Μιλούν στον «Ημεροδρόμο» οι απεργοί του εργοστασίου της Coca Cola, στη Θέρμη Θεσσαλονίκης. Συνεχίζουν τον αγώνα τους εδώ και 2,5 χρόνια και διεκδικούν τις θέσεις εργασίας και την επαναλειτουργία του εργοστασίου

Δεν πάει με όλα η Coca Cola!

 

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ • 11 Απριλιου 2016

Έχουν περάσει σχεδόν 2,5 χρόνια. Ο αγώνας των εργαζομένων του εργοστασίου της Coca Cola στη Θέρμη Θεσσαλονίκης άρχισε τον Οκτώβριο του 2013. Τα έβαλαν με μια πολυεθνική και στέκονται όρθιοι, συνεχίζουν τον αγώνα τους, διεκδικώντας το δικαίωμα στη δουλειά. Όπως λένε και οι ίδιοι η εταιρεία από τη μια βγάζει υπερκέρδη, διαφημίζει το …φιλανθρωπικό της έργο και την ίδια στιγμή κλείνει εργοστάσια και προχωρά σε απολύσεις.

Κριτήριο για τις δραστηριότητες της Coca Cola είναι ενα και μοναδικό, είναι αυτό των πολυεθνικών: Με ποιον τρόπο θα έχει μεγαλύτερο κέρδος. Με αυτό τον γνώμονα αλλάζει χώρες στα εργοστάσια της και διαμορφώνει ολόκληρη την επιχειρηματική και διαφημιστική πολιτική της.  

Ας επανέλθουμε, όμως, στον αγώνα των απεργών του εργοστασίου της Θέρμης. Ένας αγώνας τόσο μακροχρόνιος δεν είναι απλή υπόθεση. Οι επιθέσεις της εταιρείας ξεκίνησαν με τα …γνωστά: Η απεργία να κριθεί παράνομη και καταχρηστική κ.ο.κ. Προηγήθηκε μια άλλη …γνωστή διαδικασία. Οι δικαστικοί επιμελητές, τον Οκτώβριο του 2013, διένειμαν τα χαρτιά των απολύσεων, απροειδοποίητα. Οι εργαζόμενοι του εργοστασίου της Θέρμης αρνήθηκαν να τα παραλάβουν και ξεκίνησαν τον αγώνα τους, με αίτημα την επαναλειτουργία του εργοστασίου.

 

Οι απεργοί, εκτός άλλων μορφών πάλης, χρησιμοποίησαν και το μποϊκοτάζ στα προϊόντα της εταιρείας. Κάλεσαν και καλούν τους καταναλωτές να μην αγοράζουν τα προϊόντα της Coca Cola, μέχρι την επαναλειτουργία του εργοστασίου και την επιστροφή των απολυμένων στη δουλειά τους.

Με αφορμή την υπονομευτική στάση του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην απεργία του Δημοσίου

Στις 7 Απρίλη πραγματοποιήθηκε η 24ωρη απεργία στο Δημόσιο. Και σε αυτήν την απεργία έγινε μια σημαντική προσπάθεια, ώστε να δοθεί μια ακόμα απάντηση στην εντεινόμενη αντιλαϊκή επίθεση. Αν και τα ποσοστά συμμετοχής κινήθηκαν στα ίδια χαμηλά επίπεδα των προηγούμενων απεργιών στο Δημόσιο, η ίδια η απεργία και τα συλλαλητήρια αποτέλεσαν ένα βήμα αναμέτρησης με την κυβερνητική πολιτική, και ταυτόχρονα μια προσπάθεια κλιμάκωσης της πάλης και προετοιμασίας της επερχόμενης 48ωρης απεργίας.

Η μεγάλη, μαχητική απεργιακή συγκέντρωση στην Ομόνοια των σωματείων και των Επιτροπών Αγώνα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και το εξαιρετικά μαζικό συλλαλητήριο που ακολούθησε, δείχνουν την άνοδο του κύρους του ΠΑΜΕ, πως ένας κόσμος ακουμπάει σ' αυτό και το εμπιστεύεται.

Δείχνουν, πως τα συνδικάτα, οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ είναι σε θέση να ξεπερνούν εμπόδια και δυσκολίες που βάζουν κυβέρνηση, παλιός και νέος κυβερνητικός συνδικαλισμός στην οργάνωση της πάλης. Αποτυπώνουν την αποφασιστικότητα ενός σημαντικού μέρους του κινήματος να κινηθεί με τη γραμμή της σύγκρουσης και της Κοινωνικής Συμμαχίας, να μπει αποφασιστικά στον αγώνα, για να αντιπαλέψει τα μέτρα - φωτιά για το λαό. Αυτό είναι σημαντική παρακαταθήκη για τους αγώνες που θα ακολουθήσουν, είναι καλή βάση για την πορεία ανασύνταξης του κινήματος.

Δόθηκε ένας δύσκολος αγώνας, χωρίς να παραβλέπουμε τον αρνητικό συσχετισμό και τα μεγάλα εμπόδια.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ έδωσαν αποφασιστικά τη μάχη

Οι συνδικαλιστικές δυνάμεις και τα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ έκαναν ό,τι μπορούσαν για την επιτυχία της απεργίας. Από την πρώτη στιγμή που εξαγγέλθηκε η απεργία, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απηύθυνε κάλεσμα σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία, σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους, να μπουν στη μάχη, να αποκρούσουν την επίθεση, τα διλήμματα, τους εκβιασμούς και την κάλπικη επιχειρηματολογία της κυβέρνησης. Να κάνουν την απεργία δική τους υπόθεση και να μην την εμπιστευτούν στα ξένα χέρια της ηγεσίας της ΑΔΕΔΥ και κάποιων μεγάλων Ομοσπονδιών του Δημοσίου.

«Πάτρα - Αθήνα ήταν η αρχή - Εμπρός λαέ στην πρώτη τη γραμμή»

ΚΩΣΤΑΣ ΠΕΛΕΤΙΔΗΣ

«Πάτρα - Αθήνα ήταν η αρχή - Εμπρός λαέ στην πρώτη τη γραμμή»

Ομιλία του δημάρχου Πατρέων στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Στην ομιλία του στη συγκέντρωση - αποκορύφωμα της μεγάλης πορείας αγώνα Πάτρα - Αθήνα για την ανεργία, στην πλατεία Συντάγματος, ο δήμαρχος Πατρέων, Κώστας Πελετίδης τόνισε: 
«Αγωνιστές και Αγωνίστριες της ζωής, φίλες και φίλοι 

Μετά από οχτώ ημέρες της πορείας - αγώνα 220 χιλιομέτρων Πάτρα - Αθήνα, με σύνθημά μας "δουλειά για όλους, δουλειά με δικαιώματα", φτάσαμε εδώ στην Αθήνα, στο Σύνταγμα. Είμαστε μπροστά στο Κοινοβούλιο, εκεί που λένε ότι παίρνονται οι αποφάσεις. Αποφάσεις αντιλαϊκές που θωρακίζουν αυτούς που κατέχουν τον πλούτο, τα μονοπώλια, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες και τσακίζουν αυτούς που τον δημιουργούν.

Πριν από λίγο παραδώσαμε στις κοινοβουλευτικές ομάδες των κομμάτων της Βουλής, (εκτός φυσικά από την εγκληματική - φασιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής) την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάτρας και την απαίτηση να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους Δήμους, στην Υγεία, Παιδεία κλπ και να παρθούν μέτρα που θα προστατεύουν τους Άνεργους και τις οικογένειές τους». 

Στο σημείο αυτό, ο Κ. Πελετίδης ενημέρωσε τους συγκεντρωμένους, σημειώνοντας ότι κατά την επέδωση του ψηφίσματος στην αντιπρόεδρο της Βουλής, όπως είπε, η Τ. Χριστοδουλοπούλου «μας είπε ότι έχετε την αγάπη μας, ότι η αγάπη μας είναι μεγάλη, αλλά οι ισχυροί έχουν αποφασίσει άλλα και ότι η κοινωνία που ζούμε είναι ταξική. Όντως είναι η κοινωνία ταξική και η κυβέρνηση έχει κάνει επιλογή. Είναι με αυτούς που εκμεταλλεύονται τον αγώνα των εργαζομένων». Ακόμα, τόνισε ότι «υπάρχει και το ΚΚΕ που είπε ότι θα φέρει τις θέσεις του Δημοτικού Συμβουλίου για άμεσα μέτρα προστασίας στη Βουλή με πρόταση νόμου». 

Και όλα αυτά κάτω από το απάνθρωπο καθεστώς του εμπάργκο!

Σημαντικότερες εξαγωγές της Κούβας: Αγαθοεργία, γιατροί και εκπαιδευτικοί

Η Κούβα έχει προτεραιότητα την παγκόσμια ειρήνη, τη σταθερότητα, τις σχέσεις συνεργασίας με όλα τα έθνη και τον σεβασμό των αρχών του κράτους δικαίου. Θεωρεί την υγειονομική περίθαλψη και την εκπαίδευση, θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα για όλους τους ανθρώπους της - συνταγματικά κατοχυρωμένο. 

 

Η Αμερική, διαθέτει τα εμπορεύματά της, τα αγαθά της, με βάση τη φοροδοτική ικανότητα! Η πλουσιότερη χώρα του κόσμου αγνοεί όλες τις ζωτικές ανάγκες της πλειοψηφίας του πληθυσμού της, ιδιαίτερα στους ανθρώπους που βρίσκονται στην πιο μειονεκτική θέση, σερβίρει αποκλειστικά τα αγαθά, στην προνομιούχα τάξη της. 

 

Η Κούβα έχει 21 ιατρικές σχολές, η Αβάνα με βάση την Αμερικανική Σχολή της Λατινικής Ιατρικής (LASM), τη μεγαλύτερη στον κόσμο με εγγραφές περίπου 20.000 φοιτητές από δεκάδες χώρες σε όλο τον κόσμο. Παίρνει ένα δυσανάλογο βάρος παγκόσμιας κλάσης, στην εκπαίδευση, με μοναδικό αντάλλαγμα την παροχή του κουβανέζικου στιλ ιατρικών υπηρεσιών στην χώρα ή και σε άλλες χώρες με χαμηλό εισόδημα, σε υπο-εξυπηρετούμενες κοινότητες που την έχουν ανάγκη. 
Μια ολιστική προσέγγιση που επικεντρώνεται στις ατομικές ανάγκες, την πρόληψη, τις αλλαγές στον τρόπο ζωής, πράγματα σημαντικά και απαραίτητα για την καλή υγεία και την ευεξία της κοινωνίας.

 

Η ιατρική εκπαίδευση στην Αμερική, αφήνει τους φοιτητές χωρίς οικονομική βοήθεια και έχουν πρόσβαση μόνο οι έχοντες (κοστίζει στην ιδιωτική εκπαίδευση 200.000$) και οι περισσότεροι καταλήγουν χρεωμένοι. 

«Τίποτα δε γίνεται αν μένεις θεατής, όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς».

ΠΑΤΡΑ - ΑΘΗΝΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Οκτώ μερόνυχτα και 224 χιλιόμετρα για το δικαίωμα στη ζωή που μας αξίζει

Σκέψεις και εντυπώσεις από τη συμμετοχή μας σ' αυτήν τη μεγάλη πορεία
 

{εφεδρική} η μεγάλη συγκέντρωση στην Πάτρα πριν από την έναρξη της πορείας

Οταν για να βρεις δεν υπάρχει πια καμιά δουλειά

πρέπει ν' αντισταθείς!

Πρέπει ολάκερο το κράτος
τα πάνω κάτω ανάποδα να φέρεις
μέχρι να γίνεις ο ίδιος του εαυτού σου εργοδότης
και τότε
πάντα διαθέσιμη δουλειά για σένα θα 'χει.

Οταν για την αδυναμία σας σας περιγελούν
δεν επιτρέπεται καιρό να χάνετε άλλο
πρέπει έτσι να φροντίσετε
που όλοι, όσοι αδύνατοι είναι, να βαδίσουνε μαζί
τότε μεγάλη δύναμη πια θα 'στε
να σας περιγελάει τότε δε θα τολμά κανείς.

Με αυτά τα λόγια του Μπρεχτ, λόγια που άγγιξαν τις ψυχές και τις συνειδήσεις χιλιάδων στο διάβα της, δόθηκε το περασμένο Σάββατο (2/4/2016), στην πλατεία Γεωργίου, το έναυσμα της μεγάλης πορείας ενάντια στην ανεργία από την Πάτρα στην Αθήνα. Την επόμενη μέρα, χιλιάδες, πέρα κι από την πιο αισιόδοξη πρόβλεψη και καταγραφή, «ξεπροβόδισαν» την πορεία έως τα σύνορα της πόλης κι ακόμα πιο πέρα στα χωριά του Ρίου και έως το Αίγιο.

Αυτή η πορεία, για 8 ολόκληρες μέρες και νύχτες, για 224 χλμ., έφερε τα πάνω κάτω απ' όπου πέρασε. Αγκαλιάστηκε και αγκάλιασε χιλιάδες εργάτες, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους και γυναίκες, νέα παιδιά, που βγήκαν στις πύλες των εργοστασίων και των άλλων χώρων δουλειάς, στις πόρτες των μικρομάγαζων, στα κατώφλια των σπιτιών και στις πλατείες για να την υποδεχτούν με τη ζεστασιά που μόνο ο λαός ξέρει να δίνει, όταν βλέπει έναν αγώνα ως δικό του αγώνα. Αγκαλιάστηκε και αγκάλιασε εργατικά Σωματεία και Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα, κλάδους ολόκληρους, Αγροτικούς Συλλόγους, Συλλόγους Γυναικών, σπουδαστών και φοιτητών αλλά και πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους, που ήταν εκεί σε κάθε βήμα για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους, να περπατήσουν μαζί τα χιλιόμετρα της κάθε μέρας, να στείλουν μηνύματα αλληλεγγύης, όχι μόνο απ' όλη την Ελλάδα αλλά ακόμα και πέρα από τα σύνορα. 

Κάνοντας δική τους υπόθεση, γιατί δική τους είναι, την πρωτοβουλία του τρίτου μεγαλύτερου δήμου της χώρας με επικεφαλής τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές. Δίνοντας στη σημαντική αυτή πρωτοβουλία κι άλλο «μπόι», για να βγει και να ξεπεράσει τα όρια των περιοχών που κινήθηκε κι όσων την περπάτησαν.

Αυτή η πορεία ήταν μια μεγάλη, μαζική, μαχητική εξόρμηση

{1} με μια μεγάλη διαδήλωση ως το Ρίο ξεπροβόδισε ο λαός της Πάτρας τους πεζοπόρους

Παρέσυρε στο διάβα της προκαταλήψεις, έκανε ρωγμές στην ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, ανέβασε τις αγωνιστικές διαθέσεις, φώτισε τις αιτίες των προβλημάτων, άνοιξε τη συζήτηση: «Αλήθεια, γιατί να μη δουλεύουν όλοι; Να κλέψουμε θέλουμε;». Στις δεκάδες στάσεις της, σε τρεις νομούς, άνοιξε την κουβέντα, μεταφέροντας από στόμα σε στόμα το μήνυμα του αγώνα και της διεκδίκησης. Προβλημάτισε κι έριξε ένα σπόρο που θα καρπίσει, ώστε από το «μπράβο παιδιά! Μακάρι να γίνει κάτι», που ακούσαμε δεκάδες φορές, να πάμε στο «μπορεί να γίνει κάτι», με το λαό πρωταγωνιστή, στο επίκεντρο των εξελίξεων, κόντρα σε όσους του στερούν τη δουλειά και τη ζωή για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους. «Τίποτα δε γίνεται αν μένεις θεατής, όλα ανατρέπονται αν ξεσηκωθείς», ήταν το σύνθημα.

Κύπρος: το μνημόνιο έφυγε... μένοντας!

Βγήκε κι η Κύπρος από το μνημόνιο, λοιπόν. Και μπράβο της! Μπράβο και πάλι μπράβο, καθ' ότι αυτά πρέπει να λέγονται. Βγήκε κι η Κύπρος από το μνημόνιο, όπως έχουν ήδη βγει και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία. Και μπράβο και στην Ιρλανδία, και μπράβο και στην Πορτογαλία. Χίλια μπράβο σε όσους βγήκαν από τα μνημόνια και δυο χιλιάδες σ' όσους κατάφεραν να μη μπουν ποτέ σε δαύτα. Κι αυτά να τα βλέπουμε εμείς οι άχρηστοι, οι ανίκανοι, οι ρεμπεσκέδες, που από το ένα μνημόνιο βγαίνουμε και στο άλλο μπαίνουμε και μας σιχτιρίζει όλος ο κόσμος κι έχουμε καταντήσει κάτι σε μνημονιομανείς, παναπεί πρεζάκηδες των μνημονίων που δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτά.

Βρυξέλλες, 7/3/2016: Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ Γερούν Ντάισελμπλουμ λέει ένα ανέκδοτο και ο υπουργός
οικονομικών της Κύπρου Χάρης Γεωργιάδης σκάει στα γέλια, δίπλα στον πρόεδρο του ESM  Κλάους Ρέγκλινγκ.

Ξέρω τι σκέφτεστε διαβάζοντας την προηγούμενη παράγραφο και σπεύδω να βάλω τα πράγματα στην σωστή τους θέση: όχι, δεν τρελλάθηκα! Απλώς σας προετοιμάζω για την επίθεση που θα εξαπολύσουν εναντίον μας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τις επόμενες μέρες. Τι θα εξαπολύσουν, δηλαδή, που η επίθεση έχει ήδη εκδηλωθεί. Πάρτε ένα μικρό δείγμα:
- "Γιατί η Κύπρος βγήκε από το μνημόνιο και η Ελλάδα παραμένει" (Καθημερινή, 3/4/2016)
- "Αναστασιάδης: Η νοικοκυρεμένη πολιτική θα συνεχιστεί" (Πολίτης [Κύπρου], 7/4/2016)
- "Η Κύπρος μετανιώνει που δεν μπήκε νωρίτερα στο Μνημόνιο" (Το Χρήμα, 6/4/2016)
- "Βγήκε από το μνημόνιο η Κύπρος" (in.gr, 31/3/2016)

Τι σημαίνει, όμως, το "βγαίνω από το μνημόνιο"; Το "βγαίνω από το σινεμά", ας πούμε, μπορεί να σημαίνει πάω μια βόλτα και μπορεί να πιω κι ένα ποτό ή, αν ήταν η τελευταία παράσταση, πάω σπίτι για ύπνο. Το "βγαίνω από το μνημόνιο";

Σε «Ελντοράντο» ταξικής εκμετάλλευσης παραπέμπει (και) η Γαλλία

“Non merci!” Η μεγάλη αναταραχή στην Γαλλία λόγω εργασιακού «Μεσαίωνα»

Σε «Ελντοράντο» ταξικής εκμετάλλευσης παραπέμπει (και) η Γαλλία

Γράφει: Ελοντί Κ. Αγάθου

Το νομοσχέδιο της υπουργού Εργασίας της Γαλλίας, Μιριάμ Ελ Κομρί, έρχεται να προστεθεί στην ήδη μεγάλη λίστα των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης Ολάντ, η οποία συνεχίζει το έργο των προκατόχων της. Δηλαδή, ενός άτυπου γαλλικού «μνημονίου», το οποίο εγκαινιάζεται επί εποχής Σαρκοζί (2010-2011) με τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις στις συντάξεις και συνεχίζεται: Νόμος Μακρόν (που «φιλελευθεροποιεί» όλη την οικονομία και περιορίζει τα συνδικαλιστικά δικαιώματα), συστηματική καταστροφή όλων των δημοσίων υπηρεσιών και κατάρρευση της Κοινωνικής Ασφάλισης (η μόνη εξαίρεση στις περικοπές δημοσίων δαπανών αφορά στις στρατιωτικές δαπάνες και τις δαπάνες «ασφαλείας» ιδιαίτερα μετά τα δυο τρομοκρατικά χτυπήματα), μεταρρυθμίσεις υπέρ των εργοδοτών (πιστώσεις φόρων και κρατικές επιχορηγήσεις ύψους 60 δισ. ευρώ για το έτος 2013-2014 στις επιχειρήσεις για την «προαγωγή της ανταγωνιστικότητας και την δημιουργία θέσεων εργασίας»).

Μην ξεχνάμε επίσης και το πλαίσιο του κράτους «έκτακτης ανάγκης»: Τις ποινικές διώξεις και φυλακίσεις συνδικαλιστών, τη μαζική καταστολή, τον (πλέον «επίσημο») ρατσισμό του κράτους (η στέρηση της ιθαγένειας, με πολύ θολά κριτήρια, είναι πλέον εγγεγραμένη στο γαλλικό Σύνταγμα).
Το πολυνομοσχέδιο έχει πολλές διατάξεις τις οποίες δεν μπορούμε να αναλύσουμε εδώ. Θα περιοριστούμε λοιπόν στα γενικά χαρακτηριστικά του.

Ο νέος νόμος στοχεύει στην αύξηση του χρόνου εργασίας, την ελαστικοποίηση της εργασίας και τη μείωση των απολαβών των εργαζομένων με στόχο την αύξηση των κερδών.
Μερικά παραδείγματα:

• Αύξηση του ανώτατου ορίου ημερήσιας εργασίας από 10 σε 12 ώρες με απλή συμφωνία εντός της επιχείρησης

• Αύξηση του εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας από 44 ώρες σε 46 ώρες για 12 συνεχόμενες βδομάδες,

• Μείωση των προσαυξήσεων για τις υπερωρίες (οι προσαυξήσεις μειώνονται από 25% και 50% ανάλογα τις ώρες εργασίας και τον κλάδο, σε 10%)

• Επέκταση του «ημερήσιου ποσού» (forfait journalier) σε όσους εργοδότες το επιθυμούν (οι εργαζόμενοι αμοίβονται με βάση το «’ημερήσιο ποσό»” και όχι με βάση τις ώρες εργασίας αλλά ούτε τις υπερωρίες).

Αλλο παράδειγμα είναι η ρύθμιση του χρόνου εργασίας για 3 χρόνια. Ως τώρα, λόγω του θεσμοθετημένου 35ωρου, οι επιχειρήσεις είχαν δικαίωμα να ρυθμίζουν τον χρόνο εργασίας από τη μια βδομάδα στην άλλη, για να μη πληρώνουν υπερωρίες. Εάν ένας εργαζόμενος δούλευε 40 ώρες μια βδομάδα και την επόμενη βδομάδα δούλευε 30 ώρες, δεν πληρωνόταν με υπερωρίες ούτε του επιτρεπόταν, λόγω αυτού, να πάρει ρεπό. Αυτή τη στιγμή, χωρίς κλαδική ή εταιρική συμφωνία, η ρύθμιση αυτή μπορεί να γίνει μέχρι και για 4 βδομάδες, ενώ με συμφωνία – εταιρική ή κλαδική – η ρύθμιση μπορεί να επιτρέπεται ως και 1 χρόνο. Με τον νόμο Ελ Κομρί, προβλέπεται η δυνατότητα να γίνονται οι ρυθμίσεις για 3 χρόνια.

Το τέλος του αποκλεισμού πρέπει να είναι μονομερής ενέργεια των ΗΠΑ

Το τέλος του αποκλεισμού πρέπει να είναι μονομερής ενέργεια των ΗΠΑ

Πηγή: Granma

Τηλεφωνική συνέντευξη του Υπουργού Εξωτερικών της Κούβας, Μπρούνο Ροντρίγκες Παρίγια, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης του Εκουαδόρ (30 Μάρτη 2016)

Κίτο.- Η άρση του αποκλεισμού πρέπει να είναι μονομερής ενέργεια των Ηνωμένων Πολιτειών, διαβεβαίωσε εχθές ο κουβανός Υπουργός Εξωτερικών, Μπρούνο Ροντρίγκες, σε τηλεφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στα μέσα του Εκουαδόρ.

Όπως εξήγησε στην ομάδα των μέσων επικοινωνίας, που αποτελείτο από το Δημόσιο Ραδιόφωνο του Εκουαδόρ, την Εκουαδόρ TV, την εφημερίδα Ελ Τελέγραφο και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Άνδεις, το τέλος των οικονομικών, εμπορικών και χρηματοπιστωτικών κυρώσεων που εφαρμόζει η Ουάσιγκτον εναντίον της Αβάνας, εδώ και πέντε και πλέον δεκαετίες, ποτέ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει προϊόν διαπραγμάτευσης ή παραχωρήσεων από πλευράς της κυβέρνησης του νησιού της Καραϊβικής.

Πρόσφυγες: Ας μιλήσουμε με νούμερα

 

Πρόσφυγες: Ας μιλήσουμε με νούμερα

Γράφει ο 2310net // Στο Ατέχνως

Λίγο μεγαλύτερος από 50.000 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ είναι ο αριθμός των προσφύγων που βρίσκονται εγκλωβισμένοι και διάσπαρτοι στην ελληνική επικράτεια.

Ανάλογα με την σκοπιά που θα εξετάσεις αυτόν τον αριθμό μπορείς να κάνεις τις κατάλληλες ερωτήσεις και να λάβεις τις αντίστοιχες απαντήσεις.

Είναι πραγματικά πολλοί 50.000 άνθρωποι σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων; 

Προφανώς και όχι. Αν φανταστούμε ότι με κάποιο μαγικό τρόπο όλοι αυτοί συγκεντρώνονταν μαζί, με το ζόρι θα γέμιζαν το ΟΑΚΑ. Θα συγκροτούσαν μια πόλη όση το Αγρίνιο. Δεν χωράει ένα ακόμα Αγρίνιο στην Ελλάδα;

Μας ενοχλούν στ’ αλήθεια οι 50.000 πρόσφυγες και δεν μας ενοχλούν οι 500.000 ναζί που ζουν ανάμεσά μας; Ποιον θα επιλέγαμε να επαναπροωθήσουμε; Τους πρόσφυγες στην Τουρκία ή τους Ναζί στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας;

“Είναι το ΔΝΤ, ανόητε”…

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Η τοποθέτηση του κ.Τσίπρα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αποκαλυπτική του τρόπου με τον οποίο η κυβέρνηση αξιοποιεί την υπόθεση των διαρροών για τις συνομιλίες των στελεχών του ΔΝΤ. 
   
 Εκείνο που προκύπτει από αυτή την υπόθεση – κατά τον κ.Τσίπρα –  είναι ότι έχουμε το καλύτερο Μνημόνιο που είχαμε ποτέ!
   
 «Πολύ ευνοϊκότερη» η δική μας συμφωνία (αποφεύγει να το λέει «Μνημόνιο») ισχυρίστηκε ο κ.Τσίπρας! Κι από πού προκύπτει αυτό; Μα από το γεγονός ότι τους «πολεμάει» το ΔΝΤ…
  
  Ως εκ τούτου ο λαός πρέπει να είναι «χαρούμενος». Γιατί; Επειδή ο κ.Τσίπρας ορθώνει τα στήθη του ενάντια στο ΔΝΤ. Και το κάνει – όπως είπε - για να ζητήσει επιτάχυνση της λεγόμενης «αξιολόγησης». Μόνο που η «αξιολόγηση», όπως ήδη έχει ομολογήσει η κυβέρνηση, θα φέρει τουλάχιστον 5,4 δισ. ευρώ νέα μέτρα στις πλάτες του λαού! 
     
Τέτοια «ευτυχία» για τον λαό. Τέτοια και η «αντίσταση» του Τσίπρα. Σαν εκείνη των «17 ωρών»…

***

  
  Τώρα, όμως, που ο Τσίπρας ανακάλυψε ότι το ΔΝΤ είναι ένας «δράκος», μόνο και μόνο για να κρυφτεί πίσω του παριστάνοντας ότι τον πολεμάει ώστε κατόπιν να σερβίρει σαν «δώρο» το δηλητήριο της νέας «αριστερής» λιτότητας και της νέας φορολεηλασίας, ας δούμε ορισμένα ζητήματα που εκθέτουν τον κ.Τσίπρα για την μέχρι τώρα «άγνοιά του»…

1)  Στην αµαρτωλή ιστορία του ΔΝΤ καταγράφεται πλήθος εγκληµάτων που διαπράχθηκαν σε βάρος λαών για την εξασφάλιση των κερδών του κεφαλαίου και πάντα µε το πρόσχηµα της οικονοµικής «βοήθειας». Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ολόκληρη η ιστορία του «ευαγούς» αυτού ιδρύµατος, µε τους κατά καιρούς «σοσιαλιστές» γενικούς διευθυντές, είναι µια διαρκής συνεργασία µε δικτατορίες και φασιστικά καθεστώτα.

Κανένας θεατής στο έγκλημα, όλοι στον αγώνα

ΠΑΤΡΑ - ΑΘΗΝΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Κανένας θεατής στο έγκλημα, όλοι στον αγώνα

Ζεστή υποδοχή σε κάθε σημείο της διαδρομής

Αψογη η επιμελητεία της διαδήλωσης, φρόντισε να μη λείψει τίποτα

Διήνυσαν ήδη κοντά στα 100 χιλιόμετρα οι οδοιπόροι που μετέχουν στη μεγάλη πορεία αγώνα για την ανεργία που οργανώνει ο Δήμος της Πάτρας. Το χτεσινό απόγευμα τούς βρήκε στο Ξυλόκαστρο, απ' όπου σήμερα θα ξεκινήσουν για να φτάσουν στην Κόρινθο. 

Εχοντας ήδη αφήσει πίσω τους το πιο άγονο κομμάτι της διαδρομής, πορεύονται ήδη σε γόνιμα εδάφη και προς το απόγευμα θα πλησιάζουν στη βιομηχανική ζώνη, μέρη όπου οι επιπτώσεις τόσο από την καπιταλιστική κρίση όσο και από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές για το κεφάλαιο είναι εξαιρετικά εμφανείς. Δείγματα αυτών των επιπτώσεων έγιναν ορατά στη μέχρι τώρα πορεία.
Μιάμιση περίπου ώρα μετά την αναχώρησή της από την Ακράτα, η μεγάλη πορεία για την ανεργία έφτασε στο Δερβένι, κεφαλοχώρι της περιοχής.

Η υποδοχή στο κεφαλοχώρι αυτό ήταν πολύ ζεστή. Στα μικρομάγαζα, στα μίνι μάρκετ και τα μανάβικα, στα καφενεία, βγαίνει έξω ο κόσμος να δει την πορεία: «Οι άνεργοι, τα παιδιά απ' την Πάτρα, έρχονται!».

Δεν είναι τυχαίο: Πολύς κόσμος έχει φύγει τα τελευταία χρόνια για Πάτρα και Αθήνα, προς αναζήτηση δουλειάς. «Κάποτε από το δρόμο δεν μπορούσες να περάσεις το πρωί. Τώρα που φύγαν όλες οι υπηρεσίες από 'δω με τον "Καποδίστρια", μείναμε 700 - 800, μαζί με τους πεθαμένους», μας λένε οι κάτοικοι του μεγάλου αυτού χωριού. Οσοι αντέχουν ακόμα. «Κάνουμε όλοι δυο - τρεις δουλειές, από 'δω κι από 'κει, για να πληρώνουμε λογαριασμούς». Η πορεία τούς καλεί να μη συμβιβαστούν με τη μιζέρια: «Εδώ, εδώ, μ' αγώνα ταξικό, γιατί εμείς δεν ζούμε με 400 ευρώ».

Μπαίνοντας στην Ακράτα

Την πορεία υποδέχτηκε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ευρωστίνης «Ευ ζην». Από το ΔΣ του Συλλόγου, ο Στέφανος Φιδάκος, καλωσορίζοντας την πορεία, σημείωσε ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην εργασία και πρόσθεσε: «Είναι άδικο το 1% του κόσμου να ελέγχει το 99% του κόσμου και του πλούτου. Εχουμε κάθε δικαίωμα να αγωνιστούμε για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας».
Ο αντιδήμαρχος, Κωνσταντίνος Κουσουλός, στο σύντομο χαιρετισμό του έδωσε τα συγχαρητήριά του, τονίζοντας ότι είναι ένας μεγάλος αγώνας. «Μπράβο στο Δήμο Πατρέων που διοργάνωσε αυτήν την πορεία», σημείωσε.

Aν ο εργαζόμενος θελήσει να βρει το δίκιο του για ζητήματα που προκύπτουν από τη σύμβαση, θα πρέπει να προσφύγει στα δικαστήρια της Αγγλίας ή της Ουαλίας, επειδή η σύμβαση υπόκειται στο βρετανικό δίκαιο (η μητρική εταιρεία εδρεύει στο Λονδίνο)!

Σύμβαση - μπουρλότο στον κλάδο των μισθωτών τεχνικών

Απολύθηκε εργαζόμενη στον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ, επειδή αρνήθηκε να την υπογράψει. Με κινητοποιήσεις απαντούν από σήμερα οι εργαζόμενοι

Από παλιότερη κινητοποίηση με τη συμμετοχή της Επιτροπής Αγώνα Μισθωτών Τεχνικών

Σε κινητοποιήσεις προχωρούν οι μισθωτοί τεχνικοί, αντιδρώντας στην απόλυση εργαζόμενης από την εταιρεία BIOSAR (δραστηριοποιείται στον τομέα των φωτοβολταϊκών) του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, επειδή αρνήθηκε να υπογράψει ατομική σύμβαση παροχής υπηρεσιών με πρωτοφανείς και απαράδεκτους όρους. Η προηγούμενη σύμβαση έληγε στις 31/3 και την περασμένη Παρασκευή 1/4 της ανακοινώθηκε η απόλυση.

Προφανής στόχος είναι να γενικευτούν αυτές οι συμβάσεις στον κλάδο και να δοθεί έτσι το τελειωτικό χτύπημα σε όσα εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει (άδειες, αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης με λήξη της σύμβασης κ.ά.).
Σημειώνουμε ότι στις κατασκευαστικές εταιρείες η εργασία με Δελτίο Παροχής 
Υπηρεσιών («μπλοκάκι») κάνει θραύση. Η συγκεκριμένη κατάπτυστη σύμβαση έρχεται να κάνει ακόμα χειρότερους τους όρους απασχόλησης αυτών των εργαζομένων, που στην πραγματικότητα παρέχουν μισθωτή εργασία, αλλά αντιμετωπίζονται σαν αυτοαπασχολούμενοι.

ΔΝΤ: Από την Τυνησία, τις Φιλιππίνες και τη Βενεζουέλα στο Καστελόριζο (2ο)

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Στο χτεσινό σημείωμα της στήλης σημειώναμε ότι το ΔΝΤ και η ΕΕ αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος που εναλλάσσονται στο ρόλο του «καλού και κακού μπάτσου» πάνω στο σώμα του πειραματόζωου που λέγεται Ελλάδα, με απόλυτη ευθύνη του εγχώριου πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου.

  

  Είναι ακριβώς αυτό το πολιτικό κατεστημένο που παριστάνει κάθε φορά το «έκπληκτο» για την αγριότητα του ΔΝΤ, ή για την «αγριότητα» του κ.Σόιμπλε, ώστε να μην μιλά για την δική του αγριότητα ή – και κυρίως – για να χρησιμοποιεί σαν άλλοθι της δικής του αγριότητας την αγριότητα των «έξω» με τους οποίους, όμως, συνεργάζεται, συμμαχεί, διαπραγματεύεται και κυβερνά.

   

 Για το ποιο είναι, όμως, το ΔΝΤ βοά ο πλανήτης. Οι μόνοι που καμώνονται ότι «δεν ήξεραν» είναι αυτοί που το έφεραν και το διατηρούν στην Ελλάδα…   

    

Ας θυμηθούμε, λοιπόν, ορισμένα από τα «ανδραγαθήματα» του ΔΝΤ. Πράγματα γνωστά, φυσικά, στους ταγούς μας, αφού δεν είναι µόνο η Ελλάδα και ο λαός της που έχουν τη χαρά της «βοήθειας» του ΔΝΤ καθώς εκτός από την ελληνική πλουτοκρατία, το ΔΝΤ σπεύδει να συνδράµει την πλουτοκρατία και τα καθεστώτα της όπου γης.

***

  

  Στις 18 Νοεµβρίου 2008 ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ έλαβε µια πολύ σηµαντική διάκριση: Του απονεµήθηκε ο τίτλος του «Ανώτερου Αξιωµατικού του Τάγµατος για τη Δηµοκρατία» από τον πρόεδρο της Τυνησίας, τον διαβόητο Μπεν Αλί.

  

  Όπως εξήγησε ο Μπεν Αλί, µέλος και ο ίδιος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, όπως και ο Ντοµινίκ Στρος-Καν, ο επικεφαλής του ΔΝΤ βραβεύτηκε «για τα πνευµατικά του χαρίσµατα και τη συµβολή του στην ενίσχυση της οικονοµικής ανάπτυξης σε παγκόσµιο επίπεδο».  

ΔΝΤ: “Η Ελλάδα έπεσε στα σκατά” (1ο)

 Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

 Το «κήτος» έκανε... «λάθος»

H εγχώρια πλουτοκρατία και το εγχώριο πολιτικό σύστημα για να αποσείσουν τις εγκληματικές ευθύνες τους για τα δεινά του ελληνικού λαού θεωρούν «περίτεχνη» τακτική να ρίχνουν την ευθύνη στους «έξω». Λες και οι «έξω» δεν είναι σύμμαχοί τους. Λες και οι «έξω» δεν είναι εταίροι τους. Λες και δεν είναι οι ντόπιοι που έφεραν «μέσα» τους «έξω», που τους κρατάνε εδώ, που «διαπραγματεύονται» και συναποφασίζουν μαζί τους.

    Έτσι διανύουμε και πάλι τη φάση που ως βασικός υπεύθυνος για την κλιµάκωση και τη γενίκευση της αντιλαϊκής επίθεσης αναγορεύεται το Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο, με την κυβέρνηση να παριστάνει την ηρωική Μπουμπουλίνα που του αντιστέκεται...

   Πρόκειται για θαυμάσια εξέλιξη, με την έννοια ότι μετά την ανακάλυψη της πυρίτιδας, μετά την ανακάλυψη της Αμερικής, τώρα έχουμε και μια νέα συγκλονιστική ανακάλυψη: Η καλή μας κυβέρνηση, η ίδια που αμέσως μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 χαριεντιζότανε με το ΔΝΤ, που ο κ.Τσίπρας το επισκεπτόταν το 2013 για να μας πει πόσο «λογικότερο» ήταν σε σχέση με την ΕΕ, τώρα ανακάλυψε ότι το ΔΝΤ… είναι κακό, είναι… μπαμπέσικο, είναι και… εκβιαστικό!

   

 Κατά τα λοιπά, τόσο η κυβέρνηση όσο και η μνημονιακή αντιπολίτευση - αυτή που χαριεντιζότανε με το ΔΝΤ πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ -  συνεχίζουν να αναζητούν επικοινωνιακά ερείσματα για την προώθηση μιας πολιτικής που για το σερβίρισμά της χρειάζεται την επίκληση άλλοτε του «καλού» κι άλλοτε του «κακού μπάτσου», με το ΔΝΤ και τον Τόμσεν, από την μια μεριά, την ΕΕ και τον Σόιμπλε, από την άλλη μεριά, να εναλλάσσονται και στους δυο ρόλους.   

  

  Φυσικά ο κανιβαλικός ρόλος του ΔΝΤ είναι δεδομένος και αδιαμφισβήτητος. Τόσο δεδομένος και τόσο αδιαμφισβήτητος (όπως θα επιχειρήσουμε να υπενθυμίσουμε στο σημερινό και στα επόμενα σημειώματα της στήλης) που μόνο κάποιος εντελώς γελοίος ή κάποιος εντελώς πολιτικός απατεώνας μπορεί να καμώνεται ότι μόλις σήμερα το αντιλήφθηκε.

Πίσω από τα παλλόμενα τσουτσούνια του Φαμπρ

 

Πίσω από τα παλλόμενα τσουτσούνια του Φαμπρ

Γράφει ο Οικοδόμος // Στο Ατέχνως

Περισσότερο από τα παλλόμενα τσουτσούνια του Βέλγου καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών Γιαν Φαμπρ (πρώην  πια, αφού παραιτήθηκε το Σάββατο 2/4), προκαλεί ο στρουθοκαμηλισμός πολλών από αυτούς που διαμαρτύρονται για την επιλογή  του η σκηνή του Φεστιβάλ να κατακλυστεί από βελγικές παραγωγές, αφήνοντας ουσιαστικά τους Έλληνες καλλιτέχνες έξω από τον κορυφαίο πολιτιστικό θεσμό της χώρας τους. Πολλοί, λοιπόν, καλλιτέχνες ενώ βρίσκουν εύκολα την αφορμή (και αυτή είναι μια σοβαρή αφορμή) για ν’ ανέβουν στα κάγκελα, δυσκολεύονται τα μάλα ή δεν θέλουν να διακρίνουν τις αιτίες για την αρρωστημένη κατάσταση που επικρατεί στον πολιτισμό και γενικότερα στην κοινωνία· την καλπάζουσα  γάγγραινα που μολύνει κάθε  δημιουργική δραστηριότητα και σκέψη και τείνει ν’ αλώσει και τις τελευταίες εστίες υγιούς αντίστασης.
 
Σοκαρίστηκαν από τις «πρωτοποριές» του Βέλγου, ένιωσαν προσβεβλημένοι που θα ’βγαζε στη βιτρίνα του ελληνικού φεστιβάλ Βέλγους  καλλιτέχνες και βγήκαν στα κανάλια και στο διαδίκτυο για να διαμαρτυρηθούν. Καλά έκαναν. Απορίας άξιον είναι αν και πόσο προσβάλλονται όταν πάνε στο σουπερμάρκετ και αγοράζουν βελγικές ντομάτες, λεμόνια Τουρκίας, πατάτες Αιγύπτου και σκόρδα απ’ την Κίνα. Γιατί κάνουν τους κινέζους μπροστά στις πολιτικές  που, προσχεδιασμένα, εδώ και δεκαετίες εκπορεύονται από τα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σταδιακά, όλο και πιο βίαια και, μεταξύ άλλων, ανοίγουν δρόμους στην ελεύθερη μετακίνηση κάθε αγαθού που δύναται να προσφέρει κέρδος στους βιομήχανους και τους επιχειρηματικούς ομίλους, και μισούν  και καταστρέφουν κάθε τι που δεν συμφέρει ή αντιτάσσεται στην οικονομική εξουσία  τους;