Σπίθες

 

Παρανάλωμα έγινε η δεξαμενή στο διυλιστήριο της Λιβύης

Υπό άλλες συνθήκες, η είδηση θα περνούσε στα ψιλά... Ομως η ιμπεριαλιστική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και οι επιθέσεις που αυξάνονται σε χώρες της περιοχής δίνουν άλλη διάσταση στην επίθεση που δέχτηκε διυλιστήριο της Λιβύης από drone. Σύμφωνα με διεθνή Μέσα, μια δεξαμενή της πετρελαϊκής «Brega Oil» στην πόλη Ζαουίγια, με 4,5 εκατομμύρια λίτρα βενζίνης, έγινε παρανάλωμα του πυρός. Το συγκεκριμένο διυλιστήριο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο της Λιβύης, με δυναμικότητα διύλισης 120.000 βαρελιών πετρελαίου ημερησίως. Πρόκειται για την τρίτη τέτοιας μορφής επίθεση μέσα σε δύο ημέρες, ενώ προηγήθηκε αυτή σε διυλιστήριο της Αιγύπτου. Είναι φανερό ότι τα χτυπήματα αυτά δεν γίνονται στον αέρα και ότι αποτελούν σπίθες από τη φωτιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου που φτάνουν μέχρι τη Βόρεια Αφρική και ακόμα πιο μακριά. Επιβεβαιώνεται ότι η ιμπεριαλιστική σύγκρουση έχει τη δική της δυναμική και ότι αυξάνονται διαρκώς οι κίνδυνοι να πάρει πιο γενικευμένες διαστάσεις, παράλληλα με την τάση να ενωθούν τα μέτωπα της Μέσης Ανατολής και της Ουκρανίας. Οι εξελίξεις υπενθυμίζουν πόσο εκτεθειμένη είναι η χώρα μας και ο λαός στον πόλεμο, εξαιτίας της βαθιάς εμπλοκής, με τη συναίνεση όλων των κομμάτων. Οι επιθέσεις στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και πιο πριν στην Κύπρο δείχνουν ότι ο πόλεμος είναι εδώ και κάνουν ακόμα πιο επιτακτική ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας για απεμπλοκή της χώρας μας από αυτόν.

 

Κούρσα

«Κούρσα» κάνει η κυβέρνηση - όπως ισχυρίζεται - για να αποπληρώσει «πρόωρα» δύο ακόμα δόσεις για το δημόσιο χρέος, ύψους 4,7 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2026. Στόχος τους είναι «η περαιτέρω βελτίωση του προφίλ του ελληνικού χρέους, η μείωση των μελλοντικών χρηματοδοτικών αναγκών και η επιτάχυνση της αποκλιμάκωσης του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, με την Ελλάδα να επιδιώκει να πάψει να είναι η χώρα με το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην Ευρωπαϊκή Ενωση». Καθένα από αυτά τα ...επιτεύγματα κρύβει και μια πικρή αλήθεια για τον λαό. Η «βελτίωση του προφίλ» του κρατικού χρέους είναι προϋπόθεση για φτηνότερο δανεισμό του κράτους και σε συνδυασμό με τη «μείωση των μελλοντικών χρηματοδοτικών αναγκών» σημαίνει περισσότερο χρήμα, φοροαπαλλαγές και προνόμια στους ομίλους για να επενδύουν συσσωρευμένα κεφάλαια. Οσο για την αποκλιμάκωση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, για να πάψει η Ελλάδα να έχει «το υψηλότερο δημόσιο χρέος στην ΕΕ», δεν είναι θέμα ...πρεστίζ, αλλά θωράκισης της καπιταλιστικής οικονομίας από μια ενδεχόμενη νέα κρίση, που διαφαίνεται όλο και πιο καθαρά στον ορίζοντα. Το επιστέγασμα όλων αυτών είναι «ποιος πληρώνει για το χρέος;». Η απάντηση είναι ο λαός, με τα πρωτογενή πλεονάσματα και τη ληστρική φορολογία, με τους εγκληματικούς κόφτες και τα δημοσιονομικά περιθώρια που στραγγαλίζουν τις ανάγκες του. Οσο υπεραποδίδει η δική του εκμετάλλευση και φοροληστεία, τόσο μεγαλώνουν οι ευκαιρίες για το κεφάλαιο να αντλεί νέα προνόμια και περισσότερα μέτρα στήριξης από την απομείωση του κρατικού χρέους.

Αγωνίες

Εκτός από αυτά που είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξή του στο «in.gr», έχουν σημασία κι αυτά που δεν είπε ο ίδιος ή το κόμμα του. Για παράδειγμα, από την περασμένη Παρασκευή ξεχωρίζουν οι σοβαρές και επικίνδυνες εξελίξεις με τη «Συμφωνία της Μέκκας» και το σχέδιο της κυβέρνησης πίσω από την πλάτη του λαού να στείλει στρατιωτικά ελικόπτερα στα ΗΑΕ για να κυνηγάνε drones, που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο. Καμιά αντίδραση δεν υπάρχει από το κόμμα Τσίπρα, όπως και από τα άλλα κόμματα της συστημικής αντιπολίτευσης. Και πώς να υπάρξει, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα είχε ψηφίσει τη στρατιωτική συμφωνία με τα ΗΑΕ και αυτή με τη Σαουδική Αραβία, η οποία συνάπτει τώρα συμφωνία στρατιωτικής συνδρομής με την Τουρκία και το Πακιστάν; Τι δείχνει η αφωνία τους; Οτι η εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο για τα συμφέροντα ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων της Ενέργειας, των εφοπλιστών, των μεταφορών, των κατασκευών, του τουρισμού είναι κοινό πρόγραμμα όλων των κομμάτων. Στο θέμα του πολέμου, που επιδρά καθοριστικά και σε όλα τα υπόλοιπα, το κόμμα Τσίπρα και συνολικά η σοσιαλδημοκρατία μοιράζονται τις ίδιες «αγωνίες» με την κυβέρνηση. Και δεν χάνουν ευκαιρία να το δείχνουν...

Ντουβάρι

Ο πονηρούλης υπουργός Υγείας προσπάθησε χτες να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την πτώση σοβάδων στο «Βενιζέλειο», το δεύτερο περιστατικό μέσα σε λίγες μέρες, μετά το Νοσοκομείο Κορίνθου, όπου κατέρρευσε μέρος της (ανακαινισμένης) ψευδοροφής. Εγραψε στα κοινωνικά δίκτυα: «Διαλέξτε, ή τα ντουβάρια τελικώς χρειάζονται και πρέπει να τα ανακαινίσουμε όλα, και το "Βενιζέλειο" προφανώς, άρα και όσα κάνουμε τόσο καιρό σε όλη τη χώρα έχουν αξία και άρα πείτε και κανένα μπράβο. `Η τα ντουβάρια δεν έχουν αξία, κακώς κάνουμε όσα κάνουμε και άρα δεν σας νοιάζει και ο σοβάς που έπεσε. Μα δεν μπορεί να τα έχετε όμως όλα, μονά ζυγά, δικά σας». Ο ανεκδιήγητος υπουργός ζητάει να του πουν κι ευχαριστώ για τα έργα βιτρίνας που κάνει η κυβέρνηση σε ορισμένα από τα νοσοκομεία, νομίζοντας ότι οι καλλωπισμοί και τα βαψίματα θα κρύψουν την άθλια κατάσταση στην Υγεία. Κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι η εναντίωση των εργαζομένων της Υγείας είναι συνολικά απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης, επειδή πίσω από τα ανακαινισμένα ή μη ντουβάρια βρίσκονται υποβαθμισμένες και υποστελεχωμένες κλινικές, αμέτρητα χρωστούμενα ρεπό, κρίσιμα εργαλεία και μηχανήματα που χαλάνε χωρίς να αντικαθίστανται στην ώρα τους, απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία και ιατρεία, άκρατη εμπορευματοποίηση και πληρωμές από την τσέπη των ασθενών. Εκφραση αυτής της διαλυτικής κατάστασης είναι και οι σοβάδες που πέφτουν, συνολικά οι γερασμένες υποδομές. Αν νομίζει λοιπόν ο υπουργός ότι με τέτοιες σοφιστείες θα στριμώξει τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, είναι βαθιά γελασμένος. Η προσπάθειά του δεν θα βρει απλά τοίχο, αλλά ...ντουβάρι.

 

Ριζοσπάστης