Οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ πάνε ...θέατρο!...

Η διοίκηση του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΙΚΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης ενημερώνει όλους τους συνάδελφους και τις συνδέλφισσες, συνταξιούχους ΙΚΑ ότι θέτει σε κλήρωση 128 εισιτήρια για δύο θεατρικές καλοκαιρινές παραστάσεις στο θέατρο Μουδανιών στις 26 Αυγούστου και στο Θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης στις 30 Αυγούστου.

Η κλήρωση θα γίνει στη μεγάλη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, την Τρίτη 22 Αυγούστου κι ώρα 10,30.

Στην κλήρωση έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν μόνο συνταξιούχοι του ΙΚΑ, μέλη και μη μέλη του σωματείου, αρκεί να προσκομίσουν το βιβλιάριο του ΙΚΑ ή οποιοδήποτε έγγραφο που να δείχνει την ιδιότητά τους σαν συνταξιούχοι ΙΚΑ...

Ολόκληρη η ανακοίνωση του συνδέσμου έχει ώς εξής: 

Ο φασιτοφάγος.

Το  Φονικό όπλο κατά του φασισμού.

 

Το κείμενο είναι από το  facebook του Aris Stathopoulos

Ο Τσόρτσιλ για τον Στάλιν, 28 Δεκεμβρίου του 1959.

Αναμασώντας χρεοκοπημένα ιδεολογήματα με το βλέμμα στο μέλλον

10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΕΝΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Με «εμβριθείς» αναλύσεις και άρθρα, που αναμάσησαν λίγο - πολύ αυτούσια όλα τα βασικά επιχειρήματα της αστικής προπαγάνδας, υποδέχτηκαν αστοί δημοσιολόγοι και αναλυτές την «επέτειο» των 10 χρόνων από την έναρξη της βαθιάς και συγχρονισμένης διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, τον Αύγουστο του 2007. Η στόχευση των εν λόγω τοποθετήσεων, σήμερα όπως και τότε, αφορά το παρόν και το μέλλον και πολύ λιγότερο το παρελθόν, επιβεβαιώνοντας ότι ο χαρακτήρας της αντιπαράθεσης γύρω από την καπιταλιστική οικονομική κρίση αλλά και την ανάκαμψη κάθε άλλο παρά «ακαδημαϊκός» είναι και φυσικά δεν έχει ουδέτερο, υπερταξικό χαρακτήρα, αλλά αντίθετα συνδέεται άμεσα με τα συμφέροντα των δύο βασικών αντίπαλων τάξεων της κοινωνίας μας, της παρασιτικής, ως προς το ρόλο της στην παραγωγή, αστικής τάξης και της τάξης που παράγει όλο τον πλούτο της κοινωνίας, της εργατικής τάξης.

Είσαι (νεο)Ναζί; Μάθε γιατί η Εσθονία είναι ο καλύτερος τουριστικός προορισμός για σένα

Σπασμένο Παράθυρο
 

Και όχι, ο λόγος δεν είναι μόνο το συνέδριο που οργανώνει για να μας επιμορφώσει για τα “εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα”.

Είσαι ένας τίμιος νεοναζί, που σε κάθε ευκαιρία παραδέχεται πόσο πολύ θα ήθελε να σκοτώσει όποιον δεν έχει το ίδιο χρώμα δέρματος με σένα; Είσαι ένας ακροδεξιός που απλά θα ήθελε να δει τη χώρα του να κάνει πόλεμο με όλους της τους γείτονες; Είσαι έστω ένας ντροπαλός νεοφιλελεύθερος που ζωγραφίζει κρυφά σβάστικες στο ημερολόγιό σου;

Ρεαλιστικό...

«Να διαχωρίσουμε την υπερβολή από την αναγκαιότητα και το ρεαλισμό» ζήτησε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Ν. Τόσκας, απαντώντας στην κριτική που γίνεται στην κυβέρνηση για τις μεγάλες ελλείψεις σε μέσα πυρόσβεσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, ρεαλισμός είναι «να έχουμε αυτά που μπορούμε, σύμφωνα με τα οικονομικά μας δεδομένα» και ότι «δεν ξυπνάει κάποιος ένα πρωί, ειδικά σε συνθήκες λιτότητας, και ξεκινά να αντικαταστήσει τα αεροπλάνα». Αν πάρουμε τοις μετρητοίς όσα λέει ο υπουργός, τότε «ρεαλιστικό» για την κυβέρνηση είναι να συνεχίσουν να καίγονται τα δάση λόγω των ελλείψεων σε δασοπροστασία και πυρόσβεση, οι πυροσβέστες να εξουθενώνονται και κάθε καλοκαίρι να χάνονται περιουσίες, ακόμα και άνθρωποι.

Για τα εγκλήματα του καπιταλισμού θα μιλήσει κανείς;

Από atexnos3  

 

Σηκώνουν κουρνιαχτό για τα δήθεν «εγκλήματα του κομμουνισμού». Διοργανώνουν φιέστες και συνέδρια για τα εκατομμύρια «θύματα» των «ολοκληρωτικών καθεστώτων». Βγαίνουν στα κάγκελα σαν αγράμματοι «σταλινολόγοι» προκειμένου να συκοφαντήσουν την Σοβιετική Ένωση και τον σοσιαλισμό του 20ου αιώνα. Προπαγανδίζουν με πακτωλούς εκατομμυρίων τον αντικομμουνισμό και τη θεωρία των δύο άκρων, διαστρεβλώνοντας με τον χειρότερο τρόπο την Ιστορία και ξαναγράφοντας τα γεγονότα σύμφωνα με τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των μονοπωλίων. 

Αυτά- και άλλα πολλά- κάνουν οι αντικομμουνιστές, πραιτωριανοί της αστικής «δημοκρατίας». 

Ανοιχτό στο κοινό από χτες το Μουσείο - Μνημείο για τον ΔΣΕ στη Θεοτόκο Γράμμου

Τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου από το Δημήτρη Κουτσούμπα.

70 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ενα νέο Μουσείο - Μνημείο προστέθηκε από χτες στο δίκτυο ιστορικών χώρων και μνημείων που φιλοτέχνησε το ΚΚΕ, τιμώντας την 100χρονη πορεία του και τις κορυφαίες στιγμές της ταξικής πάλης, όπως είναι η δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Στο χωριό Θεοτόκος, στο Γράμμο, λειτουργεί από χτες το Μουσείο - Μνημείο για τον ΔΣΕ (αναλυτικό ρεπορτάζ με φωτογραφικό υλικό από την εκδήλωση των εγκαινίων που έγινε το μεσημέρι του Σαββάτου θα δημοσιευτεί στο φύλλο του «Ριζοσπάστη» της Τρίτης 22 Αυγούστου).

Το Μουσείο στεγάζεται στο σπίτι που έμεναν δύο αγωνιστές του ΔΣΕ, ο Χρήστος και η Ελένη Ζούνη, μετά από προσφορά που έκαναν τα παιδιά τους (Αποστόλης, Βασίλης, Νίκος) στο ΚΚΕ.

Όταν με έντεχνο τρόπο αποσπάται τεχνητά, το φασιστικό φαινόμενο από το καπιταλιστικό καθεστώς που το τροφοδοτεί με περιεχόμενο και το φιλοτεχνεί σε επίπεδο μορφής, τότε έλλογα, η όποια αντιπαράθεση καταλήγει σε μια σκιαμαχία περί του ηθικού φορτίου της βίας, όπου οι αντιτιθέμενες πλευρές  φασίστες και αντιφασίστες εισέρχονται στον δοκιμαστικό σωλήνα ενός θετικιστικού εμπειρισμού, που λησμονεί το αίτιο ενώ εκθειάζει το σύμπτωμα.

Η βία ως μέσο κατατρόπωσης του φασισμού δεν αποτελεί το έσχατο αλλά το ενδεδειγμένο μέσο για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου που συνιστά το πρόσωπο μια ακραίας καπιταλιστικής κανονικότητας που κατασκευάζει φασίστες με την ίδια μεθοδολογία που κατασκευάζει την ψευδή ηθική της έννομης κρατικής βίας. Ο φασισμός αποκτά χαρακτηριστικά υπαρκτού κοινωνικού και πολιτικού ρεύματος στο μαλακό υπογάστριο της καπιταλιστικής δημοκρατίας ενώ αναδύεται τόσο ως εγγενής στιγμή της όσο και ως σύμφυτη λειτουργία της.

Τα “εγκλήματα” του κομμουνισμού

Κατιούσα

 

Στον αγώνα ενωμένοι κι ας μη λείψει κανείς. Και ο Θάνος Τζήμερος; Και ο Άδωνις Γεωργιάδης; Και τα μουρουτοτρολ του διαδικτύου; Και ο Δημήτρης Καμμένος, από τους συγκυβερνώντες ΑΝΕΛ; Και φασίστες και φιλελέδες, θαυμαστές Καλύβα-Μαραντζίδη; Η σαπίλα του ντουνιά με δυο λόγια. Όλοι μαζί από κοινού, για να αποδείξουν τα τρομερά “εγκλήματα” του κομμουνισμού και της αριστεράς, στην Ελλάδα και διεθνώς. Μια υπόθεση πιο κωμική κι από την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά…

Ξεκίνησαν μάλιστα και σελίδα στο Facebook, για να τα συγκεντρώσουν, κάτι σαν τη “Μαύρη Βίβλο του Κομμουνισμού” online, όπου όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν -αλλά όχι σαν τους αιμοσταγείς κομμουνιστές: πτωματολογία, σταλινολογία, ναζιστική προπαγάνδα (πάντοτε χρήσιμη για τέτοιες περιπτώσεις), Κατίν, Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, Μελιγαλάς, τα δυο ρολόγια του στρατιώτη με την κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ…

Τσεχοσλοβακία 1968: Η «Άνοιξη της Πράγας» ως δούρειος ίππος της αντεπανάστασης

Από atexnos3

Γράφει ο Νίκος Μόττας*//

Ήταν Αύγουστος του 1968- πριν 49 χρόνια- όταν στην πρωτεύουσα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Τσεχοσλοβακίας, στην Πράγα, η διεθνιστική αλληλεγγύη των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας συνέτριβε μια απ’ τις πλέον σημαντικές αντεπαναστατικές προσπάθειες του Ψυχρού Πολέμου. Τα γεγονότα της Τσεχοσλοβακίας αποτέλεσαν αναμφίβολα σταθμό στην πάλη του σοσιαλιστικού κόσμου ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Ταυτόχρονα, όμως, έγιναν – και συνεχίζουν να αποτελούν- αντικείμενο φαιάς αντικομμουνιστικής προπαγάνδας από αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις. Πόσα κροκοδείλια δάκρυα δεν χύθηκαν και πόση μελάνη δεν σπαταλήθηκε επί τόσες δεκαετίες, για «τα σοβιετικά τανκς» που «έπνιξαν στο αίμα την Πράγα» και έβαλαν τέλος στην προσπάθεια δημιουργίας ενός «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο»! 

Μια ωραία ατμόσφαιρα...

Ούτε το περιεχόμενο ούτε, πολύ περισσότερο, οι στοχεύσεις άλλαξαν στη γνωστή και κάλπικη για το λαό δικομματική αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ τη βδομάδα που πέρασε. Το μόνο που άλλαξε ήταν το «σκηνικό» που επέλεξαν για να μεταφέρουν την επιχείρηση στησίματος πλαστών διαχωριστικών γραμμών: Αυτήν τη φορά ήταν τα αποκαΐδια που αφήνει πίσω η πολιτική τους, με την αντιπαράθεση να κινείται γύρω από το ποιος έκαψε περισσότερα δάση και περιουσίες. Κατά τ' άλλα, και σε ό,τι αφορά την «ευρύτερη» εικόνα, η επιχείρηση να στηθεί ακόμα πιο γερά στα πόδια του το εν λόγω δίπολο περνάει σταθερά μέσα από την αναζήτηση του ΣΥΡΙΖΑ για άλλοθι «αριστεροσύνης» στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει και την προσπάθεια της ΝΔ να βρει πεδίο διαφοροποίησης απέναντι σε μια κυβέρνηση που υλοποιεί με συνέπεια την πολιτική υπέρ του κεφαλαίου. Κι όλα αυτά στη 2η «επέτειο» του 3ου μνημονίου που όλοι μαζί ψήφισαν κι ενόψει του τρίτου γύρου της «αξιολόγησης» που είναι μπροστά και που, παρά τις «βαριές κουβέντες» και τους «λυσσασμένους» καβγάδες, όλοι μαζί συμφωνούν ότι πρέπει να ολοκληρωθεί «μια ώρα αρχύτερα», για να μην κινδυνεύσουν το «καλό κλίμα» για την εγχώρια καπιταλιστική οικονομία και το «μομέντουμ» της καπιταλιστικής ανάκαμψης...

Ευέλικτη εργασία, περικοπές μισθών και απολύσεις το «λίπασμα» της ανάκαμψης του κεφαλαίου

ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΕΚΤ - ΤτΕ

«Η αύξηση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας και η μείωση της υπερβολικής εργατικής προστασίας» είναι ανάμεσα στους παράγοντες της «ανάκαμψης» κατά την ΕΚΤ

«Η προσαρμογή της χρησιμοποιούμενης εργασίας (ώρες εργασίας και αριθμός εργαζομένων) παρέμεινε ο βασικός δίαυλος προσαρμογής σε πολλές χώρες της ΕΕ, ενώ και οι μειώσεις των μισθών φαίνεται ότι εφαρμόστηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα κατά την πρόσφατη ύφεση».

 Αυτό διαπιστώνεται στο πρόσφατο οικονομικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδας, όπου παρουσιάζονται τα αποτελέσματα ειδικής έρευνας που διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ΕΚΤ σχετικά με τους τρόπους και τις μεθόδους που επέλεξαν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις συνθήκες της πρόσφατης οικονομικής κρίσης. Την ίδια ώρα, η ΕΚΤ επισημαίνει πως η ανάκαμψη της απασχόλησης στη Ζώνη του Ευρώ τα τελευταία χρόνια οφείλεται:

Βαρκελώνης και Μανίλας γωνία

Δεν ολοκληρώθηκε ακόμη ο τραγικός απολογισμός των θυμάτων και των τραυματιών από την δολοφονική επίθεση στην Βαρκελώνη (ενάμιση μήνα πριν το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας)  και οι έμποροι του τρόμου ξαμολήθηκαν στα ΜΜΕ για την γνωστή δουλειά: Τρομολαγνεία, ψευτοανθρωπισμός, υποκρισία, πολιτική εκμετάλλευση, αποπροσανατολισμός. Τακτικές που είναι γνωστές από όλα τα παρόμοια χτυπήματα στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια. Αυτοί που χρόνια εξόπλισαν, ενθάρρυναν και χρησιμοποιήσαν τις θρησκόληπτες παρακρατικές συμμορίες, διαλύοντας κράτη και προκαλώντας ιμπεριαλιστικούς πολέμους, παριστάνουν ξανά τους «έκπληκτους». Φυσικά, οι ιμπεριαλιστές έξω από τον «δυτικό κόσμο» συνεχίζουν τα παζάρια και τις μπίζνες με παρόμοιες ομάδες για να χτυπήσουν τους ανταγωνιστές τους ενώ αξιοποιούν τα χτυπήματα τους για να επιβάλλουν κλίμα χειραγώγησης και καταστολής στο εσωτερικό των χωρών τους. Και ο κύκλος των αθώων θυμάτων συνεχίζει να μεγαλώνει…

Ο ευρωκομμουνισμός κι οι αξίες της Ε.Ε.

Στις 23 Αυγούστου, δηλαδή στην επέτειο της υπογραφής του Συμφώνου Μη Επίθεσης (για όσους επιμένουν να το παρουσιάζουν ως συνεργασία) Μολότοφ – Ρίμπεντροπ, που έχει κηρυχτεί ως «ημέρα κατά του ολοκληρωτισμού» από την Ε.Ε., διοργανώνεται Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν απ’ τα κομμουνιστικά  καθεστώτα», στο πλαίσιο της Εσθονικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ε.Ε. 

«Βάσεις» και βάσεις...

Την προηγούμενη βδομάδα, ο υπουργός Επικρατείας Αλ. Φλαμπουράρης είχε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ. Στο επίκεντρο της συνάντησης βρέθηκαν θέματα που αφορούν τις «επενδύσεις» και τις πρωτοβουλίες της ελληνικής κυβέρνησης στο ενεργειακό μέτωπο, αλλά και τις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας. Σύμφωνα με τα όσα γνωστοποίησε το Μέγαρο Μαξίμου, ο Αμερικανός πρέσβης «τόνισε πόσο κρίσιμη και χρήσιμη είναι για την Ελλάδα η προσπάθεια που γίνεται στο ενεργειακό πεδίο, είτε αφορά το φυσικό αέριο, είτε τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, είτε τις έρευνες για την εξόρυξη υδρογονανθράκων». Σε αυτό το πλαίσιο, εξήρε το ρόλο της Τετραμερούς (Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ - Αιγύπτου) στον τομέα της Ενέργειας. Παράλληλα, φέρεται να επεσήμανε πως οι ΗΠΑ στηρίζουν τις «αναπτυξιακές προσπάθειες» της ελληνικής κυβέρνησης, «σχολιάζοντας θετικά την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές και τη συμμετοχή Αμερικανών επενδυτών στην ομολογιακή έκδοση». Επιβεβαίωσε, επίσης, το ενδιαφέρον των εταιρειών της χώρας του για επενδύσεις, όπως αυτές του Ελληνικού και των Ναυπηγείων.