Τόσο «μονοιασμένες» και «αρραγείς» είναι οι συμμαχίες - λυκοφιλίες τους, που θυμίζουν ολοένα και περισσότερο την παροιμία «κακό χωριό τα λίγα σπίτια». Το ίδιο ισχύει και στο εσωτερικό των καπιταλιστικών κρατών, όπως στις ΗΠΑ, όπου φουντώνει η ενδοαστική αντιπαράθεση για την πορεία του πολέμου, στο έδαφος διαφορετικών στρατηγικών για το πώς μπορεί καλύτερα το αμερικανικό κεφάλαιο να υπερασπιστεί την πρωτοκαθεδρία του. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ανοίγει σοβαρές ρωγμές σε αυτό που φαντάζει άρρηκτο και συμπαγές. Επιβεβαιώνεται πως οι αντιθέσεις τους είναι η «Αχίλλειος πτέρνα» που πρέπει να αξιοποιήσει ο λαός με την πάλη του, για να τους γκρεμίσει μια και καλή από τα βάθρα της σάπιας εξουσίας τους.
Για γέλια και για κλάματα είναι το «πλαφόν» που ανακοίνωσε η κυβέρνηση στο ποσοστό κέρδους για τρόφιμα και καύσιμα, μιας και στην καπιταλιστική αγορά το μόνο πλαφόν που πιάνει με βεβαιότητα, είναι αυτό στις λαϊκές ανάγκες. Καταρχάς, τα όποια μέτρα για τις πολεμικές ανατιμήσεις εφαρμόζονται στις ήδη εκτοξευμένες τιμές βασικών αγαθών, που κατατρώνε και σήμερα το λαϊκό εισόδημα. Δεύτερον, η κυβέρνηση μελετάει ως επόμενο μέτρο την επαναφορά των διάφορων pass για τα πάμπτωχα νοικοκυριά, προβλέποντας από τώρα ότι οι ανατιμήσεις θα συνεχιστούν κανονικά και με τον νόμο, με κίνδυνο να πεινάσουν εκατομμύρια σπίτια. Αλλά και τα ίδια τα μέτρα που ανακοίνωσε, δεν απαγορεύουν σε καμία περίπτωση την αύξηση των τιμών, ακόμα και στα 61 είδη διατροφής που υποτίθεται πως καλύπτονται από το πλαφόν. «Αν ανατιμηθούν τα κοστολογικά στοιχεία, όπως είναι η Ενέργεια ή οι πρώτες ύλες, οι επιχειρήσεις θα μεταφέρουν το λεγόμενο "υπερβάλλον κόστος" στον καταναλωτή», σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς. Επομένως, «όχι Γιάννης, Γιαννάκης» το παιχνίδι των ανατιμήσεων στην αγορά, αφού θα μπορεί ο καθένας να αυξάνει τις τιμές - και μαζί το ποσοστό κέρδους - επικαλούμενος τις αυξήσεις σε προηγούμενα στάδια της παραγωγής και της διακίνησης των εμπορευμάτων, με το νήμα να χάνεται βαθιά πίσω στον χρόνο. Τέτοια είναι η κοροϊδία από την κυβέρνηση και τους ομίλους, που φορτώνουν και με ανατιμήσεις στον λαό τα σπασμένα του πολέμου και της εμπλοκής τους σ' αυτόν.
«Ναι αλλά για την Κύπρο δεν λέτε τίποτα». Αυτά τα αμίμητα έλεγαν οι κυβερνητικοί πονηρίδηδες όταν το ΚΚΕ κατήγγελλε και διαδήλωνε ενάντια στην ισραηλινή κατοχή στην Παλαιστίνη. Τώρα, κυβέρνηση και κόμματα του ευρωατλαντισμού καταπίνουν τη γλώσσα τους για την ενίσχυση των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στα Κατεχόμενα, στο όνομα της «εξισορρόπησης», μετά τη μετακίνηση φρεγατών και αεροσκαφών από την Ελλάδα στην Κύπρο. Κλείνουν τα μάτια μπροστά στην πραγματική απειλή, που είναι η οριστική και με τη βούλα διχοτόμηση των νησιού, όπως σιωπηρά προωθείται με τη ΝΑΤΟποίηση και τη μεγαλύτερη στρατιωτικοποίησή του, στη σκιά του πολέμου της Μέσης Ανατολής. Ο μόνος «ελληνισμός» που υπερασπίζονται όλοι αυτοί είναι ο ίδιος που φυλάνε οι ΝΑΤΟικές στρατιές στη Βουλγαρία, στη Σαουδική Αραβία, στην Ερυθρά και πάει λέγοντας: Ο «ελληνισμός» του κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων, τα συμφέροντά του που απλώνονται στον ζωτικό χώρο των Βαλκανίων και της Ανατ. Μεσογείου. Οσο για τον «ελληνισμό» των ναυτεργατών, ας υπογράψουν το «θανατόχαρτο» των εφοπλιστών, γιατί τα κέρδη τους «θέλουν ρίσκο». ΥΓ. Διαβάζουμε ότι στα λιμάνια της Κύπρου «σχεδόν δεν υπάρχει χώρος ούτε για να δέσει ένα αλιευτικό, καθώς παντού υπάρχουν πολεμικά πλοία». Μάλλον για την προστασία του οικουμενικού ελληνισμού θα πήγαν κι αυτοί... Δεν αντέχουν να τον βλέπουν να υποφέρει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου