Καθώς η εμπλοκή της χώρας στον όλεθρο του πολέμου βαθαίνει, με τη συμφωνία κυβέρνησης και αστικών κομμάτων, εντείνεται και η επίθεση μέσα στους χώρους δουλειάς, με την εργοδοσία να βλέπει τον πόλεμο είτε ως «ευκαιρία» για μπίζνες και κέρδη, είτε ως αφορμή για επιβολή μέτρων που είχε από πριν στα συρτάρια της. Αλλωστε, η «απόκτηση κουλτούρας πολέμου» για την οποία μιλά η κυβέρνηση έχει στον πυρήνα της και την ένταση της εκμετάλλευσης για τους «εθνικούς στόχους» του κεφαλαίου.
Ετσι, σε κλάδους που είναι στο άρμα της πολεμικής βιομηχανίας, αλλά και σε αυτούς που στρέφονται στην πολεμική οικονομία, προσβλέποντας μεγαλύτερο κομμάτι από τη «λεία», οι εργοδότες ξεδιπλώνουν την πιο βρώμικη επιχειρηματολογία με στόχο την απόσπαση της υποταγής. «Θα βγούμε όλοι κερδισμένοι στο τέλος», «ανοίγονται νέοι ορίζοντες» είναι μόνο κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα που ακούγονται μέσα σε χώρους δουλειάς, τα οποία συνοδεύονται με μεγαλύτερη εντατικοποίηση και χτύπημα δικαιωμάτων, καθώς «η κατάσταση είναι κρίσιμη» και «δεν χωράει διεκδικήσεις».
Ξεχωρίζει προφανώς η απροκάλυπτη χυδαιότητα των εφοπλιστών, που φτάνουν να ζητούν από τα πληρώματα υπογραφές σε «θανατόχαρτα», να πάνε δηλαδή «με δική τους ευθύνη» στις εμπόλεμες ζώνες. Η δολοφονική λίστα μετράει ήδη έναν νεκρό στον Περσικό Κόλπο, τρεις αγνοούμενους και δεκάδες που η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο στα Στενά του Ορμούζ, ενώ οι εφοπλιστές μετράνε κέρδη πάνω στα κέρδη από τα ματωμένα ναύλα.
Ο «Ριζοσπάστης» δίνει συνέχεια σε αυτό το φύλλο, μεταφέροντας εικόνα και από άλλους κλάδους, όπως της Ενέργειας, των Μετάλλου και των ελεγκτικών εταιρειών, αλλά και από τον βρώμικο ρόλο του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, που ξεχρεώνει γραμμάτια στο κεφάλαιο εξασφαλίζοντας την κοινωνική «νηνεμία» σε πολεμικές συνθήκες.
«Τελειώνετε... Βιαζόμαστε»
Ενα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο κλάδος της Ενέργειας, που αποτελεί πεδίο σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, με την αστική τάξη της Ελλάδας να επιδιώκει να αναβαθμίσει τη θέση της μέσα από τις εμπορικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και περαιτέρω εμπλοκή. Οσο φουντώνει το μακελειό στη Μέση Ανατολή, εταιρείες όπως τα ΕΛΠΕ (όμιλος «Helleniq Energy») τρίβουν τα χέρια τους, προσβλέποντας σε αύξηση της παραγωγής και ακόμα μεγαλύτερη κερδοφορία τώρα που οι χρηματιστηριακές τιμές ανεβαίνουν.
Κάπως έτσι λοιπόν εξηγείται η πίεση των προϊσταμένων να ολοκληρωθεί νωρίτερα το προγραμματισμένο shut-down (παύση εργασιών για συντήρηση) που βρίσκεται σε εξέλιξη στις εγκαταστάσεις του Ασπροπύργου, λόγω της «κατάστασης» στη Μέση Ανατολή.
«Για να παράξουμε πετρέλαιο τώρα που χτυπιέται η Σαουδική Αραβία, γι' αυτό θέλουν να τελειώσει το shut-down νωρίτερα» είναι αυτό που μας μεταφέρουν οι εργαζόμενοι, και ξέρουν πως αυτήν τη λύσσα για κέρδη θα την πληρώσουν οι ίδιοι. Οπως καταγγέλλει το Συνδικάτο Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας, αυτή η «πίεση» σημαίνει εξαντλητική δουλειά, 12ωρα και 13ωρα, δουλειά «6 στα 7», με τους εργαζόμενους να δουλεύουν στα όρια της εξάντλησης με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας. Το Συνδικάτο μάλιστα έκανε στάση εργασίας την Παρασκευή με καθολική συμμετοχή (βλ. δίπλα σελίδα), καλώντας και σε οργάνωση ενάντια στην εγκληματική στάση της εργοδοσίας.
«Θα γίνουμε σεΐχηδες»
Και ενώ οι ενεργειακοί κολοσσοί «τρίβουν τα χέρια τους» από τη μοιρασιά της «λείας» και τα σχέδια για Ελλάδα - ενεργειακό κόμβο, που σέρνουν τη χώρα βαθιά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, ο CEO της «Helleniq Energy» κόβει πίτες καμαρώνοντας για τη συμφωνία με τη «Chevron». Μάλιστα εκεί ακούστηκαν και διάφορα ...χαριτωμένα όπως ότι «θα γίνουμε σεΐχηδες και θα έχουμε όλοι από μια καμήλα»!
«Πρίμο - σεκόντο» στη στήριξη των επιδιώξεων του μονοπωλίου ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, με την πλειοψηφία του ΔΣ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενέργειας (δυνάμεις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ) να δηλώνει: «Σχετικά με την υπογραφή των συμβάσεων μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και των κοινοπραξιών "Chevron" - "Helleniq Energy" και "ExxonMobil - Helleniq Energy" (...) θεωρούμε πως η αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πόρων αποτελεί ζήτημα εθνικής στρατηγικής σημασίας, με πιθανές θετικές επιπτώσεις στην ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, στη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενα καύσιμα και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας υψηλής εξειδίκευσης. Γι' αυτόν τον λόγο, τις χαιρετίζουμε».
Τα «χρυσά κουτάλια» τα έχουν ξανακούσει οι εργαζόμενοι και τα έχουν ζήσει από πρώτο χέρι. Η αύξηση της κερδοφορίας σημαίνει ένταση της εκμετάλλευσης, κάτι που οι εργαζόμενοι του Ομίλου το νιώθουν στο πετσί τους. Είναι οι ίδιοι που «έγραψαν» 65.000 υπερωρίες μέσα σε έναν χρόνο στα ΕΛΠΕ, αυξάνοντας ραγδαία το κομμάτι της απλήρωτης δουλειάς, δηλαδή το κέρδος του εργοδότη. Είναι οι ίδιοι που έθαψαν συναδέλφους τους πριν μερικά χρόνια, πάλι σε διαδικασίες shut-down, που έχουν μετρήσει σακατεμένους εργάτες λόγω της τεράστιας εντατικοποιήσης, των ελαστικών ωραρίων και της έλλειψης μέτρων υγείας και ασφάλειας. Κάπως έτσι έφτασε ο Ομιλος να καταγράφει αστρονομικά κέρδη ύψους 1.132 εκατ. και συγκρίσιμα καθαρά κέρδη 503 εκατ., δίνοντας μέρισμα στους μετόχους 0,60 ανά μετοχή.
Οσο για το αν αυτές οι συμφωνίες είναι win-win, ο λαός ήδη μετράει την ενεργειακή του φτώχεια και τη λεηλασία του ορυκτού πλούτου, ενώ η άλλη όψη είναι οι κίνδυνοι που επιταχύνονται από την εμπλοκή των κολοσσών και η μετατροπή της χώρας σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Αυτές είναι οι «θετικές επιπτώσεις» που βιάζονται να διακρίνουν οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές.
«Μακριά από τα συνδικάτα»
Από το «καρότο» στο «μαστίγιο» στον κλάδο της πολεμικής βιομηχανίας, που είναι στον «αφρό», με την κυβέρνηση της ΝΔ να αυξάνει τις δαπάνες στα 28 δισ. ευρώ έως το 2035.
Ετσι, μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι δίνουν πρόσταγμα ότι τώρα «τα κεφάλια μέσα», δεν χωράνε συνδικάτα και διεκδικήσεις. Χαρακτηριστικά είναι όσα αναδεικνύει το Συνδικάτο Μετάλλου για έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες του κλάδου, τη THEON, που μεταφέρει ότι προχώρησε σε απολύσεις εργαζομένων επειδή διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας, εναντιώθηκαν στην τεράστια εντατικοποίηση και στους χαμηλούς μισθούς. Μάλιστα το Συνδικάτο Μετάλλου καταγγέλλει ότι του απαγορεύτηκε μέχρι και η περιοδεία στον χώρο δουλειάς, με πρόσχημα το «ειδικό κανονιστικό πλαίσιο» λόγω της ιδιαιτερότητάς της ως εταιρείας αμυντικής βιομηχανίας. Τι ενόχλησε τόσο την εργοδοσία; Μην έρθουν οι εργάτες σε επαφή με την οργανωμένη πάλη και διεκδικήσουν ουσιαστικές αυξήσεις, αφού όπως σημειώνει το Συνδικάτο «η πλειοψηφία δεν βγάζει τον μήνα», ενώ «η εργοδοσία κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τι είναι να δουλεύει κανείς υπερωριακά, 6 μέρες την εβδομάδα, με έξτρα τον χρόνο που τρώμε στον δρόμο, και να λέει προκλητικά ότι ζητήματα μετακίνησης και σίτισης δεν υπάρχουν».
«Ανοίγουν δουλειές»
Στροφή στην πολεμική οικονομία κάνουν και οι συμβουλευτικές και ελεγκτικές εταιρείες, με τους 4 από τους μεγαλύτερους μονοπωλιακούς ομίλους (PwC, EY, «Deloitte» και KPMG) να υπογράφουν μνημόνια συνεργασίας με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού, τα «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα» και το δίκτυο DefencEduNet.
Σε δήλωσή του ο CEO της «Delloite» τόνισε ότι «το ζητούμενο λοιπόν για την Ευρώπη είναι να περάσει από τη θεωρία της στρατηγικής αυτονομίας στην πράξη της στρατηγικής ωριμότητας», σημαίνοντας προσαρμογή στις νέες πολεμικές συνθήκες.
Οι συνεργασίες αυτές στοχεύουν στη στροφή και στην ανάπτυξη των εταιρειών αυτών στην πολεμική προετοιμασία. Περιλαμβάνουν τον εντοπισμό «ευκαιριών», όπως τις ονομάζουν, την προσαρμογή των προϊόντων αλλά και της παραγωγής στις ανάγκες της πολεμικής προπαρασκευής, την αξιοποίηση ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, τις αλλαγές στην οργάνωση των εταιρειών αλλά και στην εκπαίδευση προσωπικού και εξασφάλιση των απαραίτητων «πιστοποιήσεων και κανόνων ασφάλειας».
Πώς μεταφράζονται όλα αυτά μέσα στους χώρους δουλειάς; Τα στελέχη της εργοδοσίας περιδιαβαίνουν διαλαλώντας ότι «θα ανοίξουν οι δουλειές», «θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας» «για να βγούμε όλοι κερδισμένοι», απαιτώντας από τους εργαζόμενους να δουλέψουν ακόμα πιο εντατικά, με ωράρια - λάστιχο.
Στις δε θέσεις υψηλής ειδίκευσης, που υποτίθεται ότι «καλοπληρώνονται» έναντι άλλων, οι μισθοί δεν ανταποκρίνονται επ' ουδενί στην πραγματικότητα της τεράστιας ακρίβειας και της φοροληστείας, ενώ η ένταση της εκμετάλλευσης με όλες τις μορφές «διευθέτησης» του εργάσιμου χρόνου και την εφαρμογή των ελαστικών μορφών εργασίας σαρώνει για να διασφαλίζονται τα κέρδη των ομίλων.
Αντεπίθεση, καμία θυσία για τα κέρδη τους
Τα παραπάνω παραδείγματα επιβεβαιώνουν ότι αν για τον λαό η εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σημαίνει θανάσιμους κινδύνους, για το κεφάλαιο σημαίνει κέρδη. Φανερώνουν δηλαδή ότι η θωράκιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας απαιτεί από τη μια αντεργατικά μέτρα που γίνονται πράξη με τους νόμους των κυβερνήσεων, και από την άλλη τη συμμετοχή σε πολεμοκάπηλα σχέδια που γίνονται πράξη μέσα από τις στρατηγικές συμμαχίες με τους μακελάρηδες, τις ΝΑΤΟικές αποστολές, τις βάσεις του θανάτου, τα εξοπλιστικά προγράμματα κ.ο.κ.
Γι' αυτό και τώρα είναι που πρέπει να δυναμώσουν ακόμα περισσότερο η οργάνωση στα συνδικάτα, η διεκδίκηση σύγχρονων δικαιωμάτων, το μέτωπο στην εργοδοσία, η απόρριψη της λογικής «τα κεφάλια μέσα». Να μη δείξουν οι εργάτες καμία εμπιστοσύνη στην εργοδοσία, στην κυβέρνηση και στα κόμματά της, στις δυνάμεις μέσα στο κίνημα που προσκυνούν τη «βιωσιμότητα» και την ανταγωνιστικότητα της καπιταλιστικής οικονομίας, και δεν διστάζουν να σύρουν τον λαό στους βρώμικους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.
Τον δρόμο τον δείχνουν οι μεγάλες απεργιακές μάχες των προηγούμενων ημερών, όπως των ναυτεργατών για να πάψουν τα δρομολόγια του θανάτου και να επιστρέψουν όλοι πίσω σώοι και ασφαλείς. Αλλά και των λιμενεργατών, που στις 6 Φλεβάρη συντονίστηκαν από 20 διαφορετικά λιμάνια της Μεσογείου, διατρανώνοντας «δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο», μια απεργία που αγκαλιάστηκε από όλο τον Πειραιά και το Θριάσιο. Στο στόχαστρο τέθηκε μάλιστα η μετατροπή των στρατηγικών αυτών χώρων δουλειάς σε «Ειδική Οικονομική Ζώνη», για τη γιγάντωση της εκμετάλλευσης, αλλά και σε πεδίο σφοδρών ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα, με θύματα τους εργαζόμενους και τα λαϊκά νοικοκυριά.
«Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους»: Τώρα το σύνθημα αυτό να ακουστεί ακόμα πιο δυνατά σε κάθε χώρο δουλειάς, σε όλη τη χώρα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου