Οι ζευγάδες φεύγουν μωρέ, η σπορά μένει

                  Τα παιδιά του Χαρίλαου 

Γράφει ο Σφυροδρέπανος απο ατέχνως

Οι ζευγάδες φεύγουν μωρέ, η σπορά μένει

Ποια είναι όμως αυτή η σπορά που άφησε πίσω του ο Χαρίλαος; Μην είναι η «διαδικτυακή αντιπολίτευση» που μιλάει εξ ονόματός του και το καπηλεύεται; Μην είναι κάποια παλιά μέλη της ΚΕ και του ΠΓ του ΚΚΕ, που αναδείχτηκαν τα χρόνια που ο Φλωράκης ήταν γενικός γραμματέας, και άνοιξαν πολύ σύντομα φτερά για άλλες (κυβερνητικές και όχι ακυβέρνητες) πολιτείες; Μήπως το εγχείρημα του ενιαίου Συνασπισμού δικαιώνεται τώρα με την «αριστερή κυβέρνηση» του Σύριζα και την υπουργοποίηση αυτών των στελεχών, που τα αποκαλούσαν τιμητικά «παιδιά του Χαρίλαου» στον αστικό τύπο; Και γιατί δηλ να μη θεωρείται τέτοιο ο Ανδρουλάκης, που έγραψε κι ολόκληρο βιβλίο μάλιστα (αυτοαναφορικό και γλυκανάλατο) για να μας θυμίσει τη στενή σχέση που είχε κάποτε με το Φλωράκη; Μήπως τελικά ο αριβισμός του Μίμη, που συνάντησε μια ώρα αρχύτερα την κυβερνώσα κεντροαριστερά (αφού πρώτα απέτυχε να πάρει τη θέση της) ήταν κι αυτός μια πρώιμη δικαίωση του ενιαίου Συνασπισμού; Αυτός δεν ήταν εξάλλου που φώναζε Λούθηρο (κι ας μην το ήξερε) το Φλωράκη σε μία κομματική διαδικασία; Γιατί δηλαδή το ρεφορμιστικό πνεύμα της μεταρρύθμισης να μη βρίσκει δικαίωση στις δικές του επιλογές, αλλά μόνο σε αυτές του Παναγιώτη Λαφαζάνη;

Σουβλάκι με… κάρτα (ή απλά μαθήματα ΦΠΑ)

 

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ  απο Ημεροδρόμος

Σκηνή 1: Είσαι στο δρόμο, πεινάς, περνάς μπροστά από το παραδοσιακό και δύσκολα να του αντισταθείς σουβλατζίδικο και αποφασίζεις (γιατί όχι άλλωστε;) να φας ένα σουβλάκι. Αρχίζεις, λοιπόν, να ψάχνεις τις τσέπες σου. Για ψιλά; Αμ δε…. Ψάχνεις για κάρτα. Διότι, δείτε τι συμβαίνει εδώ…. Αν πληρώσεις με κάρτα (!), το σουβλάκι είναι φθηνότερο απ’ ότι αν το πληρώσεις με μετρητά. Και όχι μόνο εσύ θα φας φθηνότερα, αλλά και ο σουβλατζής δεν θα φοροδιαφύγει και κάπως έτσι, σουβλάκι το σουβλάκι θα γεμίζουν τα ταμεία του κράτους. 

Επωφελώς δικοί τους

Η φωτο δικη μας.

"Ώρα μηδέν"...
"Ώρα των μεγάλων αποφάσεων"...
"Ώρα της κρίσεως"...
Είναι οι τίτλοι των ειδήσεων των τελευταίων ημερών.
Φτάνει λοιπόν όπως φαίνεται η στιγμή να καταλήξουμε στην πολυθρύλητη "αμοιβαία επωφελή συμφωνία".
Κάθε μέρα οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ που φυσικά φιλοξενούνται αφειδώς σε όλα τα "εχθρικά" ΜΜΕ που κάποιοι από αυτούς εξακολουθούν να καταγγέλουν-και για να εμφανίζονται αυτοί ως αντισυστημικοί αλλά και για να υπάρχει πελατεία στην αριστερή πτέρυγα του σουπερμάρκετ αυτού που μπαίνεις από αριστερά με το καροτσάκι των ελπίδων και βγαίνεις από δεξιά περνώντας πρώτα από το ταμείο-, μιλάνε για μια "συμφωνία που να είναι επωφελής και για την ελληνική πλευρά".
Το τι εννοούν βέβαια μένει πάντα θολό και μπερδεμένο.
Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς από τη στιγμή που εκεί στην κυβερνώσα αριστερά έχουν χαθεί εντελώς τα ταξικά γυαλιά.

Η κρίση χρέους κι άλλα παραμύθια 

Γράφει ο Cogito Ergo Sum απο ατέχνως

Θα έπρεπε να το έχω συνηθίσει αλλά εξακολουθώ να βγάζω σπυράκια κάθε φορά που ακούω ή διαβάζω περισπούδαστους αναλυτές (δημοσιογράφους ή πολιτικούς) να κάνουν λόγο για «κρίση χρέους». Δυστυχώς, αυτή η επιμονή τους έχει πιάσει τόπο ανάμεσα στους ανυποψίαστους πολίτες, οι οποίοι αναπαράγουν την εν λόγω μπούρδα στις καθημερινές τους συζητήσεις.

Και καλά η Ελλάδα. Ας δεχτούμε ότι τραβάει όσα τραβάει με τα μνημόνια επειδή έπαθε «κρίση» το χρέος της, φτάνοντας στο 126% του ΑΕΠ (άσχετα αν το μόνο που καταφέραμε μετά από πέντε χρόνια είναι να σκαρφαλώσει στο 180%) . Πάει καλά; Τότε, γιατί η Κύπρος υποχρεώθηκε να υπογράψει κι αυτή μνημόνιο την εποχή που το χρέος της ήταν μόλις στο 83,3% του ΑΕΠ της; Διότι, βέβαια, με το μααστριχτικό όριο στο 60%, σε καμμία περίπτωση το 83,3% δεν συνιστά κρίση.
Να το χοντρύνουμε λίγο το θέμα; Εκτός από την Ελλάδα, ποιά άλλη χώρα θα λέγατε ότι βρίσκεται σε εξ ίσου (για να μη πω περισσότερο) άθλια κατάσταση; Φυσικά η Ισπανία, έτσι; Ωραία. Μιλάμε για την τέταρτη σε μέγεθος οικονομία τής ευρωζώνης, η οποία απειλεί να συμπαρασύρει τα πάντα σε ενδεχόμενη κατάρρευσή της. Μιλάμε για την χώρα με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας εδώ και χρόνια. Και μιλάμε για την χώρα όπου έχουν επιβληθεί εξοντωτικά αντιλαϊκά μέτρα, παρ” ότι δεν έχει υπογράψει επίσημα κανένα μνημόνιο και την οποία πιέζουν θεοί και δαίμονες να ενταχθεί στον μηχανισμό στήριξης. Πώς διάβολο συμβαίνουν όλα αυτά, λοιπόν, εφ” όσον το χρέος τής Ισπανίας δεν ξεπερνάει το 94% του ΑΕΠ της;

Νεκρός ο ένας τραυματίας από το εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ

Από το εργοδοτικό έγκλημα στα ΕΛΠΕ στις 8 Μάη

Ακόμα έναν νεκρό θρηνεί η εργατική τάξη στο βωμό του κέρδους.

Το πρωί της Τρίτης πέθανε ο ένας εργαζόμενος, 41 ετών και πατέρας δύο παιδιών, που είχε τραυματιστεί από την έκρηξη στα ΕΛΠΕ στον Ασπρόπυργο στις 8 Μάη 2015 και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Αττικόν». 

Υπενθυμίζουμε ότι από αυτό το εργοδοτικό έγκλημα είχαν τραυματιστεί συνολικά 6 εργαζόμενοι.

Σύμφωνα με καταγγελίες του Σωματείου Μετάλλου ν. Αττικής και των εργαζομένων, το τραγικό συμβάν σημειώθηκε καθώς δεν υπήρχαν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Οι εργολαβίες που έχουν γίνει καθεστώς, χρησιμοποιούν ενοικιαζόμενους εργάτες με το κομμάτι, με άθλιες εργασιακές σχέσεις και συνθήκες χωρίς μέτρα ασφάλειας για τη ζωή τους, με εντατικοποίηση της δουλειάς, με ατέλειωτες ώρες και μεροκάματα φτώχειας.

902.gr

Πρώτη φορά Αριστερά με «υγιή ανταγωνισμό»…

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ  απο ημεροδρομος

Κάποιοι γιόρτασαν τις 100 μέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Σε αυτό το χρονικό διάστημα περάσαμε από το «σκίσιμο των μνημονίων» που χάθηκε στο δρόμο, κάναμε στάση στην επικοινωνιακή επίθεση του Γιάνη Βαρουφάκη με αρκετή «δημιουργική ασάφεια» και οδεύουμε στον «έντιμο συμβιβασμό».

Τις τελευταίες μέρες έχει σχολιαστεί ποικιλοτρόπως ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, ο οποίος γεμάτος χαρά τραγουδούσε με τους συναδέλφους του στο ΝΑΤΟ, μετά τη σύνοδο στην Αττάλεια της Τουρκίας. Κάτι που πέρασε στα «ψιλά» είναι μια φράση του Παναγιώτη Λαφαζάνη, στις απαντήσεις που έδωσε, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του Economist. Παραθέτουμε ολόκληρη την ερώτηση και ολόκληρη την απάντηση, αποφεύγοντας κάθε σχόλιο για «κοπτοραπτική» (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

Σαββατιάτικα (55)

Σαββατιάτικα (55 απο Cogito ergo sum )

*** Επί τέλους, τα Σαββατιάτικα πιάσανε την ηλικία μου! *** Πενήντα πέντε βδομάδες περίμενα! *** Δεν κατάλαβα, τί έχει το 55; *** Μια χαρά ηλικία είναι. *** Έχω την απόλυτη πλειοψηφία της ζωής μου. *** Άλλοι κουμαντάρουν ολόκληρη χώρα με 35 μόνο. *** Και α και ου και δαπνουδουφουκού. *** Σύνθημα-έμπνευση, όχι μαλακίες. *** Και γκαβός και κουλός. *** Αντώνη, αν πιστοποιηθεί ότι είσαι και ζαβός, τριτώνει το καλό. *** Μπένυ: "Τώρα που το ΠαΣοΚ μίκρυνε, μπορούμε να λέμε την αλήθεια στον λαό." *** Βαγγέλα, όποιος μικρομάθει δεν γερονταφήνει. *** Μπέννυ ξανά: "Από την δουλειά μου ως δικηγόρος και ως καθηγητής έχω μαζέψει 80 χρόνια ένσημα."

Αχ, τα ερωτευμένα νιάτα...

*** Ντόιν! *** Και πορδύτερα, Βαγγέλα! *** Χρόνια στο μεροκάματο, κοπίδι και σφυρί... *** Ύποπτος για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση ο Μαρινάκης; *** Ντροπή σας, ρε καθάρματα, να κηλιδώνετε άμεμπτους επιχειρηματίες, οραματιστές δημοτικούς συμβούλους και αγνούς φιλάθλους! *** Ώρες είναι να πείτε τα ίδια και για τον Μπέο, να πέσουμε ξεροί! *** Μη λυγίσεις, Φαταούλ, στάσου στο φάρδος σου! *** Αυτό που ακούγεται ότι ο Φαταούλ θα κάνει απεργία πείνας, αληθεύει ή είναι τρολλιά; *** Την Κυριακή στο Πρώτο Ψέμα διπλή προσφορά: η δισκογραφία τού Notis και η δικογραφία τού Φαταούλ. *** Απορία: αυτά τα όντα που σκούζουν "και α και ου και δαπνουδουφουκού", θέλουν κομματικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια ή όχι; *** Είμαι περίεργος να δω πόσοι ανώμαλοι υπάρχουν που θα συντονίσουν τα ραδιοφωνά τους στον "Μπλε Φίλο", τον σταθμό τής αστυνομίας. *** Καλά, ρε σεις, δεν πρόλαβα να πω "ανώμαλος" και σκεφτήκατε τον Άδωνι; *** Αλήθεια λέει ο Μιχελογιαννάκης ότι έχει δει θαύματα με τα μάτια του. *** Είναι γιατρός ο άνθρωπος και πολλοί ασθενείς έχουν βγει ζωντανοί από τα χέρια του. *** Σοβαρά το λέτε πως έγινε περιφορά των λειψάνων της αγιαΒαρβάρας σε νοσοκομείο για να γιάνουν οι καρκινοπαθείς; ***

Σιγά ρε παιδιά! Κουρελόχαρτα τα κάνατε…

Η περιπέτεια των μνημονίων στα χέρια της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ  

Μια φορά και έναν καιρό σε μια μακρινή χώρα, τη χώρα των Λωτοφάγων, ζούσε ένα μικρό κοριτσάκι που το λέγαν Σύριζα. Όταν ήταν μικρό όλοι το φώναζαν «αντιπολίτευση». Όμως, η κορασίδα με τη χάρη και την καλοσύνη της κέρδισε τη συμπάθεια του κόσμου και τότε άρχισαν να την φωνάζουν «αξιωματική αντιπολίτευση». Μέχρις ότου η έξυπνη και πολλά υποσχόμενη κόρη κατάφερε να κερδίσει το σεβασμό και την εμπιστοσύνη της μικρής κοινωνίας και έτσι απέκτησε τον τίτλο της «κυβέρνησης».
Όλα πήγαιναν καλά στη χώρα των Λωτοφάγων, όμως όπως αποδείχθηκε επιστημονικά η μεγάλη κατανάλωση λωτών, επιφέρει απώλεια μνήμης. Όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα, τρώγοντας λωτούς, ξέχασαν από που έρχονταν και που πήγαιναν, έτσι και η κυβέρνηση άρχισε να παρουσιάζει τα ίδια συμπτώματα.
Εδώ κάπου, διακόπτουμε τη ωραία και διδακτική μας ιστορία. Εξάλλου σας είναι γνωστή η συνέχεια όσον αφορά τον Οδυσσέα, ο οποίος υποχρεώθηκε να επιβιβάσει δια της βίας, τους αμνήμονες συντρόφους του στο καράβι, για να συνεχίσουν την περιπέτεια τους…
Όσον αφορά στις αναλογίες του παρόντος, με την ιστορία της μικρής Σύριζα, που από φτωχή πλην τιμία αντιπολίτευση, έγινε μεγάλη και τρανή κυβέρνηση, ακούστε τα παρακάτω:

Βαποράκια

Απο Cogito ergo sum

"Αν δεν σε ήξερα, θα έλεγα ότι είσαι κι εσύ διαπλεκόμενος", μου είπε ένας φίλος τις προάλλες, λόγω της επιμονής μου να μη θέλω να φορτώσω την οικονομική κατάντια των ελλήνων σε συγκεκριμένους αποδιοπομπαίους τράγους (Άκης, Μαντέλης, Τσουκάτος κλπ), όπως κάνουν οι καφενόβιοι , μιμούμενοι τον Λαζόπουλο. Πράγματι, προσωπικά επιμένω να θεωρώ τους πρωταγωνιστές όλων των οικονομικών σκανδάλων ως προϊόντα τού συστήματος και όχι ως δολιοφθορείς του. Με άλλα λόγια, εκτιμώ πως ο κάθε Άκης δεν δημιούργησε το πρόβλημα αλλ' απλώς αποτελεί μέρος και δεδομένο του.

Πριν έναν περίπου μήνα, κατά την συζήτηση που έγινε στην βουλή επί της πρότασης του ΣυΡιζΑ και των ΑνΕλ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα μνημόνια, ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι "δεν ζητάμε μια εξεταστική επιτροπή προκειμένου να κριθούν πολιτικές αντιλήψεις με τις οποίες διαφωνούμε" αλλά "για να διερευνήσει αν πέρα από την υλοποίηση μιας κακής, νεοφιλελεύθερης και εμμονικής πολιτικής τελέστηκαν εν τέλει πράξεις που είχαν μη πολιτικά κίνητρα".

Ένας βρόμικος εν μέσω δυο καθαρών

Σαν σήμερα 12 Μαίου το 1947 εγκαινιάζεται Το κολαστήρι της Μακρονήσου

Γιατί μια Αριστερή κυβέρνηση δεν…

Γιατί μια Αριστερή κυβέρνηση…

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Τα ερωτήματα που ακολουθούν δεν είναι ρητορικά. Με όλο το σεβασμό σε όλους εκείνους που πίστεψαν και πιστεύουν ότι «η ελπίδα έρχεται», απευθύνονται, τόσο σε όσους αισθάνονται την ανάγκη να απαντήσουν, όσο και σε όσους προβληματίζονται με την κυβερνητική αναντιστοιχία προεκλογικών υποσχέσεων και μετεκλογικής πρακτικής.

Γιατί, λοιπόν, μια Αριστερή κυβέρνηση

– δεν προχωρά σε εθνικοποίηση των τραπεζών; Έτσι κι αλλιώς, ο λαός δεν πληρώνει με το αίμα και τον ιδρώτα του τη μη χρεοκοπία τους;

– δεν εθνικοποιεί την ΔΕΗ, τον ΟΤΕ και τα Ελληνικά Πετρέλαια ώστε τα κέρδη τους να γεμίζουν το δημόσιο κορβανά και όχι τις βαθιές τσέπες μερικών κεφαλαιοκρατών;

– δεν επιβάλλει έκτακτη εισφορά στους μεγαλοκεφαλαιούχους-δεν είναι πάνω από 600 με περιουσία κοντά στα 80 δις ευρώ-ώστε και χρήματα να εξασφαλίσει άμεσα και να αποφύγει δυσάρεστες εκπλήξεις για τα «γνωστά υποζύγια»;

– δεν εθνικοποιεί τα διόδια ώστε να μπαίνουν χρήματα στα δημόσια ταμεία και συγχρόνως να υπάρξει η δυνατότητα μείωσής των;

– δεν εθνικοποιεί τα λιμάνια και τα αεροδρόμια που ιδιωτικοποιήθηκαν και σκέφτεται να προχωρήσει σε περεταίρω ιδιωτικοποιήσεις; Άλλωστε ο ίδιος ο Σόιμπλε μιλώντας σε μικρούς μαθητές που τον επισκέφθηκαν τους είπε, σχετικά με τις «επενδύσεις» Κινέζων επιχειρηματιών στην Ελλάδα, ότι όφελος από τέτοιου είδους «επενδύσεις» θα έχουν μόνο οι επιχειρηματίες και όχι η Ελλάδα!

Ξαναγυρνάμε στην τρόικα

Απο Cogito ergo sum

 

Ο Πρόεδρος Ζ. Κ. Γιουνκέρ και ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας είχαν σήμερα τηλεφωνική επικοινωνία. Κατέγραψαν την πρόοδο που έχει σημειωθεί τις τελευταίες ημέρες στις συνομιλίες μεταξύ της Ελλάδος και των εταίρων της πάνω στο ζήτημα της αναλυτικής δέσμης μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να ολοκληρωθεί επιτυχώς η αξιολόγηση.

Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη σημασία των μεταρρυθμίσεων για εκσυγχρονισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος, ούτως ώστε να καταστεί δίκαιο, δημοσιονομικά βιώσιμο και αποτελεσματικό στην κατεύθυνση αποφυγής της φτώχειας της τρίτης ηλικίας.

Επίσης, συζήτησαν την ανάγκη οι μισθολογικές εξελίξεις και οι θεσμοί της αγοράς εργασίας να διαδραματίσουν ένα υποστηρικτικό ρόλο στη δημιουργία θέσεων εργασίας, στην ανταγωνιστικότητα και την κοινωνική συνοχή. Σε αυτό το πλαίσιο υπήρξε σύγκλιση απόψεων γύρω από τον ρόλο ενός μοντέρνου και αποτελεσματικού συστήματος συλλογικών διαπραγματεύσεων, το οποίο θα πρέπει να αναπτυχθεί μέσω ευρείας διαβούλευσης και να πληροί τα υψηλότερα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Οι εποικοδομητικές συνομιλίες θα πρέπει να συνεχιστούν στα πλαίσια του Brussels Group.

11 Μαϊου 1958: Η ΕΔΑ δεύτερο κόμμα, με 24,4%!

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ   απο Ημεροδρόμος 

Μια άνευ προηγουμένου «έκπληξη» επιφύλασσε ο ελληνικός λαός στο μετεμφυλιακό καθεστώς του τρόμου και τους Αμερικανούς «προστάτες», στις εκλογές στις 11 Μάη 1958. Η ΕΔΑ μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες βίας, τρομοκρατίας, εκτοπίσεων, ακόμη και δολοφονικών επιθέσεων, συγκέντρωσε το 24,4% των ψήφων, εξέλεξε 78 βουλευτές και αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση.

Το κυβερνών κόμμα της ΕΡΕ υπό τον Κ. Καραμανλή συγκέντρωσε το 41,1% των ψήφων και εξέλεξε 178 βουλευτές, ενώ το Κόμμα των Φιλελευθέρων υπέστη συντριβή αφού συγκέντρωσε ποσοστό 20,7% και εξέλεξε 36 βουλευτές αφού δεν κατάφερε να συμμετάσχει στη 2η κατανομή.

Εντυπωσιακά ήταν τα ποσοστά της ΕΔΑ στα αστικά κέντρα της χώρας και ειδικότερα στις εργατικές συνοικίες όπου συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία. Παραθέτουμε τα ποσοστά της ΕΔΑ σε ορισμένες χαρακτηριστικές εκλογικές περιφέρειες: Α” Αθήνας 33,8%, Β” Αθήνας 46,3%, Α” Πειραιά 35%, Β” Πειραιά 60,8%, Δήμος Θεσσαλονίκης 43,4%, Υπόλοιπο Θεσ/νίκης 33,6%, Μαγνησία 38,7%, Λέσβος 42,2%, Λάρισα (πόλη) 51%, Καβάλα (πόλη) 50%.

Σημειώνουμε ότι το κλίμα μέσα στο οποίο διεξήχθησαν οι εκλογές κάθε άλλο παρά την ελεύθερη έκφραση των πολιτών επέτρεπε. Οι παρακρατικοί μηχανισμοί δρούσαν ασύδοτοι σ” όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στην ύπαιθρο τρομοκρατώντας τους ψηφοφόρους και τους οπαδούς της ΕΔΑ και του ΚΚΕ, το οποίο βρισκόταν στην παρανομία. Αποκορύφωμα αυτής της τρομοκρατικής δραστηριότητας ήταν η δολοφονία του 70χρονου Ι. Θωμόπουλου, εκλογικού αντιπροσώπου της ΕΔΑ στο χωριό Ρητίνη Κατερίνης.

Σύμφωνα με στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια, έντονη υπήρξε η ανάμειξη των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, τόσο στην προεκλογική όσο και στη μετεκλογική περίοδο. Στο βιβλίο τού Αλ. Παπαχελά «Ο βιασμός της ελληνικής δημοκρατίας», αναφέρεται ότι με εντολή του αρχηγού της CIA Αλεν Ντάλες, διατέθηκε ένα μεγάλο ποσό για «τον επηρεασμό του 
αποτελέσματος και τη χρηματοδότηση ορισμένων κομμάτων και υποψηφίων».

Το αποτέλεσμα των εκλογών εξέπληξε τους Αμερικανούς, οι οποίοι υπολόγιζαν ότι μετά από 9 χρόνια σκληρών διώξεων, εκτοπίσεων, εκτελέσεων, τρομοκρατίας, θα εξόντωναν το ΚΚΕ και θα διέλυαν τους δεσμούς του Κόμματος με τις λαϊκές μάζες.

         CUBA vs USA: Μπορούν οι ιδέες να νικήσουν το δολάριο; 

 Γράφει ο Βαγγέλης Γονατάς απο Ατέχνως

Το ερώτημα αυτό επανήλθε  το τελευταίο  διάστημα και τροφοδοτείται από την καλλιεργούμενη από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα βεβαιότητα ότι η   εξομάλυνση των σχέσεων Κούβας – ΗΠΑ  θα επιτρέψει στην υπερδύναμη να καταφέρει ό,τι δεν κατάφερε  με τη χρήση των όπλων εδώ και μισό αιώνα. Την καταστροφή της κουβανικής επανάστασης μέσω της κινεζοποίησής της  και τη σίγουρη  διάβρωση  της συνείδησης του λαού μέσω του  δολαρίου, του μαγικού αυτού υπερόπλου, που θα εισρεύσει μαζικά στο νησί και οι κουβανοί θα το αρπάζουν όπως οι ιθαγενείς τις χάντρες και τα καθρεφτάκια.

Είναι άγνωστο  το δολάριο στην Κούβα;

Πάντα θα τους πονάει

Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο