Κάγκελα παντού για τον αόρατο εχθρό

Ένα οδοιπορικό-σοκ στο δημοσιογραφικό άβατο των κέντρων κράτησης μεταναστών Έβρου. Του Δημήτρη Ρουμπή, μέλους των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Ο ανθρώπινος πόνος ευδοκιμεί στον  Έβρο. Διεκδικώντας τον τίτλο ισόβιου πρωταθλητή στη χώρα. Μελαγχολικοί, μοναχικοί φαντάροι περιπλανώνται σε σταθμούς λεωφορείων και τραίνων. Ξεχασμένοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί χάνονται καθημερινά ανάμεσα σε δύο κουλτούρες. Μετανάστες και πρόσφυγες από την Ασία και την Αφρική ξυπνάνε απότομα από το ευρωπαϊκό τους όνειρο. Τα κάγκελα, οι φράχτες και τα σύρματα είναι το σήμα κατατεθέν της περιοχής κι έχουν υψωθεί θεόρατα για να διαχωρίσουν τους καλούς από τους κακούς, εμάς από τους άλλους, τους δικούς μας από τους εχθρούς.


Στον ‘Εβρο βρέθηκα για πρώτη φορά αυτόν τον Φεβρουάριο με την ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Η οργάνωση παρεμβαίνει στα κέντρα κράτησης μεταναστών και αιτούντων άσυλο της ευρύτερης Θράκης από το 2009 παρέχοντας στους κρατούμενους  το  -όχι-και-τόσο αυτονόητο δικαίωμα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στην ψυχολογική υποστήριξη.
Είμαι προετοιμασμένος για αυτό που θα συναντήσω. Έχει φροντίσει για αυτό η Χούλια, Ισπανίδα γιατρός με την οποία ταξιδεύουμε από την Αλεξανδρούπολη, περνώντας μέσα από τυπικά, φτωχικά χωριά της ελληνικής υπαίθρου με καλογυαλισμένα και μελαγχολικά μνημεία στην κεντρική πλατεία. «Όταν μου είπαν ότι θα έρθω αποστολή στην Ελλάδα θεώρησα ότι θα ήταν κάτι απλό. Έχω πάει σε διάφορα μέρη, όπως στο Νότιο Σουδάν και στο Πακιστάν, και έχω βιώσει άθλιες καταστάσεις. Σύντομα όμως κατάλαβα πως εδώ μιλάμε για τη σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης, μια πλευρά που οι περισσότεροι αγνοούμε».
Μπαίνοντας, ωστόσο, στο Φυλάκιο, το μεγαλύτερο κέντρο κράτησης στον Βόρειο Έβρο, σοκάρομαι. Η άμυνα του καλομαθημένου οργανισμού μου αμέσως προσπαθεί να με προστατεύσει. Φαντάζομαι ότι βρίσκομαι σε σκηνικό από ταινία, κάτι σαν το δικό μας Εξπρές του Μεσονυκτίου. Οι συμβολισμοί είναι αναπόφευκτοι. Ένα κτήριο, σχεδόν στα σύνορα με τη Βουλγαρία και την Τουρκία, έχει μετατραπεί σε αποθήκη ανθρώπων, στοιβάζοντας κυριολεκτικά εκατοντάδες ψυχές. Τέσσερα πέντε μεγάλα κλουβιά - «όχι κελιά» όπως σωστά μου λέει η Άντζι, βελγίδα συνάδελφος που συντονίζει το πρόγραμμα – με κάγκελα μπροστά τους απλώνονται σε έναν σκοτεινό, υγρό και βρώμικο διάδρομο. Το κάθε κλουβί-κελί, όχι πολύ μεγαλύτερο από ένα δυάρι, φιλοξενεί με όρους Ξένιου Δία του νεότερου περισσότερα από 50 άτομα για 22 ώρες την ημέρα επί 18 μήνες. Οι διπλές κουκέτες είναι τόσο συνωστισμένες που οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να περπατήσουν στον ανύπαρκτο σχεδόν διάδρομο και αναγκάζονται να μετακινούνται από κρεβάτι σε κρεβάτι φτάνοντας μέχρι τα μπροστινά κάγκελα. Τους βλέπεις παντού. Κάποιοι κοιμούνται, ορισμένοι συζητούν, ένας προσεύχεται, εναποθέτοντας την τελευταία του ελπίδα στο Θεό.

Κρατική αυτοδικία ή σωφρονισμός;

  Εν δυνάμει όλοι οι πολίτες είναι ίσοι. Απέναντι στο νόμο και στην δικαιοσύνη. Είτε ο άλλος είναι δικαστής, είτε είναι ληστής. Τώρα αν η δικαιοσύνη είναι δίκαια απέναντι σε όλους τους πολίτες αυτό είναι ένα θέμα αμφιλεγόμενο. Διότι η δικαιοσύνη, εφόσον προέρχεται από ανθρώπους, δεν μπορεί να είναι δίκαια. Δεν μπορούμε δηλαδή εμείς οι άνθρωποι να σκεφτούμε καθαρά και απροκάλυπτα σε σχέση με μια εγκληματική συμπεριφορά. Και πολλές φορές πέφτουμε την παγίδα να δίνουμε διαφορετική όψη σε δυο ίδια εγκλήματα αν έχουν διαπραχθεί από διαφορετικά πρόσωπα.

  Για να καταλάβουμε λοιπόν, μας ενοχλεί όταν ο θάνατος επέρχεται από έναν σεσημασμένο, κατά προτίμηση αλλοδαπό δράστη, αλλά όχι από έναν σωφρονιστικό υπάλληλο ή κάποιον αστυνομικό. Ενώ στην ουσία είναι φόνος εκ προμελέτης και τα δύο.

  Υπάρχει φυσικά και η άποψη του έντιμου πρότερου βίου του κάθε δράστη. Να το πούμε πιο ωμά, αν αξίζει ή όχι να πεθάνει σύμφωνα με αυτά που έχει ζήσει μέχρι τώρα. Κάτι σαν Νέμεσις δηλαδή. Αυτό διαφοροποιεί το έγκλημα μέσα μας. Το δικαιολογούμε στην μια περίπτωση και το κατακεραυνώνουμε στην άλλη. Το αποτέλεσμα αυτού είναι η ατιμωρησία των οργάνων καταστολής και σωφρονισμού.

  Η ατιμωρησία είναι κατακριτέα όταν επέρχεται από μια δικαστική αρχή, αλλά είναι περισσότερο επικίνδυνη όταν την επισφραγίζουμε εμείς οι πολίτες με με την υποστήριξή μας σε τέτοιες αποφάσεις.

  Να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο. Πολλοί από μας ανακουφιστήκαμε με τον θάνατο του Αλβανού κακοποιού, ενώ έπρεπε να προβληματιστούμε. Όχι από συμπόνια προς τον άνθρωπο που έχασε τη ζωή του - που σας διαβεβαιώ δεν τρέφω καμιά συμπάθεια - αλλά ως προς τον φερόμενο εκδικητικό τρόπο αντίδρασης των δολοφόνων του.

  Και πάλι σε αυτήν την περίπτωση διαχωρίσαμε τους φόνους. Ο Αλβανός κακοποιός αναμφισβήτητα ήταν ένα κατακάθι της κοινωνίας, άξια καταδικάστηκε και βρισκόταν στην φυλακή. Πως όμως κρίνουμε πως άξια βρέθηκε νεκρός; Και από ποιους; Όλοι υποπτευόμαστε περίπου ποια ήταν η τύχη του. Άσχετα αν δεν θα βγει ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας και της δικαιοσύνης. Είναι πολύ ενδιαφέρον που δεν μας προβληματίζει αυτή η υποψία. Ότι θα μπορούσε δηλαδή κάποιοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι να τον σκότωσαν ως αντίποινα για τον άτυχο συνάδελφό τους.

  Δεν μας ενοχλεί η όποια κατάχρηση εξουσίας, όταν πρόκειται για κάποιον άνθρωπο που δεν μας ενδιαφέρει. Όπως δεν μας ενοχλεί πολλές φορές το ξύλο σε διαδηλωτές, η άσχημη συμπεριφορά σε παράνομους μετανάστες, η παρενόχληση, ακόμα και σεξουαλική, σε αστυνομικά τμήματα. Όλα έχουν πλέον νομιμοποιηθεί μέσα όχι όμως σαν κάτι το φυσιολογικό, αλλά σαν κάτι το αναπόφευκτο. Ότι δηλαδή οι αρχές και τα όργανά της έχουν τον δικό τους νόμο καταστολής και αυτοδικίας, άσχετα αν αυτός ο νόμος είναι εντελώς αντίθετος με τους νόμους τους κράτους ή έστω με τους ηθικούς νόμους των ανθρώπων.

  Θεωρούμε όμως λανθασμένα ότι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που φέρονται άσχημα σε ανθρώπους που δεν ''αξίζουν'', ότι θα φερθούν με το γάντι σε ανθρώπους που μια άτυχη στιγμή τους έφερε στο αστυνομικό τμήμα ή σε μια φυλακή. Δεν πείθομαι ότι όταν έχεις προβεί σε τέτοιες πράξεις, ότι θα φερθείς με αξιοπρέπεια στον άτυχο χρήστη ή στην ιερόδουλη χωρίς άδεια ή σε αυτόν που απλά δεν έχει λεφτά για να πληρώσει την εγγύησή του.

  Η παγίδα που πέφτουμε όλοι μας είναι ότι οι πράξεις των οργάνων του κράτους λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα πλαίσιο, αυτό της εργασίας. Αυτά όμως τα όργανα του νόμου, δεν ασκούν την εκτελεστική εξουσία, δεν είναι τιμωροί. Όσο και θέλουμε να πείσουμε τον εαυτό μας και να δικαιολογήσουμε τις πράξεις τους λέγοντας την τετριμμένη και πλέον γραφική φράση ''τη δουλειά του κάνει...''. Πρέπει να τους δοθεί ακριβώς η θέση που πρέπει να έχουν. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Πέρα από την καλύτερη εκπαίδευση, καλύτερες συνθήκες εργασίας, θα πρέπει να αλλάξουν και οι άνθρωποι. Και αυτό είναι από τα δυσκολότερα. Γιατί οι άνθρωποι όταν έχουν στα χέρια τους μια εξουσία πάντα θα την εκμεταλλεύονται. Πόσο μάλιστα όταν αυτή η εξουσία δίδεται από το κράτος και πόσο μάλιστα όταν επικρατεί και αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας.

  Όλοι αυτοί οι αυτοεκλεγμένοι προστάτες της τάξης και του νόμου, θα δρουν ανεξέλεγκτα και πολλές φορές άδικα, όσο εμείς οι πολίτες τους δίνουμε το δικαίωμα. Όσο εμείς οι πολίτες τους αντιμετωπίζουμε ως εκδικητές και ως εξουσία. Όσο εμείς πάντα θα θέλουμε ένα μικρό τύραννο πάνω από τα κεφάλια μας. Όσο εμείς πάντα θα θέλουμε να είμαστε τύραννοι.

  Όλη αυτή η αντίδραση προς το συγκεκριμένο γεγονός, έχει και άλλες προεκτάσεις. Θίγει το πόσο πλέον έχουμε συνηθίσει την βία. Την έχουμε επιλέξει ως τρόπο επίλυσης των προβλημάτων μας. Ακόμα και το πολιτικό και οικονομικό μας πρόβλημα προσπαθούμε να το λύσουμε μέσω ακραίων πολιτικών βίαιων παρατάξεων. Η εκδικητική μας μανία, η δίψα μας για αυτοδικία μας έχει στερήσει κάθε ψύχραιμη και σοβαρή σκέψη. Και φτάσαμε στο σημείο αντί να απαιτούμε δικαιοσύνη και δημοκρατία, να αναζητάμε βία και χούντα

Αναρτήθηκε απο  Μαρία Νι

Θα Επιτρέψεις η ΖΩΗ σου να γίνει ΑΠΟΒΛΗΤΟ στην ΚΑΜΙΝΑΔΑ του ΤΙΤΑΝ ;

Με επιτυχία στέφτηκε η κινητοποίηση του δικτύου των συλλόγων και φορέων της Θεσσαλονίκης κατά της καύσης  αποβλήτων και απορριμμάτων στο ΤΙΤΑΝ.  ( βίντεο  και  Φώτο)

Η λύση όμως είσαι ΕΣΥ. Αν δεν ΝΟΙΑΣΤΟΥΜΕ και δεν ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ τώρα, κανείς δεν θα το κάνει για εμάς.

ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ! ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ και παράλληλα να διεκδικήσουμε ΟΣΑ ακόμα μένουν υποσχέσεις και στην παλιά χωματερή και στην αποκατάσταση των νταμαριών του ΤΙΤΑΝ .

Η εργαλειοθήκη του κεφαλαίου – Οι βασικές διατάξεις του Πολυνομοσχεδίου

 

 

Οι βασικές διατάξεις του πολυνομοσχεδίου

Μπαράζ νέων αντιλαϊκών μέτρων, με στόχο την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου φέρνει το πολυνομοσχέδιο με τα «μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας». Οι βασικές διατάξεις προβλέπουν τα παρακάτω:

1. Ο μηχανισμός του κατώτερου μισθού θα τεθεί σε λειτουργία από την 1/1/2017, «και ως τέτοιος νοείται μία μοναδική αξία (ποσό) αναφοράς». Η συγκεκριμένη διάταξη «φωτογραφίζει» το νέο κατώτερο μισθό και το κατώτερο ημερομίσθιο, τα οποία δε θα συνοδεύονται από κανένα επίδομα, ούτε τις τριετίες, ούτε το επίδομα γάμου.

2. Για τους μακροχρόνια ανέργους πάνω από 25 χρόνων που προσλαμβάνονται με τον κατώτερο μισθό, η αμοιβή τους για προϋπηρεσία που ήδη έχουν, μειώνεται στο 5% για κάθε τριετία (αντί για 10%) και συνολικά στο 15% επί του βασικού μισθού για προϋπηρεσία πάνω από 9 έτη (αντί του 30% που ισχύει).

3. Οι εργοδότες ελαφρύνονται από ασφαλιστικές εισφορές κατά 3,9 μονάδες, αφαιρώντας από τους εργαζόμενους τις αντίστοιχες παροχές, όπως οικογενειακά επιδόματα που δίνονται μέσω ΟΑΕΔ, επιδόματα μητρότητας, ασθένειας, στράτευσης, ανεργίας κ.λπ. Η «τρύπα» που θα ανοίξει κι άλλο στα έσοδα των Ταμείων βάζει στο τραπέζι τα επόμενα αντιασφαλιστικά μέτρα.

4. Οι αυτοαπασχολούμενοι ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ και αγρότες (ΟΓΑ) στην περίπτωση που καθυστερούν να καταβάλουν τις εισφορές τους, θα βρεθούν αντιμέτωποι με την παρακράτηση ποσών «από τις πάσης φύσεως καταβολές, πληρωμές, επιδοτήσεις, αποζημιώσεις, επιχορηγήσεις και δανειοδοτήσεις που καταβάλλονται από το δημόσιο τομέα».

5. Σε περίπτωση διπλής υποχρεωτικής ασφάλισης σε ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και ΟΑΕΕ, ο ασφαλισμένος υπάγεται υποχρεωτικά στον ΟΑΕΕ, όταν ο χρόνος Ασφάλισης στο ΙΚΑ υπολείπεται των 25 ημερών Ασφάλισης ανά μήνα.

6. Σε ακόμα χειρότερη κατάσταση θα οδηγηθούν δεκάδες Ταμεία, κυρίως Επικουρικά, αφού η κυβέρνηση, με μια μονοκοντυλιά, καταργεί μια σειρά «κοινωνικούς πόρους», στους οποίους στήριζαν τη λειτουργία τους.

7. Ανοίγει νέα πεδία δράσης για τα δουλεμπορικά, τις λεγόμενες Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης. Εφεξής, μπορούν να επινοικιάζουν εργαζόμενους με ειδίκευση, όπως εργατοτεχνίτες και οικοδόμους, σε έργα του Δημοσίου, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ, αλλά και σε επιχειρήσεις και οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

8. Για τους δημόσιους υπάλληλους που απολύονται, αφού λήξει η περίοδος διαθεσιμότητας, προβλέπεται αποζημίωση, που δεν μπορεί να ξεπερνά τα 15.000 ευρώ και επίδομα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ.

9. Προκειμένου να διευκολυνθούν παραπέρα οι ιδιωτικοποιήσεις κρατικών οργανισμών και πρώην ΔΕΚΟ, με σχετική διάταξη προβλέπεται ότι στις επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας που έχουν προσωπικό άνω των 5.000 εργαζομένων, θα μπορεί να επιβάλλεται καθεστώς διαθεσιμότητας χωρίς πλέον να απαιτείται η έγκριση του υπουργείου Εργασίας.

Πρωτογενές πλεόνασμα

Μητσάρα 1000 χρόνια να ζήσεις!

Αναρτήθηκε από pergadi

Μία ακόμη ζωή στον βωμό της ανάπτυξης τους!

        Αυτοκτονία στο κέντρο του Ωραιοκάστρου

Σαρανταδυάχρονος αλβανικής καταγωγής οικογενειάρχης με δυο παιδιά που ζούσε πολλά χρόνια στο Ωραιόκαστρο αυτοκτόνησε βρέθηκε κρεμασμένος στο σπίτι του από τους οικείους.Η Αστυνομία ερευνά το περιστατικό.

 

 

 

πηγή: oraiokastronews

 

 

 

Το Τέρας είναι πάντα εδώ και με περιμένει να του μοιάσω

Το Τέρας είναι πάντα εδώ και με περιμένει να του μοιάσω

Απ΄τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Εκείνο το πρωινό, σαν κοιτάχτηκα στον καθρέφτη, είδα πόσο πιο όμορφος ήμουν από το Τέρας που είχα δει σε φωτογραφία το προηγούμενο βράδυ.
Εκείνο, λες και είχε συγκεντρώσει όλη την ασχήμια και την αγριάδα του κόσμου, ήταν τόσο αποκρουστικό που δεν μπορούσα να κρατήσω πάνω του τη ματιά μου, ούτε για ένα δευτερόλεπτο.
Πόσο τυχερός ήμουν που δεν του έμοιαζα σε τίποτα!
Πάντα ήμουν οπαδός της αξιοκρατίας και σιχαινόμουν όλους εκείνους που έβρισκαν τις «άκρες», τους κατάλληλους ανθρώπους στην κατάλληλη θέση για να καταφέρνουν τους σκοπούς και τις επιδιώξεις τους χωρίς να το αξίζουν.
Όμως, μια φορά, χρειάστηκε, όχι για μένα, αλλά για την κόρη μου τη μεγάλη να ζητήσω κι εγώ μια χάρη από κάποιον που ήταν «στα πράγματα». Δύο πτυχία και τρεις ξένες γλώσσες είχε αλλά δουλειά δεν έβρισκε. Το πήρα, λοιπόν, απόφαση και πήγα στο βουλευτή της περιοχής μου. Σκέφτηκα πως δεν είναι δα και κανένα έγκλημα. Δουλειά για την κόρη μου θα ζητούσα που την άξιζε με τόσα προσόντα. Δεν θα αδικούσα κανέναν.
Ο βουλευτής το κατανόησε. Να περιμένω λίγο, μου είπε, και κάτι θα έκανε, μετά τις εκλογές, αν κατάφερνε και πάλι να εκλεγεί. Ήταν ειλικρινής απέναντί μου. Δεν μου έταξε λαγούς με πετραχήλια. Δουλειά για λίγους μήνες μου είπε, όχι πολλά και μόνιμα πράγματα.
Ξανακοίταξα τον καθρέφτη και μου ήρθε πάλι στο μυαλό το Τέρας.
Ευτυχώς που ήμουν πολύ πιο όμορφος από εκείνο.
Αλλά και την υποκρισία ποτέ δεν την άντεξα.
Τις προάλλες, μετά τη σχολική παρέλαση για την εθνική μας επέτειο, στον πεζόδρομο της πόλης, παρέλασαν όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι δήμαρχοι. Οι περισσότεροι από αυτούς ασχολούνται χρόνια με τα του δήμου. Αρκετοί από αυτούς βρίσκονται σε διάφορα πόστα. Άλλος σε διοικητικό συμβούλιο νοσοκομείου, άλλος είναι διευθύνων σύμβουλος σε δημόσιο οργανισμό καθώς, είχαν φροντίσει να πιάσουν άκρες σε κομματικούς κυβερνητικούς μηχανισμούς. Κανέναν από δαύτους δεν είναι άμοιρος ευθυνών για την κατάσταση της χώρας και των πολιτών.
Ντυμένοι με τα φανταχτερά τους κοστούμια και έχοντας καρφώσει το μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπό τους για να φαίνεται η πρόσφατη λεύκανση των δοντιών τους, κουνούσαν δεξιά κι αριστερά το κεφάλι τους όπως οι κορδωμένες χήνες και έδειχναν τα λευκά τους δόντια υπενθυμίζοντας την πρόθεσή τους να συνεχίζουν να τρώνε με χίλιες μασέλες.
Τι να έκανα κι εγώ; Έτρεξα να τους σφίξω το χέρι και να τους ευχηθώ «Καλή Επιτυχία». Σκέφτηκα πως μια ευχή σε κάποιον δεν είναι κακό και σου δίνει και το δικαίωμα να του ζητήσεις κάτι αν χρειαστεί.
Απεχθάνομαι επίσης την ξενοφοβία, μισώ το ψέμα και το άδικο, πιστεύω πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, γεμάτοι με ταλέντα, αγαπώ την αλήθεια και το δίκιο.
Έτσι πορευόμουν όλα αυτά τα χρόνια.
Σήμερα κοιτάχτηκα πάλι στον καθρέφτη και ξαφνιάστηκα. Η όψη μου είχε γίνει ίδια με την όψη του Τέρατος. Την όψη εκείνη που μου προκαλούσε φόβο και αηδία.
Συνειδητοποίησα ότι τελικά, η μορφή του δεν είναι και τόσο αποκρουστική. Αν μάλιστα τη συνηθίσεις μπορείς να βρεις πάνω της και στοιχεία καλά, γιατί όχι, ακόμη και όμορφα.
Βγαίνοντας από το σπίτι είδα τις ανθισμένες νεραντζιές αλλά δεν οσμίστηκα τη μυρωδιά τους, ούτε μου προξένησε εντύπωση η ομορφιά τους.
Κατάλαβα πως απλώς ανέπνεα.
Εδώ και καιρό, μόνο ανέπνεα. Είχα σταματήσει να ζω…

Έχεις Ηπατίτιδα και είσαι ανασφάλιστος; Απλά ατύχησες!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Έχεις Ηπατίτιδα και είσαι ανασφάλιστος;  Απλά ατύχησες!

Έχεις Ηπατίτιδα και είσαι ανασφάλιστος;  Ατύχησες εσύ αλλά και ενδεχομένως πολλοί ακόμη.  Αυτό είναι το μήνυμα που περνάει το Υπουργείο Υγείας, αλλιώς δεν μπορούμε να δώσουμε λογική εξήγηση στα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα.
Από τις 11 Μαρτίου έχουμε αποστείλει κατεπείγουσα επιστολή προς το Υπουργείο Υγείας αλλά και την Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης και ζητάμε να βρεθεί άμεσα λύση στο πρόβλημα, που βιώνουν 8 ασθενείς που απευθύνθηκαν σε εμάς, αλλά και σε άλλα κοινωνικά ιατρεία, αφού έχουν την ατυχία να νοσούν με ηπατίτιδα.  Αποστείλαμε και με φαξ στο γραφείο του Υπουργού Υγείας το αίτημα και γνωστοποιήσαμε και δια ζώσης το πρόβλημα, γιατί εν τέλει είναι πολύ σοβαρό και άπτεται και της δημόσιας υγείας, χωρίς όμως να λάβουμε καμία ανταπόκριση μέχρι στιγμής.
Δυστυχώς το ιατρείο μας δεν έχει τα απαραίτητα, πανάκριβα, φάρμακα για να τα διαθέσει στους ασθενείς, με αποτέλεσμα αυτοί οι άνθρωποι να κινδυνεύουν από σοβαρές επιπλοκές, ενώ παράλληλα ελλοχεύει ο κίνδυνος να μεταδώσουν  την ασθένεια και σε άλλους πολίτες!
Εμείς κάνουμε άλλη μια, δημόσια αυτή τη φορά, έκκληση στο Υπουργείο Υγείας και ζητάμε τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ.  Δηλαδή να βρεθεί άμεσα η απαραίτητη αγωγή για αυτούς τους ανθρώπους και παράλληλα να εγγυηθεί το Υπουργείο Υγείας ότι ανάλογες περιπτώσεις θα τις καλύπτει αυτόματα το Εθνικό Σύστημα Υγείας,  αλλιώς όλη η κοινωνία θα κινδυνεύει από την ανάλγητη και αινιγματικά ανεύθυνη πολιτική του Υπουργείου Υγείας, να αφήνει ασθενείς με μεταδοτικές ασθένειες χωρίς θεραπεία.
Παραθέτουμε αυτούσιο το μήνυμα μας, που εστάλει με email στις 11/03/2014 αλλά και με fax.

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: ‘‘Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα’’

 Νίκος Μπογιόπουλος



Την Κυριακή συμπληρώνονται 62 χρόνια. Ήταν – και τότε - ημέρα Κυριακή. Μέρα που ακόμα και οι Γερμανοί εισβολείς τη σεβάστηκαν. Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στη νύχτα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών που έχτιζε «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, είχε εκτελέσει τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του. Την ίδια μέρα της εκτέλεσης, ο Γιάννης Ρίτσος, εξόριστος στον Αϊ - Στράτη, γράφει στο ποίημά του «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ»:

«Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε./ Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία./ Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει (...)».

   Στις 30 του Μάρτη 1952, μέρα Κυριακή, μέρα που ούτε κι αυτοί οι Γερμανοί δεν έκαναν εκτελέσεις, ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, Δημήτρης Μπάτσης, Νίκος Καλούμενος και Ηλίας Αργυριάδης, πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος.
   Το παράγγελμα γι' αυτή την πολιτική δολοφονία θα αποτελεί αιώνιο στίγμα για το καθεστώς της αμερικανοκρατίας και το πολιτικό σύστημα της ολιγαρχίας στην Ελλάδα. Το «πυρ» για τη διάπραξη αυτού του στυγερού εγκλήματος διατάχτηκε από το μετεμφυλιακό καθεστώς της άρχουσας τάξης της Ελλάδας μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους της. Η κυβέρνηση Πλαστήρα, το παλάτι, το στρατιωτικό και παραστρατιωτικό κατεστημένο, πριν από ακριβώς 62 χρόνια, εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη.

 «Το σκότωσαν το παλικάρι, πάει. Μαζί του εκτελέσανε και τον Μπάτση, τον Καλούμενο και τον Αργυριάδη… Το έγκλημα έγινε στην Αθήνα στο ‘‘συνήθη τόπο’’, ξημερώνοντας η 30 του Μάρτη, σε μέρα και ώρα απαγορευμένα που ακόμα και αυτοί οι Γερμανοί κατακτητές τα σεβάστηκαν. Κυριακή 4 και 10’ μέσα σε πηχτό σκοτάδι, υπό το φως των προβολέων, μήπως και φρίξει η μέρα.

Κι ούτε ένας αρμόδιος δε βρέθηκε να παραδεχτεί πως αυτός έδωσε την εντολή. Όλοι ανεύθυνοι. ‘‘Αθώος ειμί του αίματος τούτου…’’. Κι ως το ‘μαθε ο κόσμος πήρε τους δρόμους, έτρεχε με γαρίφαλα και μύρα να πλύνει το νωπό αίμα εκείνου που τους ξανάδωσε την ελπίδα.

‘‘Σκότωσαν το Νίκο Μπελογιάννη! Σκότωσαν το Νίκο Μπελογιάννη!’’

‘‘Σκοτώνεται ποτέ ο ήλιος;’’

Δάκρυα, τριγμοί, και σεισμοί και όρκοι. ‘‘Κοιμήσου ήσυχος, Νίκο εμείς αγρυπνούμε…’’.

Εκατομμύρια άνθρωποι σ’ όλη την υφήλιο υψώνουν τις γροθιές τους. Εκατομμύρια κάνουν ευλαβικά το σταυρό τους. Κι η γροθιά με το σταυρό ανταμώνουν εκεί που η καταλύτρα βία γκρεμίζει τα θεμέλια της ανθρωπιάς. Σκότωσαν έναν άνθρωπο κι ανάστησαν μια ιδέα. Θάνατος δεν υπάρχει όταν η ζωή σου γίνεται ένα μ’ εκατομμύρια ζωές που μάχονται για την ανθρώπινη ανάσταση (…).

…Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους/ το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη./ Οι δολοφόνοι κρύβονται πίσω απ΄ τα μαχαίρια τους/ Τραβηχτείτε πέρα, δολοφόνοι. Τραβηχτείτε πέρα./ Σάλεψε η γη. Σάλεψαν τα’ αγκωνάρια του ουρανού./ Σάλεψε το δοκάρι του σπιτιού./ Σάλεψε η κρεμασμένη λάμπα./ Τι ώρα νάναι λοιπόν;/ Τι ώρα νάναι… παιδί μου να θυμάσαι.

Οι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου ανταμώνονται στους αιθέρες με τους στίχους όλων των μεγάλων βάρδων της γης. Κι ο Πωλ Ελυάρ λέει μπρος σ’ εκατομμύρια Γάλλους, που κλαίνε από οργή και συγκίνηση:

‘‘Ο Μπελογιάννης είναι νεκρός. Δε θυσίασε τίποτα απ’ την τιμή και την ελπίδα μας για ένα αύριο φωτεινό. Χαμογελούσε’’…»

(Από το βιβλίο της Διδούς Σωτηρίου, η «Εντολή», εκδόσεις «Κεδρος», που πρόσφερε πριν λίγες βδομάδες η «Real News»)

   Σε ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» την επόμενη μέρα της εκτέλεσης, ο δημοσιογράφος Γιώργος Κορωναίος περιγράφει τις τελευταίες στιγμές:

«Ο υπαρχιφύλαξ, διαταχθείς υπό του διευθυντού του, μετέβη αμέσως εις την πτέρυγαν όπου ευρίσκοντο τα κελιά των 8 μελλοθανάτων και εισήλθεν πρώτον εις το υπ' αριθμ. 2 απομονωτήριον, εις το οποίο εκρατούντο οι Μπελογιάννης, Λαζαρίδης και Μπάτσης. Πλησιάζει τον Μπελογιάννη.

"Νίκο σήκω"

Ατάραχος ο Μπελογιάννης σηκώνεται και λέει:

"Πάμε για καθαρό αέρα;"

"Ναι, του απαντά, σας πάνε για εκτέλεση" (...)»

   Οι δολοφόνοι είχαν πολλούς λόγους να εκτελέσουν τον Μπελογιάννη. Ο Μπελογιάννης, βλέπετε, αποκάλυπτε το «εθνοφελές» έργο των «σωτήρων». Έγραφε:   

«...ο λαός υπόφερνε (...). Είχε γονατίσει από τους φόρους, κι η τοκογλυφία ερχότανε ύστερα να του δώσει τη χαριστική βολή. Αφήνω κατά μέρος κάθε δική μου περιγραφή και παίρνω ένα κομμάτι από την Ιστορία του Καρολίδη, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο: "Την εποχή εκείνη η χώρα εσπαράζετο υπό της φυγοδικίας και των συμμοριών τοκογλύφων, οίτινες εν συνεργασία προς τους ταμίας του κράτους και αυτούς ακόμα τους δικαστάς είχον δημιουργήσει αλληλεγγύην και κατέτρωγαν τας σάρκας του λαού" (...). Κι έτσι, τοκογλύφοι, κομματάρχες, δικαστές, ταμίες, Εθνοτράπεζα, κράτος και ληστές - τούτοι οι τελευταίοι πολύ λιγότερο από τους άλλους - εκτελούσαν το ίδιο "εθνοφελές" έργο: Την ερήμωση της χώρας και τον αφανισμό του λαού. Και στο αντιλαϊκό τούτο όργιο, έρχονται και οι ξένοι κεφαλαιούχοι να πάρουν μία από τις καλύτερες θέσεις».

 (Από το βιβλίο του Νίκου Μπελογιάννη, «Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»)

   Ο Μπελογιάννης με τα λόγια του κατά τη διάρκεια της απολογίας του είχε δώσει το στίγμα της δίκης, μετατρέποντας τους στρατοδίκες του από κατηγόρους σε κατηγορούμενους.

• «Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το Κόμμα παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας...».
• «Οι μάρτυρες - είπε απευθυνόμενος στους στρατοδίκες ο Μπελογιάννης- φτάσανε μέχρι του σημείου να λένε πως κάθε Κομμουνιστής είναι κατάσκοπος και πως οι Κομμουνιστές δεν είναι Έλληνες και πως το ΚΚΕ δεν είναι ελληνικό Κόμμα. Τι άτιμο ψέμα! Ο πατριωτισμός κάθε κόμματος μετριέται μόνο τότε που η λευτεριά και η εδαφική ακεραιότητα της χώρας μας διατρέχει κίνδυνο. Απ' αυτό και μόνο αν βγάζατε συμπέρασμα, θα σχηματίζατε τη σωστή εντύπωση για το χαρακτήρα του ΚΚΕ, που χωρίς καμία αμφιβολία πρόκειται για καθαρό πατριωτικό Ελληνικό Κόμμα».

   Ο Μπελογιάννης είχε «ενοχλήσει» τους στρατοδίκες του. Τους έλεγε τον Νοέμβρη του ’51, στην πρώτη του απολογία στο στρατοδικείο:

• «Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών... Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του... Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ' αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».
• «... αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες,  χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε κι όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας». 

   Νόμιζαν πως σκοτώνοντας τον Μπελογιάννη θα τον φίμωναν. Πως τα λόγια του θα έπαυαν να δονούν για πάντα τις καρδιές όλων εκείνων που δεν κάνουν «δήλωση μετανοίας». Οι ανόητοι…

   Ο Μπελογιάννης μετέτρεψε το εναντίον του Στρατοδικείο σε πεδίο κατηγορίας και γελοιοποίησης των κατηγόρων του. Ενδεικτικός ο διάλογος, κατά τη διάρκεια της δίκης με έναν από τους βασικούς κατηγόρους του, τον αστυνομικό Αγγελόπουλο:

 «ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ισχυρίζεστε ότι ήρθα εδώ για να εφαρμόσω τις αποφάσεις των Ολομελειών της ΚΕ του ΚΚΕ;

 ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα.

 ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Οι αποφάσεις αυτές λένε ότι βάση της δράσης του ΚΚΕ είναι ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες, την ειρήνη. Έτσι δεν είναι;

 ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Έτσι.

 ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Επομένως, ο αγώνας για το ψωμί, τις δημοκρατικές ελευθερίες και την ειρήνη είναι συνωμοσία κατά της Ελλάδας;

 ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Όχι.

 ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Ευχαριστώ. Αυτό μονάχα ήθελα να διευκρινίσω».

«Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από τους κατηγόρους μας. Το δείξαμε όταν εκινδύνευε η ελευθερία, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητά της και, ακριβώς, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσουν στη χώρα μας καλύτερες μέρες χωρίς πείνα και πόλεμο. Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί θυσιάζουμε και τη ζωή μας. Πιστεύω ότι δικάζοντάς μας σήμερα, δικάζετε τον αγώνα για την ειρήνη, δικάζετε την Ελλάδα».

   Ήταν τα τελευταία λόγια του Μπελογιάννη κατά την απολογία του, το Φλεβάρη του '52. Λίγες μέρες πριν από την εκτέλεσή του. Λόγια ποτισμένα μέσα στο καμίνι της πράξης, ειπωμένα με «όπλο» ένα γαρύφαλλο απέναντι στις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Λόγια και πράξη, που θα αποτελούν πάντα σύμβολο του πατριώτη, του διεθνιστή, του ανθρώπου, του κομμουνιστή.

Ν. Μπελογιάννη: Το Ξένο Κεφάλαιο στην Ελλάδα

Θα Επιτρέψεις η ΖΩΗ σου να γίνει ΑΠΟΒΛΗΤΟ στην ΚΑΜΙΝΑΔΑ του ΤΙΤΑΝ ; ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝ

  Γείτονα, γειτόνισσα, Στις 30 Ιανουαρίου το Υπουργείο Περιβάλλοντος έδωσε άδεια στο ΤΙΤΑΝ, που βρίσκεται λιγότερο από 500 μέτρα από τα σπίτια μας, να καίει πλαστικά, καουτσούκ, υπολείμματα από τα απορρίμματα των μπλε κάδων ανακύκλωσης, υφαντικές ύλες, απόβλητα προερχόμενα από την ανακύκλωση αυτοκινήτων κλπ.

Πάνω από 17 διοξίνες, ιδιαίτερα τοξικές και μέταλλα όπως ο υδράργυρος, θ’ απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα ανεξέλεγκτα.
Ο γιγάντιος ΣΜΑ που κατασκευάζεται 50 μέτρα δίπλα του το οποίο κατάφεραν μετά από 2,5 χρόνια να το ξεκινήσουν μόνο με την ισχυρή παρουσία των ΜΑΤ, θα προσφέρει μελλοντικά άφθονη την πρώτη ύλη, η οποία αφού θα γίνει RDF (δευτερογενές καύσιμο) θα μπορεί να καίγεται στο ΤΙΤΑΝ.
Ποτέ δεν έγινε διαβούλευση, όπως ψευδώς αναφέρουν για να πάρουν την έγκριση. Την πήραν με το αποφασίζω και διατάζω!
Μπορούν άνετα να κάψουν Φυσικό Αέριο (όπως όλοι μας), για να βελτιώσουν την ποιότητα του αέρα της περιοχής και όχι τα απόβλητα – απορρίμματα. Προφανώς άλλο πράγμα έχουν στο μυαλό τους!
Οι αντιρρήσεις μας ήταν βάσιμες !Τώρα που αποκαλύπτεται το σχέδιο τους:
Θα αφήσουμε το ΤΙΤΑΝ να κάψει απορρίμματα – απόβλητα δίπλα στα σπίτια μας ; Θα βάλουμε τη ζωή μας σε κίνδυνο για να κερδίζουν σε βάρος μας λίγοι εκλεκτοί ; Θα ανεχτούμε την κοροϊδία πως τάχα θα ελέγχει η πολιτεία την εταιρεία; (ποιος τους έλεγχε τόσα χρόνια;) 

Η πρώτη απάντηση δόθηκε πριν από λίγες εβδομάδες με ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ. Αποτέλεσμα της παρέμβασης μας ήταν ο Δήμος Παύλου Μελά και άλλοι Δήμοι να κινητοποιηθούν επιτέλους και να ετοιμάζουν προσφυγές ! 

Ήδη όλοι οι δήμαρχοι της δυτικής Θεσσαλονίκης τάχθηκαν κατά της καύσης και ζητούν την ανάκληση της άδειας στο ΤΙΤΑΝ. Το Υπουργείο όμως κωφεύει σε αυτές τις αντιδράσεις. ΓΙΑΤΙ;

Η λύση όμως είσαι ΕΣΥ. Αν δεν ΝΟΙΑΣΤΟΥΜΕ και δεν ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ τώρα, κανείς δεν θα το κάνει για εμάς. 
ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ! ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ και παράλληλα να διεκδικήσουμε ΟΣΑ ακόμα μένουν υποσχέσεις και στην παλιά χωματερή και στην αποκατάσταση των νταμαριών του ΤΙΤΑΝ .

ΣΤΙΣ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΙΣ 11:00 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛ.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝ!

• Να ανακληθεί η άδεια καύσης απορριμμάτων που δόθηκε στον ΤΙΤΑΝ!

• Να σταματήσει η κατασκευή του γιγάντιου ΣΜΑ Ευκαρπίας!

• Νέος περιφερειακός και εθνικός σχεδιασμός με ορθή και δημόσια διαχείριση απορριμμάτων!

Δίκτυο Συλλόγων & Φορέων της Θεσσαλονίκης κατά της καύσης αποβλήτων – απορριμμάτων στο ΤΙΤΑΝ

Έχετε γεια βρυσούλες

Συνηθισμένοι είμαστε να αντιμετωπίζουμε διαφορετική Ελλάδα την επομένη της ψήφισης των νομοσχεδίων. Έχουμε πάθει ανοσία από τα όσα ψηφίζουν με χέρια και με πόδια κάνοντας τα ανάλογα ναζάκια οι “αντάρτες”. Με προπέτασμα καπνού αυτούς τους μπουλούκους της ιστορίας δεν θα προλάβουμε ούτε ως νέες Σουλιώτισσες να σκοντάψουμε σε ένα Ζάλογγο τραγουδώντας το “έχετε γεια βρυσούλες, λόγγοι, βουνά, ραχούλες”. Επειδή τα νερά από τις βρυσούλες τα έχουμε χαιρετίσει προ πολλού τα επόμενα δυο βράδια θα χαιρετίσουμε τις ραχούλες και τα βουνά με το πολυνομοσχέδιο-σκούπα του ΥΠΕΚΑ που ενώ αυτοί θα το ψηφίζουν εμείς θα γαργαλιόμαστε να γελάσουμε για την αντίσταση των βοϊδοβουλευτάδων.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο του ΥΠΕΚΑ περιλαμβάνει νόμους που όταν περάσουν αυτό που ξέραμε ως ελληνική ύπαιθρο, πόλεις ή χωριά δεν θα τα ξαναδούμε. Προωθούν τις κατασκευές χώρων υγειονομικής ταφής να εγκρίνονται ως έργα μικρής κλίμακας χωρίς να προσδιορίζουν για το πού έχουν σκοπό να τα κατασκευάσουν. Το πού θα γίνει η άλωση όμως φαίνεται από την κατασκευή εγκαταστάσεων αποχέτευσης και ύδρευσης. Για να γίνουν αυτά τα δύο έργα μαζί σημαίνει ότι θα είναι κοντά σε οικισμούς, είτε είναι πόλεις είτε χωριά.

Πέρα από την άδεια οικοδόμησης ακόμα και τυφλών οικοπέδων που δεν θα μείνει τίποτε όρθιο από μπετόν, έρχεται η τραγική παραχώρηση των ελληνικών κορυφογραμμών. Η πράσινη ανάπτυξη του Γιώργου Παπανδρέου είναι εδώ, έτοιμη να πάρει σάρκα και οστά ακόμα κι αν ο πρώην πρωθυπουργός σου έχει μετοικήσει πέραν του Ατλαντικού. Στην κορυφογραμμή θα επιτρέπεται να γίνονται εγκαταστάσεις και υποδομές σταθμών ηλεκτροπαραγωγής ανανεώσιμων πηγών παραγωγής. Ποιες λοιπόν είναι οι ανανεώσιμες πηγές ηλεκτροπαραγωγής σε όλα τα βουνά της χώρας; Μα φυσικά οι ανεμογεννήτριες. Και ποιες είναι οι εγκαταστάσεις υποδομής; Ό,τι γουστάρει ο επενδυτής. Το βαφτίζει υποδομή και αγναντεύει τα πέλαγα από τις κορυφογραμμές.

Ο πανέξυπνος Ελληνάρας θα πει για άλλη μια φορά “ε, και τι έγινε;”. Να όμως που έγινε διότι μετά την πώληση της μικρής ΔΕΗ που περιλαμβάνει λιγνιτικές μονάδες και υδροηλεκτρικά φράγματα πακέτο θα πάρει ο αγοραστής και τις κορυφογραμμές της χώρας. Να μην μιλήσουμε για την οικολογική καταστροφή και ότι “νόμιμα” καταργούνται όλες οι διεθνείς συνθήκες προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά ούτε να πάρεις τα βουνά δεν θα μπορείς αφού ο φράκτης της εταιρείας θα είναι στους πρόποδες διότι θα προστατεύεται η ιδιωτική της περιουσία.

Έχουμε απορία να δούμε ποιοι εργάτες γης θα σταβλίζονται σε κατασκευές προσωρινών καταλυμάτων σε αγροκτήματα άνω των 10 στρεμμάτων αφού τα καταλύματα θα μπορούν να καλύπτουν το 1% της συνολικής έκτασης. Αυτά λέει το νομοσχέδιο αλλά δεν μάς λέει ποιοι είναι αυτοί οι εργάτες, από πού θα έρχονται και πώς δίνουν το δικαίωμα σε γαιοκτήμονες κυριολεκτικά να σταβλίζουν το προσωπικό τους. Εδώ δεν μιλάμε για την καλύβα του Μπάρμπα - Θωμά αλλά για το Νταχάου στον θεσσαλικό κάμπο.

Πραγματικά δεν θα προλάβεις να χαιρετίσεις τα βουνά και τους λόγγους διότι τα δημόσια δασικά ακίνητα που έχουν απολέσει τον δασικό τους χαρακτήρα δεν θα χαρακτηρίζονται πλέον ως δάση και δεν θα κηρύσσονται αναδασωτέα. Απλά θα παραδίδονται σε όποιον έχει χρήμα για την δημιουργία χώρων αναψυχής, τουρισμό φύσης κλπ. Αυτό σημαίνει ότι όποιος Δήμαρχος κατά το παρελθόν έκανε με “νόμιμες” διαδικασίες το δάσος μπετόν γίνεται ήρωας γιατί ο σημερινός αγοραστής θα μπορεί να κάνει και οικιστικές ενότητες. Αυτά θα είναι ψηφισμένα νόμιμα και ηθικά πια.

Επειδή πίστευες μέχρι σήμερα ότι ο Αλιάκμονας, ο Λουδίας, η λίμνη Κερκίνη, το δέλτα Αξιού και άλλες περιοχές βρίσκονται σε ζώνη προστασίας αυτά να τα ξεχάσεις διότι βάση του νέου νομοσχεδίου με μία απλή απόφαση του ΓΓ Αποκέντρωσης επιτρέπεται η επέκταση και δημιουργία νέων εγκαταστάσεων καταργώντας ακόμη και το απαγορευτικό άντλησης υδάτων μέχρι 50 κυβικά νερού ανά μέρα που ίσχυε. Εδώ θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου διότι με την ιδιωτική διαχείριση των φραγμάτων (ο Αλιάκμονας είναι μέσα σε αυτά), οι εταιρείες που θα έχουν την διαχείριση των ποταμών μπορούν άνετα να δημιουργήσουν εκμεταλλευόμενες το νερό δικές τους θυγατρικές που θα τις στήνουν “νόμιμα” κοντά σε ποτάμια και λίμνες.

Το νομοσχέδιο αυτό περιέχει κι άλλα που αλλάζουν μια για πάντα την Ελλάδα που ξέραμε. Κι ενώ εσύ αγωνιάς για τους γαλατάδες αντάρτες τα καταστροφικά περνούνε και πάλι αθέατα και αθώα.

Επειδή Ελληνάρα μου, δε σε “κόβω” για επενδυτή που θα εκμεταλλευτεί επενδύοντας τις παραπάνω διευκολύνσεις του νομοσχεδίου για τα αρπακτικά, μήπως θα πρέπει να ρίξεις και μια ματιά και σε αυτά; Εκτός κι αν νιώθεις έτοιμος να σταβλιστείς στα καταλύματα εργατών γης γαιοκτημόνων για το μεροκάματο ή να πας σερβιτόρος στα θέρετρα αναψυχής των πρώην δασών μας.

Κοιτάς το ποτήρι φθηνό σκόνη γάλα που θα πιεις και το πάμφθηνο γενόσημο που θα σε “σώσει” αλλά ειλικρινά είναι η πρώτη φορά που δεν βλέπεις ότι ακόμα και για να τρως τα σάπια της ΕΕ θα πρέπει καταρχάς να έχεις χώρα να σταθείς.-
Αναρτήθηκε απο Στον τοίχο

Στο ίδιο έργο θεατές, με άλλους πρωταγωνιστές!

Ουκρανία καλώς ήρθες στο μαγαζάκι του τρόμου (ΔΝΤ) . 

Για την πρώτη δόση της σωτηρία σου θα μας προκαταβάλουν οι νοικοκυραίοι (ο λαός, τους κεφαλαιοκράτες δεν τους εμπιστευόμαστε είναι μπαταχτσήδες) το αέριο που καταναλώνουν και το παίρνουν από την κακιά Ρωσία*.

Εάν δεν σας φτάσει το πρώτο σώσιμο και θέλετε και συνέχεια, τότε θα μας παραχωρήσετε Μισθούς και Συντάξεις.

 Θα μας δώσεις.

 Την Υγεία σου , την Παιδεία σου , το ηλεκτρικό σου , το νερό σου , της ,συγκοινωνίες σου, το μέλλων σου, της βάσης , τα πυρηνικά και ότι άλλο κληρονόμησες από την κακιά Ρωσία*.

Περισσότερες πληροφορίες για το σωτήριο έργο μας δες Ελλάδα.

   Κακιά Ρωσία*. Ότι βρήκαν και δεν ξεπούλησαν από την Σοβιετική ‘Ενωση  των κομουνιστών που σιχαίνονται!