Υπάρχουν κι άλλοι που εμφανίζουν τις ΗΠΑ να έχουν παρασυρθεί από το Ισραήλ, παίζοντας το παιχνίδι του κακού και του ...λιγότερο κακού στη Μέση Ανατολή. «Οι ΗΠΑ δεν ήθελαν την επέμβαση στο Ιράν, αλλά επέμενε το Ισραήλ», λένε. Για να στηρίζουν το παραμύθι τους, αξιοποιούνται δηλώσεις των Αμερικανών ότι χτύπησαν πρώτοι το Ιράν, επειδή ήταν βέβαιη η επίθεση από το Ισραήλ και ανέμεναν ιρανικά αντίποινα σε εγκαταστάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή. Πόσο βολικό ψέμα, για να ξεπλένεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, που τα έχει βρει μπαστούνια στη Μέση Ανατολή! Ακόμα κι αν δεν υπάρχει πλήρης ταύτιση συμφερόντων, το να προσπαθεί κάποιος να παρουσιάσει τις ΗΠΑ ως υποκινούμενες (!) από το Ισραήλ είναι η πραγματικότητα με το κεφάλι ανάποδα. Είναι άλλωστε γνωστό ότι το Ισραήλ δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε έναν τέτοιο πόλεμο χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ και των άλλων ευρωατλαντικών συμμάχων του, που συνασπίζονται στο όνομα της «δημοκρατίας» και της υπεράσπισης του «δυτικού τρόπου ζωής» απέναντι στα «θεοκρατικά καθεστώτα». Η κλιμάκωση του πολέμου ένα πράγμα δείχνει: Οτι οι αντιθέσεις ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές έχουν φτάσει στο απροχώρητο και καμιά παλιά συμφωνία δεν μπορεί πλέον να τις συμβιβάσει. Αυτές τις ρωγμές πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός, για να γράψει από τη σωστή πλευρά την Ιστορία.
Από τη μια, κάλπικος εφησυχασμός για τη «θωρακισμένη οικονομία» κι από την άλλη, «θρήνος» για το «κακό που μας βρήκε». Κι από πάνω, «διαβεβαιώσεις» ότι η κυβέρνηση θα πατάξει την αισχροκέρδεια και θα ανακουφίσει τον λαό, ενώ κλιμακώνεται η προετοιμασία εδάφους για νέες βαριές θυσίες και τα «κεφάλια μέσα». Απ' όλα έχει ο μπαξές σε ό,τι αφορά τις βαριές επιπτώσεις (και) στην οικονομία από τη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν. Καμία αναμονή και εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξει ο λαός στην κυβέρνηση και στο αστικό κράτος, αφού κι εδώ αποκαλύπτονται οι «δύο Ελλάδες», το γεγονός δηλαδή ότι η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία δεν βρίσκεται «στην ίδια βάρκα» με τους εκμεταλλευτές της. Πρώτον επειδή όλα αυτά δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά αποτελούν συνέπειες της εμπλοκής στον πόλεμο, που προωθούν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα για να αρπάξουν τις «ευκαιρίες» οι εφοπλιστές, οι ενεργειακοί, κατασκευαστικοί και λοιποί όμιλοι. Ας αφήσουν λοιπόν τα ψόφια περί «εξωγενών κρίσεων». Δεύτερον, γιατί η «θωρακισμένη» οικονομία τους είναι οικονομία του κεφαλαίου, που σημαίνει ότι βρέξει - χιονίσει τα βάρη θα τα φορτώνουν πάντα στον λαό, σε ανάπτυξη και κρίση, σε «ειρήνη» και πόλεμο. Γι' αυτό πριν πέσει καλά - καλά η πρώτη «κανονιά» στο Ιράν, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, ως σύγχρονοι μαυραγορίτες, έσπευσαν να αυξήσουν τις τιμές στα καύσιμα, στα τρόφιμα, στις μετακινήσεις. Φανταστείτε τι έχει να γίνει όταν ξεδιπλώσουν όλο τον ...πατριωτισμό τους.
Πέρσι τέτοιες μέρες κυριαρχούσε η πώληση των ευρωπαϊκών Eurofighter Typhoon στην Τουρκία, από την κοινοπραξία Βρετανίας, Γερμανίας, Ιταλίας και Ισπανίας. Τα αεροσκάφη αυτά φέρουν πυραύλους Meteor, που είναι γαλλικής προέλευσης, όπως και τα αεροσκάφη Rafale, που προμηθεύτηκε πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση, για να διατηρήσει - όπως έλεγε - την «υπεροπλία στο Αιγαίο». Υποτίθεται πως οι Meteor είναι το μεγάλο ατού των Rafale κι από αυτή την άποψη η αγορά τους διαφημίστηκε δεόντως. Οταν όμως αργότερα προέκυψε η πώληση των Meteor και στην Τουρκία, η Γαλλία διαβεβαίωνε ότι ...κατανοεί την «εύλογη ανησυχία» της Ελλάδας, αλλά «δεν θα σταθεί εμπόδιο σε μια προμήθεια από την Τουρκία». Τώρα, η κυβέρνηση επαναφέρει το «Ελλάς - Γαλλίας συμμαχία» ως εγγύηση τάχα για τα κυριαρχικά δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου στην Ανατ. Μεσόγειο, με αφορμή τη χτεσινή τριμερή. Δεν μπορούν όμως να κοροϊδέψουν κανέναν. Από πίσω κρύβονται τα συμφέροντα της αστικής τάξης, που υπαγορεύουν τις συμμαχίες, αλλά και τις συγκρούσεις μεταξύ κρατών, ανάλογα με το πού φυσάει κάθε φορά ο άνεμος. Η τριμερής στην Κύπρο είναι μια επικίνδυνη εξέλιξη για τον λαό και κρίκος για ενεργότερη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, που στο έδαφός του οξύνεται και ο ανταγωνισμός με τη ΝΑΤΟική «σύμμαχο» Τουρκία. Αυτό που παρουσιάζουν ως παράγοντα σταθερότητας, φέρνει ακόμα μεγαλύτερη αστάθεια για τον λαό, που δεν έχει κανένα συμφέρον και κανέναν λόγο να εναποθέσει την τύχη του στις συμμαχίες και τους βρώμικους σχεδιασμούς της αστικής τάξης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου