Κοστολογημένα και επαναλαμβανόμενα εγκλήματα

 

Πηγή: Eurokinissi

Η πολιτική του «κόστους - οφέλους» είναι ο αυτουργός προδιαγεγραμμένων εγκλημάτων, όπως αυτό στο Δερβένι του δήμου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης. Δύο νεκροί και μία εγκαυματίας είναι ο τραγικός απολογισμός της «κοστολογημένης» πολιτικής στην πυροπροστασία την οποία ακολουθεί η κυβέρνηση της ΝΔ, σε συνέχεια των προηγούμενων, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Από πίσω βρίσκονται η κοινή τους δασοκτόνα πολιτική, οι τεράστιες ελλείψεις στην πρόληψη και στην πυρόσβεση, η εγκληματική πολιτική εμπορευματοποίησης της γης και αξιοποίησής της με σκοπό την επιχειρηματική δράση και το κέρδος.

Οι περιγραφές και οι καταγγελίες των κατοίκων για την κατάσταση που επικρατούσε στο Δερβένι την Τρίτη, την ώρα που η φωτιά έκαιγε τα πρώτα σπίτια στον οικισμό της Λητής, είναι αποκαλυπτικές: Δύο οχήματα της πολιτικής προστασίας «έμειναν», επιβεβαιώνοντας την κακή κατάσταση του στόλου, τις χρόνιες ελλείψεις και την υποσυντήρηση λόγω κόστους. Το νερό δεν επαρκούσε για την επιχείρηση πυρόσβεσης στο βουνό. Τα εναέρια μέσα έφτασαν μετά από σχεδόν μία ώρα. Ο δήμος διαθέτει μόλις μία υδροφόρα για τρία δημοτικά διαμερίσματα, με τους ιδιώτες να κάνουν χρυσές δουλειές. Δασικοί δρόμοι δεν καθαρίζονται και δεν συντηρούνται, λόγω έλλειψης των αναγκαίων πόρων.

Αντιλαϊκό από χέρι

 

Πηγή: Eurokinissi

Η συζήτηση στην Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος επιβεβαιώνει μέχρι κεραίας τη θέση του ΚΚΕ ότι η συνταγματική αναθεώρηση στοχεύει σε ένα πιο ισχυρό και ευέλικτο κράτος για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επομένως πιο εχθρικό και επιθετικό απέναντι στον λαό. Τόσο οι προτάσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας όσο και η στάση των άλλων κομμάτων το δείχνουν χωρίς περιστροφές.

Ακόμα και το χρονοδιάγραμμα που επιβλήθηκε, φανερώνει τις κυβερνητικές προθέσεις να προχωρήσει η αναθεώρηση με διαδικασίες fast track, μακριά από τα αυτιά και τα βλέμματα του λαού, με συζήτηση πολλών άρθρων σε μία μόνο συνεδρίαση και όλες παστωμένες μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Η αναθεώρηση έρχεται να επισφραγίσει την προσπάθεια θωράκισης της καπιταλιστικής οικονομίας, διευκόλυνσης των επενδύσεων, αλλά και να δώσει συνταγματική ισχύ στη δημοσιονομική και πολιτική «σταθερότητα» για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, στη θωράκιση του κράτους τους απέναντι στον λαό.

Τέτοια μέτρα είναι για παράδειγμα η συνταγματοποίηση των ματωμένων πλεονασμάτων, που σημαίνει φοροληστεία μέχρι να σβήσει ο Ηλιος! Αλλά και προσπάθεια να μπουν επιπλέον φραγμοί στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, να αποκτήσει συνταγματική νομιμοποίηση η κοροϊδία ότι ο «δημοσιονομικός χώρος» από την ένταση της εκμετάλλευσης και το τσάκισμα των εισοδημάτων προσφέρει δυνατότητες για δήθεν μέτρα ανακούφισης, όπως τα ψίχουλα που πετάει η κυβέρνηση στους πιο φτωχούς και υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως νέος «σωτήρας».

Χιλιοπαιγμένο έργο που δεν κόβει εισιτήρια

 

Η «συμφωνία κυρίων» ανάμεσα σε κυβέρνηση και σουπερμαρκετάδες για τις τιμές είναι άλλη μια προσπάθεια εξαπάτησης του λαού για τις αιτίες της ακρίβειας και τους πραγματικούς ενόχους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης στήνει ένα τέτοιο σόου με εκπροσώπους μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων, για να ρίξει στάχτη στα μάτια και να εκτονώσει τη δίκαιη αγανάκτηση για τις τιμές - φωτιά σε βασικά αγαθά.

Χάρη σ' αυτές τις τιμές, τα σούπερ μάρκετ αύξησαν τον συνολικό τους τζίρο στα 16,2 δισ. ευρώ το 2025, με ανάλογο αποτύπωμα στα κέρδη, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη θηριώδεις επενδύσεις στο λιανεμπόριο, με την προσδοκία ακόμα καλύτερων αποδόσεων τα επόμενα χρόνια.

Κερδισμένο βγαίνει και το κράτος, από τις εισπράξεις του ΦΠΑ, που συμβάλλουν καθοριστικά στην «υπεραπόδοση» της οικονομίας, για την οποία κομπάζει ξεδιάντροπα και το κόμμα Τσίπρα, διαβεβαιώνοντας το κεφάλαιο ότι θα τη φυλάξει σαν κόρη οφθαλμού αν γίνει κυβέρνηση και τον λαό ότι από τη δική του κλοπή θα εξασφαλίσει τα ψίχουλα που υπόσχεται προεκλογικά, ως ανακούφιση τάχα της καθημερινότητας.

* * *

Το έργο το έχει ξαναδεί ο λαός, όταν για παράδειγμα το καλοκαίρι του 2024 ψηφίστηκε τροπολογία σε συμφωνία με τους ομίλους της Ενέργειας, που προέβλεπε επιβολή ειδικής εισφοράς στις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επιδοτώντας με 1,6 ευρώ ανά kWh τους λογαριασμούς στο ηλεκτρικό ρεύμα, για ελάχιστο χρονικό διάστημα. Το μέτρο προβλήθηκε ως «ανακούφιση» από τις ανατιμήσεις στο - ήδη πανάκριβο - ρεύμα, αλλά γρήγορα αποδείχτηκε μια τρύπα στο νερό, αφού η «κανονικότητα» της «απελευθερωμένης» αγοράς Ενέργειας συνέχισε να «καίει» τον λαό και να διευρύνει την ενεργειακή φτώχεια.

Οσο για τους ομίλους - πέρα από το γεγονός ότι η κρατική επιδότηση κατέληξε στα δικά τους ταμεία - τα κέρδη τους συνέχισαν στην ίδια τροχιά απογείωσης. Οπως της ΔΕΗ ΑΕ, που αυξήθηκαν το 1ο τρίμηνο του 2026 από τα 500 στα 700 εκατ. ευρώ. `Η της «Motor Oil», που υπερδιπλασίασε τα καθαρά της έσοδα το 2026, της «Revoil» που αύξησε τα κέρδη της το 1ο τρίμηνο του 2026 κατά 321% και της «Helleniq Energy», που είχε κέρδη κοντά στα 500 εκατομμύρια το 2025.

Αρένα κινδύνων

 

Πηγή: Eurokinissi

Σχέδια που προετοιμάζουν μια γενικευμένη σύγκρουση, εκτόξευση των πολεμικών δαπανών, μπίζνες και προσαρμογή όλης της καπιταλιστικής οικονομίας στην πολεμική προπαρασκευή, ιμπεριαλιστικά παζάρια γύρω από την Ουκρανία και, για κερασάκι στην τούρτα, σχέδια «μετεξέλιξης της συμμαχίας» και προσαρμογής στα «νέα δεδομένα» των ανταγωνισμών.

Κάθε σημείο της ατζέντας για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, που πραγματοποιείται την ερχόμενη εβδομάδα στην Τουρκία, «μυρίζει μπαρούτι» και κινδύνους για τους λαούς, που έχουν ακόμα περισσότερους λόγους να δυναμώσουν την πάλη ενάντια στα ευρωατλαντικά σχέδια, όπου είναι βουτηγμένη η κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Ο καπιταλισμός έχει περάσει ανεπίστρεπτα στην πολεμική του φάση. Οι αντιθέσεις οξύνονται παντού, αγκαλιάζοντας και το εσωτερικό της ευρωατλαντικής συμμαχίας. Αυτό αποτυπώνεται και στην προετοιμασία της ΝΑΤΟικής Συνόδου, με φόντο τη σύγκρουση με την Κίνα και τους συμμάχους της για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, αλλά και τη νέα κατάσταση που αποτύπωσε ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή.

Τα μαχαίρια ανάμεσα στις ΗΠΑ και ισχυρά κράτη - μέλη της ΕΕ βγαίνουν για τα καλά από τα θηκάρια. Οι αντιθέσεις τους απλώνονται σε μια σειρά «διλήμματα» και συμφέροντα που αποκλίνουν: Από το αν προτεραιότητα θα είναι η Ρωσία ή ο Ινδο-Ειρηνικός, μέχρι το πώς θα μοιραστούν τα βάρη των εξοπλισμών και τα κέρδη των νέων χρυσοφόρων συμβολαίων που τους συνοδεύουν. Από το ποιος και πώς μπορεί να κερδίσει από τη «στρατηγική αυτονομία» σε μια σειρά τομείς, μέχρι το πόσο «εξαρτημένη» θα είναι η ΕΕ από τους αμερικάνικους υδρογονάνθρακες.