Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

Πρωτόκολλα... θανάτου

 

«Δεν υπάρχει η ειδικότητα του καρδιολόγου (υπάρχει μόνο ένας συμβεβλημένος ιδιώτης). Το ιατρικό προσωπικό χρειάζεται να ενισχυθεί με τουλάχιστον ακόμα έναν γενικό γιατρό, για να μπορέσουν να καλυφθούν οι τεράστιες ανάγκες και να συνεχίσει να λειτουργεί σε 24ωρη βάση. Το Μικροβιολογικό δεν λειτουργεί και στο Ακτινολογικό οι γιατροί είναι με σύμβαση. Μερικοί γιατροί παραμένουν στη θέση τους ακόμα και μετά τη συνταξιοδότηση, προκειμένου να συνεχίζουν να καλύπτονται οι ειδικότητες. Δεν αναπληρώνονται οι θέσεις όσων γιατρών συνταξιοδοτούνται, αλλά πολλές από αυτές καλύπτονται από επικουρικούς, αγροτικούς γιατρούς και με μετακινήσεις. Το οργανόγραμμα πρέπει να εκσυγχρονιστεί, παίρνοντας υπόψη ότι ο πληθυσμός έχει αυξηθεί σημαντικά και την περίοδο του καλοκαιριού αυξάνεται ακόμα περισσότερο. Είναι αδύνατον να καλυφθούν οι ανάγκες των κατοίκων και των εργαζομένων με το υπάρχον προσωπικό. Δεν υπάρχουν χώροι για την αποθήκευση των υλικών, με αποτέλεσμα να βρίσκονται όλα στους διαδρόμους».

Τα παραπάνω είναι μερικά απ' όσα αναφέρονται σε Ερωτήσεις που έχει καταθέσει το ΚΚΕ για το Κέντρο Υγείας Σαλαμίνας. Εκεί όπου κατέφυγε τις προάλλες ένας 51χρονος με έμφραγμα και επειδή το Κέντρο Υγείας δεν μπορούσε να τον περιθάλψει, κατέληξε νεκρός λίγη ώρα αργότερα στον δρόμο για το Κρατικό της Νίκαιας με δικό του αυτοκίνητο. Ενας νέος άνθρωπος έχασε τη ζωή του από καρδιά μόλις 10 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα και ο υπουργός Υγείας επικαλείται το πρωτόκολλο που δεν εφαρμόστηκε, ρίχνοντας την ευθύνη στους υγειονομικούς! Κανένα πρωτόκολλο δεν μπορεί να εξουδετερώσει τις συνέπειες από την πολιτική της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης του συστήματος Υγείας, με ευθύνη της σημερινής και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Η σύγκρουση με αυτήν την πολιτική είναι το καλύτερο αντίδοτο στο σύστημα του κέρδους, που απειλεί ακόμα και την ανθρώπινη ζωή.

Αταφοι νεκροί

Τελικά μόνο τυχαίο δεν ήταν το έγκλημα στη «Βιολάντα», που στοίχισε τη ζωή πέντε εργατριών. Πέρα απ' όσα αποκαλύπτονται για το ναρκοπέδιο που είχε στήσει η εργοδοσία στο εργοστάσιο όπου έγινε η έκρηξη, σοβαρά προβλήματα ασφάλειας υπάρχουν και στις άλλες δυο μονάδες, που σφραγίστηκαν κατόπιν εορτής. Η φράση του ιδιοκτήτη «εγώ είμαι το αφεντικό και θα κάνεις ό,τι σου πω» δεν απευθύνεται μόνο στον εγκαταστάτη που προειδοποιούσε για τους κινδύνους από το προπάνιο, αλλά και σε όλους τους εργαζόμενους της επιχείρησης που κατήγγειλαν τη δολοφονική οσμή κι αυτός τους καθησύχαζε ότι «μυρίζει η αποχέτευση». Οσοι λένε τώρα ότι «πρέπει να περιμένουμε τη δικαιοσύνη να αποφανθεί για τις ευθύνες», το μόνο που κάνουν είναι να ξεπλένουν τον εργοδότη, το κράτος, την κυβέρνηση και την Τοπική Διοίκηση, που στηρίζουν με κάθε τρόπο την κερδοφορία του, δεν έκαναν κανέναν έλεγχο για θέματα ασφάλειας και με τους νόμους τους για την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε παγίδες θανάτου. Μπροστά σε τέτοια στυγερά εγκλήματα κανείς εργαζόμενος δεν μπορεί να σιωπά! Πολύ περισσότερο, είναι αισχρό και απαράδεκτο να παίζει το παιχνίδι της εργοδοσίας και να υπερασπίζεται την «καλοσύνη» του αφεντικού, όταν δίπλα κείτονται «άταφοι νεκροί» συνάδελφοι, που στη θέση τους θα μπορούσε να είναι ο ίδιος.

Αξίες

Πριν λίγες μέρες, οι πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ ακύρωσαν την παραχώρηση αίθουσας για μια εκδήλωση της ΚΝΕ, που ήταν αφιερωμένη στα 83 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ. Η απόφαση ήταν ευθυγραμμισμένη με το γράμμα και το πνεύμα των κατευθύνσεων της κυβέρνησης να πεταχτεί έξω από τα πανεπιστήμια κάθε «εξω-εκπαιδευτική» δράση, στο όνομα της «καταπολέμησης της ανομίας». Από την ίδρυσή της, η ΕΠΟΝ συσπείρωσε τον ανθό της νιότης και έδωσε νέα παλικάρια στον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα. Το παράδειγμά τους εμπνέει και διαπαιδαγωγεί, απέναντι στη σαπίλα και τον ξεπεσμό, στις «αξίες» τύπου «ο θάνατός σου η ζωή μου» που αναπαράγονται μέσα κι από το πανεπιστήμιο στον καπιταλισμό. Αυτό το πανεπιστήμιο ανοίγει διάπλατα τις πόρτες του στα μονοπώλια του πολέμου και τους άλλους επιχειρηματικούς ομίλους. Διοργανώνει συνέδρια για την «Οικονομία του Πολέμου» και κάνει τεμενάδες για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών, διεκδικώντας μερτικό από την πίτα της Ερευνας για τεχνολογίες «διττής χρήσης». Ευθυγραμμίζει την επιστημονική γνώση με τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και των ματωμένων σχεδίων του. Είναι το πανεπιστήμιο - κρίκος της πολεμικής βιομηχανίας και της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Το τελευταίο πράγμα που θέλουν, λοιπόν, είναι να βρεθούν αντιμέτωπες οι σάπιες «αξίες» τους με τα μηνύματα της οργανωμένης συλλογικής πάλης λαού και νεολαίας για τα υψηλότερα ιδανικά, για έναν κόσμο χωρίς εκμεταλλευτές, που κάνουν μπίζνες με τη γνώση και την έρευνα, ενώ υπάρχουν σήμερα οι δυνατότητες να υπηρετούν την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Φοιτητές, εργαζόμενοι και καθηγητές που έχουν συναίσθηση των απαιτήσεων και των δυνατοτήτων της εποχής, δεν θα αφήσουν την πρόκληση αναπάντητη.

 

Ριζοσπάστης  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου