Τρίτη 28 Απριλίου 2026

Ταλέντα...μυθοπλασίας

 

Διέπρεψαν πάλι οι «γεωπολιτικοί αναλυτές» της δεκάρας με αφορμή την επίσκεψη Μακρόν. Και τι δεν είπαν! Για τη «στρατηγική σχέση» και τη «ρήτρα αμυντικής συνδρομής», που θωρακίζει τάχα τα κυριαρχικά δικαιώματα απέναντι στις αμφισβητήσεις της Τουρκίας. Κάνουν πως δεν βλέπουν ότι οι «ρήτρες» αυτές είναι ρήτρες εμπλοκής, που αξιοποιούνται για να σύρουν τον λαό πιο βαθιά στους πολέμους της αστικής τάξης. Οταν μάλιστα οι Γάλλοι ρωτήθηκαν την προηγούμενη φορά για τις ΑΟΖ, διέρρεαν ότι αυτές δεν καλύπτονται από τις «αμυντικές» συμφωνίες, που έχουν τόση αξία για τον λαό όση το χαρτί όπου υπογράφονται! Κάποιοι άλλοι πάλι, με επιλεκτική όραση, βλέπουν «αναβάθμιση της χώρας» εξαιτίας της συμμετοχής της στον πόλεμο και εκθειάζουν την «αποφασιστική στάση» της κυβέρνησης, που «ξύπνησε την ΕΕ από τον λήθαργο» στέλνοντας στρατιωτικές δυνάμεις εκτός συνόρων. Προσπαθούν κι αυτοί να μη δει ο λαός ότι μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε στόχο και ότι το επόμενο βήμα από το δήθεν «λήθαργο» είναι απευθείας στον εφιάλτη του ιμπεριαλιστικού μακελειού, για τα κέρδη μιας χούφτας εφοπλιστών, ενεργειακών και κατασκευαστικών ομίλων.

Κάποιοι τρίτοι μετρούν τους «πόντους που κερδίζουμε απέναντι στην Τουρκία». Μόνο που το «γήπεδο» είναι ο αδυσώπητος ανταγωνισμός των αστικών τάξεων, που καμία σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα των λαών, οι οποίοι γίνονται «κλοτσοσκούφι». Αλλωστε, όση φαντασία κι αν επιστρατεύσουν για να αποδείξουν πόσο «στριμωγμένη» είναι η Τουρκία (την ώρα που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι την αναγορεύουν σε «πάροχο ασφάλειας» για να παρακαμφθούν τα Στενά του Ορμούζ), με τίποτα δεν κρύβεται ότι η «αναβάθμιση» που επιδιώκει η αστική τάξη της Ελλάδας περνάει μέσα από την τριμερή με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, το οποίο βλέπει την Τουρκία ως «το επόμενο Ιράν», με ό,τι αυτό σημαίνει για τα Ελληνοτουρκικά. Το κερασάκι στην τούρτα βάζουν κάποιοι αναλυτές - μυθιστοριογράφοι, που για να διαχειριστούν το κουβάρι των ανταγωνισμών λένε πως η κυβέρνηση μπορεί να παίξει ρόλο «ισορροπιστή» και «αγγελιοφόρου» π.χ. ανάμεσα στο Ισραήλ και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Πραγματικά ταλέντα της μυθοπλασίας... Ο λαός, πάλι, που προορίζεται για «σφαχτάρι» στους ανταγωνισμούς τους, χρειάζεται τώρα πιο αποφασιστικά να παλέψει με τη σημαία των δικών του συμφερόντων. Το τι σημαίνει πραγματικά το «Ελλάς - Γαλλία - συμμαχία» για τους εργαζόμενους το έδειξαν Ελληνες και Γάλλοι λιμενεργάτες, όταν οργάνωναν μαζί με τους συναδέλφους τους σε 20 λιμάνια τη μεγαλειώδη απεργία με σύνθημα «καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών»!

Μαρτύριο

«Μη διαθέσιμη υπηρεσία»... Αυτό είναι το μήνυμα που βγάζει μόνιμα πλέον η πλατφόρμα της ΔΥΠΑ στους εκατοντάδες χιλιάδες δικαιούχους του «Κοινωνικού Τουρισμού» που εδώ και μια βδομάδα ξεροσταλιάζουν στις οθόνες τους, μπας και καταφέρουν να κάνουν την αίτηση. Το σύστημα καταρρέει συνεχώς και οι παρατάσεις έρχονται η μία μετά την άλλη, αφού η ιστοσελίδα του πρώην ΟΑΕΔ, όσο εύρυθμη είναι για επιχειρήσεις που ψάχνουν τζάμπα εργατικό δυναμικό από τα κάθε λογής επιδοτούμενα προγράμματα, τόσο βασανιστήριο αποδεικνύεται όποτε «ανοίγει» μια «παροχή» σαν κι αυτή με τα κουπόνια του «Κοινωνικού Τουρισμού». Το αποτέλεσμα; Ηλεκτρονικά καψόνια για πάνω από ένα εκατομμύριο δικαιούχους των κουπονιών, που πληρώνουν μάλιστα από την τσέπη τους οι εργαζόμενοι με τις εισφορές τους, για να πάρει τελικά κουπόνι ένας στους τρεις, αφού το κονδύλι παραμένει και φέτος αμετάβλητο. Αυτά συμβαίνουν στη «Μέκκα» του Τουρισμού... Εκεί που σε κάθε γωνιά ξεφυτρώνει και ένα ξενοδοχείο, ενώ οι τουριστικές ροές γιγαντώνονται, με κέρδη που ζαλίζουν για μια χούφτα ομίλους. Αυτά συμβαίνουν όμως και στον κόσμο του «ψηφιακού» κράτους, που είναι «απίκο» για να εξυπηρετεί τα μονοπώλια ενώ υποβάλλει σε ψηφιακά μαρτύρια τους εργαζόμενους και τον λαό.

Ανεπίστρεπτη

Για πρώτη φορά από το 2003, τρία αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ με περισσότερα από 200 μαχητικά και 15.000 στρατιώτες επιχειρούν ταυτόχρονα στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με ανακοίνωση της αμερικανικής κεντρικής διοίκησης (CENTCOM), στην περιοχή βρίσκονται τα αεροπλανοφόρα «Abraham Lincoln», «Gerald R. Ford» και «George H. W. Bush», υποστηριζόμενα από έναν στόλο δεκάδων πολεμικών πλοίων. Μεταξύ των 200 αεροσκαφών συγκαταλέγονται μαχητικά διαφόρων τύπων, από μεταγωγικά και ηλεκτρονικού πολέμου μέχρι stealth. Τα Στενά του Ορμούζ δεν έχουν ξανακλείσει για τόσο μεγάλο διάστημα από το 1987, όταν στον πόλεμο Ιράν - Ιράκ (1980 - 1988) το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό ανέλαβε να συνοδεύει πετρελαιοφόρα που έπλεαν σε ναρκοθετημένη περιοχή, προκαλώντας ναυμαχία με το Ιράν. Ολα αυτά δεν δείχνουν συγκυριακή κλιμάκωση στην περιοχή, αλλά αποτελούν σημάδια μιας ανεπίστρεπτης έντασης, που καμία προσωρινή εκεχειρία ή εύθραυστη συμφωνία δεν μπορεί να εκτονώσει. Οσοι προσπαθούν και στη χώρα μας να σπείρουν εφησυχασμό ότι μπορεί να υπάρξει τέτοια εξέλιξη, άλλο πράγμα έχουν στο μυαλό τους: Προσπαθούν και μ' αυτόν τον τρόπο να ξεγελάσουν τον λαό ότι η μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο μπορεί να οδηγήσει σε ανάσχεση και να εγγυηθεί «διαρκή ειρήνη», ενώ συμβαίνει το εντελώς αντίθετο.

 

Ριζοσπάστης  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου