Τετάρτη 12 Ιουλίου 2017

Δικαιοσύνη..

.
Πολύς ντόρος σηκώνεται το τελευταίο διάστημα από τα κόμματα και τα επιτελεία του συστήματος γύρω από την αστική Δικαιοσύνη. Υπουργοί της κυβέρνησης εμφανίζονται να βγαίνουν στα κάγκελα για δικαστικές αποφάσεις με αντεργατικό χαρακτήρα, οι οποίες ωστόσο αποτελούν εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου που διατηρεί άθικτο και ενισχύει διαρκώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Στελέχη της αντιπολίτευσης «βγαίνουν από τα ρούχα τους» γιατί πλήττεται η περιβόητη «διάκριση των εξουσιών», επειδή η διορισμένη από την κυβέρνηση πρόεδρος του ανώτατου δικαστηρίου πέρασε αμέσως μετά τη συνταξιοδότησή της σε κυβερνητική θέση, υπεύθυνη του νομικού γραφείου του πρωθυπουργού... Οι αντιπαραθέσεις για την αστική Δικαιοσύνη στην πραγματικότητα αντανακλούν συνολικότερα τους εντεινόμενους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς, οι οποίοι διαπερνούν όλους τους θεσμούς του αστικού κράτους. Αυτό που τους απασχολεί όμως ταυτόχρονα, μέσα από όλη αυτήν την αντιπαράθεση, είναι να σηκώνεται και ένας «βολικός» κουρνιαχτός, για να συγκαλύπτεται η αντιλαϊκή στρατηγική σύμπλευση όλων αυτών των δυνάμεων που τον συντηρούν, να προτάσσονται κάλπικες διαχωριστικές γραμμές. Να συγκαλύπτεται τελικά ο ίδιος ο ταξικός χαρακτήρας όλων των θεσμών και των «εξουσιών» του αστικού κράτους, η ενιαία αποστολή τους - ανεξάρτητα από ενδοαστικούς ανταγωνισμούς - που είναι να διασφαλίζουν συνολικά την εξουσία του κεφαλαίου και τη διαιώνιση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και του λαού.

Τρίτη 11 Ιουλίου 2017

«Ευκαιρία» μόνο για το κεφάλαιο


Από παλαιότερη κινητοποίηση των μεταλλεργατώνΑπό παλαιότερη κινητοποίηση των μεταλλεργατών
 
 
Η συζήτηση για την ανάκαμψη της οικονομίας, που εντάθηκε μετά την ολοκλήρωση της δεύτερης «αξιολόγησης», συνδέεται με διάφορες προσεγγίσεις για τις προϋποθέσεις κατοχύρωσης της απρόσκοπτης αναπαραγωγής των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, μέσω της διαμόρφωσης «φιλικού επενδυτικού περιβάλλοντος».

Εκτός από την κυβέρνηση, που διαφημίζει το «Εθνικό Σχέδιο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης», σε αυτή τη συζήτηση παρεμβαίνουν τα άλλα αστικά κόμματα, επιχειρηματικοί φορείς και επιτελεία, που αναγνωρίζουν τη σημασία της αντιλαϊκής συμφωνίας στο Γιούρογκρουπ και είτε στηρίζουν αναφανδόν την κυβέρνηση, είτε προβληματίζονται για το κατά πόσο μπορεί μ' αυτό το σχήμα να φανεί συνεπής στην έγκαιρη και ολοκληρωμένη προώθηση των «μεταρρυθμίσεων» και των μέτρων που έχει ανάγκη το κεφάλαιο.

Το στεγαστικό πρόβλημα στην ΕΣΣΔ




Κάθε πολίτης της ΕΣΣΔ είχε το κατοχυρωμένο δικαίωμα να αποκτήσει εντελώς δωρεάν διαμέρισμα.
Ναι, απολύτως δωρεάν, δεν χρειαζόταν να πληρώσει. Το αποκτούσε με επίσημα έγγραφα στο όνομά του για πάντα και μπορούσε να το δώσει στα παιδιά του αργότερα.

Φυσικά, υπήρχαν λίστες αναμονής, αλλά κάθε μήνα δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι ελάμβαναν δωρεάν διαμερίσματα από το σοβιετικό κράτος. Χάρη σε αυτό ακόμα και σήμερα υπάρχουν δεκάδες εκατομμύρια ιδιοκτήτες σπιτιών στη Ρωσία. Αυτό το δικαίωμα που κατοχυρώθηκε στην ΕΣΣΔ ήταν για πρώτη φορά στον κόσμο.

ΟΙΚΙΑ-3

Το μήνυμα...


Διαβάζουμε στην «Καθημερινή», σχετικά με το ενδιαφέρον της Κίνας να επενδύσει στα ελληνικά ναυπηγεία: «Οι Κινέζοι δεν πρόκειται να βάλουν ούτε ένα ευρώ εάν δεν πετύχει το εγχείρημα της Ναυπηγοεπισκευής. Και η επιτυχία του δεν θα κριθεί από την προσέλκυση πελατών στη νέα μεγάλη πλωτή δεξαμενή των 80.000 τόνων του ΟΛΠ, που θα αρχίσει να λειτουργεί τον Νοέμβριο (τα μεγάλα ακτοπλοϊκά, που τώρα προσφεύγουν στην Τουρκία, θεωρούνται σχεδόν δεδομένοι πελάτες), αλλά από την ομαλή και σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα παράδοση των πλοίων. Να πάψουν δηλαδή τα φαινόμενα των μεγάλων καθυστερήσεων που προκαλούσαν στο όχι και τόσο απώτερο παρελθόν οι απεργίες. Εφόσον όλα αυτά τρέξουν "κατ' ευχήν", τότε θεωρούνται αυξημένες οι πιθανότητες να υλοποιηθεί μια δεύτερη πολύ μεγάλη κινεζική επένδυση στην Ελλάδα, αναφέρουν οι επαΐοντες». Το μήνυμα που διαπερνά δημοσιεύματα όπως αυτό, απευθύνεται στους εργαζόμενους και τους απειλεί «να κάτσουν στ' αυγά τους» τώρα που «ανοίγουν οι δουλειές», επειδή οι αγώνες τους «διώχνουν τις επενδύσεις».

Δευτέρα 10 Ιουλίου 2017

Το ΑΠΘ τιμά τον Γιούνκερ του «καλό κουράγιο»…






Το ΑΠΘ τιμά τον Γιούνκερ του «καλό κουράγιο»…

 

 
 
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ θα αναγορευτεί επίτιμος διδάκτορας της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, την ερχόμενη Πέμπτη. Η ομιλία που θα εκφωνήσει σύμφωνα με τους διοργανωτές, θα φέρει τον τίτλο: »Ελλάδα και Ευρώπη: Ένα ταξίδι ανθρωπισμού»…

Ναι! Καλά διαβάσατε. «Ταξίδι ανθρωπισμού»! Οι απειλές. Οι εκβιασμοί. Η διάλυση της ελληνικής κοινωνίας. Η φτωχοποίηση της. Η ανεργία. Τα συσσίτια. Τα λιπόθυμα παιδιά από την πείνα. Οι αυτοκτονίες. Οι κατασχέσεις και οι εξώσεις. Οι κομμένες συντάξεις. Οι τσεκουρωμένοι μισθοί.

Όσοι μιλάνε για «ανάπτυξη» στον καπιταλισμό, απαραίτητα μιλάνε για τσάκισμα μισθών, συντάξεων και εργατικών δικαιωμάτων



«Όσοι μιλάνε για ανάπτυξη και για επενδύσεις μέσα στον καπιταλισμό που ζούμε, απαραίτητα μιλάνε για μείωση μισθών, συντάξεων, εργατικών δικαιωμάτων κ.λπ. Δεν μπορούν να συμβιβαστούν τα αντιτιθέμενα κοινωνικά συμφέροντα του εργοδότη και του εργαζόμενου» υπογράμμισε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Σωτήρης Ζαριανόπουλος, μιλώντας στην εκπομπή «Europe» της ΕΡΤ1 το Σάββατο, 8 Ιούλη.



Κυριακή 9 Ιουλίου 2017

Ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα» στο φόντο των εξελίξεων στη Βενεζουέλα


Kαι οι κρατικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις της χώρας έχουν προχωρήσει - όπως και πολλές ιδιωτικές καπιταλιστικές- σε συμπράξεις με πολυεθνικές επιχειρήσεις με έδρα κυρίως την ΕΕ, τη Ρωσία, την Κίνα. Φωτ. από παλιότερη κοινή εμφάνιση των προέδρων της PDVSA και της ρωσικής «Rosneft»
Kαι οι κρατικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις της χώρας έχουν προχωρήσει - όπως και πολλές ιδιωτικές καπιταλιστικές- σε συμπράξεις με πολυεθνικές επιχειρήσεις με έδρα κυρίως την ΕΕ, τη Ρωσία, την Κίνα. Φωτ. από παλιότερη κοινή εμφάνιση των προέδρων της PDVSA και της ρωσικής «Rosneft»
Το τελευταίο διάστημα, οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα έχουν τροφοδοτήσει - τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο - την όξυνση της αντιπαράθεσης για τον λεγόμενο «σοσιαλισμό του 21ου αιώνα». Πέρα από το κάθε φορά άμεσο πολιτικό επίδικο υπό το πρίσμα του οποίου διαμορφώνονται οι σχετικές πολιτικές θέσεις (π.χ. των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ στην Ελλάδα), η προσπάθεια αστικής και οπορτουνιστικής ερμηνείας των γεγονότων στη Βενεζουέλα με συνεχείς αναφορές στο σοσιαλισμό συσκοτίζει την πραγματική κατάσταση.
 
Από τις ίδιες τις εξελίξεις και τη σχετική αντιπαράθεση τίθενται τα εξής ερωτήματα: Τι σχέση έχει ο «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα» με το σοσιαλισμό - κομμουνισμό; Ποια είναι η σχέση της Βενεζουέλας και των άλλων κρατών που συμμετέχουν στη λεγόμενη Μπολιβαριανή Διαδικασία με το σοσιαλισμό; Ποιος είναι ο πραγματικός χαρακτήρας των συγκεκριμένων κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής;

Μια όμορφη ατμόσφαιρα στο τουριστικό Αμβούργο – Ο Μπράουν, ο Φίσερ και ο Κραφτ σε νέες περιπέτειες


Ενώ λοιπόν οι άρχοντες φιλοφρονούσαν με χαρά και γευμάτισαν έπειτα με τις ντελικατέσεν του Αμβούργου στο τραπέζι, κουβέντιασαν και «έλυσαν» τα θέματα της φτώχιας, του εμπορίου, της ανεργίας, της τρομοκρατίας και της βίας – με τα δικά τους κριτήρια, απ’ έξω υπήρχε σκηνικό πολέμου… – Σύνοδος των G20. Ανταπόκριση από το Αμβούργο.




Είχε ένα όνειρο. Η μεσόκοπη κυρία φανταζόταν τον εαυτό της σε ρόλο οικοδέσποινας για τους υπόλοιπους δέκα εννέα ηγέτες του κόσμου. Σκεφτόταν την οικογενειακή φωτογραφία που θα την έδειχνε ως αρχόντισσα της σύναξης μόλις δύο μήνες πριν από τις εκλογές. Άρχισε πριν από τρία έτη με τις προετοιμασίες. Τα καλά παιδιά μαγειρεύουν πριν πεινάσουν…

Ενώ λοιπόν οι άρχοντες φιλοφρονούσαν με χαρά και γευμάτισαν έπειτα με τις ντελικατέσεν του Αμβούργου στο τραπέζι, κουβέντιασαν και «έλυσαν» τα θέματα της φτώχιας, του εμπορίου, της ανεργίας, της τρομοκρατίας και της βίας – με τα δικά τους κριτήρια, απ’ έξω υπήρχε σκηνικό πολέμου… -  Σύνοδος των G20.  Ανταπόκριση από το Αμβούργο.

Θα συντηρούν το διάβολο, γιατί αν τον σκοτώσουν θα κλείσει το μαγαζί τους


Σκοτεινή αίθουσα

1. Καλός ο αυτοθαυμασμός και η αυταρέσκεια, αρκεί να μη σε κάνουν να χάσεις το μέτρο. Οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων μοιάζουν με πρωταγωνιστές κακής τηλεοπτικής σειράς που προσπαθούν να πουλήσουν γοητεία για να διατηρήσουν τη θεαματικότητά τους με κάθε μέσο. Ωστόσο, λόγω των αμέτρητων επεισοδίων χωρίς έμπνευση και αμεσότητα, όσο γοητευτικοί κι αν προσπαθούν να φανούν, ξεσκεπάζονται. Στην προσπάθειά τους να αρέσουν, παραμένουν ασήμαντοι.

Σάββατο 8 Ιουλίου 2017

ΕΣΣΔ-Σοσιαλιστικές χώρες: Εκεί που οι διακοπές ήταν δικαίωμα, όχι προνόμιο


 

USSR1

ΕΣΣΔ-Σοσιαλιστικές χώρες: Εκεί που οι διακοπές ήταν δικαίωμα, όχι προνόμιο


Γράφει ο Νίκος Μόττας //

Πανηγυρίζουν ήδη κυβέρνηση, αστικά επιτελεία και επιχειρηματικοί όμιλοι στον κλάδο του τουρισμού για τη μεγάλη άνοδο σε αφίξεις τουριστών που αναμένεται αυτό το καλοκαίρι. Βέβαια, τα ρεκόρ κερδών της ελληνικής τουριστικής βιομηχανίας- της «βαριάς βιομηχανίας» της χώρας, όπως τη χαρακτηρίζουν- είναι γνωστό πως χτίζονται: Με την άγρια εκμετάλλευση, το κυριολεκτικό ξεζούμισμα των εργαζομένων στον κλάδο, με εντατικοποίηση της εργασίας, απλήρωτη και ανασφάλιστη δουλειά ατελείωτα ωράρια, ρεπό με το σταγονόμετρο, ατομικές συμβάσεις και «ευέλικτες» μορφές εργασίας κλπ. Έτσι χτίζονται τα κέρδη των τουριστικών μονοπωλίων.

Η τελευταία «Σοβιετία» της Ευρώπης





Η τελευταία «Σοβιετία» της Ευρώπης

 

 

του Δημήτρη Κούλαλη - nostimonimar.gr

 

«Η τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης… είναι η Ελλάδα! Δεν το πιστεύετε; Ρίξτε μια ματιά στους πίνακες που ακολουθούν και θα το ξανασκεφθείτε»….

Τάδε έφη Αριστείδης Χατζής, Αν. Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου & Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Σκεφτήκαμε να ακολουθήσουμε την προτροπή του κ. Καθηγητή  και να… ρίξουμε μια ματιά, όχι στους πίνακές του, μα στα επίσημα στοιχεία.

Βρισκόμαστε στην Ελλάδα, λοιπόν, του κομμουνιστικού ολέθρου.

Συνεχής «διαπραγμάτευση»


«Βεβαίως, ένα είδος διαπραγμάτευσης θα συνεχίσει και μετά το μνημόνιο, διότι οι πολιτικοί συσχετισμοί και οι πολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη επιβάλλουν άλλου είδους συνύπαρξη με τους εταίρους, αναλόγως της συγκυρίας και της δύναμης του εκάστοτε παράγοντα. Αυτό το βλέπουμε στην Πορτογαλία, που γλίτωσε την τιμωρία γιατί βρέθηκε πλάι στην Ισπανία, στο πώς πορεύεται η Ιταλία που μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, το βλέπουμε από την πορεία προς έναν ειδικό προστατευτισμό που τίθεται για πρώτη φορά από τον άξονα Παρίσι - Βερολίνο». Αυτά είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Ξυδάκης, μιλώντας τις προάλλες σε ραδιοφωνικό σταθμό. Κι αν κανείς «ξύσει» κάτω από τα παχιά λόγια, μπορεί εύκολα να διακρίνει μια «ομολογία» για την ιμπεριαλιστική ένωση, αλλά και τις υπόλοιπες «λυκοφιλίες» του κεφαλαίου, και για τη συνεχή «διαπραγμάτευση» που γίνεται στο εσωτερικό τους, ανεξάρτητα από «μνημόνια», και οξύνεται στο έδαφος της «αγιάτρευτης» καπιταλιστικής ανισομετρίας, με βάση την οικονομική - πολιτική - στρατιωτική δύναμη του κάθε καπιταλιστικού κράτους. Σε αντίθεση, βέβαια, με τα όσα λέει η κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις «διαπραγματεύσεις» αυτές για λογαριασμό του κεφαλαίου.

Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017

ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΙΩΝΤΑΣ



Η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί που την εκπροσωπούν και εξυπηρετούν τα συμφέροντά της με την πολιτική που εφαρμόζουν, σε αναζήτηση ιδεολογίας και θεωρίας, που θα πείθει και θα εξασφαλίζει τη συναίνεση πλειοψηφίας των εργαζομένων, σκοντάφτουν πάντα σε διαστρεβλώσεις τσιτάτων που αποδίδονται σε Μαρξ και Λένιν. Με άλλοθι λοιπόν παραποιημένες φράσεις τους προσπαθούν να καταξιώσουν την πολιτική τους από τη μια, αλλά κυρίως φιλοδοξούν να τους αχρηστεύσουν παρουσιάζοντάς τους να δικαιολογούν το κυρίαρχο σύστημα και τους κομμουνιστές ανίδεους που δεν τους κατανοούν.  Και ενδεικτικό παράδειγμα  δεν είναι μόνο  ο αρχηγός  της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κ. Μητσοτάκης που  με την «αθλιότητα» της δικής του φιλοσοφίας θέλει να παραπλανά, ανάλογα σε ποιο ακροατήριο ή σε ποιο τμήμα του εκλογικού σώματος απευθύνεται, αλλά και οι οπορτουνιστές «αριστεροί» και ένα μεγάλο μέρος μιας διανόησης συγχωνευμένης στην κυρίαρχη εξουσία που επιμένουν να τεκμηριώνουν τις απόψεις τους με μια διαστρεβλωμένη ανάγνωση όχι μόνο της ιστορίας αλλά και των κλασικών του  επιστημονικού σοσιαλισμού. Πέρα από την όποια άγνοια μπορεί να τους καταλογιστεί, το βασικό είναι ο στόχος τους  να  τους μετατρέψουν σε ιδεολογικά στοιχεία αναπαραγωγής του καπιταλισμού, που φανερώνει τον καλυμμένο φόβο τους γι’ αυτούς, αφοπλίζοντας ιδεολογικά και πολιτικά το εργατικό κίνημα.   

Χωρίς πολλά λόγια


Με Ελληνοαμερικανούς φοιτητές που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ συναντήθηκε τις προάλλες ο πρόεδρος της ΝΔ Κυρ. Μητσοτάκης. Οι φοιτητές συμμετέχουν σε πρόγραμμα που περιλαμβάνει επισκέψεις σε Ελλάδα και Κύπρο για θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, οικονομίας, Παιδείας αλλά και «ευρύτερα κοινωνικά θέματα». Στη συζήτηση μαζί τους, ο Κυρ. Μητσοτάκης τόνισε την «αρμονική σχέση μεταξύ των δύο χωρών» και τη «γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ανάπτυξης σε ένα ταραχώδες περιβάλλον», ενώ πρόσθεσε με νόημα ότι «στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ιδίως ως προς την Τουρκία και το Κυπριακό, το μέτωπο της ελληνικής πλευράς είναι ενιαίο». Δεν χρειάζονταν βέβαια τόσα πολλά λόγια για να κατανοήσουν οι φοιτητές την «αρμονική» σύμπραξη Ελλάδας - ΗΠΑ σε ό,τι αφορά τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην ευρύτερη περιοχή. Ούτε για να αντιληφθούν την πλήρη ταύτιση των ελληνικών αστικών κομμάτων πάνω σ' αυτές τις στρατηγικές και τους στόχους. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι οι υπεύθυνοι του προγράμματος φρόντισαν να τους ξεναγήσουν πρώτα στη Σούδα, δίνοντας παραστατικά και από πρώτο χέρι όλο το βάθος των ελληνοαμερικάνικων σχέσεων...

Βλέποντας τα ΑΕΙ σαν επιχειρήσεις...



Κάτω από τον τίτλο «Η τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα: Επιπτώσεις της κρίσης και προκλήσεις», το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) έκανε τις προηγούμενες μέρες μια στοχευμένη παρέμβαση για τη στενότερη σύνδεση της ανώτατης εκπαίδευσης με τις επιχειρήσεις, αλλά και για τη λειτουργία των ίδιων των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ ακόμα περισσότερο σαν επιχειρήσεις.

***
 
Οι προτάσεις του ΙΟΒΕ διαρθρώνονται σε τρεις άξονες: Ο πρώτος από αυτούς αφορά στη «βελτίωση της απόδοσης και της αποτελεσματικότητας της δημόσιας δαπάνης στην ανώτατη εκπαίδευση με εξορθολογισμό του μεγέθους και της περιφερειακής διάρθρωσης της ανώτατης εκπαίδευσης». Είναι φανερό ότι βλέπουν σαν κόστος τα ιδρύματα και τους φοιτητές.