικές Συμβάσεις. Το πραγματικό ερώτημα όμως δεν είναι αυτό, αλλά ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου που συνυπογράφουν κυβέρνηση, εργοδοσία και εργατοπατέρες. Το νομοσχέδιο αυτό δεν φτιάχτηκε για να στηρίξει το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά για τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ομίλων. Πίσω από το ρετουσάρισμα, παραμένει σε πλήρη ισχύ όλο το αντεργατικό μνημονιακό πλαίσιο που καταργεί τις Συλλογικές Συμβάσεις, με αποτέλεσμα σήμερα να καλύπτεται μόλις 1 στους 4 εργαζόμενους. Οι διατάξεις του σε τίποτα δεν υποχρεώνουν τους εργοδότες να προσέλθουν σε διαπραγμάτευση με τα συνδικάτα, καθώς δεν επανέρχεται ούτε η μονομερής προσφυγή στον ΟΜΕΔ, ούτε η επέκταση και υποχρεωτικότητα μιας Σύμβασης, αν υπογραφεί. Για κερασάκι στην τούρτα, η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας παραμένει στα χέρια των κυβερνήσεων, εμποδίζοντας κάθε διεκδίκηση των συνδικάτων. Συνέπεια όλων αυτών θα είναι να παραμένουν οι Συλλογικές Συμβάσεις θαμμένες στον λάκκο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, όσα ψέματα κι αν επιστρατεύσει η κυβέρνηση με τη στήριξη των ελεγχόμενων εργατοπατέρων.
Το υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε το «πράσινο φως» για άλλη μια επέκταση του ΧΥΤΑ Φυλής, που προσθέτει ακόμα 2 εκατ. κυβικά μέτρα σκουπιδιών σ' αυτά που ήδη υπάρχουν. Είχε προηγηθεί τέλη Δεκέμβρη (διόλου τυχαία λίγο πριν τις γιορτές) η συνεδρίαση του Ειδικού Διαβαθμιδικού Συνδέσμου Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ), όπου αποφασίστηκε από τη διοίκηση Χαρδαλιά η νέα επέκταση της χωματερής. Με την απόφαση αυτή δίνεται συνέχεια στα «πανωσηκώματα» του 2019, όταν η κατάπτυστη σύμπραξη ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ στην εκτελεστική επιτροπή του ΕΔΣΝΑ και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, αποφάσισε την επέκταση της χωματερής κατά 8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Την ώρα που όλοι μιλούσαν και μιλάνε για «ανάπτυξη» της Δυτικής Αττικής, το αίσχος της χωματερής χειροτερεύει. Αντί να κλείσει η εστία της μπόχας και του καρκίνου στην πίσω αυλή των σπιτιών και των σχολείων όλης της περιοχής, τα τείχη των σκουπιδιών ψηλώνουν κι άλλο. Επιβεβαιώνεται ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια για την προστασία του περιβάλλοντος και την «πράσινη» διαχείριση των σκουπιδιών κρύβεται η πολιτική του κέρδους, που αντιμετωπίζει τα σκουπίδια ως εμπόρευμα και τη διαχείρισή τους ως πεδίο επενδύσεων, γεννά αδιέξοδα, βουνά απορριμμάτων, καρκινογόνα καύση κ.ά. Απέναντι σ' αυτό το επικίνδυνο αίσχος, μόνη απάντηση είναι ο αγώνας του λαού για να κλείσει η χωματερή και να πάει οριστικά στα σκουπίδια η αντιλαϊκή πολιτική τους, που για τα κέρδη δεν διστάζει να θυσιάσει την υγεία, ακόμα και τη ζωή του λαού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου