Οι «Financial Times» αποκαλύπτουν ότι το Ιράν σχεδίαζε να απαντήσει άμεσα στην ουκρανική επίθεση στην Κασπία, βάζοντας στο στόχαστρο λιμάνια της Ουκρανίας ή και το Κίεβο. Το σχέδιο πάγωσε προσωρινά «μετά από παρεμβάσεις» που δεν διευκρινίζονται... Παραμένουν όμως σε ισχύ οι ιρανικές προειδοποιήσεις ότι η ουκρανική επίθεση δεν θα μείνει αναπάντητη.
Η Σαουδική Αραβία για πρώτη φορά μαζί με τους Αμερικανούς συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον ιρανικών στόχων και μάλιστα στο έδαφος μιας τρίτης χώρας, του Ιράκ. Για αντίποινα, αμερικάνικες βάσεις στην Ιορδανία βρέθηκαν στο στόχαστρο των Ιρανών, επίσης για πρώτη φορά από την κλιμάκωση του πολέμου τον περασμένο Φλεβάρη.
Η Αίγυπτος έγινε για πρώτη φορά στόχος επίθεσης με drone, όταν σε λιμάνι της χτυπήθηκαν πλοία και ενεργειακές υποδομές. Στην ίδια λίστα με τους αιγυπτιακούς στόχους που διακινούν φιλο-ιρανικές στρατιωτικές οργανώσεις, υπάρχουν οι βάσεις της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης. Οι Χούθι της Υεμένης απειλούν να μετατρέψουν την Ερυθρά σε νέα στενά του Ορμούζ, ακόμα και με την επιβολή διοδίων σε «δυτικά» πλοία, βάζοντας νέα φωτιά στους ανταγωνισμούς, σε μια περιοχή που επιχειρεί η πολεμική αποστολή «Ασπίδες» της ΕΕ, υπό ελληνική διοίκηση.
Στην Πολωνία ανακαλύφθηκε κρατήρας από πρόσκρουση πυραύλου που καταγγέλλεται πως είναι από ρωσικό πύραυλο, ενώ οι επιθέσεις σε πλοία (και του ελληνόκτητου στόλου) που σχετίζονται με μεταφορά ρώσικου LNG πυκνώνουν στη Μαύρη Θάλασσα. Μαζί και η στοχοποίηση ρωσικών εμπορικών (και όχι μόνο) στη Μεσόγειο από Ουκρανούς και Ευρωπαίους, όπως έδειξε το drone που ξεβράστηκε στη Λευκάδα.
Στις χώρες της Βαλτικής ο εναέριος χώρος ανοιγοκλείνει από τον φόβο κάποιου drone, την ίδια ώρα που ο Ουκρανός Ζελένσκι παίζει ρόλο «γέφυρας» για τη συνένωση των δυο μετώπων του ιμπεριαλιστικού πολέμου σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή, προσφέροντας στρατιωτικές συμφωνίες σε χώρες του Κόλπου για να αντιμετωπίσουν το Ιράν. Προς αυτήν την κατεύθυνση σπρώχνει και η επίθεση στην Κασπία.
Αυτό είναι το «πανόραμα» βασικών εξελίξεων στην περιοχή τις τελευταίες εβδομάδες, που επιβεβαιώνει την κλιμάκωση σε όλα τα μέτωπα και τον κίνδυνο όχι μόνο να γενικευθεί ο πόλεμος σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Νότιο Καύκασο (η Κασπία βρέχει άλλες τρεις χώρες εκτός από τη Ρωσία και το Ιράν, και συγκεκριμένα το Αζερμπαϊτζάν, το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν, ενώ ισχυρά είναι τα συμφέροντα και της Τουρκίας στην περιοχή), αλλά να ενωθούν όλες οι τελείες και τα δυο μέτωπα να γίνουν ένα.
Ακόμα και η σύγκριση με το πώς ήταν η κατάσταση στα πολεμικά μέτωπα πριν από λίγους μήνες επιβεβαιώνει ότι οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές, σε ανεπίστρεπτη πορεία κλιμάκωσης. Οπως ανεπίστρεπτη είναι και η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής, όπου διακυβεύονται «ζωτικά συμφέροντα» της αστικής τάξης.
Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος κρατάει τα κλειδιά των εξελίξεων και σε όλα τα άλλα μέτωπα: Από την πολεμική οικονομία και τους ενεργειακούς ανταγωνισμούς, μέχρι τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα των κρατών που βρίσκονται σε πολεμική προετοιμασία και εξοπλίζονται σαν αστακοί, την ώρα που οδηγούν τους λαούς σε νέα σφαγεία.
Το ίδιο ισχύει και στη χώρα μας, όπου όλα τα κόμματα του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ευθυγραμμίζονται στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου, που προϋποθέτουν την ενεργότερη εμπλοκή στον πόλεμο. Γι' αυτό δεν ακούγεται «κιχ» από τη συστημική αντιπολίτευση σε κάθε νέο βήμα που κάνει η κυβέρνηση προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση.
Η επιφυλακή και εγρήγορση του λαού είναι τώρα πιο αναγκαία από ποτέ! Να δυναμώσει ο αγώνας για απεμπλοκή από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, η σύγκρουση με την πολιτική που θέλει να φορτώσει τα σπασμένα στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Η κλιμάκωση του πολέμου και της ελληνικής εμπλοκής κάνει όλο και πιο καθαρούς τους δύο δρόμου που ανοίγονται μπροστά στον λαό: Ο ένας είναι αυτός που τον σέρνουν τα κόμματα του κεφαλαίου, που θέλουν να τον κάνουν συνένοχο στον όλεθρο, θύτη και θύμα άλλων λαών για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Ο άλλος είναι ο δρόμος της συμπόρευσης με το ΚΚΕ, που λέει με το όνομά του τον πραγματικό αντίπαλο και πρωταγωνιστεί στον αγώνα για να χάσει το κεφάλαιο και να κερδίσει ο λαός, φωτίζοντας τη μόνη πραγματική διέξοδο για τα συμφέροντά του, που βρίσκεται στη σύγκρουση για την ανατροπή του σάπιου συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου