Μεγάλη πορεία στη Θεσσαλονίκη, μετά το συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ στην πλατεία Αριστοτέλους (VIDEO - ΦΩΤΟ)

902gr

Ιδιαίτερα μαζική και πολύ δυναμική ήταν η πορεία στη Θεσσαλονίκη μετά το συλλαλητήριο που διοργανώθηκε από το ΠΑΜΕ στην πλατεία Αριστοτέλους με αφορμή τα εγκαίνια της 81ης ΔΕΘ. Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι, συνταξιούχοι έφτασαν στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο που ήταν φρουρούμενο από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις και ειδικές κατασκευές για να μην πλησιάζουν οι διαδηλωτές, παρέμειναν για αρκετή ώρα εκεί βροντοφωνάζοντας συνθήματα, ενώ αυτή την ώρα η πορεία συνεχίστηκε στους δρόμους στο κέντρο της πόλης.

«Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή. Οργάνωση - Αγώνας για ανατροπή». Με αυτό το σύνθημα το ΠΑΜΕ απευθύνει πλατύ κάλεσμα στους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς αγρότες, τις γυναίκες και τους νέους να πυκνώσουν τις γραμμές του αγώνα ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, στα μέτρα που ήδη εφαρμόζονται και στα νέα που φέρνει η δεύτερη αξιολόγηση του τρίτου μνημονίου.

Στο συλλαλητήριο παραβρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας που σε δήλωση του τόνισε ότι η μόνη λύση «είναι ισχυρό ΚΚΕ, εργατικό λαϊκό κίνημα ισχυρό, έτσι ώστε να μπορέσει να έρθει ξανά η πραγματική ελπίδα μέσα στο λαό». (Δείτε εδώ τη δήλωση)

Στην ομιλία του στο συλλαλητήριο ο Λεωνίδας Στολτίδης, στέλεχος του ΠΑΜΕ τόνισε μεταξύ άλλων πως «μαζί με τους συμμάχους μας αγρότες, ΕΒΕ, φοιτητές και σπουδαστές απευθύνουμε κάλεσμα για οργάνωση της πάλης σε κάθε εργασιακό χώρο, κλάδο, χωριό και γειτονιά, σχολή. Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή. Οργάνωση και αγώνας για ανατροπή, το σύνθημά μας. Ή εμείς ή τα μονοπώλια. Άλλη λύση δεν υπάρχει».

Σχολιάζοντας το κυβερνητικό σύνθημα περί «δίκαιης ανάπτυξης» υπογράμμισε οτι «από εδώ, από τη Θεσσαλονίκη ο πρωθυπουργός καλεί τους εργαζόμενους, συνολικά το λαό να κάνουν νέες θυσίες για την περιβόητη "δίκαιη ανάπτυξη", θέλοντας να μας πείσει ότι από την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων θα έχουμε και εμείς όφελος. Λένε ότι μπορεί να χρειάστηκε να πάρουν επώδυνα μέτρα, να μειωθούν οι συντάξεις, να έχασες το ΕΚΑΣ, να μην καταργήθηκε ο ΕΝΦΙΑ, αλλά οι επενδύσεις έρχονται, οι στόχοι ξεπερνιούνται, πετύχανε τετραπλάσιο πρωτογενές πλεόνασμα, έρχεται ανάκαμψη, θα ανακουφιστούν οι ασθενέστεροι.

Άντε να λύσουμε, να ξεκινήσουμε, για την πλατεία Αριστοτέλους!

Η πλατεία θα είναι γεμάτη, με το νόημα που `χει κάτι!

Η κοροϊδία πάει σύννεφο

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Το μέγεθος της κοροϊδίας και του εμπαιγμού σε βάρος του λαού διογκώνεται. ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, χωρίς ίχνος τσίπας, συνεχίζουν να προκαλούν. Αναφερόμαστε στον ΕΝΦΙΑ. Με αφορμή, λοιπόν, τη δήλωση του αρχηγού της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκη, ότι εάν γίνει κυβέρνηση θα μειώσει τον ΕΝΦΙΑ κατά 30% μέσα σε δύο χρόνια και την απάντηση της κυβερνητικής εκπροσώπου, Ολ. Γεροβασίλη, ότι η ΝΔ υπονομεύει τη διαπραγμάτευση, θυμηθήκαμε το εξής: Οτι περίπου τα ίδια συνέβαιναν με αντίθετους βέβαια ρόλους. 

 

Πριν τις εκλογές του 2015, ο σημερινός πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας, μιλούσε για κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και ο τότε πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, μιλούσε για υπονόμευση της διαπραγμάτευσης... 

 

Και μιλάμε για μεγάλη κοροϊδία και από τους δύο, αν σκεφτεί κανείς ότι η ΝΔ θεσμοθέτησε τον ΕΝΦΙΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ τον διατήρησε και τον αύξησε και βέβαια και οι δύο μαζί τον Αύγουστο του 2015 ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο, που συμπεριελάμβανε και τη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ... 

 

Ο λαός έχει «φάει» πολλή κοροϊδία τα τελευταία χρόνια, αλλά πόση ακόμα μπορεί να αντέξει; Εχει έρθει η ώρα να τους αποδοκιμάσει και να χαράξει με αγώνα το δικό του δρόμο.

«Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή. Οργάνωση – Αγώνας για ανατροπή».

 Σάββατο 10 Σεπτέμβρη στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Το αγωνιστικό ραντεβού έχει δοθεί στις 6 το απόγευμα στην πλατεία Αριστοτέλους.

 

O θερμός Λατινοαμερικάνικος Αύγουστος

 

Γράφει ο Βαγγέλης Γονατάς //

Ο πλανήτης φλέγεται για άλλη μια φορά. Στα ανοιχτά πολεμικά μέτωπα σε Συρία, Ουκρανία-Ρωσία, Παλαιστίνη και αλλού, ήρθε να προστεθεί το αποτυχημένο αμφιλεγόμενο πραξικόπημα στην Τουρκία  και οι μετέπειτα εκτεταμένες εκκαθαρίσεις  Ερντογάν.  Είχε ήδη προηγηθεί η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Πολωνία όπου εγκρίθηκε το νέο του δόγμα, το οποίο πολύ γρήγορα επιβεβαίωσε το δείγμα γραφής  που είχε  ήδη δώσει.

Τα απανωτά τσουνάμι των προσφύγων στην παραπαίουσα παλαι ποτέ “Ενωμένη Ευρώπη”, ανάβουν ακροδεξιές φωτιές  και στο χειμάζον κίνημα στις χώρες της κάποτε 2ης οικονομίας του κόσμου, κυριαρχεί το παραλυτικό συναίσθημα “ευτυχώς που δεν πάθαμε τίποτα”. Βεβαίως, πλην των γνωστών εξαιρέσεων, οι οποίες όμως αδυνατούν απολύτως να σηκώσουν, έστω, αναχώματα.

Και  μέσα σε όλα αυτά, σκάει η μεγαλύτερη απεργία  στην ιστορία του εργατικού κινήματος: 150 εκατομμύρια απεργοί στην Ινδία! Το φάντασμα του κομμουνισμού, μάλλον έφυγε  πάνω από την Ευρώπη και ο έρμος ο ιστορικός του μέλλοντος, σίγουρα θα σημειώσει, ότι η μεγαλύτερη απεργία που έγινε ποτέ αγνοήθηκε από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και οι ειδήσεις γι αυτήν γράφτηκαν σε κάποια blogs.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το αφεντικό του πλανήτη έχει τους δικούς του σεβντάδες. Οι επικείμενες προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ, εντάσσονται στην διαδικασία θωράκισης του εσωτερικού μετώπου της αυτοκρατορίας – καθήκον όχι και ιδιαίτερα  εύκολο –  και η τακτική των πραξικοπημάτων (του 21ου αιώνα), εντάσσονται και πάλι στην ημερήσια διάταξη στην αμερικάνικη ήπειρο. Άμεσος  στόχος είναι να ανακοπεί η διαδικασία ενοποίησης της ηπείρου – και σε αυτό βοηθάει πολύ η οικονομική κρίση –  και ταυτόχρονα να διασφαλιστούν τα  μετόπισθεν,  η λεγόμενη  σε συνθήκες ειρήνης “Πίσω αυλή των ΗΠΑ”.

Ενδιαφέροντα στοιχεία

Ορισμένα επιπλέον ενδιαφέροντα στοιχεία προκύπτουν από το ρεπορτάζ του χτεσινού «Ριζοσπάστη» για την εξέλιξη της μερικής απασχόλησης και του μέσου μισθού μεταξύ των ετών 2012 και 2016 (Γενάρης). Για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστική η αύξηση της μισθωτής απασχόλησης κατά περίπου 315.000 την πενταετία που εξετάζουμε, μετά από μια μακρά περίοδο βύθισης, ανάμεσα στο 2009 - 2012 (-334.634). Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά κανόνα στο γεγονός ότι εκτοξεύεται η μερική απασχόληση κατά 217.798, αλλά και στο γεγονός ότι η πτώση των μισθών έκανε «ευκολότερες» τις προσλήψεις για την εργοδοσία.

 

 Επομένως, να πώς εννοεί η κυβέρνηση τις θυσίες για την αύξηση της απασχόλησης: Αποδεχτείτε την ευελιξία και τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, για να έχετε ένα υποτυπώδες μεροκάματο έστω και για λίγους μήνες το χρόνο. 

 

Το δεύτερο στοιχείο που έχει ενδιαφέρον, είναι η πτώση του μέσου μισθού κατά 15,5% ανάμεσα στο 2012 και το 2016. Η πτώση αυτή είναι, βέβαια, πολύ μικρότερη από την πραγματική μείωση του εισοδήματος που επιβλήθηκε στη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών που ασφαλίζονται στο ΙΚΑ, αλλά στον υπολογισμό του μέσου μισθού αθροίζονται στο ίδιο τσουβάλι οι αποδοχές των χαμηλόμισθων, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, και εκείνες των υψηλόμισθων (στελέχη επιχειρήσεων κ.ά.). 

 

Είναι αποκαλυπτικά τα στοιχεία από το σύστημα «Εργάνη», που δείχνουν ότι κάτω από 850 ευρώ καθαρά το μήνα έπαιρνε το 2016 το 63% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα. Από αυτά τα χρήματα πρέπει να αφαιρεθούν και οι φόροι, για να έχει κανείς μια ολοκληρωμένη εικόνα για την αφαίμαξη που υπέστη το εργατικό εισόδημα τα τελευταία χρόνια.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 

Το «παιδομάζωμα», η Φρειδερίκη και το δουλεμπόριο της εθνικοφροσύνης

    Φέτος η άθλια αντικομμουνιστική καραμέλα περί «παιδομαζώματος», γεννημένη στα καταγώγια του μετεμφυλιακού κράτους, επανήλθε. Φρόντισε εφημερίδα των Αθηνών, η οποία με αφορμή την 29^η Αυγούστου που είναι η ημερομηνία λήξης του Εμφυλίου πολέμου, έσπευσε να τροφοδοτήσει τους αναγνώστες της με βιβλίο αφιερωμένο «Στην τελική νίκη του Εθνικού στρατού, στο χρονολόγιο των μαχών και στο παιδομάζωμα». 
  
 Κατ’ αρχάς, όποιος επιθυμεί να έχει εικόνα της αλήθειας όσον αφορά το ζήτημα του λεγόμενου «παιδομαζώματος» δεν έχει παρά να προμηθευτεί δυο πραγματικά σπουδαία βιβλία. «Το παιδομάζωμα και ποιοι φοβούνται την αλήθεια» του Δημήτρη Σέρβου και την «Ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους» του Βασίλη Ραφαηλίδη.
   
 Από εκεί και πέρα δεν έχουμε παρά να υπενθυμίσουμε στους τυφλοπόντικες της Ιστορίας τις αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως τη δεκαετία του ’90, δηλαδή 50 χρόνια μετά την άθλια αντικομμουνιστική προπαγάνδα περί «παιδομαζώματος». Αποκαλύψεις ότι το πραγματικό παιδομάζωμα διεπράχθη, αλλά από τους «αναμορφωτές του έθνους».

Μετεμφυλιακά καταγώγια

   
 Ας δούμε, πριν, τι ισχυρίζονταν τα καταγώγια:   
«Εκ των κομμουνιστικών θρανίων επέρασαν μέχρι σήμερον ουχί μόνον οι 28.000 αρπαγέντες Ελληνόπαιδες, αλλά και έτεροι …νεαροί συμμορίται, οίτινες εξεπαιδεύθησαν συστηματικώς εις τα κομμουνιστικά σχολεία, σύνολο δηλαδή 50.000 και άνω προσώπων, τα οποία ετράφησαν και τρέφονται και θα τρέφονται με το μαρξιστικόν γάλα και θα δέχονται το κομμουνιστικόν εμβόλιον»!!

Ο Μελιγαλάς και η παραχάραξη της Ιστορίας

Γράφει ο Νίκος Μόττας* //

Εδώ και πολλές δεκαετίες, κάθε Σεπτέμβρη, η κωμόπολη του Μελιγαλά Μεσσηνίας γίνεται το επίκεντρο ακροδεξιών, φασιστικών συναθροίσεων στις οποίες τιμούνται τα…ηρωϊκά «θύματα των κομμουνιστοσυμμοριτών». Το ακροδεξιό πολιτικό «πανηγύρι» στο Μελιγαλά κρατάει χρόνια. Από το 1953, με την ανοχή και στήριξη του αστικού πολιτικού συστήματος, ξεκίνησε στην περιοχή η τέλεση ετήσιων εκδηλώσεων μνήμης. Η Χούντα αναβάθμισε το γεγονός προσθέτοντας επισημότητα στις φασιστοσυνάξεις του Μελιγαλά- το 1967 παραβρέθηκε ο αρχιπραξικοπηματίας Παττακός, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν η σειρά του «αντιβασιλέα» Ζωιτάκη. Τα τελευταία χρόνια πρωταγωνιστικό ρόλο στις εκδηλώσεις έχει η ναζιστική-εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής που δε χάνει ευκαιρία να τιμά τους πολιτικούς της προγόνους με συνθήματα τύπου «Τιμή στους χίτες και  ταγματασφαλίτες».

Παράλληλα με τις φασιστοσυνάξεις του Μελιγαλά ξεδιπλώνεται, εδώ και πολλά χρόνια, μια προσπάθεια διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας και των πραγματικών γεγονότων της εποχής εκείνης. Η προσπάθεια αυτή δεν περιορίζεται ασφαλώς μονάχα στον χοντροειδή, λυσσασμένο αντικομμουνισμό του χρυσαυγίτικου εσμού. Βασικό ρόλο στη χυδαία παραποίηση της ιστορίας παίζει η σοβαροφανής αστική ιστοριογραφία του λεγόμενου «νέου κύματος» που εκπροσωπούν καθηγητές όπως οι περίφημοι κ.κ. Μαραντζίδης και Καλύβας.

Στο πλαίσιο αυτό επιχειρείται: α) Να συκοφαντηθούν οι αγώνες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ και ευρύτερα το ΚΚΕ και η ταξική πάλη, β) Να αθωωθεί στην συνείδηση του λαού το αστικό πολιτικό σύστημα και οι επιλογές της εγχώριας πλουτοκρατίας και γ) Να παρουσιαστούν τα Τάγματα Ασφαλείας και οι λοιπές εγκληματικές δωσιλογικές συμμορίες δήθεν ως πατριωτικές οργανώσεις.

Με βάση τα παραπάνω, οι αναθεωρητές της Ιστορίας επιχειρούν να κάνουν το άσπρο-μαύρο αναφορικά με τα γεγονότα του Μελιγαλά. Για να το πετύχουν αυτό δε διστάζουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, να παρουσιάσουν τη δράση των Ταγμάτων Ασφαλείας ως… άμυνα και αντίσταση πληθυσμών και οργανώσεων απέναντι στην υποτιθέμενη βία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ! Σε ένα όργιο παραχάραξης της Ιστορίας γράφει, λόγου χάρη, ο καθ. Στάθης Καλύβας: «Η εκστρατεία δολοφονίας αμάχων που διεξήγαγε το ΕΑΜ το χειμώνα του 1943-44 δεν περιορίστηκε στην Αργολίδα. Ένα παρόμοιο κύμα δολοφονιών σάρωσε ολόκληρη την Πελοπόννησο, ενδεχομένως και ολόκληρη τη χώρα» [1]. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πολυσυζητημένος βρετανός ιστορικός Mark Mazower, ο οποίος δικαιολογεί τις θηριωδίες των Γερμανών Ναζί και των ταγματασφαλιτών ως αποτέλεσμα της… ΕΑΜικής βίας! Να τι γράφει: «η Αριστερά με τις συστηματικές δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων της, πυροδότησε τα αντίποινα των Γερμανών και των Ταγμάτων Ασφαλείας» [2].

 

Κυβέρνηση, ΕΕ και Προσφυγικό

Στην επιφάνεια έρχεται εκ νέου και μάλιστα ιδιαίτερα οξυμένο το Προσφυγικό. Αφορμή είναι η συζήτηση για την αποκατάσταση της αντιδραστικής Συνθήκης «Δουβλίνο ΙΙ» για την Ελλάδα, που στην ουσία εγκλωβίζει στη χώρα πρώτης υποδοχής τους ξεριζωμένους των πολέμων, κάτι το οποίο ζητούν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η κυβέρνηση της Γερμανίας. Η ίδια η ΕΕ, λοιπόν, ζητά να μετατραπεί η χώρα σε σημείο υποδοχής και εγκλωβισμού δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι ζουν σε πολλές περιπτώσεις κάτω από άθλιες συνθήκες. 

 

Πολλά μπορεί να σχολιάσει κάποιος σχετικά με αυτό το ζήτημα, όμως έχει μια σημασία να θυμηθούμε τις κορόνες και τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης τον περασμένο Μάρτη, με αφορμή τη συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας. 

 

 Τότε που ο ίδιος ο πρωθυπουργός διατυμπάνιζε ότι τα προβλήματα θα λυθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σκορπώντας αυταπάτες στο λαό για το ρόλο αυτού του ιμπεριαλιστικού μηχανισμού...

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ • 

Τα ακραία φυσικά φαινόμενα και οι ζωές των ανθρώπων

Χάθηκαν ζωές από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. 4 νεκροί και υπάρχουν αγνοούμενοι. Μόνο από τα ακραία φυσικά φαινόμενα; Όχι.

Δεν είναι δυνατόν να μη δει κανείς την αλήθεια που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του.  Δεν είναι δυνατόν στον 21^ο αιώνα να δεχθούμε το «όπου φτωχός και η μοίρα του».

Για τις ζωές που χάνονται και τις καταστροφές δεν ευθύνεται το «κακό νερό». 

Δεν πρόκειται να κάνουμε εύκολη κριτική. Υπάρχουν καιρικά φαινόμενα που, ορισμένες φορές, είναι ανίκητα. Θα έπρεπε, όμως, να θεωρούνται αυτονόητα τα πιο σύγχρονα αντιπλημμυρικά έργα και μέτρα, σε όλες τις περιοχές της χώρας.

Φτηνότεροι και πιο ευέλικτοι

Τα στοιχεία του ΙΚΑ, που επεξεργάστηκε και παρουσιάζει σήμερα ο «Ριζοσπάστης», είναι αποκαλυπτικά για τη μείωση του μέσου μισθού και την ταυτόχρονη αύξηση της μερικής απασχόλησης, ιδιαίτερα την τελευταία τετραετία (Γενάρης 2012 - 2016).

Το 2012 δεν επιλέχτηκε τυχαία ως αφετηρία για τη μελέτη των στοιχειών του ΙΚΑ. Είναι η χρονιά που η κυβέρνηση Παπαδήμου νομοθέτησε με την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) 6/2012 την αναστολή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας που ίσχυε έως τότε και καθιέρωσε μισθό 586 και 511 ευρώ μεικτά για τους πάνω και κάτω από 25 χρόνων, αντίστοιχα.

Η ρύθμιση αυτή, σε συνδυασμό με τους αντεργατικούς νόμους που προηγήθηκαν και ακολούθησαν, έδωσε ώθηση στη μείωση του μέσου μισθού, με δεδομένο ότι η πλειοψηφία των επιχειρήσεων είτε άλλαξαν το προσωπικό τους με νέους και φτηνότερους εργαζόμενους είτε με επιχειρησιακές και ατομικές συμβάσεις μείωσαν τους μισθούς στα όρια του κατώτερου. Αυτονόητα, βέβαια, όσες νέες προσλήψεις έγιναν σε αυτό το διάστημα, προέβλεπαν κατά κανόνα αμοιβή με τον κατώτερο μισθό.

 

Η αναγνώριση της προσφοράς στην Εθνική Αντίσταση έχει ημερομηνία λήξης;!

Από Οικοδόμος  

Με επιστολή της η κόρη μιας 95χρονης συνταξιούχου καταγγέλλει ότι το κράτος ζητάει από τη μητέρα της να επιστρέψει 16.000 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στη χορήγηση τιμητικής σύνταξης για την προσφορά της στην Εθνική Αντίσταση, κατά το διάστημα των τελευταίων 20 χρόνων.
Μετά… την ανακάλυψη της κυβέρνησης να εξαϋλώνει τις συντάξεις… χωρίς να τις μειώνει, φαίνεται ότι κάποιοι «εγκέφαλοι» ανακάλυψαν έναν ακόμα τρόπο…  για να εξοικονομήσει το κράτος πόρους και να μειώσει τα ελλείμματα… Αναμένουμε με ενδιαφέρον τη θέση του αρμόδιου υπουργού της κυβέρνησης.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο cretalive.gr:

Ερώτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τη νέα επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα

 

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ερώτηση για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και τη νέα επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα

 

 

Η κατάργηση ΣΣΕ και συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά και ο περιορισμός του απεργιακού δικαιώματος βρίσκονται στο τραπέζι των συζητήσεων κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και ΕΕ προκειμένου να καταφέρουν ένα ακόμη πλήγμα σε βάρος των εργαζομένων και να εξυπηρετήσουν την απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, τονίζει ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Σωτήρης Ζαριανόπουλος σε σχετική Ερώτηση που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η Ερώτηση έχει ως εξής:

«Η κυβέρνηση ΣΥΡΙZA - ANΕΛ προκλητικά πανηγυρίζει για την αύξηση των θέσεων απασχόλησης την περίοδο Ιανουαρίου - Ιουλίου 2016 αποκρύπτοντας την επώδυνη για τους εργαζόμενους πραγματικότητα, ότι: Το 51,2% των νέων θέσεων ήταν μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας με μισθούς κάτω των 400 ευρώ.

Εγκαίνια 51ης Δ Ε Θ Σεπτέμβρης 1986

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα για τα 40 χρόνια από την πρώτη ίσως κατάληψη από εργαζόμενους (ΕΔΟΚ – ΕΤΕΡ) του Λευκού Πύργου στα εγκαίνια της 51^ης Δ Ε Θ .

Πουλάνε φούμαρα για τις συμβάσεις

Με απανωτές παρεμβάσεις, η κυβέρνηση προσπαθεί να πλάσει την εικόνα ότι διαπραγματεύεται υπέρ των εργαζομένων για την «ουσιαστική επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας», όπως είπε χτες σε συνέντευξη η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, Ράνια Σβίγκου. Η ίδια συμπλήρωσε ότι «πρέπει να βάλουμε μια θετική ατζέντα για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, κάτι το οποίο δεν αποτελεί μια "ιδεοληψία" των αριστερών και των προοδευτικών δυνάμεων, αλλά είναι ένα ουσιαστικό ζήτημα δημοκρατίας, αλλά και συστατικό στοιχείο αναζωογόνησης και της αγοράς, από εργαζόμενους που θα έχουν και δικαιώματα και θα έχουν και αξιοπρεπείς μισθούς». Από φανφάρες και αερολογίες, που δεν υπηρετούν τίποτε περισσότερο από το να θολώνουν τα νερά, οι εργαζόμενοι έχουν χορτάσει. 

Ας απαντήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση: Θα επανέλθει ο κατώτερος μισθός στα 751 ευρώ για όλους; Θα καταργηθεί ο απαράδεκτος διαχωρισμός των πάνω και κάτω από 25 ετών; Θα αποκατασταθεί η ισχύς των κλαδικών Συμβάσεων έναντι όλων των άλλων (επιχειρησιακών, ατομικών κ.τ.λ.) και η υποχρεωτικότητα για όλους τους εργοδότες, είτε ανήκουν στην Ενωση που υπογράφει τη σύμβαση είτε όχι; Θα καταργηθεί ο κατάπτυστος νόμος για τις ενώσεις προσώπων, που υπογράφουν επιχειρησιακές συμβάσεις στα μέτρα της εργοδοσίας; Θα αποκατασταθούν οι τριετίες και τα άλλα επιδόματα, ο 13ος και 14ος μισθός στο Δημόσιο; Εννοείται πως τίποτα από αυτά δεν πρόκειται να κάνει η κυβέρνηση. 

Γύρω από αυτά τα αιτήματα, όμως, χρειάζεται να μεγαλώσει η συσπείρωση των εργαζομένων για ανάκτηση των απωλειών και κατάργηση των αντεργατικών νόμων, στην οργάνωση της πάλης με κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες.