ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Να ανησυχείτε, θα βγουν από τον πάγο και θα πάρουν πίσω τις κουβέρτες τους

Μόρια Λέσβου: Σκηνές θαμμένες στο χιόνι, άνθρωποι «μέσα στον πάγο, ξαπλωμένοι σαν τα πτώματα». Παρίσι: Η αστυνομία αρπάζει κουβέρτες προσφύγων για να φύγουν από το δρόμο. Το θερμόμετρο δείχνει κάτω από το μηδέν.

Ζωή μέσα στις παγωμένες σκηνές στη Μόρια της Λέσβου. Είναι ορισμένες φορές που δεν χρειάζονται και πολλά για να αποκαλυφθεί η βαρβαρότητα σας. Αρκεί το κρύο και το χιόνι, τίποτα άλλο.

Σκηνές θαμμένες στο χιόνι και ακούγεται: «Δείτε πώς το ζούνε τα ανθρώπινα όντα…Πώς μπορεί να ζει κανείς σε αυτές τις συνθήκες;…Μέσα στον πάγο, ξαπλωμένοι σαν τα πτώματα…Είναι φυσιολογικό αυτό; …Είναι λογικό να ζούνε έτσι;». 

Θέλετε κι επίσημες ανακοινώσεις; Ορίστε:

NATO: Τα πλάνα για κυριαρχία στις θαλάσσιες ζώνες στρατηγικής σημασίας

Οι αποφάσεις για Μεσόγειο - Μαύρη Θάλασσα, οι «πλάτες» που βάζουν οι αστικές τάξεις Ελλάδας - Τουρκίας, οι κόντρες σε άλλα μέτωπα για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων

Ο διοικητής της MarCom, αντιναύραχος Clive Johnstone, στο βήμα της 64ης Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη

Η αναβάθμιση της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ, με αναδιάρθρωση της δομής του που ελέγχει τη Μεσόγειο και εντατικοποίηση επιχειρήσεων και ασκήσεων της λυκοσυμμαχίας στην επίμαχη ζώνη, αναμένεται να είναι ένα από τα ζητήματα που θα απασχολήσουν τη σύνοδο των υπουργών Αμυνας του ΝΑΤΟ το Φλεβάρη. Παράλληλα, το θέμα συνδέεται άμεσα και με τη συνέχιση της παρουσίας στο Αιγαίο της ΝΑΤΟικής αρμάδας, SNMG2, η οποία επισήμως κατέπλευσε στο Αιγαίο με πρόσχημα το Προσφυγικό και στην πράξη ελέγχει τον πλου ρωσικών πολεμικών πλοίων προς Συρία, θέμα που επίσης αναμένεται να εξεταστεί στην εν λόγω σύνοδο.

 Πρόκειται για επικίνδυνους σχεδιασμούς, στους οποίους συμμετέχει μέχρι τα μπούνια η ελληνική κυβέρνηση για λογαριασμό του κεφαλαίου και που παίρνουν ακόμα πιο απειλητικές διαστάσεις, αν τα εξετάσει κανείς υπό το πρίσμα των συνολικότερων στόχων του ΝΑΤΟ για «κυριαρχία στη θάλασσα».

Ενδεικτικά για τα πλάνα αυτά είναι τα όσα είπε, στις 21/11, στην 64η Κοινοβουλευτική Συνέλευση της λυκοσυμμαχίας, στην Κωνσταντινούπολη, ο διοικητής της Ναυτικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ (MarCom), Βρετανός αντιναύαρχος Clive Johnstone, μπροστά στον γγ του ΝΑΤΟ, άλλα στελέχη της λυκοσυμμαχίας και βουλευτές κρατών - μελών της, σε ομιλία με θέμα «Ο ρόλος των Συμμαχικών Ναυτικών Δυνάμεων και της Συμμαχικής Ναυτικής Διοίκησης».

Για την αντιπαράθεση Πλεύσης Ελευθερίας-ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την αριστερή σαπίλα

Πληθαίνουν τις τελευταίες μέρες οι ανακοινώσεις και τα άρθρα στο διαδίκτυο για την αντιπαράθεση της Πλεύσης Ελευθερίας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μετά από τις καταγγελίες της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Και φουντώνει και η κουβέντα στον μαγικό κόσμο του διαδικτύου. Το «αστυνομικό» μέρος της υπόθεσης είναι παντελώς αδιάφορο: η υπόθεση αυτή δεν έχει καμία σχέση με τους εργαζόμενους που έχουν πολύ σοβαρότερα προβλήματα να ασχοληθούν από τις αριστερές λασπομαχίες και ανθρωποφαγίες. Είναι όμως άλλο ένα παράδειγμα των γενικότερων χαρακτηριστικών αυτών των χώρων που, σε τελευταία ανάλυση, οφείλεται και στην πολιτική τους γραμμή και ταξική βάση. Συγκεκριμένα:

Όλοι γνωρίζουν ότι το μόρφωμα της «Πλεύσης Ελευθερίας» δεν είναι τίποτα άλλο από ένα  απόκομμα του ΣΥΡΙΖΑ, απόκομμα δεξιάς σοσιαλδημοκρατικής κοπής, συγκροτημένο κατά βάση γύρω από την ηγεσία του, με συμπλήρωμα έναν αριστερό αντιμνημονιακό λόγο που δεν έχει, όπως δεν είχε και ποτέ, καμία συγκεκριμένη πρόταση για το εργατικό και λαικό κίνημα. 

Συσκοτίζουν τις σύγχρονες ανάγκες

Ο καβγάς ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για το ποιος έκανε τα ...λιγότερο χειρότερα στο δημόσιο σύστημα Υγείας, δεν πρέπει να αποπροσανατολίσει το λαό από βασικά ερωτήματα όπως: Τι σχέση έχει το σημερινό χάλι στην Υγεία, είτε επί ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, είτε επί ΣΥΡΙΖΑ, με το υψηλό επίπεδο υπηρεσιών που αντικειμενικά μπορεί να απολαύσει ο λαός, δωρεάν και αποκλειστικά από το κράτος, με βάση την τεράστια ανάπτυξη της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας της εργασίας; Γιατί τα νοσοκομεία έχουν χιλιάδες κενά, εκατοντάδες πολυϊατρεία του ΙΚΑ υπολειτουργούν, Κέντρα Υγείας φυτοζωούν με ελάχιστο προσωπικό, όταν χιλιάδες υγειονομικοί είναι άνεργοι ή μεταναστεύουν στο εξωτερικό; Γιατί ενώ είναι εκατοντάδες κάθε χρόνο οι φοιτητές των ιατρικών σχολών, από την κυβέρνηση παρουσιάζεται ως μεγάλη επιτυχία η πρόσληψη μερικών συμβασιούχων στα νοσοκομεία; Οι αντικειμενικές δυνατότητες για σύγχρονες δομές Υγείας γίνονται αντιληπτές αν δει κανείς τα πολυτελή ιδιωτικά νοσοκομεία, κλινικές, μαιευτήρια και διαγνωστικά κέντρα. Την ίδια στιγμή που αυτά ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια, η εργατική - λαϊκή οικογένεια δεν έχει ουσιαστική πρόσβαση ούτε στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα. Ετσι, ενώ υπάρχουν σήμερα σύγχρονες κατακτήσεις της ιατρικής, που μέχρι πριν λίγα χρόνια φάνταζαν αδιανόητες, το βασικό θέμα της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι να αποδείξουν αν το σύστημα Υγείας ήταν υπό κατάρρευση το 2014 ή το 2016... Καιρός, λοιπόν, να πάει η συζήτηση στις πραγματικές ανάγκες, που συνθλίβονται από τη λειτουργία του συστήματος Υγείας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής του κεφαλαίου, που συνυπηρετούν όλες οι αστικές δυνάμεις, είτε από τη θέση της κυβέρνησης, είτε από αυτή της αντιπολίτευσης.

ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ (ζεις μες στην καρδιά μας)

Αθήνα, 1951 - 7 Ιανουαρίου 2009

«Ναυαγεί» το 6ωρο στη Σουηδία λόγω κόστους

Θυμάστε όλη εκείνη την ιστορία, που μέχρι προχθές μας βομβάρδιζαν με διθυραμβικούς τίτλους: ''Το 8ωρο πέθανε στη Σουηδία. Καθολική καθιέρωση της 6ωρης εργασίας, χωρις αντίστοιχη μείωση αποδοχών''; 
Και που στην πραγματικότητα αφορούσε ένα πιλοτικό πρόγραμμα, που ξεκίνησε πριν από 2 περίπου χρόνια, με ελάχιστους εργαζόμενους και μάλιστα επιδοτούμενο από τον αντίστοιχο ΟΑΕΔ (από χρήματα των εργαζομένων δηλαδή),και που τα διάφορα ...αξιόπιστα ΜΜΕ το είχαν βαπτίσει καθολικό και τετελεσμένο γεγονός που αφορούσε ...όλη τη Σουηδία;

(Είδες ο ...καλός καπιταλισμός τι μπορεί να κάνει;)

Ε λοιπόν αυτές τις ημέρες: 

 
<<''Διαβάζουμε στον Τύπο ότι το «πείραμα» της μείωσης του εργάσιμου χρόνου από τις 8 στις 6 ώρες, χωρίς αντίστοιχη μείωση του μισθού, για τους απασχολούμενους σε γηροκομείο της Σουηδίας «απέτυχε» και ότι η έκβασή του επηρεάζει καθοριστικά το σχέδιο επέκτασης του 6ωρου και σε άλλες επιχειρήσεις. Το κριτήριο με το οποίο δοκιμάστηκε το 6ωρο και συζητιόταν η γενίκευσή του, δεν ήταν βέβαια οι ανάγκες των εργαζομένων και οι δυνατότητες που αντικειμενικά υπάρχουν σήμερα να μειωθεί ο ημερήσιος χρόνος εργασίας συνολικά για τους εργαζόμενους. Αντίθετα, κριτήριο ήταν η αύξηση της παραγωγικότητας και η μείωση των ημερών που έλειπαν οι εργαζόμενοι με αναρρωτική άδεια. Με αυτά τα «μέτρα και σταθμά», προέκυψαν τα εξής αποτελέσματα: Η παραγωγικότητα της εργασίας βελτιώθηκε, οι μέρες απουσίας των εργαζομένων μειώθηκαν, όπως μειώθηκαν και οι δαπάνες για επιδόματα ανεργίας, αφού το ωράριο λειτουργίας της επιχείρησης καλύφθηκε με νέες προσλήψεις. Αυτό που αυξήθηκε, ήταν η δαπάνη για τη μισθοδοσία λόγω των προσλήψεων. Μάλιστα, η αύξηση αυτή ήταν μεγαλύτερη από το «άθροισμα» του κέρδους που αποκόμιζε η επιχείρηση από την άνοδο της παραγωγικότητας. Επομένως, μπορεί το πείραμα να εγκαταλείφθηκε, άφησε όμως ένα διδακτικό συμπέρασμα για τους εργαζόμενους: Στον καπιταλισμό δεν υπάρχει τίποτα που να κάνει το κεφάλαιο (και το κράτος του), χωρίς να υπηρετεί το στόχο της μεγαλύτερης κερδοφορίας του''...

Η «βέλτιστη πρακτική» για τα κέρδη του κεφαλαίου...

Από την απεργιακή συγκέντρωση στις 8 Δεκέμβρη

Η όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των ελαστικών μορφών εργασίας, οι πολύ χαμηλοί μισθοί και η συνεχής συμπίεσή τους, η μεγάλη και μακρόχρονη ανεργία είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν το λεγόμενο «εργασιακό τοπίο» στην Ελλάδα, όπως αυτό αποτυπώνεται ακόμα και στα επίσημα στοιχεία που δίνονται από το ΙΚΑ, το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, την ΕΛΣΤΑΤ και τον ΟΑΕΔ.

 Η επιδείνωση στη ζωή της εργατικής τάξης επιβεβαιώνεται από τα εν λόγω στοιχεία, παρά τα διαφορετικά κριτήρια και μεθόδους που χρησιμοποιεί η κάθε αρμόδια κρατική διεύθυνση για την καταγραφή και την επεξεργασία τους, παρά το γεγονός ότι «γίνεται παιχνίδι» από το αστικό κράτος ακόμα και με την πολιτική δημοσίευσής τους: Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έχουν ακόμα δημοσιευτεί οι εκθέσεις του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας για τα έτη 2014 και 2015, οι μηνιαίες εκθέσεις του συστήματος ΗΛΙΟΣ που αφορούν στις συντάξεις έχουν σταματήσει να βγαίνουν από τον Αύγουστο του 2015, ενώ δεν έχουν ακόμα αναρτηθεί οι ετήσιες εκθέσεις του ΙΚΑ για το 2015 και του συστήματος Εργάνη για το 2017 (με τα στοιχεία του 2016).

Ακόμα και με αυτούς τους περιορισμούς, τα στοιχεία που παρουσιάζονται πιο κάτω, τα οποία αφορούν σε διάφορες περιόδους εντός του 2016, όπως και η σύγκρισή τους με αντίστοιχες περιόδους προηγούμενων ετών, δίνουν μια σαφή εικόνα για τον εργασιακό μεσαίωνα που έχει διαμορφωθεί για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Οδηγός για τη διαμόρφωση αυτού του εργασιακού μεσαίωνα και του σχετικού νομοθετικού πλαισίου πάνω στο οποίο βασίστηκε, ήταν και είναι η στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ, που χαράχτηκε πολύ πριν από την κρίση, η εφαρμογή της οποίας εντάθηκε κατά τη διάρκειά της, για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.

Η κατοχύρωση και η παραπέρα εμβάθυνση αυτής της εργασιακής ζούγκλας αποτελούν βασικό ζητούμενο του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, στη φάση που επιδιώκει να αναθερμάνει την κερδοφορία του εν μέσω έντασης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και της αβεβαιότητας στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία...

Συνεχής μείωση μισθών και μεγάλη άνοδος της μερικής απασχόλησης

Στο στόχαστρο του αστικού κράτους «επ' ωφελεία» των εφοπλιστών

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία για την παρακολούθηση της δράσης του ΚΚΕ, όπως καταγράφονται στο Φάκελο 42619 της Κρατικής Ασφάλειας για τον Αντώνη Αμπατιέλο

 

«Εις την Ναυτιλίαν μας σήμερον, την ποντοπόρον επικρατεί ναυτεργατική αναταραχή, εκδηλουμένη δια της προβολής αφ' ενός πολλών και διαφόρων ναυτεργατικών αιτημάτων (...) και αφ' ετέρου δια πράξεων απειθαρχίας (...) Η απαρχή της ανωμαλίας συμπίπτει χρονικώς με την απελευθέρωσιν του Α. Αμπατιέλου, καταδικασμένου, ως γνωστόν, εις ισόβια δεσμά δι αναρχικήν δράσιν κατά την περίοδον του συμμοριτοπολέμου».

Είναι 15 Οκτώβρη του 1965 και ο Φάκελος 42619 που διατηρούσε η Γενική Ασφάλεια για το στέλεχος του ΚΚΕ Αντώνη Αμπατιέλο εμπλουτίζεται με την παραπάνω αναφορά. Δεν ήταν ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία. Από τις 28 Ιούλη 1965, η Ασφάλεια έχει ήδη κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για κομμουνιστική «διείσδυσιν» στα πλοία, ενώ στις 23 Σεπτέμβρη 1965 στο χορό μπήκε και το 2ο Γραφείο του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού που κοινοποίησε στην ΚΥΠ έκθεση με θέμα «κομμουνιστική δραστηριότης εις Ελληνικόν Εμπορικόν Ναυτικόν», ζητώντας να «ληφθώσι το ταχύτερον σύντομα μέτρα επ' ωφελεία της Εμπορικής Ναυτιλίας».

Ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» δεν ήταν κάτι νέο και οι υπηρεσίες της κρατικής Ασφάλειας είχαν ήδη γράψει μακρά πορεία στην παρακολούθησή του, ειδικά στον ευαίσθητο χώρο της ναυτιλίας.

Η αρρώστια του μεταβατικού και η αριστερά της μετάβασης

Όσο αυξάνεται η ένταση της καπιταλιστικής επίθεσης τόσο αυξάνονται οι αριστερές φωνές για την ανάγκη μετωπικών πρωτοβουλιών του “αριστερού χώρου” σε ένα ελάχιστο “μεταβατικό πρόγραμμα σοσιαλιστικής κατεύθυνσης” που θα είναι σε θέση να συσπειρώσει τις κατακερματισμένες εργατικές και λαϊκές δυνάμεις. Σε αυτή την προσφιλή τακτική της ενδοαριστερής συνεννόησης που από δήθεν μέσο αναφύεται σε μονόδρομο σκοπό, έχουν υπάρξει τα τελευταία οκτώ χρόνια των μνημονίων παρά πολλά επεισόδια.

Σε αυτά, μέχρι να γίνει κυβέρνηση, πρωταγωνιστούσε ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας ως δορυφόρους-συνομιλητές και συνδαιτυμόνες στα διάφορα αντιμνημονιακά πάνελ, μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλων αριστερών και αυτοαποκαλούμενων αντικαπιταλιστικών οργανώσεων που έμμεσα ή άμεσα στήριξαν την έλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία ενώ στους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης από την “κυβέρνηση της αριστεράς” παρήγαγαν σωρεία “θεωρητικών αναλύσεων” περί “αριστερής στροφής” της ελληνικής κοινωνίας, ενώ στήριζαν άμεσα ή έμμεσα το “αριστερό σχέδιο” εθνικής ανασυγκρότησης που έψαχνε δανεισμό στην Κίνα και στην Ρωσία. Όλα αυτά στην βάση της αποδοχής μιας μεταβατικής κατάστασης που ήταν δυνατόν να οδηγήσει στην “σοσιαλιστική προοπτική”.

ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ

Ζώντας σε  μια εποχή υπαρκτής αφθονίας, αφού η αναπτυγμένη τεχνολογία έχει δημιουργήσει τα μέσα για την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών όλων των ανθρώπων, δεν έχουν σταματήσει οι ευχές και συμβουλές για υπομονή και ανοχή των δεινών, της σκληρότητας, του παραλογισμού και της αδικίας του καπιταλιστικού συστήματος,  γιατί δήθεν η αποτελεσματική λειτουργία του συνεπάγεται όλα αυτά, αλλά επίσης κι ένα τεράστιο δυναμικό παραγωγής που είναι προσιτό σ’ όποιον έχει τις ικανότητες. Κι εξάλλου μέσα σ’  αυτό το σύστημα πάντα δίνονται ευκαιρίες για ανακούφιση από τα δεινά και βοήθεια για εξασφάλιση της επιβίωσης. 

 

               Αυτή η αντίληψη αντανακλάται και στα εορταστικά μηνύματα των πολιτικών μας εκπροσώπων αυτές τις μέρες. Το κυβερνητικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει τιτάνιο το έργο   της κοινωνικής και οικονομικής ανασυγκρότησης, θέτοντας στο επίκεντρο τις αγωνίες και τις ανάγκες των εργαζομένων και βεβαιώνει ότι έγιναν ορατά τα πρώτα θετικά αποτελέσματα μεταξύ των άλλων στην προστασία των αδυνάτων και στην ανασυγκρότηση του δημοσίου τομέα και ιδίως του κοινωνικού κράτους. Ο πρωθυπουργός διαβεβαιώνει πως για τους συμπολίτες που δεν μπορούν να γιορτάσουν όπως οι υπόλοιποι πρωτίστως «γι αυτούς δίνουμε τη μάχη για να βγει η χώρα από τον ασφυκτικό κλοιό των μνημονίων και της επιτροπείας», ενώ ο πρόεδρος της Δημοκρατίας  εύχεται ευαισθητοποίηση των εταίρων ώστε να αλλάξει η εφαρμοζόμενη και εν πολλοίς αδιέξοδη συγκεκριμένη πολιτική λιτότητας». Και σε εφαρμογή όλων αυτών των ευχών και υποσχέσεων για ανακούφιση των ασθενεστέρων ο υπουργός  Σπίρτζης έχει  δώσει  εντολή να παραμείνουν ανοιχτοί σταθμοί του Μετρό για τη φιλοξενία των αστέγων που θα θελήσουν να προστατευτούν από το δριμύ ψύχος, ενώ η Περιφέρεια Αττικής θα συνδράμει προσφέροντας διάφορα είδη πρώτης ανάγκης (σλίπινγκ μπανγκ, γάντια, παπούτσια, ξηρούς καρπούς κ.ά.)

 

Μια υπόθεση που «βρωμάει»

Οτι η υπόθεση Σώρρα «βρωμάει» από μακριά, είναι πλέον φανερό. Είτε ως απατεώνας που επιχειρεί να εξαπατήσει μαζικά, είτε ως ένα ακροδεξιό μόρφωμα «δωδεκαθεϊστών» που παίζει έναν αντιδραστικό ρόλο, η συγκεκριμένη υπόθεση φαίνεται πως υπηρετεί σχεδιασμούς που ξεφεύγουν από τα όρια του Σώρρα και του κάθε Σώρρα. Τα ερωτήματα που δημιουργούνται με αφορμή αυτή την υπόθεση είναι πολλά. Για παράδειγμα, θα ήταν λογικό να αναρωτηθεί κάποιος: «Γιατί προβλήθηκε τόσο πολύ ο συγκεκριμένος, όταν ξεκίνησε η ιστορία με τα υποτιθέμενα 600 δισ. ευρώ που τα διέθετε για να ξεπληρώσει το δημόσιο χρέος; Ποιους εξυπηρετούσε αυτή η φιλολογία από το 2012 κιόλας, όταν μάλιστα κάποιοι εκκολαπτόμενοι τότε διεκδικητές της εξουσίας μιλούσαν για διαγραφή του χρέους μέσα από αστική διακυβέρνηση; Πώς έφτασε ο Σώρρας και η παρέα του να είναι πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων και να αναπαράγεται ότι οι συγκεκριμένοι μπορούν να ξεπληρώσουν χρέη ελληνικών λαϊκών νοικοκυριών; Ποιους εξυπηρετούσε αυτή η φιλολογία, σε μια περίοδο που πράγματι αυτά τα νοικοκυριά πάλευαν για την επιβίωση και ήταν ευάλωτα σε κάθε πολιτικό ή άλλου τύπου σκιτζή; Απλά θυμίζουμε ότι την ίδια περίοδο, όσοι πρόβαλλαν τον Σώρρα, πρόβαλλαν και τα συσσίτια μίσους των δολοφόνων της Χρυσής Αυγής που εμφανίζονταν να ταΐζουν φτωχούς. Περίεργα πράγματα, περίεργες συμπτώσεις...

Συντοπίτες είπαν πως έρχεται κρύο χιόνι παγωνιά.

Στην περίπτωση που επαληθευτούν η προβλέψεις,  για να μπορέσετε να μετακινηθείτε με άνεση και ασφάλεια στους υπέροχους δρόμους της πόλης μας.

Πάρτε τα μέτρα σας!

Βγάλτε της αλατιέρες στο δρόμο! 

Μην τα περιμένετε όλα από τον Δήμο!

Ανάκαμψη για το κεφάλαιο με προϋπόθεση την αντιλαϊκή πολιτική

«Η μετάπτωση της Ελλάδας στις τακτικές διαδικασίες του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου από τη μνημονιακή εξαίρεση θα συμβεί ως μια απολύτως φυσιολογική αντανάκλαση της πολύ πιο λειτουργικής πλέον διασύνδεσης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης με τους μηχανισμούς της Ενωμένης Ευρώπης».

Αυτό τονίζει, μεταξύ άλλων, ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο του, θέτοντας τους άξονες με τις προτεραιότητες της αντιλαϊκής πολιτικής για το 2017 και περιγράφοντας τα «μνημόνια διαρκείας» της ΕΕ ως «φυσιολογική» συνέπεια της επιχείρησης καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Σε αυτό το πλαίσιο, διεκδικώντας την αναβάθμιση της θέσης του εγχώριου κεφαλαίου στα παζάρια, στις διεργασίες και τις αναδιαρθρώσεις που συντελούνται στην ΕΕ, ο ΣΕΒ επισημαίνει πως «η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση που θα μπορούσε να γίνει εντός του 2017 είναι να ξεκινήσει η πολιτική ηγεσία, και κατά προέκταση η ελληνική διοίκηση, να συμμετέχει πιο ενεργά σε όλες τις διεργασίες της ΕΕ, σε όλα τα επίπεδα».

Την ίδια ώρα, οι προτεραιότητες του ΣΕΒ παραπέμπουν άμεσα σε αυτές που προωθεί και η πλευρά της Κομισιόν, στη βάση της ενιαίας στρατηγικής για την ανάκαμψη του κεφαλαίου και στο έδαφος της αντιλαϊκής πολιτικής.

Εκβιασμοί και εξαιρέσεις

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, το γερμανικό υπουργείο Εργασίας σκοπεύει να εξαιρέσει από τον κατώτερο μισθό τους πρόσφυγες που αναζητούν δουλειά στη χώρα, κυρίως εκείνους που χρειάζεται να μετεκπαιδευτούν στη Γερμανία, για να αναγνωριστούν οι σπουδές που έχουν κάνει στην πατρίδα τους. Για όλους αυτούς, η γερμανική κυβέρνηση επινοεί το «τρικ» της «υποχρεωτικής πρακτικής άσκησης», όπως ονομάζεται ο «χρόνος μετεκπαίδευσης», για να εξαιρέσει χιλιάδες πρόσφυγες από τον νόμο για τον κατώτατο μισθό, ο οποίος είναι σήμερα στα 8,84 ευρώ την ώρα μεικτά. Ο παραπάνω σχεδιασμός περιγράφεται σε έγγραφο «εσωτερικού διαλόγου» που αποκάλυψε ο γερμανικός Τύπος και αντανακλά ευρύτερες διεργασίες σχετικά με τη διαχείριση του μεταναστευτικού - προσφυγικού ζητήματος. Αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι οι πρόσφυγες αποτελούν μια πηγή φτηνότερης εργατικής δύναμης, με διάφορα προσχήματα και ταυτόχρονα μέσο πίεσης για συρρίκνωση μισθών και δικαιωμάτων συνολικά στην αγορά εργασίας της Γερμανίας. Μάλιστα, δεν περνάει απαρατήρητη η επιχειρηματολογία με την οποία οι Γερμανοί βιομήχανοι υπερασπίζονται τη συγκεκριμένη ρύθμιση, λέγοντας ότι σε αντίθετη περίπτωση όλοι αυτοί οι πρόσφυγες θα έμεναν άνεργοι. Να λοιπόν άλλη μια εκδοχή του «ευρωπαϊκού κεκτημένου»: Από τη μία η πολιτική του εγκλωβισμού των προσφύγων, ώστε ελεγχόμενα να διακινείται το αναγκαίο εργατικό δυναμικό στις χώρες - μέλη της ΕΕ, και από την άλλη οι εκβιασμοί και οι εξαιρέσεις, προκειμένου να αποτελέσουν οι πρόσφυγες φτηνότερη εργατική δύναμη και «όχημα» για γενικότερες αντεργατικές ανατροπές.

Μοιράζει λεφτά ο Καρέλιας;

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ • 4 Ιανουαριου 2017 

 

Και φέτος γίνεται είδηση το ποσό που «μοιράζει» η ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΡΕΛΙΑ Α.Ε. Αποσπάσματα από την ομιλία του Ανδρέα Καρέλια, ο οποίος ανακοίνωσε τις παροχές στους εργαζόμενους, έχουν δημοσιευθεί σχεδόν παντού.

Ας δούμε λίγα πράγματα γι’ αυτή τη «μοιρασιά», μια «μοιρασιά» που δεν την κάνει μόνο η ΚΑΡΕΛΙΑΣ Α.Ε, την έκαναν κι άλλες μεγάλες επιχειρήσεις στο παρελθόν, στην Ελλάδα, και τη συνεχίζουν αρκετές στο εξωτερικό.

Οι «έκτακτες οικειοθελείς παροχές», καθώς και «τα έκτακτα πρόσθετα bonus για τους εργαζομένους που διέπρεψαν με την απόδοσή τους μέσα στην χρονιά που πέρασε» «αναμένεται να ξεπεράσουν και πάλι το ποσόν των 3.000.000 ευρώ».  Όποιος θέλει να δει αναλυτικά τον καταμερισμό των παροχών μπορεί να τις βρει εδώ μαζί με ολόκληρη την ομιλία του Ανδρέα Καρέλια.

Η «διαπαιδαγώγηση» του «καλού εργαζόμενου»

Ας ξεκινήσουμε από τα «εύκολα»: Μας έκανε εντύπωση μια παροχή, όπως την περιέγραψε στην ομιλία του:

«Το επίδομα παρουσίας θα είναι και φέτος 800,00 ευρώ καθαρά. Θυμίζω ότι αυτό το δικαιούνται όσοι δεν έλειψαν ούτε μία μέρα από την εργασία τους. Πέρσι το ποσό αυτό το έλαβε το 84% των εργαζομένων, πράγμα ιδιαίτερα ευχάριστο».

Το επίδομα αυτό λαμβάνεται, δηλαδή, από τους εργαζόμενους που …δεν αρρώστησαν ούτε μια μέρα και «φυσικά» δεν έκαναν απεργία ούτε μια μέρα. Με άλλα λόγια ένα 800άρι ευρώ το χρόνο κοστίζει η «διαπαιδαγώγηση» του «καλού εργαζόμενου» που δεν συμμετέχει ούτε σε γενικές απεργίες για τα συνολικά προβλήματα, ούτε σε απεργίες του κλάδου και επιβάλλει στον εαυτό του να μη λείψει ούτε όταν είναι άρρωστος.