Ανιστόρητα, αντικομουνιστικά, πολιτικώς χυδαία!

Στέργιος Βασιλείου

 

4 ώρες ·

Ανιστόρητα, αντικομουνιστικά, πολιτικώς χυδαία!

«Μαργαριτάρια» προς τέρψη και θυμό

- Η ανισότητα είναι κινητήρια δύναμη προόδου. Πρέπει να είμαστε άνισοι, να υπάρχει ανισότητα γιατί η ισότητα φέρνει στασιμότητα και ακινησία όπως στις χώρες της ισοπέδωσης και της ακινησίας (σ. όχι δεν είναι οι κοινωνικοπολιτικές αντιθέσεις κινητήρια δύναμη της εξέλιξης και της ιστορίας, είναι η ύπαρξη πλουσίων και φτωχών, εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων! Μήπως και η ύπαρξη δούλων και δουλοκτητών;;; )

- «το να λέμε ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και η φτωχοί φτωχότερο είναι ψέμα. Ψέμα παντού ανά την υφήλιο. Οι πλούσιοι μπορεί να έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί λιγότερο φτωχοί… καμία σύγκριση, όλοι οι δείκτες έχουν βελτιωθεί» (σ. πάει η σχετική και απόλυτη φτώχεια και μετράει με τα μέτρα του Σκρουντζ, ο έχων μια δεκάρα αποκτώντας δύο δεκάρες είναι… 100% πλουσιότερος!).

Με δράκους δεν ζει κανείς!

Του Αεροπεζοναύτη

Ένας ακόμη χρόνος προστίθεται στη ζωή μας, με τις ευχές και τις προσδοκίες, πως θα είναι καλύτερος, πιο όμορφος, για να ανθίσουν τα χαμόγελα, σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Μέρες που είναι, αναζητούμε το μέλλον τους, ανιχνεύοντας τα μάτια τους.
Δυστυχώς όμως, εκεί στα μάτια της παιδικής αθωότητας, τα δικά μας μάτια σκοτεινιάζουν, βουρκώνουν και θολώνουν…

Ανάμεικτα τα συναισθήματα, αγάπης, θυμού, φόβου αγωνίας αλλά και ελπίδας κυριαρχούν στην καρδιά μας.

Βλέπω τον κόσμο σαν φωτιά που σιγοκαίει και φουντώνει και έναν καπνό να έρχεται από παντού, που τίποτε καλό δεν προμηνύει και αυτό με θυμώνει.

Πούτιν για Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ: “Ο Στάλιν δε συναντήθηκε απευθείας με το Χίτλερ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες το έκαναν αυτό”

 

 

26-12-2019

Ο Ρώσος πρόεδρος υπερασπίστηκε την απόφαση της ΕΣΣΔ να υπογράψει το σύμφωνο, στηλιτεύοντας την υποκρισία της Δύσης και το αισχρό ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου, παράλληλα ωστόσο επιχείρησε να παρουσιάσει στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού ως “θύματα” του “σταλινικού καθεστώτος”. 

Κατιούσα

 

Το 2020 σηματοδοτεί την 75η επέτειο από τη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, όπως κάνει συστηματικά τα τελευταία χρόνια, αξιοποιεί πτυχές του σοβιετικού παρελθόντος για να ενισχύσει τη δημοφιλία του, δεδομένης και της μεγάλης απήχησης που εξακολουθεί να έχει η ΕΣΣΔ και προσωπικά ο Ιωσήφ Στάλιν στην κοινή γνώμη της χώρας τους, όπως πιστοποιούν αλλεπάλληλες έρευνες. Παράλληλα το ιστορικό παρελθόν χρησιμεύει και ως ένα εργαλείο στη σημερινή αντιπαράθεση της καπιταλιστικής Ρωσίας προς τις δυτικές δυνάμεις.

Μιλώντας λοιπόν στο Ανώτατο Ευρασιατικό Οικονομικό Συμβούλιο στο Λένινγκραντ πριν λίγες μέρες, ο Ρώσος πρόεδρος, αναφερόμενος στο σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ, είπε πως πριν από αυτό μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών είχαν ήδη υπογράψει συμφωνίες με τη χιτλερική Γερμανία, σε αντίθεση όμως με την ΕΣΣΔ, καμία άλλη χώρα δεν έχει μιλήσει ανοιχτά για το ζήτημα:

Ψηλά τη σημαία σύντροφοι – Η υποστολή της κόκκινης σημαίας από το Κρεμλίνο

26-12-2017

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, το λάβαρο που είχε καρφωθεί στην καρδιά του φασισμού στο Ράιχσταγκ, υποστελλόταν από το Κρεμλίνο, για να ανέβει στη θέση της η τρίχρωμη ρωσική σημαία. Αλλά οι λαοί δεν υποστέλλουν τη σημαία της πάλης τους κι αυτό εξακολουθεί να στοιχειώνει τις κυρίαρχες τάξεις.

Κατιούσα
 

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ’ ανεμολόγια και οι ορίζοντες
(…)
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος

Στις 26 Δεκεμβρίου του 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, το λάβαρο που είχε καρφωθεί στην καρδιά του φασισμού στο Ράιχσταγκ, υποστελλόταν από το Κρεμλίνο, για να ανέβει στη θέση της η τρίχρωμη ρωσική σημαία, επισφραγίζοντας την επικράτηση της αντεπανάστασης.

Την επόμενη ημέρα, ο Ριζοσπάστης κυκλοφορούσε με ένα ιστορικό πρωτοσέλιδο, που πήγαινε ενάντια στο ρεύμα της αντίδρασης, όταν όλα τα σκιαζε η φοβέρα της αντεπανάστασης και τα πλάκωνε η μισθωτή σκλαβιά κι ο κόσμος της εκμετάλλευσης, που “εκεί που σάπιζε, ξανατονώθηκε…”

ΑμερικανοΝΑΤΟικά σχέδια για επικίνδυνες «συμπράξεις» ενάντια στον «εχθρό λαό»

Η συγκρότηση του «Ενιαίου Φορέα Επιτήρησης Συνόρων» από την κυβέρνηση της ΝΔ είναι ο τελευταίος κρίκος μιας μακράς αλυσίδας αντιδραστικών αποφάσεων και ευρωατλαντικών κατευθύνσεων για τη στρατιωτικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας και την εμπλοκή των Ενόπλων Δυνάμεων στη λεγόμενη «εσωτερική ασφάλεια»

Από «αντιτρομοκρατική» άσκηση στην ΕΕ με τη συμμετοχή στρατού και Σωμάτων Ασφαλείας

Η δημιουργία του «Ενιαίου Φορέα Επιτήρησης Συνόρων» (ΕΝΦΕΣ), που ψήφισε η κυβέρνηση της ΝΔ πριν από λίγες μέρες στη Βουλή, ως τροπολογία σε νομοσχέδιο του υπουργείου Αμυνας, συνιστά ένα ακόμη βήμα στην παραπέρα στρατιωτικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας και εμπλοκής των Ενόπλων Δυνάμεων στην «επιτήρηση» της «εσωτερικής ασφάλειας», που προωθείται εντατικά τα τελευταία χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις, με διάφορα προσχήματα, στη βάση των κατευθύνσεων ΝΑΤΟ και ΕΕ.

 Αυτήν τη φορά, συσχετίζοντας το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό με την «εσωτερική ασφάλεια», η επιτήρηση των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων της ελληνικής επικράτειας ανατίθεται σε έναν νέο φορέα, ο οποίος θα στελεχώνεται «κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης» με αποσπάσεις πολιτικού και ένστολου προσωπικού από τα υπουργεία Εθνικής Αμυνας, Ναυτιλίας και Προστασίας του Πολίτη, ενώ θα «διατίθενται για την εκπλήρωση του σκοπού του επανδρωμένα ή μη, πλωτά, χερσαία και εναέρια μέσα».

Οπως κατήγγειλαν οι βουλευτές του ΚΚΕ, απαιτώντας την απόσυρση της τροπολογίας, πρόκειται για ένα υβριδικό ένοπλο σώμα που ενισχύει ακόμα παραπέρα την καταστολή σε βάρος προσφύγων και μεταναστών και που όταν απαιτηθεί, το κράτος και οι αστικές κυβερνήσεις θα το στρέψουν ενάντια στο λαό.

Μπροστά σε νέους αγώνες

Η νέα χρονιά που μπαίνει σε λίγες μέρες, βρίσκει τις ταξικές συνδικαλιστικές οργανώσεις σε θέση μάχης, μαζί με το αγωνιστικό κίνημα των αυτοαπασχολούμενων και των βιοπαλαιστών αγροτοκτηνοτρόφων.

Πάνω στη στέρεή βάση των αγώνων που αναπτύχθηκαν όλο το 2019 για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού, στο προσκήνιο μπαίνει επιτακτικά η ανάγκη για κλιμάκωση ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, η πάλη για να βγουν ακόμα πιο αποφασιστικά στο προσκήνιο οι εργατικές - λαϊκές ανάγκες, να μπουν ακόμα περισσότερες δυνάμεις στον αγώνα, να γίνουν ουσιαστικά βήματα στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, στη συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας.

Ζήτημα αιχμής είναι η οργάνωση της μάχης και η ενίσχυση του απεργιακού μετώπου για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, ενάντια στο νέο χτύπημα που προωθεί η κυβέρνηση, ολοκληρώνοντας το έγκλημα όλων των κυβερνήσεων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ.

Η άλλη όψη

  Πηγή: Eurokinissi

Χρόνος μπαίνει - χρόνος βγαίνει, ανάμεσα στις «σταθερές» των κυβερνήσεων - από τον ΣΥΡΙΖΑ στη ΝΔ - είναι η «παρηγοριά στον άρρωστο», τα επιδόματα του λεγόμενου «κοινωνικού μερίσματος» για τα πιο ακραία θύματα της βάρβαρης πολιτικής τους.

Οσο εύκολο ήταν για τον ΣΥΡΙΖΑ να πουλάει «ευαισθησία» μοιράζοντας εφάπαξ μερικά ευρώ στους πιο εξαθλιωμένους, άλλο τόσο είναι και για τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία αφήνει μάλιστα «υποσχέσεις» για επιπλέον «ανταμοιβές» αν εφαρμοστεί απαρέγκλιτα η πολιτική των ματωμένων πλεονασμάτων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, της αφαίμαξης δηλαδή του λαϊκού εισοδήματος.

Ο καβγάς τους για το ποιος αναδιανέμει καλύτερα τη φτώχεια αποτυπώθηκε με τον πιο κυνικό τρόπο και στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, όπου η απόσταση ανάμεσα στην «πρόοδο» του ΣΥΡΙΖΑ και στη «συντήρηση» της ΝΔ έφτασε να μετριέται σε μερικές ...υποδιαιρέσεις του ευρώ και στο πόσα «φίλτρα» ή «κόφτες» θα ισχύσουν για να προσδιοριστούν οι φτωχότεροι από τα λαϊκά στρώματα που θα πάρουν την εφάπαξ ενίσχυση.

Εξω από το δρόμο της ανάπτυξης οι διαδηλωτές...

Αμέσως μετά τη δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στη Βουλή ότι η κυβέρνηση θα φέρει νομοθετική ρύθμιση για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, βγήκαν και οι «κοινωνικοί εταίροι» της κυβέρνησης. Με ανακοινώσεις τους επιχειρούν να «πείσουν» το λαό για το πόσο ωφέλιμος θα είναι για όλους μας ο περιορισμός των διαδηλώσεων. Υπαγορεύουν μάλιστα και συγκεκριμένες ρυθμίσεις, με πρώτιστο το «διαδηλωσόμετρο». Δεν λείπουν βέβαια οι σπαραξικάρδιες αναφορές για τους δοκιμαζόμενους μικρεμπόρους, που στενάζουν κάτω από τα συνθήματα των διαδηλωτών. Οι πορείες είναι η αιτία που δεν μπαίνει άνθρωπος στα μαγαζιά του κέντρου της Αθήνας.

Οχι, δεν φταίνε οι πενιχροί μισθοί, οι συντάξεις πείνας και το κόψιμο των Δώρων που έδιναν ζωή στην αγορά, ιδιαίτερα τις εορταστικές περιόδους. Δεν φταίνε η ανέχεια και η ακραία φτώχεια που κάνουν την κατανάλωση απαγορευτική για μεγάλα λαϊκά στρώματα. Δεν φταίει η φοροληστεία σε εργαζόμενους, συνταξιούχους αλλά και επαγγελματίες που κάνει καθημερινή παράσταση «το θάνατο του εμποράκου». Για όλα φταίνε οι διαδηλώσεις.

ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Παρέδωσαν τις υπογραφές για αστικές συγκοινωνίες που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες (VIDEO)

 

Με παραστάσεις διαμαρτυρίας στα γραφεία της διοίκησης του ΟΑΣΘ και στο πρωθυπουργικό γραφείο στο ΥΜΑΘ ολοκληρώθηκε το τριήμερο δράσης για τις αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης που πραγματοποίησαν σωματεία που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.

Στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, δεκάδες εργαζόμενοι μέλη των σωματείων πραγματοποίησαν ενημερωτικές παρεμβάσεις και συλλογή υπογραφών στο κέντρο της Θεσσαλονίκης (πεζόδρομος Αγ. Σοφίας, στάση ΟΑΣΘ πλ. Αριστοτέλους) και στους τερματικούς σταθμούς Αριστοτέλους με Εγνατία, ΙΚΕΑ και ΟΣΕ.

Η πρωτοβουλία των ταξικών σωματείων βρήκε μαζική απήχηση στον εργαζόμενο λαό που βιώνει καθημερινά στις μετακινήσεις τους τις επιπτώσεις της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στην αστική συγκοινωνία με ευθύνη των κυβερνήσεων. Εκατοντάδες υπέγραψαν κάτω από το πλαίσιο πάλης που προβάλλουν τα ταξικά σωματεία και παράλληλα δήλωσαν την απόφασή τους να πλαισιώσουν τον αγώνα για σύγχρονες, ασφαλείς και φθηνές αστικές συγκοινωνίες.

Οι «φρουροί» της αστικής δημοκρατίας σε ρόλο εισαγγελέα και ο Δ. Ινδαρές

Όταν οι κήρυκες των «ατομικών δικαιωμάτων» λένε ό,τι τους κατέβει, για να υπερασπιστούν την αστυνομική βία.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ Πολιτικη 22 Δεκεμβρίου 2019  

 

 

Υπάρχουν ορισμένοι που υπερασπίζονται με πολιτικό πάθος και στόμφο την αστική δημοκρατία, την υπερασπίζονται ως τη δημοκρατικότερη εκδοχή της κοινωνίας και εμφανίζονται περίπου σαν «φρουροί» των ατομικών δικαιωμάτων (στην αστική δημοκρατία).

 Αυτό δηλώνουν, ανεξαρτήτως των επιχειρημάτων που έχουν, αλλά και των τρόπων με τους οποίους επιθυμούν να επιβάλλεται «ο νόμος και η τάξη». Συνήθως, αυτοί οι «φρουροί» είναι πολέμιοι σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τη λέξη «αριστερά» και φυσικά τάσσονται ενάντια στον «κακό κομμουνισμό», τον οποίο και δεν έχουν πρόβλημα να πούνε ότι σιχαίνονται. 

Εχθροί και φίλοι – Ήταν πράγματι οι Αγγλο-γαλλο-αμερικάνοι εχθροί του Χίτλερ;

18-12-2019

Μερικά παραδείγματα… «Εχθρότητας». Άμα έχεις τέτοιους εχθρούς, τι τους θέλεις τους φίλους;

Μάνος Δούκας

 

Φτάσαμε σε σημείο (π.χ. πρόσφατο ψήφισμα του ευρωκοινοβουλίου) οι ιμπεριαλιστές κι οι απολογητές τους, να επιχειρούν να ταυτίσουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό και να πείσουν ότι η ΕΣΣΔ ήταν σχεδόν φίλη με τη ναζιστική Γερμανία και συνυπεύθυνη για την έναρξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου (Μολότοφ Ρίμπεντροπ κλπ). Ποιοι; Αυτοί οι δήθεν «εχθροί του Χίτλερ» που τον δημιούργησαν και τον έθρεψαν. Να λοιπόν κάποια παραδείγματα αυτής της περίεργης «εχθρότητας» που χαρακτήριζε τις σχέσεις της Δύσης (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) με το Χίτλερ και τον άξονά του. Μιας «εχθρότητας» λιγάκι… «τρυφερής».

ΠΡΙΝ ΞΕΣΠΑΣΕΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ

Το διάστημα ανάμεσα στους δυο μεγάλους πολέμους, οι Αγγλογάλλοι στήριξαν με κάθε τρόπο το Γερμανικό μιλιταρισμό, χωρίς να το κρύβουν.
Η στρατηγική τους ήταν να ξεπαστρέψουν κάθε κομμουνιστική εστία και ιδέα, με νέα επίθεση ενάντια στην ΕΣΣΔ και με αιχμή του δόρατος το Χίτλερ και τον «αντικομουνιστικό του άξονα». Έτσι ανέχτηκαν τις επανειλημμένες παραβιάσεις της συνθήκης ειρήνης του 1918 και έδωσαν πακτωλό χρημάτων, πρώτων υλών και τεχνολογίας, από πολλές μεγάλες Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές εταιρείες προς το Χίτλερ, για να εξοπλιστεί και να προετοιμαστεί γι’ αυτό τον αντισοβιετικό πόλεμο.

«Πετραδάκι πετραδάκι» χτίζεται η πλήρης ιδιωτικοποίηση του συστήματος

Ο προϋπολογισμός του ΕΦΚΑ για το 2020 επιβεβαιώνει την παραπέρα απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση του συστήματος, προσφέροντας πεδίον δόξης λαμπρόν στις ασφαλιστικές εταιρείες και στα μονοπώλια

Από κινητοποίηση των συνταξιούχων

Τη σταδιακή «απόσυρση» του κράτους από τη χρηματοδότηση της Κοινωνικής Ασφάλισης συνολικά και ειδικά των συντάξεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κατρακύλα του βιοτικού επιπέδου και την παραπέρα σύνθλιψη των αναγκών ασφαλισμένων και συνταξιούχων, έρχεται να επιβεβαιώσει ο προϋπολογισμός του ΕΦΚΑ για το 2020, ο οποίος υπακούει στη συνολική αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, όπως αποτυπώνεται και στον κρατικό προϋπολογισμό.

 

 

Η τάση αυτή, που κλιμακώνεται από χρόνο σε χρόνο με τη σημερινή και όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αποτελεί στρατηγική επιλογή των κυβερνήσεων του κεφαλαίου και της ΕΕ, πολύ πριν από το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης.

Στόχος είναι, από τη μια, το αστικό κράτος να εξοικονομεί χρήματα που θα διοχετεύει στη συνέχεια σε μέτρα στήριξης του κεφαλαίου (μείωση φορολογίας, επιδοτήσεις, άλλα προνόμια) και, από την άλλη, με την κρατική εγγύηση μιας ελάχιστης μόνο σύνταξης για τους απόμαχους της δουλειάς, να γίνονται απαραίτητες για την επιβίωση η παραμονή στη δουλειά για περισσότερα χρόνια και η προσφυγή σε συμπληρωματικά, ιδιωτικά συστήματα ασφάλισης, με όλα τα ρίσκα που περιέχει για τους συνταξιούχους η παραπέρα ιδιωτικοποίησή της.

Οχι στο ψευτοδίλημμα «συμβιβασμός, συνεκμετάλλευση ή πόλεμος» με την Τουρκία

Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή αναπτύσσονται με ταχύτητα, ιμπεριαλιστικές συνεργασίες και ανταγωνισμοί για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών και αγωγών προκαλούν σοβαρούς κινδύνους για τους λαούς.

Στην περιοχή διασταυρώνονται ισχυρά συμφέροντα. Οι ΗΠΑ διατηρούν στρατιωτικές δυνάμεις στη Συρία, στο Ιράκ, στην Ελλάδα, στην Τουρκία, σε ένα ευρύ γεωγραφικό τόξο, που περιλαμβάνει τη Μέση Ανατολή, τον Περσικό Κόλπο, τα Βαλκάνια, παρεμβαίνουν στον πόλεμο στην Υεμένη. Αμερικανικά ενεργειακά μονοπώλια (π.χ. «ExxonMobil») δραστηριοποιούνται στην Κύπρο, στην Αίγυπτο, στο Ισραήλ, στα ελληνικά ενεργειακά οικόπεδα στην Κρήτη. Το ΝΑΤΟ διατηρεί ισχυρές δυνάμεις και η ΕΕ κινείται στοχευμένα, αξιοποιεί τους δικούς της πολιτικο-στρατιωτικούς μηχανισμούς.

Η Ρωσία έχει σταθεροποιήσει την παρουσία της, διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στη Συρία και πολεμικά πλοία περιπολούν στην περιοχή. Κινεζικά μονοπώλια προωθούν τα δικά τους συμφέροντα π.χ. στο λιμάνι του Πειραιά, στην Τουρκία, στα Βαλκάνια κ.α.

Η Κίνα συγκεντρώνει την προσοχή της στον νέο Δρόμο του Μεταξιού. Η Βρετανία διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο και η «Shell» εκμεταλλεύεται μέρος της κυπριακής ΑΟΖ.

Η Γαλλία αναβαθμίζει την παρουσία της, η «Total» εκμεταλλεύεται ενεργειακά οικόπεδα, όπως και η ιταλική «Eni». Ολοι μαζί παρεμβαίνουν στις εξελίξεις στη Λιβύη όπου μαίνεται ο πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Σάρατζ και του στρατηγού Χάφταρ που ελέγχει ήδη το 95% του εδάφους της χώρας.
Στο «κουβάρι» αυτό εμπλέκονται η Ελλάδα, η Τουρκία, η Κύπρος, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Εμιράτα κ.ά. Η αστική ανάλυση προσπαθεί να προσπεράσει αυτήν την οδυνηρή πραγματικότητα, που σημαδεύει το καπιταλιστικό σύστημα και είναι κρίσιμο το μέτωπο της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης για την παρέμβαση των κομμουνιστών.

Μειοψηφίες

Τη μία μέρα εμφανίζονται αστυνομικοί μαζί με τους διευθυντές γνωστής αλυσίδας πολυκαταστημάτων και ζητούν να «ελέγξουν τις κάλπες» του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν μάλιστα ότι η εργοδοσία τούς απομακρύνει από τις τραπεζαρίες όταν εμφανίζεται εκπρόσωπος του Σωματείου, ενώ η μη συμμετοχή στο Σωματείο είναι προϋπόθεση για «ανανέωση της σύμβασης»! Την επομένη, σεκιουριτάδες μαζί με διευθυντές αναλαμβάνουν την παρεμπόδιση των αρχαιρεσιών του ίδιου Σωματείου σε εργασιακό χώρο της Μάνδρας Αττικής. Σε άλλους χώρους δουλειάς, όπως σε εργοστάσια και στη ναυπηγοεπισκευή, οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς μέσα προστασίας, ρισκάροντας τη ζωή τους, και αν τολμήσουν να τα διεκδικήσουν, απειλούνται με απόλυση. Μετανάστες εκβιάζονται από εργοδότες να δουλέψουν για ένα κομμάτι ψωμί και μια ωραία πρωία, το αφεντικό (που τους χρωστάει δεδουλευμένα) κάνει ότι δεν τους ξέρει και τους διώχνει, απειλώντας από πάνω ότι θα τους «δώσει» στην αστυνομία. Μιας και έγινε λοιπόν τόσο ...επίκαιρη η συζήτηση για τη «βία», την «ανομία», για την «υπεράσπιση του δημόσιου χώρου απέναντι σε μειοψηφίες», τι λένε όλοι αυτοί για τη βία που δέχονται καθημερινά οι «πολλοί», οι «από κάτω», για να μη διεκδικούν, για να υποτάσσονται στις ορέξεις της εργοδοσίας, για να μειώνουν τις απαιτήσεις τους; Η εργοδοτική βία και τρομοκρατία, που ασκείται από την πραγματική μειοψηφία, αξιοποιεί το νομοθετικό οπλοστάσιο όλων των κυβερνήσεων, για να εντείνει το ξεζούμισμα των εργαζομένων, για να επιτυγχάνονται οι στόχοι της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Καταστολή στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις - εργοδοτική βία στους τόπους δουλειάς και μειωμένες απαιτήσεις: Αυτό το μείγμα - δηλητήριο, που πάει σκοινί - κορδόνι από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, πρέπει να σαρωθεί από την εργατική - λαϊκή πάλη.

Νικολάι Αλεξέγιεβιτς Οστρόφσκι

  «Ο Κομμουνισμός είναι η αναγέννηση του κόσμου... »

Νικολάι Αλεξέγιεβιτς Οστρόφσκι, γεννήθηκε στις 16/9/1904 και έφυγε από την ζωή στις  22/12/1936.

Ο Νικολάϊ Οστρόφσκι γεννήθηκε, στο χωριό Βίλια, εργατικής επαρχίας της Ρωσίας. Φτωχή, πολύ φτωχή η οικογένειά του, έτσι ο μικρός Νικολάϊ σε ηλικία μόλις 11 ετών σταματά την βασική του εκπαίδευση στο ιερατικό σχολείο του χωριού του και αρχίζει να εργάζεται.

Σε ηλικία μόλις 32 ετών (γεννήθηκε το 1904), του δημιουργού του πασίγνωστου μυθιστορήματος «Πώς δενόταν το ατσάλι», μία, επικών διαστάσεων, λογοτεχνική απεικόνιση του γιγαντιαίου αγώνα της γενιάς της επανάστασης, με έντονα τα αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Ο Οστρόφσκι έζησε από κοντά τη γέννηση του σοβιετικού κράτους, δούλεψε με πάθος για το στέριωμά του, πολέμησε εθελοντικά στον εμφύλιο, από τις γραμμές της ταξιαρχίας του ιππικού του Κοτόφσκι της 1ης στρατιάς ιππικού και τραυματίστηκε βαριά τον Αύγουστο του 1920. Από το 1919 ήταν μέλος της Κομσομόλ, στην οποία αναδείχτηκε ηγετικό στέλεχος την περίοδο '23-'24 στην Ουκρανία. Η ταλαιπωρημένη υγεία του τον καθήλωσε από το 1927 στο κρεβάτι και το 1928 έχασε το φως του.