ο Λαός σε ρόλο "Ηρακλή"

 

Στον αστερισμό των συνεπειών και των κληροδοτημάτων

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και τα «σημάδια» -που λέγαν οι παλαιοί-, το πέρασμα από την κυβερνητική εξουσία του πολυμορφικού σχήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. οσονούπω τελειώνει. Τελειώνει δε -όπως συνήθως συμβαίνει με τις σοσιαλδημοκρατικές παρενθέσεις σε καιρούς οξείας καπιταλιστικής κρίσης- μέσα σε σκηνικό θεατρικής ειρωνείας.
 

Η χρησιμότητα του παρόντος κυβερνητικού σχήματος τόσο για την εγχώρια άρχουσα τάξη και το συνακόλουθο πολιτικό σύστημα όσο και για τα ισχυρά κέντρα του Βερολίνου και των Βρυξελλών ολοκληρώνεται με την επικείμενη «αξιολόγηση» των θεσμών. «Αξιολόγηση» την οποία -εδώ βρίσκεται η ειρωνεία- διακαώς επιθυμεί η κυβέρνηση επιμένοντας, με αθεράπευτη αισιοδοξία -τύπου «Ευρώπη των λαών»-, να βλέπει σε αυτή μια νέα αρχή, εκεί όπου όλοι διακρίνουν το τέλος της αποστολής της.
Για να το πούμε απλά, στο σημείο όπου ετούτη η κυβέρνηση θα έχει ολοκληρώσει τη συμβολή της στη «μνημονική» πολιτική, όταν «περάσει» νομοθετικά το αγροτικό, το ασφαλιστικό και, ίσως τις νέες «εργασιακές σχέσεις», το μεν κοινωνικό και πολιτικό της κεφάλαιο θα έχει φθαρεί σε τέτοιο βαθμό ώστε δεν θα είναι σε θέση να διαχειριστεί το οτιδήποτε, ενώ, συνεπεία του προηγούμενου, η θολωμένη πλέον «επικοινωνιακή» της λάμψη θα είναι άχρηστη για οποιαδήποτε πολιτική χρήση.

Η έξοδος ετούτου του αυτοοριζόμενου ως «αριστερού» κυβερνητικού σχήματος από την εξουσία δεν θα είναι αναίμακτη. Θα αφήσει πίσω βαριά κληροδοτήματα, μια νέα «παράδοση» σε βάρος του εργατικού, του λαϊκού κοινωνικού κινήματος και των πολιτικών του εκφράσεων. Η ορολογία και το λεξιλόγιο είναι ήδη το πρώτο, όχι όμως και το τελευταίο θύμα.

Τα Τρακτέρ της Οργής και ο Διάλογος Απάτη !!!

Είναι εύλογο να έχει θορυβήσει πάρα πολύ η μαζική παρουσία των αγροτών στην πλατεία Συντάγματος όλους εκείνους οι οποίοι πιστεύουν ότι …έχουν ξοφλήσει με την αγωνιστική διάθεση των αγροτών !!! Είναι εύλογο να έχει θορυβήσει πάρα πολύ η μαζική συμμετοχή των εργατών στην απεργία , στις 4 του Φλεβάρη αλλά και στις πορείες που πραγματοποιήθηκαν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας!!!
 

Εκείνο όμως που χάλασε τον ύπνο στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στα κόμματα που ψήφισαν το τρίτο μνημόνιο (222 βουλευτές ) σε όλους εκείνους που υπηρετούν το κεφάλαιο και τους οργανισμούς του (Ευρωπαϊκή Ένωση, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ ) είναι το Λαϊκό Μέτωπο , ο κοινός αγώνας εργατών-αγροτών  και άλλων λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην πολιτική που τους έχει εξαθλιώσει !!! Ιδιαίτερα η μαζική τους , κοινή παρουσία στην καρδιά της Αθήνας. Αυτή η αλληλεγγύη τους έχει μπει στο μάτι, αυτή προσπαθούν με …νύχια και δόντια να σπάσουν. 

Αλ.Τσίπρας: Το ΝΑΤΟ «δεν έχει λόγο ύπαρξης»

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ 

Σαν σήμερα, στις 18 Φεβρουαρίου του 1952, η ελληνική Βουλή επικύρωσε τη συμφωνία ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ^*. 64 χρόνια μετά το ΝΑΤΟ βρίσκεται στο Αιγαίο, μετά από αίτημα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, μαζί με τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνάς των ΗΠΑ, Άστον Κάρτερ, πριν καν την έγκριση του αιτήματος Γερμανίας – Ελλάδας – Τουρκίας, το ΝΑΤΟ θα αναλάβει ρόλο σε περιπολίες, με στόχο τα δουλεμπορικά δίκτυα τα οποία μεταφέρουν παρανόμως πρόσφυγες και μετανάστες από την Τουρκία στην Ελλάδα.

Η Δευτέρα Παρουσία του κομμουνισμού επί της (Πάτρας) γης!

ΠΑΤΡΑ : ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΛΕΟΝ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ....ΟΡΓΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ !!! 

 

Εκτός ελέγχου είναι η πλέον η κατάσταση στην πόλη της Πάτρας με την κομμουνιστική δημοτική αρχή να οργιάζει σε βάρος των φιλελεύθερων συναισθημάτων και αξιών της εποχής. 

 

 

Η αχαϊκή πρωτεύουσα βρίσκεται πλέον υπό σοβιετική κατοχή καθώς ο δολοφόνος της επιχειρηματικότητας (και εκλεγμένος με το ΚΚΕ) δήμαρχος Κώστας Πελετίδης συνεχίζει ακάθεκτος. Ο κομμουνιστής Πελετίδης αφού...

 

 

 

...εξασφάλισε ημερήσια διατροφή για όλους τους άπορους πολίτες της Πάτρας (Σώσον Κύριε, που ακούστηκε αυτό...),

 

 

... αφού έδωσε εντολή να γίνεται και κατ' οίκον διανομή δωρεάν φαγητού σε όσους δε μπορούν, λόγω ηλικίας ή αναπηρίας, να μετακινηθούν απ' τα σπίτια τους (για όνομα του Θεού...),

 

 

Η «ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» Κ. Μακεδονίας για τη δημιουργία κέντρου μετεγκατάστασης προσφύγων στην ΠΕ Θεσσαλονίκης

Τοποθέτηση της «ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ» Κεντρικής Μακεδονίας στην συνεδρίαση, 16.2.2016, του Περιφερειακού Συμβουλίου για τη δημιουργία κέντρου μετεγκατάστασης προσφύγων στην ΠΕ Θεσσαλονίκης

Τις τελευταίες μέρες ο λαός της ΠΚΜ και ειδικά της Μ.Ε. Θεσσαλονίκης γίνεται μάρτυρας δηλώσεων και αντιδηλώσεων, μεταξύ δημάρχων του πολεοδομικού συγκροτήματος της Θεσσαλονίκης και παραγόντων της Περιφέρειας για τη διαχείριση του προβλήματος των κέντρων υποδοχής και μετεγκατάστασης των προσφύγων και μεταναστών. Διαμάχη που ουσιαστικά επικεντρώνεται στο ποιος θα έχει την ευθύνη και το πάνω χέρι σε αυτή τη διαχείριση.

Την ίδια στιγμή από όλους αυτούς συγκαλύπτονται οι αιτίες του προβλήματος, δηλαδή οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και η λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών καταγωγής των προσφύγων και μεταναστών.

Έχουμε ξεκάθαρο ότι στην ευρύτερη περιοχή παίζονται σοβαρά γεωπολιτικά παιχνίδια σε βάρος των λαών. Η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, σε συνέχεια των προηγούμενων, εμπλέκει τη χώρα σε αυτά τα τυχοδιωκτικά παιχνίδια, γεγονός που δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους. Ήδη με αφορμή το προσφυγικό έχει τεθεί ξανά θέμα αμφισβήτησης της κυριαρχίας της Ελλάδας στα σύνορά της από την ίδια την ΕΕ. Με τη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ΕΕ-ΝΑΤΟ, με τις αστικές τάξεις στο τιμόνι της εξουσίας, τα σύνορα και τα κυριαρχικά δικαιώματα βρίσκονται σε μόνιμο κίνδυνο.

“Αριστεροί” ικανοί για όλα!

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Οι άνθρωποι έχουν απασφαλίσει. Για τους κυβερνώντες μιλάμε. Ο ένας δηλώνει ότι οι συμβασιούχοι κινητοποιούνται για να κάνουν σόου στις τηλεοράσεις και όχι γιατί είναι 5 και 7 μήνες απλήρωτοι.
  
  Ο άλλος ισχυρίζεται ότι οι αγρότες που διαδηλώνουν είναι «επιχειρηματίες με πολλά κέρδη» και τους εμφανίζει σαν ρατσιστές νεοτσιφλικάδες.

   Ο τρίτος λέει ότι «οι αγρότες δεν ξέρουν τι θέλουν». Και ο επόμενος ότι «ο Τσίπρας δεν υποσχέθηκε τίποτα» και συνεπώς κακώς ο κόσμος διαμαρτύρεται…

   Όμως, δεν ήταν ο Τσίπρας που κατήγγειλε την προηγούμενη κυβέρνηση ότι θα έριχνε τις συντάξεις στα 360 ευρώ, αλλά σήμερα τις συντάξεις τις κατακρεουργεί ο ίδιος;

   Αυτός δεν ήταν που κατηγορούσε τους προηγούμενους ότι θα εξαΰλωναν τις επικουρικές και τα εφάπαξ, αλλά σήμερα τα εξαϋλώνει ο ίδιος;

   Αυτός δεν ήταν που κατηγορούσε τους άλλους ότι θα απελευθέρωναν τις ομαδικές απολύσεις, αλλά σήμερα την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων την συζητάει εκείνος με την τρόικα;

Εμπρός ΕΛΑΣ, για την Ελλάδα!

Στις 16 Φεβρουαρίου 1942 δημοσιεύεται η ιδρυτική προκήρυξη του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ 

Το πρώτο δεκαήμερο του Γενάρη του 1942 συνήλθε η 8η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στην απόφαση της Ολομέλειας διατυπώνονταν οι άμεσοι και απώτεροι σκοποί του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και γινόταν έκκληση στο λαό και τα πολιτικά κόμματα να ενωθούν στην πάλη για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Η 8η Ολομέλεια τόνιζε ιδιαίτερα ότι:

«Ο εθνικοαπελευθερωτικός ανταρτοπόλεμος έχει πρωτεύουσα σημασία για την απελευθέρωση της χώρας από τον ξενικό ζυγό. Οι κομμουνιστές πρέπει να μαζικοποιήσουν και να επεκτείνουν το αντάρτικο κίνημα στην ύπαιθρο, να περιφρουρήσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό του χαρακτήρα…».

Το Γενάρη του 1942 οι Κεντρικές Επιτροπές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ συμφώνησαν να κάνουν επίσημα γνωστή την απόφασή τους για τη δημιουργία του νέου στρατού της Αντίστασης με την ονομασία Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ). Με τις ίδιες αποφάσεις, η Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή που καθοδηγούνταν από το ΕΜΑ και ήταν το ανώτατο μέχρι τότε στρατιωτικό επιτελείο του ένοπλου αγώνα, ανασυγκροτήθηκε, διευρύνθηκε και μετονομάστηκε σε Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ. Επίσης, ο Αρης Βελουχιώτης στάλθηκε οριστικά στο βουνό για να αρχίσει την οργάνωση του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη.

Στις 16 Φλεβάρη του 1942 κυκλοφόρησε πλατιά η Ιδρυτική Προκήρυξη του ΕΛΑΣ. Σ’ αυτή διατυπώνονται οι σκοποί του λαϊκού στρατού που ήταν:

1) Αγώνας για την απελευθέρωση της χώρας από τους ξένους κατακτητές.

2) Περιφρούρηση των κατακτήσεων του λαού και των ελευθεριών του εναντίον κάθε επιβουλής.

3) Εξασφάλιση της τάξης μέχρι τη διεξαγωγή εκλογών, ώστε ο λαός να μπορεί να εκφράσει πραγματικά ελεύθερα τη θέλησή του, για το πολίτευμα και την κυβέρνησή του.

«Καρφί στο μάτι» ο αγώνας της μικρομεσαίας αγροτιάς

 

«Καρφί στο μάτι» ο αγώνας της μικρομεσαίας αγροτιάς

 

Πυκνώνουν οι διεργασίες μετά το μεγάλο πανελλαδικό παναγροτικό συλλαλητήριο που έγινε την περασμένη Παρασκευή και το Σάββατο στην Αθήνα, με πρωτοβουλία της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, που συσπειρώνει 68 αγροτικά μπλόκα απ' όλη τη χώρα. Από την πλευρά της, η κυβέρνηση κλιμακώνει την προσπάθεια να σύρει τους αγρότες σε «διάλογο» και, ταυτόχρονα, να πλήξει το κύμα αλληλεγγύης που έχει προκαλέσει ο αγώνας τους και η οποία εκφράστηκε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο στο μαζικό πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα.

Αυτό το στόχο υπηρετεί η δήλωση του υφυπουργού Εξωτερικών, Δ. Μάρδα, ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις συντελούν στην υπονόμευση της ελληνικής οικονομίας, όπως έλεγαν και οι προκάτοχοί του, όταν, για παράδειγμα, κινητοποιούνταν οι ναυτεργάτες ενάντια στην άρση του καμποτάζ. Τα ίδια άθλια επιχειρήματα ξεθάβει τώρα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για να κινδυνολογήσει και να διεγείρει τον «κοινωνικό αυτοματισμό», ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί την ιδέα ότι οποιαδήποτε αντίδραση στα αντιλαϊκά μέτρα συνιστά υπονόμευση της προσπάθειας να ανακάμψει η οικονομία και ισοδυναμεί με καταστροφή. Καρφάκι, βέβαια, δεν της καίγεται για το γεγονός ότι τα μέτρα για την καπιταλιστική ανάκαμψη συνιστούν καταστροφή για τους μικρομεσαίους αγρότες, όπως και για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και του λαού.

 

Φλεβάρης 1958: Πώς το αστικό κράτος αντιμετώπιζε τον αγώνα κατά των βάσεων (Ιστορικό ντοκουμέντο)

Γράφει ο Αλέκος Χατζηκώστας // Στο Ατέχνως

Η υπόθεση των αμερικανικών βάσεων στη χώρα μας έχει μεγάλη ιστορία που συνδέεται τόσο με τις επιδιώξεις της κυρίαρχης τάξης στη χώρα μας- σε αρμονία με τις ευρύτερες επιδιώξεις του ιμπεριαλισμού στην περιοχή- όσο και με την ανάπτυξη πολύμορφων και σκληρών αγώνων από μέρους του λαϊκού κινήματος για την απομάκρυνση τους.

Ένα σύντομο ιστορικό

Μετά το δόγμα Τρούμαν (12/3/1947) το Σχέδιο Μάρσαλ (5 Ιουνίου 1947), όπως επίσης η ίδρυση του ΝΑΤΟ (4 Απριλίου 1949) και την ένταξη της Ελλάδας σ’ αυτήν την ιμπεριαλιστική δυτική στρατιωτικο-πολιτική συμμαχία (18 Φεβρουαρίου 1952) έχουμε στις 12 Οκτώβρη του 1953 την εγκατάσταση βάσεων στη χώρα μας. Οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι της Ελλάδας και των Ηνωμένων Πολιτειών έκαναν ταυτόχρονα, σε Αθήνα και Ουάσιγκτον, την παρακάτω ανακοίνωση:«Εις εκπλήρωσιν των εκ του άρθρου 3 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού απορρεουσών υποχρεώσεών των, η κυβέρνησις του Βασιλείου της Ελλάδος με την έγκρισιν της Αυτού Μεγαλειότητος του Βασιλέως και η κυβέρνησις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής υπέγραψαν σήμερον μίαν Διμερήν Συμφωνίαν, παρέχουσα εις τας Ηνωμένας Πολιτείας το δικαίωμα όπως βελτιώσωσιν και χρησιμοποιήσωσιν από κοινού μετά της ελληνικής κυβερνήσεως ορισμένα αεροδρόμια και ναυτικάς εγκαταστάσεις εν Ελλάδι. Η συμφωνία έχει ως προορισμόν, διευκολυνομένης της ολοκληρώσεως της αμύνης της Ελλάδος, της αναπτυχθείσης κατά τα τελευταία πέντε έτη με την αμερικανικήν βοήθειαν, εντός του αμυντικού συστήματος του ΝΑΤΟ, να ενισχύση την ασφάλειαν της περιοχής του Βορείου Ατλαντικού και να διαφυλάξη την διεθνήν ειρήνην και ασφάλειαν. Η κοινή προσπάθεια των δύο χωρών όπως βελτιωθή και ενισχυθή η συλλογική ικανότης προς αντίστασιν εναντίον ενόπλου επιθέσεως αντικατοπτρίζει το επικρατούν πνεύμα συνεργασίας και τους δεσμούς φιλίας ήτις υφίσταται μεταξύ Ελλάδος και Ηνωμένων Πολιτειών».

Αναδιανομή γης υπέρ του λαού: Η αγροτική μεταρρύθμιση στην Κούβα

Γράφει ο Νίκος Μόττας* // Στο Ατέχνως

Με αφορμή τις συνεχιζόμενες αγροτικές κινητοποίησεις – και το δίκαιο αγώνα της μικρομεσαίας αγροτιάς ενάντια στη βαρβαρότητα των μέτρων της μνημονιακής συγκυβέρνησης- αξίζει να ταξιδέψουμε πίσω στο παρελθόν. Να αλλάξουμε χρόνο και τόπο και απ’ την σημερινή Ελλάδα- την Ελλάδα της «αριστερής» κυβέρνησης, της κοινής αγροτικής πολιτικής της ΕΕ και των μνημονίων- να πάμε στην επαναστατημένη Κούβα του 1959. Γιατί στην Κούβα του ’59; Διότι, όπως είναι γνωστό, η πρώτη και κύρια νομοθετική πράξη στην οποία προχώρησε τότε η επαναστατική κυβέρνηση ήταν η λεγόμενη «αγροτική μεταρρύθμιση».

Η κουβανική αγροτική μεταρρύθμιση (Reforma Agrária), μια σειρά νόμων από το 1959 έως το 1963, υπήρξε η πρώτη προτεραιότητα της επαναστατικής κυβέρνησης. Κύριος σκοπός της η αναδιανομή γης προς όφελος των ακτημόνων και των φτωχών αγροτών που αναγκάζονταν να πουλάνε την εργατική τους δύναμη σε μεγαλοκτηματίες για ένα κομμάτι ψωμί. Πράγματι, η κατάσταση που είχε να αντιμετωπίσει η επαναστατική κυβέρνηση ήταν ένα καθεστώς κυριαρχίας των μεγαλοτσιφλικάδων: το 1,5% των ιδιοκτητών κατείχε το 46% της γης και όπου τα 2/3 των εργαζόμενων σε αγροτικές δουλειές ήταν ακτήμονες μεροκαματιάρηδες. Ήδη από το φθινόπωρο του 1958, λίγους μήνες πριν την οριστική πτώση της δικτατορίας του Μπατίστα, με το νόμο 3 της Σιέρρα Μαέστρα οι επαναστατικές δυνάμεις είχαν ξεκινήσει την εφαρμογή της αναδιανομής γης στις ήδη απελευθερωμένες περιοχές. Άλλωστε, η φτωχή αγροτιά της κουβανικής επαρχίας αποτέλεσε βασικό σύμμαχο των επαναστατικών δυνάμεων απέναντι στον κυβερνητικό στρατό κατά τη διάρκεια του αντάρτικου αγώνα (1956-59).

«Μικρογραφία», αυτοβιογραφικό ποίημα του Κ. Βάρναλη

Επιμέλεια Ηρακλής Κακαβάνης //

Ο Κώστας Βάρναλης γεννήθηκε στις  14 Φλεβάρη 1884 (αναλυτικά ΕΔΩ) και τη Δευτέρα 16 Δεκέμβρη 1974, στις 10μ.μ «έφυγε» από τη ζωή (αναλυτικά ΕΔΩ), γεμάτος χρόνια έργο και δόξα ο Κώστας Βάρναλης . Με αφορμή αυτή την επέτειο δημοσιεύουμε το ποίημά του «Μικρογραφία» (από τη συλλογή «Ελεύθερος κόσμος», 1966) όπου ιστορεί ο ίδιος τα παιδικά του χρόνια.

ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ

Καλωσύνη δε γνώρισα! Παιδάκι
δεν άπλωσε κανείς να με χαηδέψει,
να με πάρει αγκαλιά να με φιλήσει.
Το στερνοπαίδι εγώ και τ’ αποσπόρι,

με διώχναν όλοι κι όλοι με χτυπούσαν!
Δε μ’ έλεγε κανείς με τ’ όνομά μου.
«Αφτός» και «μπρε» και «σουτ εσύ! Δεν είσαι
παιδί μας! Σ’ αγοράσαμε από μάβρην

κατσιβέλα μισό τσουβάλι πίτουρα!»
Το πίστεβα και ζάρωνα στην κώχη.
Μάζεμα εγώ και ξένος, δεν κοτούσα
να παίζω, να γυρέβω – ούτε να κλάψω.