Μικρά...και μεγάλα

 

Οι κατά τ' άλλα λαλίστατοι πολιτικοί αρχηγοί των συστημικών κομμάτων, που έχουν τιμήσει με το παραπάνω την αμερικάνικη πρεσβεία με τις επισκέψεις τους, δεν βρήκαν μια λέξη να πουν για το τι συζήτησαν με την πρέσβειρα Γκιλφόιλ, που συναντάει τον έναν μετά τον άλλον. Ούτε λόγος βέβαια για αντιπαράθεση μεταξύ τους για το «τι» και «πώς» ειπώθηκε σε όλες αυτές τις συναντήσεις, όπου όλοι τους ποζάρουν με βλέμμα ικανοποίησης για τη φωτογραφία που εξασφάλισαν με την Γκιλφόιλ. Υποθέτουμε λοιπόν ότι ο Τσίπρας δεν συζήτησε με την πρέσβειρα για το προεκλογικό πυροτέχνημα των δωρεάν μετακινήσεων με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ούτε ο Σαμαράς για την απόφαση του Αρείου Πάγου που δίνει μια κουτσουρεμένη ανακούφιση στους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη και ο ίδιος κομπάζει ότι «τα έλεγε» από καιρό στη ΝΔ. Η Λατινοπούλου, πάλι, σίγουρα δεν συζήτησε με την Γκιλφόιλ τη στενοχώρια της για τις απαντήσεις που δίνουν οι εκπρόσωποι των Ρομά στις ρατσιστικές επιθέσεις της, με τις οποίες χαϊδεύει ακροδεξιά αυτιά. Ενώ ο Ανδρουλάκης - που θα δει την πρέσβειρα την ερχόμενη Δευτέρα - δεν θα της ζητήσει προφανώς αυτόγραφο επειδή ο ΟΤΕ πρωτοπορεί στο μοντέλο της «διευθέτησης» με 4ήμερη εργασία, που το ΠΑΣΟΚ διεκδικεί την πατρότητα του μέτρου αυτού, στο όνομα μάλιστα των εργαζομένων!

Στις συναντήσεις αυτές συζητιούνται τα μεγάλα ζητήματα, αυτά που κρίνουν και τα μικρά και καθημερινά. Και συζητιούνται με δεδομένη την αφοσίωση όλων στα στρατηγικά σχέδια του κεφαλαίου και στους διεθνείς συμμάχους του, με πρώτες τις ΗΠΑ. Συζητιούνται η πολεμική εμπλοκή, τα Ελληνοτουρκικά, το Αιγαίο, οι ανταγωνισμοί στα Βαλκάνια, οι ενεργειακοί σχεδιασμοί. Και όλα αυτά μέσα από το φίλτρο του ιμπεριαλιστικού πολέμου και των στρατηγικών συμφερόντων των ΗΠΑ. Εκεί κρίνονται λοιπόν όλα τα κόμματα και στις εκλογές: Στον επικίνδυνο κοινό δρόμο όπου προσπαθούν να σύρουν τον λαό. Μπορεί στους προεκλογικούς καβγάδες να φαίνεται πως λύνουν τα «μικρά» και «ταπεινά» για την «καθημερινότητα» του λαού, στην πραγματικότητα όμως τσακώνονται για το ποιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τα μεγάλα διακυβεύματα για την αστική τάξη και τους Ευρωατλαντικούς συμμάχους της. Ολα τα άλλα είναι ανταγωνισμός για το πώς θα κάνουν τον λαό συνένοχο στη δεδομένη κοινή πολιτική τους, πώς θα εξασφαλίσουν τη σταθερότητα του συστήματος από τους μελλούμενους λαϊκούς κλονισμούς.

Κυρ. Μητσοτάκης: Πρωτοστατεί στην άθλια προσπάθεια στοχοποίησης των λαϊκών αγώνων

 

Πηγή: Eurokinissi

Συνεχίζει η κυβέρνηση την άθλια προσπάθεια να αξιοποιήσει τις εγκληματικές επιθέσεις σε σπίτια στελεχών της ΝΔ, στη Θεσσαλονίκη, με μια νεκρή και τραυματίες, για να συκοφαντήσει το οργανωμένο εργατικό - λαϊκό και φοιτητικό κίνημα, τους αγώνες λαού και νεολαίας.

H άθλια αυτή προσπάθεια τα έχει όλα: Από την απαράδεκτη θεωρία των «δύο άκρων» που αποτελεί επίσημη κατεύθυνση της ΕΕ, μέχρι την νεκρανάσταση του κάλπικου δίπολου με το κόμμα Τσίπρα για να στρατεύσουν τον λαό στην αντιλαϊκή «σταθερότητα» του κεφαλαίου.

Τσουβαλιάζοντας την «τυφλή βία» προβοκατόρικων, ακόμη και παρακρατικών μηχανισμών, με τις αντιδράσεις απέναντι στην επιχείρηση της κυβέρνησης για «σύγκρουση με την ανομία», όπως ονομάζει την προσπάθεια κλιμάκωσης του αυταρχισμού, ο πρωθυπουργός στην εβδομαδιαία ανάρτηση του ισχυρίστηκε ότι «η σταθερή μας απόφαση από το 2019 να συγκρουστούμε με την ανομία και να επιβάλουμε τον νόμο παντού, ενοχλεί κάποιους». Εμβληματικό, βέβαια, παράδειγμα αυτής της «σύγκρουσης» ήταν η προσπάθεια επιβολής της πανεπιστημιακής αστυνομίας η οποία έφαγε «πόρτα» από τους φοιτητές. Άλλωστε, εάν η κυβέρνηση αναζητά «εστίες ανομίας» ας στραφεί στους διάφορους ΟΠΕΚΕΠΕδες που εξέθρεψε και στα άλλα σκάνδαλα του καπιταλιστικού βούρκου που υπηρετεί. 

Σε πλήρη εξέλιξη η μεγάλη πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο - Η επιλεκτική ανικανότητα του αστικού κράτους ο πραγματικός εμπρηστής

 

Πηγή: Eurokinissi

Σε πλήρη εξέλιξη παραμένει η μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε το βράδυ του Σαββάτου στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, μόλις λίγες μέρες μετά την τραγωδία σε μια πολύ κοντινή έκταση, όπου ένας άνδρας και το παιδί του έχασαν τη ζωή τους από τις φλόγες.

Δύο πυρκαγιές που αναδεικνύουν με τον πιο περίτρανο τρόπο την επιλεκτική ανικανότητα του αστικού κράτους που ενώ προετοιμάζεται για πολεμική εμπλοκή δεν μπορεί να προλάβει τον κίνδυνο της φωτιάς, μέσα ουσιαστικά στον αστικό ιστό. 

Οι δυνάμεις της διαχρονικά υποστελεχωμένης Πυροσβεστικής, συνέχισαν την ολονύχτια μάχη για τον περιορισμό των ενεργών εστιών, με το κυρίως μέτωπο να εντοπίζεται γύρω από μία εργοστασιακή μονάδα ανακύκλωσης, η οποία φλέγεται επί ώρες, καθώς τα εύφλεκτα υλικά τροφοδοτούν τη φωτιά. Να σημειωθεί ότι τέτοιες ιδιωτικές μονάδες ανακύκλωσης παίρνουν συχνά-πυκνά φωτιά, λόγω έλλειψης μέτρων ασφαλείας.