«Πιστή» στο ραντεβού της είναι η σοσιαλδημοκρατία και σε αυτήν τη φάση που κρίνονται τα «μεγάλα και σημαντικά» για την αστική τάξη και το κράτος της, για τη σταθερότητα της αντιλαϊκής πολιτικής, τη «συνοχή» και την ενσωμάτωση της λαϊκής δυσαρέσκειας. Με την αστική τάξη άλλωστε να δίνει μάχη στα αλώνια των σφοδρών ανταγωνισμών, φορτώνοντας τα σπασμένα της πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής στους εργαζόμενους, η σοσιαλδημοκρατία δηλώνει «παρούσα», στη γνώριμη αποστολή της.
Αυτό μαρτυρούν οι διεργασίες αναμόρφωσης στο πολιτικό σύστημα και οι ζυμώσεις ειδικά μεταξύ ΠΑΣΟΚ, Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ., με «ένα το κρατούμενο» γι' αυτές τις δυνάμεις την πείρα που έχουν - και την οποία διαφημίζουν - για την εξουδετέρωση της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Σε μια τέτοια κατεύθυνση ξεχωρίζει το τελευταίο διάστημα η συζήτηση γύρω από τα διάφορα μοντέλα έντασης της εκμετάλλευσης μέσα από τη «διευθέτηση» του εργάσιμου χρόνου (π.χ. το περιβόητο τετραήμερο), που παρουσιάζονται από το ΠΑΣΟΚ αλλά και από τον Τσίπρα ως «καινοτόμα» εργαλεία για τη μέγιστη δυνατή κοινωνική συναίνεση.
Χαρακτηριστικά είναι όσα ειπώθηκαν σε προπαγανδιστική εκπομπή του ΠΑΣΟΚ με τη συμμετοχή του εκπρόσωπου Τύπου του κόμματος Κ. Τσουκαλά και του τομεάρχη Εργασίας Π. Χρηστίδη.
