Και ξαφνικά, άνοιξαν οι ουρανοί! Τα αστικά κόμματα ανταγωνίζονται στην κοροϊδία ότι κάτι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο στη ζωή του λαού μπροστά στις εκλογές, είτε από τα κοστολογημένα μέτρα - πυροτεχνήματα που ανακοινώνουν ΠΑΣΟΚ και κόμμα Τσίπρα, είτε από τον «δημοσιονομικό χώρο» που υπόσχεται να αξιοποιήσει η κυβέρνηση της ΝΔ από Σεπτέμβρη.
Προσπαθούν να ξεγελάσουν τον λαό και τη νεολαία, την ώρα που ορκίζονται αιώνια πίστη στη «δημοσιονομική πειθαρχία» και στην ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Σ' αυτά δηλαδή που διαμορφώνουν τους βασικούς όρους που ζουν και δουλεύουν τα λαϊκά στρώματα, επιδρώντας καθοριστικά σε κάθε πτυχή της λεγόμενης «καθημερινότητας».
Ακόμα και τα ψίχουλα που υπόσχονται συνοδεύονται από πολλά «αν» και «εφόσον», ανάλογα με τις εξελίξεις στην οικονομία - που στην Ευρώπη αγκομαχάει μέσα στο «χειρότερο σενάριο» του στασιμοπληθωρισμού - και στα μέτωπα του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Αυτά τα «μεγάλα» είναι που θέτουν τα όρια και καθορίζουν την πολιτική τους.
Η ...μετρολογία του «ρεαλισμού» και του «τζάμπα» απευθύνεται στους πιο φτωχούς, στα μεγαλύτερα θύματα της αντιλαϊκής πολιτικής, που οι ζωές τους κατρακυλάνε διαρκώς στην αστάθεια, λόγω της σταθερότητας των κερδών και της πολεμικής εμπλοκής, που εγγυώνται όλα τα αστικά κόμματα.
