Πειραιάς: Τα αφεντικά μιλούν άνευ αντιπροσώπων

Γιατί να σπαταλάς χρήμα για να χύνονται τόνοι μελάνι ώστε να εξασφαλίσεις την εκλογή των “εκλεκτών” σου; Άσε που στην τελική έχουν πολλά συμφέροντα να εξυπηρετήσουν και μπορεί να σε “ρίξουν”, ενώ πάντα υπάρχει και ο παράγοντας… “λαϊκισμός”!
Κάπως έτσι φαίνεται πως σκέφτηκαν τα μεγάλα αφεντικά, όχι μόνο του Λιμανιού αλλά και της Ελλάδας ολόκληρης, και αποφάσισαν να κατέβουν οι ίδιοι υποψήφιοι για τον δήμο του Πειραιά.
Όπως ανακοινώθηκε λοιπόν, ο Βαγγέλης Μαρινάκης και πιθανότατα και ο Πέτρος Κόκκαλης θα είναι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι Πειραιά, σε παράταξη με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο του Ολυμπιακού, Γιάννη Μώραλη.

Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τραγικό, ο ανθός της ελληνικής αστικής τάξης να διεκδικεί έναν από τους μεγαλύτερους και κομβικότερους δήμους της χώρας.

Ο τελευταίος, σε δήλωσή του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, αναφέρει:
«Ο Πειραιάς πρωταγωνίστησε στη ζωή μου. Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, εργάστηκα και εργάζομαι στον Πειραιά και μέσα από την 20έτη διαδρομή μου στον Ολυμπιακό γνώρισα την πόλη, τις γειτονιές, τους ανθρώπους αλλά και τα προβλήματα τους.
Μοιράζομαι κοινούς προβληματισμούς με την πλειοψηφία των Πειραιωτών αλλά και με σημαντικούς ανθρώπους που αγαπούν τον Πειραιά για το παρόν και το μέλλον της πόλης μας. Γι αυτό αποφάσισα να διεκδικήσω τη θέση του Δημάρχου Πειραιά. Με αγάπη και πάθος, με σχέδιο και γνώση όλοι μαζί να δουλέψουμε για να οικοδομήσουμε τον Πειραιά της ανάπτυξης και της ευημερίας για όλους».
Από την πλευρά του, ο Βαγγέλης Μαρινάκης δήλωσε τα εξής:
«Η υποψηφιότητα του ΓΙΑΝΝΗ ΜΩΡΑΛΗ αποτελεί μια επιλογή ΝΙΚΗΣ . Εμπιστεύομαι το ΓΙΑΝΝΗ ΜΩΡΑΛΗ για τη θέση και την ευθύνη του δημάρχου Πειραιά. Μοιραζόμαστε την ίδια ΑΓΑΠΗ και το ίδιο ΠΑΘΟΣ για την πόλη μας. Ο Πειραιάς πρέπει να βγει ΝΙΚΗΤΗΣ και να αποτελέσει πρότυπο διοίκησης, ανάπτυξης και ευημερίας για ΟΛΟΥΣ. Θέτω υποψηφιότητα ως Δημοτικός Σύμβουλος και έμπρακτα στέκομαι δίπλα του για τη μεγάλη ΑΝΑΤΡΟΠΗ. Βαγγέλης Μαρινάκης».
Ανάπτυξη και ευημερία για όλους, πρότυπο διοίκησης – και όλα αυτά μετά από μια μεγάλη ανατροπή (τι κακοπαθημένη λέξη…), υπόσχονται να φέρουν στον Πειραιά ο αντιπρόεδρος μιας Ποδοσφαιρικής Α.Ε., ο μεγαλοεφοπλιστής Μαρινάκης και ο γιος του Κόκκαλη της INTRACOM!
Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν τραγικό, ο ανθός της ελληνικής αστικής τάξης να διεκδικεί έναν από τους μεγαλύτερους και κομβικότερους δήμους της χώρας.
Είναι όμως σημείο των καιρών, όχι κάποιας “πτώσης” από το αρχέτυπο της “πολιτικής”, που ασκείται από ιδεολόγους πολιτικούς, όπως συσκοτίζει η αστική ιδεολογία, αλλά του εντονότερου παρά ποτέ ανταγωνισμού στους κόλπους της αστικής τάξης, της αδήριτης ανάγκης καθυπόταξης των εργαζομένων και της νεολαίας από ανθρώπους που δεν λογαριάζουν στο παραμικρό το “πολιτικό κόστος”, την απαίτηση ο δημόσιος χώρος, οι δημόσιοι πόροι, ολόκληρη η κοινωνική ζωή να υποταχθεί ολοκληρωτικά στις ανάγκες και τις ορέξεις των πιο δυναμικών μερίδων του κεφαλαίου.
Η έμμεση υποστήριξη αυτών των συμφερόντων, μέσω υποψηφιοτήτων παραδοσιακών αστών πολιτικών, ενέχει κινδύνους, όπως γράφτηκε και στην αρχή. Πρώτα πρώτα είναι δαπανηρή: Λεφτά για τις φυλλάδες που θα υποστηρίξουν τους υποψηφίους και για “παπαγαλάκια”, λεφτά για προεκλογική εκστρατεία, λεφτά για συγκεντρώσεις… Και σε τέτοιες εποχές, όταν η πλουτοκρατία υποβιβάζεται από το χαβιάρι στον αστακό και από τη Νέα Υόρκη στο Μιλάνο, λεφτά για σπατάλες δεν υπάρχουν.
Έπειτα υπάρχουν κι άλλοι “παίκτες”, που τα συμφέροντά τους ενδέχεται να μην εφάπτονται ή να είναι αντικρουόμενα. Ο πολιτικός πρέπει να βρει μια ισορροπία η οποία, όσο οξύνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρηματικών κολοσσών, ελέω κρίσης, γίνεται όλο και πιο δυσεύρετη…
Τέλος, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του “λαϊκισμού”, η ανάγκη επανεκλογής των υποψηφίων που τους κάνει να λογαριάζουν το “πολιτικό κόστος” και να αποφεύγουν, τις περιόδους που το επιτρέπουν οι συνθήκες, τις βαθιές αντεργατικές τομές, ή, σε περιόδους σαν τη σημερινή, να τις πασπαλίζουν με μπόλικο… success story! Ριψοκίνδυνα πράγματα, και πρωτίστως δαπανηρά…
Έτσι λοιπόν οι μεγαλοκαπιταλιστές, η αιτία των δεινών της εργατικής τάξης, ντύθηκαν στα ερυθρόλευκα και βγήκαν στο κυνήγι της ψήφου. Με δυο τρία συνθήματα απολίτικα εκ πρώτης όψεως, βαθιά ταξικά στην ουσία τους και με ένα στρατό non politacal με μπόλικα ξυρισμένα κεφάλια και χέρια υψωμένα σε… “αρχαιοελληνικό” χαιρετισμό, Μαρινάκης και Κόκκαλης βάζουν τον Μώραλη επικεφαλής και τραβάνε να κατακτήσουν το Λιμάνι.
Ας μην βρεθεί εργατόκοσμος, νεολαία που θα τους ακούσει και θα τους ακολουθήσει. Οποιαδήποτε ψήφος στον συνδυασμό των μεγάλων αφεντικών θα είναι ψήφος αυτοκτονίας, ψήφος υποταγής, ψήφος ντροπής.
Γιατί σήμερα ακόμα και η επιβίωση, όχι η ευημερία, των εργαζομένων, των φτωχών, των αυτοαπασχολούμενων και της νεολαίας περνάει όχι από τη στήριξη, αλλά από το τσάκισμα των Μαρινάκηδων και της τάξης τους, που τολμούν να ζητήσουν την ψήφο αυτών που έχουν κατακρεουργήσει, που περιμένουν να τους πούμε “σφάξε με, αγά μου, ν” αγιάσω”.
πηγή

Ο νους πάει στο κακό - να 'σαι καλά αφεντικό

Δεν ξέρω αν όσα δείχνει στο πρώτα της είκοσι δευτερόλεπτα αυτή η διαφήμιση είναι αυθεντικά ή όχι. Για τέτοια τα προβάλλουν και εκ πρώτης όψεως τέτοια μοιάζουν να είναι, αλλά ακόμα και να μην είναι, ακόμα και να είναι σκηνοθετημένο το σκηνικό ή να πρόκειται για ηθοποιούς, η χυδαιότητα παραμένει ίδια κι απαράλλακτη: η εργασιακή ανασφάλεια και ο τρόμος των κακών ειδήσεων, της απόλυσης ή της μείωσης μισθών ή της οποιασδήποτε άλλης βλαπτικής μεταβολής των εργασιακών συνθηκών, ως πρώτη ύλη διαφήμισης. Η ανησυχία πριν την ανακοίνωση, τα φοβισμένα βλέμματα κατά τη διάρκειά της, το ξέσπασμα ανακούφισης αμέσως μετά: λύτρωση, δεν με διώξανε, το κακό δεν ήρθε, όλα ήταν μια φάρσα στυλ Μπονάτσου και Μαστοράκη, αντίθετα πάμε και για καλαμαράκια, να' σαι καλά αφεντικό, να ΄σαι καλά αφεντικό. 
Έτσι άλλαξε η Ελλάδα την τελευταία τετραετία, αυτό ήταν η επιτομή των διαρθρωτικών αλλαγών της, εκεί συνέκλιναν κι οδηγούσαν όλα, στην μετατροπή των εργασιακών σχέσεων σε αυτό ακριβώς το σκηνικό, στην εγκαθίδρυση αυτού του νέου μοντέλου εργασιακών σχέσεων.
Τώρα θα εμπορευθούμε ακόμα και τον τρόμο μη χάσεις τη δουλειά σου, τώρα θα χρησιμοποιήσουμε όχι μόνο την εργατική σου δύναμη αλλά και το τρομοκρατημένο πρόσωπό σου, είναι καιρός να αρχίσουμε και μαραθώνιους χορού και το τελευταίο ζευγάρι επί σκηνής να κερδίσει, όλα τα υπόλοιπα άλογα τα σκοτώνουν όταν γερνάνε, το βασικό πάντως είναι να περνάει καλά ο θεατής στην εξέδρα ή στον καναπέ του, γιατί όλα είναι θέαμα και θάλασσα και ήλιος.
Εκεί πάλι που οι κάμερες κλείνουν κι εκεί που όλα γίνονται χωρίς θεατές, οι δεσμοφύλακες στη Νιγρίτα ήξεραν ότι ζούσαν στην Ελλάδα που οι ένστολοι είναι το καμάρι του πρωθυπουργού της κι ένας από τους δυο πυλώνες της βάσει του δεξιού του χεριού, ήξεραν ότι ζούσαν στην Ελλάδα που ο Σταύρος Θεοδωράκης λίγο πριν κάνει το Ποτάμι του μας ενημέρωνε ότι ποτέ δεν θα μάθουμε τι συνέβη στ΄ αλήθεια στο Φαρμακονήσι, ήξεραν ότι ζούσαν σε μια Ελλάδα που έγινε σιγά σιγά όλο και πιο νομιμοποιημένο και εξυμνημένο το να μετατρέπεσαι από όργανο διαφύλαξης της τάξης σε όργανο άσκησης βίας και βαναυσότητας και βασανισμού. Ο νους τους λοιπόν δεν πήγαινε στο κακό ότι θα τον σκοτώσουν τον άνθρωπο, αλλά και να τον σκότωναν ο νους τους δεν πήγαινε στο κακό ότι θα βρουν και τον μπελά τους.
πηγή: Old Boy

Ανακοίνωση για τα γεγονότα στη διαδήλωση στο Δομοκό

Τα τελευταία γεγονότα, με την προσαγωγή διαδηλωτών που συμμετείχαν σε διαμαρτυρία εναντία στο νομοσχέδιο για τις νέες φυλακές υψίστης ασφαλείας και στην φυλάκιση των πολίτικων προσφύγων από την Τουρκία, αποτελούν ακόμα ένα κεφάλαιο στη συνεχιζόμενη ένταση της κρατικής καταστολής εναντία σε όσους τολμούν να αγωνίζονται και μια ακόμα απόδειξη του ρόλου της Χ.Α ως μαντρόσκυλου του συστήματος.
Μετά τη λήξη της συγκέντρωσης έξω από τις φύλακες Δομοκού, που πραγματοποιήθηκε με έντονη την παρουσία της αστυνομίας και ουσιαστικά με την απαγόρευση της ολοκλήρωσης της πορείας εκατοντάδες μέτρα μακριά από τη φυλακή, λεωφορείο που μετέφερε διαδηλωτές από τη Θεσσαλονίκη, ακινητοποιήθηκε από αστυνομικές δυνάμεις με τη συνδρομή μελών της Χ.Α στα Φάρσαλα.
Με τη δικαιολογία τις φθορές που πραγματοποιηθήκαν στα γραφεία της Χ.Α η αστυνομία προσήγαγε δεκάδες διαδηλωτές και χρησιμοποίησε κουκουλοφόρους Χρυσαυγίτες για να «ταυτοποιήσουν τους δράστες» εντός της κλούβας των ΜΑΤ! Το γεγονός ότι το λεωφορείο μετά την αποχώρηση από τις φύλακες Δομοκού ήταν υπό αστυνομική συνοδεία-επιτήρηση και το ότι δεν έκανε στάση στα Φάρσαλα δεν απασχόλησε ιδιαίτερα την ΕΛΑΣ. Αποτέλεσμα αυτής της επιχείρησης ήταν 30 προσαγωγές και η εκδικητική σύλληψη του γνωστού αγωνιστή του αντιεξουσιαστικού χώρου, Γρηγόρη Τσιλιμαντού, με την κατηγορία ότι προκάλεσε φθορές στα γραφεία της Χ.Α.
Όσο η επίθεση του συστήματος θα εντείνεται, θα γινόμαστε όλο και συχνότερα μάρτυρες τέτοιων φαινομένων. Η τρομοκράτηση του λάου και η πάταξη κάθε φωνής αντίστασης είναι πλέων στην ημερήσια διάταξη. H φασιστικοποίηση της δημοσιάς ζωής θα συνήχηση και η μόνη απάντηση είναι η οργάνωση του λάου και η πάλη του ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση στα δικαίωμά του, ενάντια στην εξάρτηση στη λιτότητα και το μεσαίωνα που του έχουν επιβάλει.
- Να αποσυρθούν τώρα όλες οι κατηγορίες εναντία του Γρηγόρη Τσιλιμαντού
- Άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατούμενων από την Τουρκία

www.kkeml.gr
 
πηγή; Αντίσταση στις γειτονιές

  Συλλήψεις από τα ΜΑΤ παρουσία Χρυσαυγιτών - Καταστολή στην πορεία στις φυλακές Δομοκού

Αύριο (θα έπρεπε να) απεργούμε...

 Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί κατάντησαν την κοινωνία εδώ:

Απεργούμε. Γιατί οδήγησαν τον τόπο εδώ:

Απεργούμε. Γιατί έφτασαν το λαό εδώ:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και κατεβαίνουμε από τις 10 το πρωί στην Ομόνοια γιατί γέμισαν με νιάτα τις ουρές της ανεργίας:

Απεργούμε. Γιατί εξευτέλισαν την ανθρώπινη ύπαρξη:

Απεργούμε. Γιατί αρνούμαστε τη «σωτηρία» τους: 

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε και διαδηλώνουμε σε όλη την Ελλάδα γιατί αρνούμαστε το «μέλλον» τους:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί όταν έλεγαν «Μνημόνιο ή χρεοκοπία» μεθόδευαν τη χρεοκοπία εκατομμυρίων ανθρώπων του λαού. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί όταν έλεγαν «ΕΕ ή χάος»  μεθόδευαν το ευρωενωσιακό χάος της αδιανόητης ανεργίας, των συσσιτίων, των ληγμένων τροφίμων. Μεθόδευαν αυτό:

Απεργούμε. Γιατί αυτοί που εκβίαζαν με το «ευρώ ή δραχμή» έφεραν την πλήρη... αφραγκία, το μηδενικό εισόδημα, τη φτώχεια, τη δυστυχία. Εφεραν αυτό:

Αύριο απεργούμε. Απεργούμε γιατί έχουν το θράσος να ψηφοθηρούν (!) σε μια χώρα που την κατάντησαν το 70% του πληθυσμού της να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και τα παιδιά της να λιποθυμούν λόγω ασιτίας στα σχολεία. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε. Γιατί έχουν το θράσος να μιλούν για «σωτηρία» αυτοί που σφαγίασαν μισθούς και συντάξεις, αυτοί που «φυλάκισαν» δικαιώματα και «απελευθέρωσαν» τις απολύσεις. Απεργούμε γι’ αυτό:

Απεργούμε για τα μαγκάλια. Για τις αυτοκτονίες. Για τα «success story» του καπιταλισμού των κρίσεων και της «ανάπτυξης» των 500 ευρώ βασικό.  Απεργούμε γι’ αυτό:

Αύριο απεργούμε. Γιατί αυτοί που ξεκίνησαν με απειλές, όπως εκείνο το ιταμό «Μεσοπρόθεσμο ή τανκς», κατέληξαν να φέρουν από δοτούς τραπεζίτες πρωθυπουργούς μέχρι «μαύρα» στην ΕΡΤ. Εφεραν τη «μαυρίλα» της μετανάστευσης, της αιθαλομίχλης και της κατάθλιψης. Εφεραν καταστολή. Εφεραν αυταρχισμό. Εφεραν τη «δημοκρατία» των επιστρατεύσεων και των Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου. Εφεραν τον εκφασισμό. Εφεραν τη «μαυρίλα» των συνομιλητών με τον ναζισμό έως τα έγκατα των πρωθυπουργικών γραφείων. Αύριο απεργούμε και γι’ αυτό:

Αχ Μπαρμπαγιώργη πώς σ’ αγαπάμε.

Για τον Μπαρμπαγιώργη που έφυγε χθές.

   Μα ο Μπαρμπαγιώργης   δε θα βγει ποτέ του στην αυλή

αφού για πάντα μες τ’ όνειρό του θέλησε πια να ζει.

VIDEO-ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ: Ο Μπουτάρης προδίδει on camera το μυστικό για την ΕΥΑΘ

Σε αδημοσίευτο απόσπασμα από συνέντευξή του στην ολλανδική TV, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης αποκαλύπτει την αλήθεια: Η ΕΥΑΘ στην ουσία έχει ήδη ιδιωτικοποιηθεί, καθώς μεγάλα κομμάτια της έχουν παραχωρηθεί στους μνηστήρες της, ΑΚΤΩΡΑ και SUEZ.

Του Νικόλα Λεοντόπουλου

«Αυτή τη στιγμή [στην ΕΥΑΘ] δουλεύουν 80 άτομα από τον ΑΚΤΩΡΑ - είναι μια εταιρεία κατασκευαστική, η οποία έχει κάνει συμφωνία με τη Suez και καθαρίζει τα βαπόρια, τη λίμνη κ.λπ.».

Αυτό, μεταξύ άλλων, λέει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης στο αδημοσίευτο απόσπασμα από συνέντευξή του στην ολλανδική δημόσια τηλεόραση, το οποίο εξασφάλισε και παρουσιάζει σήμερα το ThePressProject. Στην ουσία προδίδει το μεγάλο (αλλά κοινό) μυστικό ότι η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και η παραχώρησή της σε συγκεκριμένα συμφέροντα έχουν ήδη εν κρυπτώ συντελεστεί: Πως η εταιρεία στην ουσία είναι ήδη ιδιωτικοποιημένη. Και πως οι ιδιώτες στους οποίους έχουν παραχωρηθεί οι δύο κυριότερες δραστηριότητές της είναι οι ίδιοι που εμφανίζονται ως οι κύριοι διεκδικητές της εξαγοράς της: ο ΑΚΤΩΡ, συμφερόντων Μπόμπολα, και η γαλλική πολυεθνική Suez, η κοινοπραξία δηλαδή που μαζί με την αντίπαλη κοινοπραξία Mekorot (Ισραήλ) – Αποστολόπουλος – TΕΡΝΑ έχουν περάσει στην τελική φάση του διαγωνισμού. (Αξίζει να σημειωθεί πως η Suez κατέχει ήδη ποσοστό 5,4% της ΕΥΑΘ.)

Ας παρακολουθήσουμε αναλυτικά τι είπε ο κ. Μπουτάρης.

Κατάντησαν την Ελλάδα χώρα τριτοκοσμική και τους μαθητές της ζητιάνους

Κατάντησαν την Ελλάδα χώρα τριτοκοσμική                                 

  και τους μαθητές της ζητιάνους                       

Από τον Χρήστο Επαμ. Κυργιάκη

Μετά τις δωρεές σε τρόφιμα από το γνωστό «Ίδρυμα Νιάρχου» σε μαθητές σχολείων φτωχών και υποβαθμισμένων περιοχών της χώρας μας, ένα νέο φιλόδοξο «πρόγραμμα» έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η χώρα μας ζει πλέον τριτοκοσμικές καταστάσεις και η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση των Ελλήνων εργαζομένων, προκαλεί τον «οίκτο» κάποιων Ελληνοαμερικανικών Οργανώσεων, από τους διαχρονικούς και βασικούς συνομιλητές των ελληνικών κυβερνήσεων των τελευταίων 40 χρόνων και όχι μόνο.                Οι εμπνευστές μάλιστα του «προγράμματος» του έδωσαν τον ταπεινωτικό τίτλο «Υιοθέτησε-Ένα-Ελληνικό-Σχολείο» θεωρώντας, προφανώς, ότι τα ελληνικά σχολεία με τους μαθητές, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σ’ αυτά, έχουν μείνει «ορφανά» καθώς τυγχάνουν όλο και μικρότερης κρατικής μέριμνας.                                                               Ήδη, ένα δημοτικό σχολείο ζήτησε και πήρε τη βοήθεια των 500 ευρώ για πετρέλαιο, ενώ Ενώσεις Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, όπως αυτός του Δήμου Αχαρνών όπου μοιράζονται και γεύματα στους μαθητές από το «Ίδρυμα Νιάρχου», αιτήθηκαν της σχετικής οικονομικής βοήθειας που ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσό των 500 ευρώ για κάθε ένα από τα 15 σχολεία που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα. Αναμένεται συνέλευση των Συλλόγων των σχολείων για το αν θα αποδεχτούν τη «βοήθεια» ή όχι.                              Εν ολίγοις, με 500 ευρώ, νομίζουν οι Ελληνοαμερικάνοι πως μπορούν να εξαγοράσουν την αξιοπρέπεια, το φιλότιμο και την περηφάνια των μαθητών και των γονιών τους, δίνοντας άλλοθι στην καταστροφική πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων.                                                                     Οι κυβερνώντες, τούτη την εποχή, αντί να παρέχουν αυτά που οφείλουν στους πολίτες της χώρας μας, έχουν στο νου τους να σώσουν τις τράπεζες, να «φρεσκάρουν» τα ευρωπαϊκά γάλατα των 10 ημερών, να ξεζουμίζουν με φόρους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, να κλείνουν νοσοκομεία,  να κόβουν φάρμακα και ιατρικές εξετάσεις, να απολύουν και να «διαθέτουν», να συνομιλούν φιλικά με νεοναζί, να ξυλοκοπούν απεργούς και απολυμένους, να στέλνουν 7 στους δέκα νέους στην ανεργία, να βρίζονται μέσα στη Βουλή αποδεικνύοντας ότι την έχουν κυριολεκτικά χ#σμ@ν&, να μοιράζουν μέσω ΜΚΟ εκατομμύρια σε γνωστούς και φίλους και να ευχαριστούν τον καθένα που προσφέρει χτένες και καθρεφτάκια των 500 ευρώ στους ντόπιους ιθαγενείς.                                                                                             Ίσως να πιστεύουν πως έτσι οι σημερινοί μαθητές, σαν θα μεγαλώσουν, δεν θα μπορούν να διακρίνουν τους πραγματικούς στόχους κάθε τέτοιου είδους προγράμματος και βοήθειας. Λες και τα 500 ευρώ θα δώσουν λύση στο πρόβλημα! Στάχτη στα μάτια είναι μόνο και προσπάθεια μετατροπής των φτωχών ανθρώπων σε ζητιάνους ώστε να μην υψώσουν το χέρι τους σχηματίζοντας τη γροθιά της απαίτησης και του αγώνα, αλλά να το απλώσουν με την παλάμη μισάνοιχτη, σε κάθε «ανιδιοτελή» χορηγό που θα τους πετάξει λίγα ψίχουλα περιφρόνησης.                                                          Παρακάτω, ακολουθεί μια σύντομη πληροφόρηση για τους εμπνευστές και τους σκοπούς του προγράμματος της «Υιοθεσίας». Άραγε, πόσο περήφανοι να νιώθουν οι κύριοι της κυβέρνησης γι’ αυτή την κατάντια και πόσο περήφανοι νιώθουμε και όλοι εμείς που δεν τους διώξαμε από χτες;
«Μια πρωτοβουλία που δημιουργήθηκε από μια 17χρονη Ελληνοαμερικανίδα έχει ως στόχο να βοηθήσει τα παιδιά και τα σχολεία της Ελλάδας που έχουν επηρεαστεί από την οικονομική κρίση.                                                        Την ιδέα για την δημιουργία του «Υιοθέτησε-Ένα-Ελληνικό-Σχολείο» εμπνεύστηκε η Ευγενία Κακαδιάρη φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Houston και μέλος του Hellenic Cultural Center of the Southwest                                 (http://www.hcc-sw.org/index.php/projects/adopt-a-greek-school)        Στόχος του προγράμματος είναι να βοηθηθούν τα ελληνικά σχολεία που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα με κεφάλαια που συγκεντρώθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από φυσικά πρόσωπα και οργανώσεις.                        Τα ελληνικά σχολεία που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα θα μπορούν να κάνουν αίτηση για χρηματοδότηση χρησιμοποιώντας μια απλή εφαρμογή, με το συμβούλιο των γονέων ή το σύλλογο των μαθητών του σχολείου να συμπληρώνει την αίτηση με τις βασικές ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν. Για να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική χρήση των χρημάτων, οι οργανισμοί των σχολείων είναι υποχρεωμένοι να δημοσιεύουν τι τους δόθηκε και από ποιόν.»                                                                                                  
Πιστεύω πως ότι περισσότερο και να πει κάποιος είναι περιττό…

«Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, η Κόρινθος και ένα άρθρο που δεν θα έπρεπε να υπάρχει»

Ο Πάνος Δαμέλος, μέλος της αντιρατσιστικής πρωτοβουλίας Κορίνθου, γράφει στην Παντιέρα για το κέντρο κράτησης της πόλης, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών, αλλά και τις οικονομικές ευκαιρίες για την τοπική κοινωνία, την αστυνομία και όχι μόνο

Παρακάτω, αναδημοσιεύεται ένα μικρό απόσπασμα του άρθρου του Πάνου Δαμέλου για την Παντιέρα:

«Το ακόμα αθλιότερο σε αυτή την κατάσταση είναι ότι στις πλάτες αυτών των ανθρώπων και στη στέρηση της ελευθερίας τους έχει στηθεί πραγματικά ένα πανηγύρι εκατομμυρίων. Η χώρα μας μόνο το 2013 πήρε από κονδύλια της ΕΕ πάνω από 35.000.000 ευρώ για το μεταναστευτικό ζήτημα. Όπως είχε πει και η Γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής της ΝΔ, Φωτεινή Πιπιλή, «Η αντιμετώπιση του εθνικού προβλήματος της μετανάστευσης έχει και κέρδη! Ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα». Αυτή η αφήγηση έχει χρησιμοποιηθεί και για να μετριαστούν οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών. Για παράδειγμα, το δημοτικό συμβούλιο της Δεσκάτης Γρεβενών υπερψήφισε τη δημιουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης εντός των ορίων του δήμου με 20 ψήφους υπέρ και 1 κατά, με την αιτιολόγηση ότι έτσι θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Στην Κόρινθο υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που έχουν να κάνουν με οικονομικά ζητήματα και που θα μπορούσαν να αναφερθούν. Μία χαρακτηριστική είναι αυτή της πώλησης ψιλικών στους κρατούμενους. Η δουλειά αρχικά ανατέθηκε σε συνταξιούχο αστυνομικό που διατηρεί μπακάλικο στην περιοχή. Στη συνέχεια απαίτησαν συμμετοχή και οι περιπτεράδες της πόλης. Κατόπιν αντιλήφθηκε την ευκαιρία ο εμπορικός σύλλογος, ο οποίος κατάφερε να περάσει η δουλειά σε διαφορετικό τοπικό ψιλικατζίδικό κάθε βδομάδα. Και σήμερα υπάρχουν μηχανήματα αυτόματης πώλησης, από τα οποία το 10% καταλήγει στο ταμείο της αστυνομίας! Δηλαδή η αστυνομία βγάζει και άμεσα χρήματα από τους μετανάστες τους οποίους η ίδια έχει φυλακίσει…

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο του Π. Δαμέλου στην Παντιέρα.

πηγή:  thepressproject

Ειναι δυνατον? - ξαναξαναπεσαμε απο τα συννεφα

Ειναι δυνατον να μην ηξερε ο Σαμαρας τι κανει ο Μπαλτακος αναρωτονται οι δημοσιολογουντες.

-Ειναι δυνατον να μην ηξερε ο Σημιτης οτι παιρνει λεφτα για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο Τσουκατος απο τη Siemens? -Ειναι δυνατον να μην ηξερε ο Σημιτης τις μιζες του Μαντελη και του Τσοχατζοπουλου? -Ειναι δυνατον ο Σημιτης να μην ηξερε τιποτα για τη ληστεια του χρηματιστηριου? -Ειναι δυνατον ο Σημιτης να μην ηξερε τιποτα για την παραδωση του Οτσαλαν? -Ειναι δυνατον να μην ηξερε ο Μητσοτακης τη "διπλωματια" Γρυλλακη? -Ειναι δυνατον να μην ηξερε ο Α.Παπανδρεου τις "δουλειες" του μακαριτη του Κουτσογιωργα με τον Κοσκωτα? -Ειναι δυνατον να ελεγε ψεμματα ο Α.Παπανδρεου οτι θα βγαλει τη χωρα απο την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ? -Ειναι δυνατον να ελεγε ψεμματα ο Α.Παπανδρεου οταν ελεγε μια μετοχη ο ΟΤΕ? -Ειναι δυνατον να ελεγε ψεμματα ο Γιωργος Α.Παπανδρεου οτι λεφτα υπαρχουν? -Ειναι δυνατον να ελεγε ψεμματα ο Γεωργιος Παπανδρεου οτι "Πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν"? -Ειναι δυνατον να μην ηξερε τιποτα η αστυνομια-δικαιοσυνη για τη δραση της Χ.Α. μεχρι τη δολοφονια Φυσσα?  -Ειναι δυνατον να μην ηξεραν οι ψηφοφοροι της Χ.Α. οτι ψηφιζουν ναζι? -Ειναι να μην ηξεραν στο ΠΑΣΟΚ οταν συγκυβερνουσαν με το ΛΑ.Ο.Σ οτι ειναι εξισου χουντικοι με τη ΧΑ? -Ειναι δυνατο στο Συριζα να μην ηξεραν οτι στην Ικαρια συνεργαζοταν με ΛΑ.Ο.Σ. Ν.Δ. ΠΑ.ΣΟ.Κ κοντρα στο Κ.Κ.Ε. οπως και σε 29 ομοσπονδιες και σωματεια, σε μερικα μαλιστα μαζι και με τη Χ.Α. ? -Ειναι δυνατον η μαμα της Ζωης Κωνσταντοπουλου να επαιρνε οικογενειακο επιδομα χωρις να το γνωριζει και τωρα που το μαθε να μην εχει τη δυνατοτητα να τα επιστρεψει?
προφανως και ειναι φιλε αναγνωστη . . .
 
 Υ.Γ.: ο Κασιδιαρης απεδειξε και με το βιντεο με τον Μπαλτακο οτι "τιμα" την ιδεολογια του οσο και αν αποφευγει να την κατονομασει.  «Θα μπούμε στο Ράιχσταγκ για να εφοδιαστούμε από το οπλοστάσιο της δημοκρατίας με τα όπλα της. Θα γίνουμε βουλευτές για να εξουδετερώσουμε το πνεύμα της Βαϊμάρης χρησιμοποιώντας το ίδιο. Εάν η δημοκρατία είναι τόσο ηλίθια ώστε να μας δώσει το ελεύθερο, και μάλιστα και βουλευτική αποζημίωση για αυτό, είναι θέμα δικό της. ... Κάθε νομικό μέσο μάς είναι ευπρόσδεκτο για την ανατροπή των σημερινών καταστάσεων. Εάν πετύχουμε στις εκλογές να βάλουμε εξήντα έως εβδομήντα αγκιτάτορες του κόμματος στα διάφορα κοινοβούλια, μελλοντικά το ίδιο το κράτος θα εξοπλίσει και θα υποστηρίξει οικονομικά τον αγώνα μας. ... Και ο Μουσολίνι είχε μπει στο κοινοβούλιο. Κι όμως δεν άργησε να οργανώσει την πορεία προς τη Ρώμη. ... Ερχόμαστε ως εχθροί! Όπως ο λύκος που πέφτει σε κοπάδι προβάτων, έτσι ερχόμαστε. Τώρα δεν είστε πλέον μεταξύ σας! Και δε θα έχετε μεγάλη χαρά με εμάς!» Joseph Goebbels.
Τελουμε εν αναμονη πιθανης δημοσιευσης βιντεο συνομιλιας χρυσαυγιτη βουλευτη με τον Βουτση(?) ο οποιος σημειωτεον απο βηματος της βουλης στις 27.02.14 μιλησε για μεθοδευση απο μερους της κυβερνησης για να τεθει εκτος νομου.!!! - μαλλον στο Συριζα δεν εχουν ιδεα για τη δραση της Χ.Α. ή φοβουνται μη φυγει κανενας ψηφος και χασουν το οποιο προβαδισμα. . . τοσο "αριστεροι" . . . Αυτο θα ειναι πραγματικη προσφορα στον τοπο και οποιος καταλαβε καταλαβε 

Αναρτήθηκε από stokalokaistodiaolo

Μέσω οφσόρ, νόμιμα και ηθικά

Από Cogito ergo sum

Τόσο απλά και  νόμιμα, μα πάνω απ’ όλα ηθικά. 

"Καλά ρε συ, εμείς δεν μπορούμε να φτιάξουμε μια οφσόρ να κονομήσουμε;", διατύπωσε την απορία του ο φίλος, μεταξύ σοβαρού και αστείου. Δεν χρειάστηκε πολύς κόπος για να του εξηγήσω ότι με τις οφσόρ δυο πράγματα μπορείς να κάνεις. Πρώτον, να ξεπλύνεις μαύρο χρήμα και, δεύτερον, να αβγατίσεις το χρήμα που διαθέτεις. Και στις δυο περιπτώσεις, δηλαδή, προαπαιτούμενο είναι να έχεις χρήμα. Πώς δουλεύει, όμως, η μηχανή με τις οφσόρ; Με πολλούς τρόπους:
(α) Θες να αγοράσεις ένα ακίνητο; Κάνε το αλλά -προς θεού!- μη το πάρεις κατ' ευθείαν στο όνομά σου! Σκέψου τι κερατιάτικα θα πληρώσεις αν δεν καλύπτεις το τεκμήριο αγοράς (δηλαδή, αν το χρήμα που διαθέτεις είναι μαύρο) και τι φόρους θα πληρώσουν τα παιδιά σου είτε τους το κάνεις γονική παροχή είτε απλώς το κληρονομήσουν. Στήσε μια οφσόρ σε κάποιο εξωτικό νησάκι και κάνε την αγορά στο όνομά της. Ξέρεις, οι οφσόρ δεν έχουν τεκμήρια και πόθεν έσχες. Κι όταν έρθει η ώρα να μεταβιβάσεις το ακίνητο στα παιδιά σου, το μόνο που έχεις να κάνεις (και, μάλιστα, αφορολόγητα) είναι να τους μοιράσεις τις μετοχές τής οφσόρ. Απλά πράγματα.
(β) Ας πούμε τώρα ότι έχεις μαύρο χρήμα αλλά δεν θες να το κάνεις ακίνητα. Πολύ ωραία. Αγόρασε εσύ ένα ακίνητο μέσω μιας οφσόρ και βάλε το υποθήκη σε μια ελληνική τράπεζα για να πάρει η οφσόρ σου δάνειο. Τα λεφτά τού δανείου είναι καθαρά και, συνεπώς, μπορείς να τα κάνεις ό,τι θέλεις. Αν, μάλιστα, έχεις υπερτιμολογήσει το ακίνητο κατά την αγορά ή το ακίνητο υποτιμηθεί στην πορεία του, δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξεπληρώσεις το δάνειο. Απλώς, φόρτωσε την σαβούρα στην τράπεζα κι εσύ κράτα τα λεφτά.
(γ) Είσαι, να πούμε, τραπεζίτης και σε στριμώχνουν να κάνεις αύξηση κεφαλαίου. Κανένα πρόβλημα. Στήσε μια οφσόρ, πάρε δάνειο από έναν άλλο τραπεζίτη και χρησιμοποίησε τα λεφτά για να αγοράσει η οφσόρ τις καινούργιες μετοχές που βγάζει η τράπεζά σου. Παράλληλα, ο άλλος τραπεζίτης κάνει το ίδιο κόλπο με ίδια ποσά, αυξάνοντας κι εκείνος τα κεφάλαια της τράπεζάς του. Έτσι, έχουμε αύξηση κεφαλαίων σε δυο τράπεζες δίχως να κουνηθεί δεκαράκι τσακιστό. Bonus: οι φρέσκιες μετοχές μένουν στις τσέπες των δυο τραπεζιτών.
(δ) Είσαι έμπορος ή βιομήχανος και βαρέθηκες να πληρώνεις φόρους στο ελληνικό κράτος; Μη σκας. Στήσε μια οφσόρ σε κάποιον φορολογικό παράδεισο και φέρνε μέσω αυτής τα εμπορεύματα ή τις πρώτες ύλες σου, φροντίζοντας να κάνεις την σχετική υπερτιμολόγηση. Θες ένα παράδειγμα; Αν φέρεις από την Κίνα ένα τάμπλετ κόστους 20 ευρώ και το πουλήσεις εδώ προς 100 ευρώ, θα φορολογηθείς για κέρδος 80 ευρώ. Αν το αγοράσει η οφσόρ που λέγαμε και σου το πουλήσει για 95 ευρώ, θα φορολογηθείς στην Ελλάδα για ένα ταλληράκι και στον φορολογικό παράδεισο για τα υπόλοιπα 75 ευρώ.
(ε) Έχεις μαύρο χρήμα και θες να το βγάλεις στο εξωτερικό; Μη κάνεις την μαλακία που κάνανε όσοι πιάστηκαν με τις βαλίτσες στα χέρια. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να έρθεις σε επαφή με κάποιον που θέλει να φέρει χρήμα στην Ελλάδα και να κάνετε ανταλλαγή. Κι αν ρωτάς ποιος θα ήθελε να φέρει χρήμα στην Ελλάδα, σου απαντώ: σκέψου την Ζήμενς. Ξέρεις πόσο χρήμα χρειάστηκε η Ζήμενς για να μοιράσει τις μίζες της; Γιατί να το κουβαλάει από την Γερμανία; Δώσε της τα δικό σου κι εκείνη θα σου κάνει ισόποση κατάθεση στην Ελβετία ή στα Καϋμάν μέσω κάποιας από τις δεκάδες οφσόρ που διαθέτει.
(στ) Ας πούμε τώρα ότι είσαι εσύ αυτός που θέλει να δώσει μίζα και φοβάσαι μη σε πιάσουν. Έλα καλέ! Φτιάξε μια οφσόρ εταιρεία συμβούλων και ανάθεσέ της μια έρευνα για την αγορά ψυγείων πάγου στην Γροιλανδία έναντι υψηλής αμοιβής, ίσης με την μίζα που θες να δώσεις. Η εταιρεία θα σου κόψει τιμολόγιο (δηλαδή, θα γλιτώσεις και τα λεφτά τής μίζας από την εφορία!) και θα δώσει εκείνη τα φράγκα στον δωροδοκούμενο. Ποιός θα την ελέγξει; Η εφορία τού Βανουάτου;
Αφού είχες την υπομονή να διαβάσεις αγόγγυστα ως εδώ, θα σου δώσω και μια συμβουλή ως δώρο. Είσαι δημόσιος λειτουργός και θες να πάρεις την μίζα που σου έχουν τάξει αλλά φοβάσαι μήπως σου την έχουν στημένη και σε τσιμπήσουν; Ξέχνα το παλιομοδίτικο φακελλάκι, που μπορεί να περιέχει σημαδεμένα χαρτονομίσματα ή μπορεί να σε βιντεοσκοπούν την ώρα που το παίρνεις. Σήμερα η μόδα λέγεται cash-card! Δες πώς πάει το κόλπο: αυτός που θέλει να σου δώσει την μίζα, βάζει τα λεφτά σε κάποιον λογαριασμό και βγάζει την σχετική cash-card, την οποία σου παραδίδει ή σου ταχυδρομεί μαζί με το pin. Τώρα μπορείς να πας όποτε επιθυμείς σε όποιο ΑΤΜ θες όποιας τράπεζας γουστάρεις και να κάνεις ανάληψη με μηδενικό κίνδυνο. Μη ξεχνάς: ο λογαριασμός δεν είναι στο όνομά σου, οπότε μέχρι να κάνεις ανάληψη δεν έχεις δωροδοκηθεί! Κι αν αυτός που σε χαρτζηλήκωσε είναι ξύπνιος, ο λογαριασμός δεν είναι ούτε στο δικό του όνομα αλλά στο όνομα κάποιας οφσόρ.
Αν έχεις ακόμη κάποιες αναστολές, σε διαβεβαιώνω ότι όλες οι προαναφεθείσες διαδικασίες είναι 100% νόμιμες, άρα και ηθικές. Μην είσαι κορόιδο! Άλλωστε, οι οφσόρ αποτελούν την κορωνίδα των συμφωνιών τού Μάαστριχτ και της Λισαβόνας, οι οποίες έχουν θεοποιήσει την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων. Ξέρεις εσύ να μου πεις κάποιον αποτελεσματικώτερο τρόπο για να κυκλοφορεί το χρήμα δίχως εμπόδια και δίχως έλεγχο;

Κάγκελα παντού για τον αόρατο εχθρό

Ένα οδοιπορικό-σοκ στο δημοσιογραφικό άβατο των κέντρων κράτησης μεταναστών Έβρου. Του Δημήτρη Ρουμπή, μέλους των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.

Ο ανθρώπινος πόνος ευδοκιμεί στον  Έβρο. Διεκδικώντας τον τίτλο ισόβιου πρωταθλητή στη χώρα. Μελαγχολικοί, μοναχικοί φαντάροι περιπλανώνται σε σταθμούς λεωφορείων και τραίνων. Ξεχασμένοι μουσουλμανικοί πληθυσμοί χάνονται καθημερινά ανάμεσα σε δύο κουλτούρες. Μετανάστες και πρόσφυγες από την Ασία και την Αφρική ξυπνάνε απότομα από το ευρωπαϊκό τους όνειρο. Τα κάγκελα, οι φράχτες και τα σύρματα είναι το σήμα κατατεθέν της περιοχής κι έχουν υψωθεί θεόρατα για να διαχωρίσουν τους καλούς από τους κακούς, εμάς από τους άλλους, τους δικούς μας από τους εχθρούς.


Στον ‘Εβρο βρέθηκα για πρώτη φορά αυτόν τον Φεβρουάριο με την ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Η οργάνωση παρεμβαίνει στα κέντρα κράτησης μεταναστών και αιτούντων άσυλο της ευρύτερης Θράκης από το 2009 παρέχοντας στους κρατούμενους  το  -όχι-και-τόσο αυτονόητο δικαίωμα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στην ψυχολογική υποστήριξη.
Είμαι προετοιμασμένος για αυτό που θα συναντήσω. Έχει φροντίσει για αυτό η Χούλια, Ισπανίδα γιατρός με την οποία ταξιδεύουμε από την Αλεξανδρούπολη, περνώντας μέσα από τυπικά, φτωχικά χωριά της ελληνικής υπαίθρου με καλογυαλισμένα και μελαγχολικά μνημεία στην κεντρική πλατεία. «Όταν μου είπαν ότι θα έρθω αποστολή στην Ελλάδα θεώρησα ότι θα ήταν κάτι απλό. Έχω πάει σε διάφορα μέρη, όπως στο Νότιο Σουδάν και στο Πακιστάν, και έχω βιώσει άθλιες καταστάσεις. Σύντομα όμως κατάλαβα πως εδώ μιλάμε για τη σκοτεινή πλευρά της Ευρώπης, μια πλευρά που οι περισσότεροι αγνοούμε».
Μπαίνοντας, ωστόσο, στο Φυλάκιο, το μεγαλύτερο κέντρο κράτησης στον Βόρειο Έβρο, σοκάρομαι. Η άμυνα του καλομαθημένου οργανισμού μου αμέσως προσπαθεί να με προστατεύσει. Φαντάζομαι ότι βρίσκομαι σε σκηνικό από ταινία, κάτι σαν το δικό μας Εξπρές του Μεσονυκτίου. Οι συμβολισμοί είναι αναπόφευκτοι. Ένα κτήριο, σχεδόν στα σύνορα με τη Βουλγαρία και την Τουρκία, έχει μετατραπεί σε αποθήκη ανθρώπων, στοιβάζοντας κυριολεκτικά εκατοντάδες ψυχές. Τέσσερα πέντε μεγάλα κλουβιά - «όχι κελιά» όπως σωστά μου λέει η Άντζι, βελγίδα συνάδελφος που συντονίζει το πρόγραμμα – με κάγκελα μπροστά τους απλώνονται σε έναν σκοτεινό, υγρό και βρώμικο διάδρομο. Το κάθε κλουβί-κελί, όχι πολύ μεγαλύτερο από ένα δυάρι, φιλοξενεί με όρους Ξένιου Δία του νεότερου περισσότερα από 50 άτομα για 22 ώρες την ημέρα επί 18 μήνες. Οι διπλές κουκέτες είναι τόσο συνωστισμένες που οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να περπατήσουν στον ανύπαρκτο σχεδόν διάδρομο και αναγκάζονται να μετακινούνται από κρεβάτι σε κρεβάτι φτάνοντας μέχρι τα μπροστινά κάγκελα. Τους βλέπεις παντού. Κάποιοι κοιμούνται, ορισμένοι συζητούν, ένας προσεύχεται, εναποθέτοντας την τελευταία του ελπίδα στο Θεό.

Κρατική αυτοδικία ή σωφρονισμός;

  Εν δυνάμει όλοι οι πολίτες είναι ίσοι. Απέναντι στο νόμο και στην δικαιοσύνη. Είτε ο άλλος είναι δικαστής, είτε είναι ληστής. Τώρα αν η δικαιοσύνη είναι δίκαια απέναντι σε όλους τους πολίτες αυτό είναι ένα θέμα αμφιλεγόμενο. Διότι η δικαιοσύνη, εφόσον προέρχεται από ανθρώπους, δεν μπορεί να είναι δίκαια. Δεν μπορούμε δηλαδή εμείς οι άνθρωποι να σκεφτούμε καθαρά και απροκάλυπτα σε σχέση με μια εγκληματική συμπεριφορά. Και πολλές φορές πέφτουμε την παγίδα να δίνουμε διαφορετική όψη σε δυο ίδια εγκλήματα αν έχουν διαπραχθεί από διαφορετικά πρόσωπα.

  Για να καταλάβουμε λοιπόν, μας ενοχλεί όταν ο θάνατος επέρχεται από έναν σεσημασμένο, κατά προτίμηση αλλοδαπό δράστη, αλλά όχι από έναν σωφρονιστικό υπάλληλο ή κάποιον αστυνομικό. Ενώ στην ουσία είναι φόνος εκ προμελέτης και τα δύο.

  Υπάρχει φυσικά και η άποψη του έντιμου πρότερου βίου του κάθε δράστη. Να το πούμε πιο ωμά, αν αξίζει ή όχι να πεθάνει σύμφωνα με αυτά που έχει ζήσει μέχρι τώρα. Κάτι σαν Νέμεσις δηλαδή. Αυτό διαφοροποιεί το έγκλημα μέσα μας. Το δικαιολογούμε στην μια περίπτωση και το κατακεραυνώνουμε στην άλλη. Το αποτέλεσμα αυτού είναι η ατιμωρησία των οργάνων καταστολής και σωφρονισμού.

  Η ατιμωρησία είναι κατακριτέα όταν επέρχεται από μια δικαστική αρχή, αλλά είναι περισσότερο επικίνδυνη όταν την επισφραγίζουμε εμείς οι πολίτες με με την υποστήριξή μας σε τέτοιες αποφάσεις.

  Να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο. Πολλοί από μας ανακουφιστήκαμε με τον θάνατο του Αλβανού κακοποιού, ενώ έπρεπε να προβληματιστούμε. Όχι από συμπόνια προς τον άνθρωπο που έχασε τη ζωή του - που σας διαβεβαιώ δεν τρέφω καμιά συμπάθεια - αλλά ως προς τον φερόμενο εκδικητικό τρόπο αντίδρασης των δολοφόνων του.

  Και πάλι σε αυτήν την περίπτωση διαχωρίσαμε τους φόνους. Ο Αλβανός κακοποιός αναμφισβήτητα ήταν ένα κατακάθι της κοινωνίας, άξια καταδικάστηκε και βρισκόταν στην φυλακή. Πως όμως κρίνουμε πως άξια βρέθηκε νεκρός; Και από ποιους; Όλοι υποπτευόμαστε περίπου ποια ήταν η τύχη του. Άσχετα αν δεν θα βγει ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας και της δικαιοσύνης. Είναι πολύ ενδιαφέρον που δεν μας προβληματίζει αυτή η υποψία. Ότι θα μπορούσε δηλαδή κάποιοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι να τον σκότωσαν ως αντίποινα για τον άτυχο συνάδελφό τους.

  Δεν μας ενοχλεί η όποια κατάχρηση εξουσίας, όταν πρόκειται για κάποιον άνθρωπο που δεν μας ενδιαφέρει. Όπως δεν μας ενοχλεί πολλές φορές το ξύλο σε διαδηλωτές, η άσχημη συμπεριφορά σε παράνομους μετανάστες, η παρενόχληση, ακόμα και σεξουαλική, σε αστυνομικά τμήματα. Όλα έχουν πλέον νομιμοποιηθεί μέσα όχι όμως σαν κάτι το φυσιολογικό, αλλά σαν κάτι το αναπόφευκτο. Ότι δηλαδή οι αρχές και τα όργανά της έχουν τον δικό τους νόμο καταστολής και αυτοδικίας, άσχετα αν αυτός ο νόμος είναι εντελώς αντίθετος με τους νόμους τους κράτους ή έστω με τους ηθικούς νόμους των ανθρώπων.

  Θεωρούμε όμως λανθασμένα ότι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που φέρονται άσχημα σε ανθρώπους που δεν ''αξίζουν'', ότι θα φερθούν με το γάντι σε ανθρώπους που μια άτυχη στιγμή τους έφερε στο αστυνομικό τμήμα ή σε μια φυλακή. Δεν πείθομαι ότι όταν έχεις προβεί σε τέτοιες πράξεις, ότι θα φερθείς με αξιοπρέπεια στον άτυχο χρήστη ή στην ιερόδουλη χωρίς άδεια ή σε αυτόν που απλά δεν έχει λεφτά για να πληρώσει την εγγύησή του.

  Η παγίδα που πέφτουμε όλοι μας είναι ότι οι πράξεις των οργάνων του κράτους λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα πλαίσιο, αυτό της εργασίας. Αυτά όμως τα όργανα του νόμου, δεν ασκούν την εκτελεστική εξουσία, δεν είναι τιμωροί. Όσο και θέλουμε να πείσουμε τον εαυτό μας και να δικαιολογήσουμε τις πράξεις τους λέγοντας την τετριμμένη και πλέον γραφική φράση ''τη δουλειά του κάνει...''. Πρέπει να τους δοθεί ακριβώς η θέση που πρέπει να έχουν. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αλλάξουν πολλά. Πέρα από την καλύτερη εκπαίδευση, καλύτερες συνθήκες εργασίας, θα πρέπει να αλλάξουν και οι άνθρωποι. Και αυτό είναι από τα δυσκολότερα. Γιατί οι άνθρωποι όταν έχουν στα χέρια τους μια εξουσία πάντα θα την εκμεταλλεύονται. Πόσο μάλιστα όταν αυτή η εξουσία δίδεται από το κράτος και πόσο μάλιστα όταν επικρατεί και αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας.

  Όλοι αυτοί οι αυτοεκλεγμένοι προστάτες της τάξης και του νόμου, θα δρουν ανεξέλεγκτα και πολλές φορές άδικα, όσο εμείς οι πολίτες τους δίνουμε το δικαίωμα. Όσο εμείς οι πολίτες τους αντιμετωπίζουμε ως εκδικητές και ως εξουσία. Όσο εμείς πάντα θα θέλουμε ένα μικρό τύραννο πάνω από τα κεφάλια μας. Όσο εμείς πάντα θα θέλουμε να είμαστε τύραννοι.

  Όλη αυτή η αντίδραση προς το συγκεκριμένο γεγονός, έχει και άλλες προεκτάσεις. Θίγει το πόσο πλέον έχουμε συνηθίσει την βία. Την έχουμε επιλέξει ως τρόπο επίλυσης των προβλημάτων μας. Ακόμα και το πολιτικό και οικονομικό μας πρόβλημα προσπαθούμε να το λύσουμε μέσω ακραίων πολιτικών βίαιων παρατάξεων. Η εκδικητική μας μανία, η δίψα μας για αυτοδικία μας έχει στερήσει κάθε ψύχραιμη και σοβαρή σκέψη. Και φτάσαμε στο σημείο αντί να απαιτούμε δικαιοσύνη και δημοκρατία, να αναζητάμε βία και χούντα

Αναρτήθηκε απο  Μαρία Νι