Μπορεί τα παραπάνω να «ακουμπούν» επιμέρους τμήματα εργαζομένων και βιοπαλαιστών, τα αποτελέσματα όμως των ανταγωνισμών, των αντιθέσεων, των επιχειρηματικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων τα βιώνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλος ο λαός, ειδικά στην πολεμική εποχή του καπιταλισμού. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ενέργειας: Από τη μια η «πράσινη μετάβαση» και από την άλλη η ενεργειακή «διαφοροποίηση», όπου πρωτοστατεί η Ελλάδα, φέρνουν την εγκατάλειψη πηγών όπως ο λιγνίτης ή το ρωσικό φυσικό αέριο, με στροφή στις πανάκριβες ΑΠΕ και στο αμερικανικό LNG. Η «σταθερότητα» των θυσιών δίχως τέλος από τον λαό για τα κέρδη του κεφαλαίου έχει και την άλλη όψη της. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κυβέρνηση σήκωσε «μπαϊράκι» στην ΕΕ, απειλώντας να μπλοκάρει το τελευταίο πακέτο κυρώσεων ενάντια στη Ρωσία αν δεν εξασφαλιζόταν «ασυλία» σε Ελληνες εφοπλιστές για να συνεχίσουν να μεταφέρουν ρωσικό LNG σε τρίτες χώρες. Τελικά η «εξαίρεση» εξασφαλίστηκε, αποδεικνύοντας ότι όταν διακυβεύονται τα εκατομμύρια κέρδη μιας χούφτας παράσιτων το κράτος αποδεικνύεται «αποφασιστικό» και η ΕΕ «ευέλικτη». Οταν όμως παίζονται το εισόδημα και η επιβίωση για εργαζόμενους και βιοπαλαιστές, εκεί ορθώνονται οι απαράβατοι κανόνες και οι ...θέσεις αρχών της οικονομίας της αγοράς και του κέρδους.
Τα οικονομικά μεγέθη τους ανακοίνωσαν μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην ένδυση και η αντίστοιχη στο λιανεμπόριο των τροφίμων. Η πολυεθνική των ρούχων καταγράφει τζίρο 837,3 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα και διανέμει στους μετόχους μέρισμα ύψους 43,9 εκατ. ευρώ, ενώ ο όμιλος σούπερ μάρκετ έσπασε το «φράγμα» των 6 δισ. στον κύκλο εργασιών, με καθαρά κέρδη 99,5 εκατ. ευρώ. Νούμερα που ζαλίζουν και αποτελούν πρόκληση για τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους του κλάδου, αφού τα κέρδη έχουν χτιστεί με ξεχείλωμα του χρόνου εργασίας, ακραία εντατικοποίηση και τους ίδιους να γίνονται «τιραμόλα» από πόστο σε πόστο. Οι αντεργατικοί νόμοι στο λιανεμπόριο και συνολικά στην αγορά εργασίας, με την «ευελιξία» και τη «διευθέτηση» του χρόνου εργασίας να χτυπάνε ταβάνι, αποδεικνύονται χρυσωρυχείο για τους μεγάλους ομίλους ειδικά στον χώρο των Τροφίμων, που απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος του λαϊκού εισοδήματος σε συνθήκες μεγάλης ακρίβειας. Την ανάγκη για οργάνωση και πιο αποφασιστική διεκδίκηση ανέδειξε η απεργία στις 19 Ιούλη, με αιχμή την κυριακάτικη αργία και την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις. Στον δρόμο προς το πανελλαδικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη με αφορμή τη ΔΕΘ, στις 5 Σεπτέμβρη, υπάρχουν οι προϋποθέσεις για ακόμα μεγαλύτερα και ταχύτερα βήματα.
Νέα ρεκόρ κερδοφορίας καταγράφουν οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι, των ώρα που ο λαός βάζει όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για τα πανάκριβα καύσιμα, την ηλεκτρική ενέργεια και συνολικά τα αγαθά, που οι τιμές τους συμπαρασύρονται προς τα πάνω. Η εκτίναξη των τιμών πετρελαίου από τη διαρκή πολεμική αναζωπύρωση στη Μέση Ανατολή, για παράδειγμα, δίνει αβάντα στις πετρελαϊκές εταιρείες. Χαρακτηριστικά, η μετοχή της «Motor Oil» στο Χρηματιστήριο Αθηνών σημείωσε νέο ιστορικό υψηλό, στα 50,7 ευρώ. Αντίστοιχα, η «Helleniq Energy» σημείωσε ρεκόρ 20ετίας, με κέρδη 2,9% στα 12,8 ευρώ, το υψηλότερο επίπεδο όπου έχει φτάσει από τον Γενάρη του 2006. Από την άλλη, οι δήθεν εκπτώσεις στις τιμές της απλής αμόλυβδης και του πετρελαίου κίνησης, που διαφήμιζε το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση, με χρηματοδότηση των διυλιστηρίων, ούτε που φάνηκαν στις αντλίες, ενώ έτσι κι αλλιώς ήταν «σταγόνα στων ωκεανό». Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ποιος κερδίζει και ποιος πληρώνει τα σπασμένα των ανταγωνισμών, του πολέμου και των ενεργειακών σχεδιασμών. Οσο ξεκάθαρο είναι ότι εργαζόμενοι και κεφάλαιο έχουν ανειρήνευτα συμφέροντα, σε «ειρήνη» και πόλεμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου