Οι μάγοι με τα ντρόουν - τρολ

 

Το άστρο της Βηθλεέμ έγινε τροχειοδεικτικό των σημείων εμπλοκής ενεργειακών αγωγών. Οι μάγοι με τα δώρα φέρνουν στρατιές ντρόουν και τρολ. Τα βρέφη των μεταναστών δεν σφάζονται από τον Ηρώδη. Πνίγονται στην οικοπεδοποίηση των θαλασσών. Οσα επιπλεύσουν και μεγαλώσουν στον αφρό του ανεξόρυκτου πετρελαίου και των τσαλακωμένων χαρτονομισμάτων αυτοκτονούν από απελπισία...

 

Κάθε τέλος του χρόνου, σε κλίμακα εμπορευματοποιημένης θρησκευτικής κατάνυξης τον κυρίαρχο λόγο τον έχει ο χρόνος, που δαμάζει τα πάντα, όπως έλεγαν οι αρχαίοι, κι εμείς σήμερα τον λέμε ημερολόγιο κοιτάζοντας τ' άστρα, όχι σαν παιδιά, αλλά σαν αγοραστές περιοδικών αστρολογικών προβλέψεων.

Αυτές τις γιορτές η φάτνη είναι ακουμπισμένη σ' αναμμένα πολεμικά κάρβουνα.

O Ναζί που δεν ήταν και… τόσο Ναζί!

Τις προηγούμενες μέρες κυκλοφορούσε από εθνικιστικές και άλλες ιστοσελίδες ότι ο ναζί Μάνσταϊν, το «ρητό» του οποίου αναγράφηκε σε τοίχο στρατιωτικής μονάδας στη Λέσβο, δεν ήταν… και τόσο ναζί,

επειδή δεν καταδικάστηκε ως εγκληματίας πολέμου, ενώ στη συνέχεια αξιοποιήθηκε στη στρατιωτική ιεραρχία και από το κράτος της τότε Δυτικής Γερμανίας.

 

Όλα αυτά τα έλεγαν και τα έγραφαν για να «μαζέψουν» τον ντόρο που δημιούργησε η αποκάλυψη του θέματος από φαντάρο ο οποίος υπηρετούσε στη Μονάδα, υποχρεώνοντας τελικά τη διοίκηση να σβήσει το «ρητό».

Νέες κινητοποιήσεις ενάντια στο "νόμο - σκλαβιά" της κυβέρνησης Ορμπάν

  Πηγή: Associated Press

Χιλιάδες Ούγγροι πραγματοποίησαν αργά χθες το βράδυ πορεία διαμαρτυρίας προς το προεδρικό μέγαρο στην Βουδαπέστη, διαμαρτυρόμενοι για την επικύρωση την Πέμπτη από τον πρόεδρο της χώρας Γιάνος Άντερ εργατικού νόμου, ο οποίος χαρακτηρίζεται "νόμος δουλείας" από τους επικριτές του.

Η χθεσινή διαδήλωση ήταν η τελευταία πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων, ενώ η αντιπολίτευση προγραμματίζει συνέχιση των κινητοποιήσεων και μετά την 1η Ιανουαρίου του 2019.

Οι διαδηλωτές ξεκίνησαν στις 12 Δεκεμβρίου τις κινητοποιήσεις τους όταν το κοινοβούλιο ψήφισε αυτό το νόμο που εισάγει  συνθήκες δουλείας, καθώς επιτρέπει στους εργοδότες να απαιτήσουν μέχρι και 400 ώρες υπερωριακής απασχόλησης ετησίως από τους εργαζόμενους τους, για τις οποίες θα μπορούν να καθυστερήσουν να τους πληρώσουν έως και τρία χρόνια.

Πραγματική διαφορά μόνο με δυνατό ΚΚΕ!

Eurokinissi

Οσο περισσότερο συμπλέουν τόσο μεγαλώνει η κούφια αντιπαράθεση

Αλλη μια κακοστημένη παράσταση ανάμεσα στην κυβέρνηση και τη ΝΔ στήθηκε την περασμένη βδομάδα με επίκεντρο την ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2019. Οι ...ομηρικοί καβγάδες, τα παχιά λόγια, τα χτυπήματα των χεριών στα έδρανα φανέρωσαν για μια ακόμα φορά ότι όσο περισσότερο ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ συμπλέουν στη στρατηγική υπηρέτησης των μονοπωλίων, τόσο θα γιγαντώνονται οι θεατρινισμοί τους, με διάφορες αφορμές.

 Οταν, όμως, η συζήτηση πηγαίνει από τις αγριάδες «επί της διαδικασίας» και από τις βολικές αλληλοκατηγορίες για τη διαφθορά στην καπιταλιστική ανάπτυξη, τότε νομίζει κανείς ότι τις ομιλίες των αρχηγών κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης τις έγραψε το ...ίδιο χέρι.

Από το ίδιο «χέρι»

 

Αυτό το «χέρι» δεν είναι άλλο από τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων για την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητά τους, για φθηνή εργατική δύναμη, για κάθε είδους επιδοτήσεις και κίνητρα προκειμένου να διαμορφωθεί ακόμα πιο «φιλικό επενδυτικό περιβάλλον». Το ίδιο «χέρι» επιτάσσει να ξεκοπεί μια και καλή κάθε συζήτηση για επαναφορά των απωλειών που είχαν οι εργαζόμενοι στα χρόνια της κρίσης. Γι' αυτό τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ λοιδορούν τις εργατικές κατακτήσεις, τις χαρακτηρίζουν «παθογένειες του παρελθόντος», ξορκίζουν κάθε πιθανότητα επιστροφής σε αυτές.

Τρύπιο

Την ώρα που η κυβέρνηση καμαρώνει για τα μέτρα διαχείρισης της φτώχειας που φέρνει, ότι τάχα δίνουν «ανάσα» σε χιλιάδες, ένα αποκαλυπτικό δείγμα για το τι πραγματικά σημαίνουν όλα αυτά για το λαό, είναι τα στοιχεία για τις «οφειλές» των λαϊκών νοικοκυριών που δεν μπορούν να πάρουν ανάσα από τη φοροληστεία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, 4,2 εκατ. φορολογούμενοι - πάνω από ένας στους δύο - έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη, με τα 1,1 εκατομμύρια από αυτούς να βρίσκονται «υπό αναγκαστικά μέτρα είσπραξης», δηλαδή με το μαχαίρι στο λαιμό για να δώσουν και την τελευταία πεντάρα, κόβοντας από άλλες ανάγκες. Μάλιστα, ο αριθμός αυτός, που αυξάνεται σταθερά όλη την τελευταία τριετία, μόνο το πρώτο δεκάμηνο αυξήθηκε κατά 100.000! Αυτό το μικρό μόνο δείγμα δείχνει γλαφυρά το «βάθος αμέτρητο» της κυβερνητικής κοροϊδίας, αφού κανένα εφάπαξ ψίχουλο για τους πιο εξαθλιωμένους, που πέφτει στο «τρύπιο καλάθι» των λαϊκών νοικοκυριών, δεν μπορεί να ανακόψει τη συνολική πορεία φτωχοποίησης του λαού, που φορτώνεται τόσο τα παλιότερα όσο και τα νέας κοπής μέτρα για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Η πάλη για την ανάκτηση όλων όσα έχασαν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, η διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών τους, σε σύγκρουση με την πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου, μπορούν να βάλουν τέλος στον κατήφορο για το λαό.

Οι Πλαστογράφοι της ιστορίας – Η αλήθεια για την εκτέλεση της Ελένης Παπαδάκη

21-12-2018

Η εντατική αξιοποίηση του φόνου της Ελένης Παπαδάκη, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, απέδοσε, περισσότερο από κάθε τι άλλο, πλούσιους πολιτικούς καρπούς

 

Κατιούσα

 

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, επέτειο της εκτέλεσης της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, αναβιώνει και η σχετική φιλολογία για τις “ωμότητες” του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά. Είναι γεγονός πως η συγκεκριμένη εκτέλεση αξιοποιήθηκε όσο λίγες στο οπλοστάσιο της πτωματολογίας της αντίδρασης, παραβλέποντας πως η συγκεκριμένη εγκληματική ενέργεια όχι μόνο καταγγέλθηκε από το ίδιο το ΚΚΕ, δια στόματος Νίκου Ζαχαριάδη μάλιστα, αλλά οι δράστες του βρέθηκαν και τιμωρήθηκαν από τον ίδιο τον ΕΛΑΣ. Ένα χρονικό αυτής της “αυτοκάθαρσης”, που αποδίδει τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, μας δίνει και η αφήγηση του δημοσιογράφου Γιάννη Κάτρη, ο οποίος ως γνωστόν δεν ανήκε στο χώρο του ΚΚΕ, αλλά αργότερα έλαβε υψηλόβαθμες θέσεις με την εκλογή του ΠΑΣΟΚ. Το κείμενο γράφτηκε το 1979 και αναδημοσιεύτηκε στο έργο του Βασίλη Μπαρτζιώτα “Η Εθνική Αντίσταση στην αδούλωτη Αθήνα” απ’όπου και μεταγράφουμε το μεγαλύτερο μέρος του.

Η πλαστογράφηση της ιστορίας έχει γίνει θεσμός για την κυρίαρχη ιδεολογία. Χρησιμοποιήθηκε δε στο έπακρο για να διατηρείται επί μισό σχεδόν αιώνα στην εξουσία η παράταξη, που είχε συνθηκολογήσει με τον ξένο κατακτητή, μεταμορφωμένη σε αρχάγγελο του “καλού” και τιμωρό των “κακών” αντιπάλων της, που είχαν διαλέξει το δρόμο της Εθνικής Αντίστασης, δηλαδή το δρόμο της τιμής.

Για τις ΜΚΟ και τον εθελοντισμό: “Οι ιεραπόστολοι είναι νεοφιλελεύθεροι” – Της Arundhati Roy

21-12-2018

Μακροπρόθεσμα, οι ΜΚΟ λογοδοτούν στους δωρητές τους κι όχι στους ανθρώπους για τους οποίους δραστηριοποιούνται. Αποτελούν αυτό που οι βοτανολόγοι ονομάζουν “δείκτη είδους”. Όσο μεγαλύτερη είναι η καταστροφή που προκαλεί ο καπιταλισμός, τόσο μεγαλύτερη εξάπλωση γνωρίζουν.

 

Μάνος Δούκας

 

Η Arundhati Roy είναι Ινδή συγγραφέας, με βραβείο Booker για το βιβλίο της “Ο θεός των μικρών πραγμάτων”. Αριστερή ακτιβίστρια υπέρ των φτωχών στη χώρα της. Εδώ είναι ένα άρθρο της που δημοσιεύτηκε στην ελληνική έκδοση της Le Monde diplomatique, στις 24/10/2004. Αφορά στο ρόλο των ΜΚΟ και του καθοδηγούμενου πληρωμένου εθελοντισμού, που τους παρουσιάζει σαν κίνδυνο και εχθρό των λαών και των μαζικών κινημάτων. Σας το παρουσιάζω:

Οι εταιρείες κλείνουν, οι «ευεργέτες» μένουν

    Το ρεύμα στην Χαλυβουργική κόπηκε λόγω χρεών προς της ΔΕΗ που ξεπερνούσαν τα 30 εκατ. ευρώ. Τα δημοσιεύματα για τον κύκλο μιας ιστορικής επιχείρησης που κλείνει ως θύμα της κρίσης αλλά και εσωτερικών διαμαχών στην εταιρεία δίνουν μια εικόνα τελείως διαφορετική από την πραγματικότητα.

    Πέρα από το γεγονός ότι περίπου 170 εργαζόμενοι, που έχουν μείνει στην επιχείρηση και τα τελευταία χρόνια δουλεύουν εκ περιτροπής για τη συντήρηση του εργοστασίου, βρίσκονται στον αέρα αυτό που χρειάζεται να τονιστεί είναι «τι εστί Χαλυβουργική». 

Αντί άλλων σχολίων αναδημοσιεύουμε δύο παλιότερα κείμενα από τον «Ριζοσπάστη» από τον μακρινό Σεπτέμβριο του 1997.

 

Οικογένεια Αγγελόπουλου 

 

Χτες πληροφορηθήκαμε από τον Π. Παναγιωτόπουλο, στον “Πλάνετ”, ότι η οικογένεια Αγγελόπουλου, ιδιοκτήτρια της “Χαλυβουργικής”, είναι μια οικογένεια που έχει προσφέρει πολλά στον τόπο! Οτι ο Παν. Αγγελόπουλος, πατέρας του συζύγου της κυρίας Αγγελοπούλου – Δασκαλάκη, είναι ένας αυτοδημιούργητος Αρκάς, που δημιούργησε αυτή τη μεγάλη επιχείρηση…

Ούτε λίγο ούτε πολύ, πρέπει να τους χρωστάμε και ευγνωμοσύνη!

Ποιος κλείνει λοιπόν τα εργοστάσια;

Εξι χρόνια πριν, όταν βρισκόταν σε εξέλιξη η μεγάλη απεργία των εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία», η βρώμικη επίθεση που δέχονταν από την εργοδοσία, τους λιγοστούς απεργοσπάστες, την κυβέρνηση και τη συνδικαλιστική πλειοψηφία, είχε για αιχμή το «οι αγώνες κλείνουν τα εργοστάσια». Ηταν η περίοδος που η προπαγάνδα των αφεντικών οργίαζε, έδειχνε τους εργάτες ως υπεύθυνους για το διαφαινόμενο κλείσιμο του εργοστασίου, με τα αστικά κανάλια και τις εφημερίδες να κουνούν το σκιάχτρο των «λουκέτων», απειλώντας τους εργαζόμενους να δεχτούν αδιαμαρτύρητα κάθε θυσία για να «σωθούν οι επιχειρήσεις», δηλαδή τα κέρδη μιας χούφτας καπιταλιστών. Στην ίδια κατεύθυνση κινούνταν και ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, που στο κάλεσμα αλληλεγγύης των απεργών απαντούσε ότι «εμείς δεν θα καταντήσουμε "Χαλυβουργία", αντίθετα θα βάλουμε πλάτη για να μείνουν ανοιχτά τα εργοστάσια...». Αυτά έλεγε και η πλειοψηφία της διοίκησης στο σωματείο της «Χαλυβουργικής», τα ίδια έλεγε και η πλειοψηφία στην Ομοσπονδία Μετάλλου, ρίχνοντας νερό στο μύλο της βρώμικης επίθεσης της εργοδοσίας. Σήμερα μένουν στο δρόμο και οι εργάτες της «Χαλυβουργικής», παρόλο που στο συγκεκριμένο εργοστάσιο εφαρμόστηκαν σχεδόν χωρίς κανένα εμπόδιο όλες οι αξιώσεις της εργοδοσίας: Απολύσεις, διαθεσιμότητες, εκ περιτροπής εργασία, μειώσεις μισθών κ.ά. Ολα εκείνα δηλαδή τα μέτρα που υποτίθεται ότι θα έσωζαν την επιχείρηση και στο όνομα αυτής της «σωτηρίας» οι εργάτες τα αποδέχονταν, με τις ευλογίες των συνδικαλιστών της πλειοψηφίας.

Ο κίνδυνος «φωνάζει»

Η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας σε Νοτιοανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο, οι αξιώσεις της Τουρκίας, οι αμφισβητήσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Κύπρου, αποτελούν εξελίξεις που ξεχωρίζουν τις τελευταίες μέρες, άλλοτε με τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων περί «γαλάζιας πατρίδας» και άλλοτε με τις παραβιάσεις που κάνουν κατά κόρον η Αεροπορία και το Ναυτικό της γείτονος.

Στην ένταση που συντηρεί σταθερά η Τουρκία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο αντανακλώνται οι πάγιες, απαράδεκτες διεκδικήσεις της αστικής τάξης στον ανταγωνισμό της με την ελληνική, προκειμένου να διασφαλίσει και να επεκτείνει τα συμφέροντά της στην περιοχή. Αντανακλώνται όμως και τα παζάρια που διεξάγει με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ, κυρίως σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό τους για τη Συρία και τη Μέση Ανατολή, όπου τα συμφέροντά τους αποκλίνουν.

“Κλέαρχος – Μικρό Χωριό”!

Για πολύ καιρό η παραπάνω φράση αποτελούσε σύνθημα και παρασύνθημα, αντίστοιχα, των ανταρτών του ΕΛΑΣ Ευρυτανίας, προς τιμή του νεαρού νεκρού της θρυλικής μάχης του Μικρού Χωριού στις 18 Δεκέμβρη του 1942. 16χρονος μαθητής στο Γυμνάσιο ήταν ο "Κλέαρχος" (Κώστας Μπίρτσας) όταν παράτησε τα τετράδια και τα βιβλία για να αγκαλιάσει "τ’ άγιο τουφέκι" της λευτεριάς. Και γίνηκε σύμβολο και αετός στα λεύτερα ευρυτανικά βουνά μας!

Όμορφο Μικρό Χωριό

Το Μικρό Χωριό, ένα γραφικό ορεινό παραμυθάκι, βρίσκεται κουρνιασμένο στα 850 μέτρα, στην αγκαλιά της επιβλητικής Χελιδόνας. Από τα μισά του 15^ο αιώνα ατενίζει από εκεί την πανοραμική θέα στην κοιλάδα του Καρπενησιώτη ποταμού. Ο Πουκεβίλ στις περιηγήσεις του καταγράφει το πανέμορφο Μικρό Χωριό με τις 30 οικογένειες. Πολλοί ήταν οι ξενιτεμένοι στην Κωνσταντινούπολη, πολλοί όμως και οι ντόπιοι ζηλευτοί πετράδες. Στα υψώματα της Χελιδόνας ήρθε  κρυφά στα 1823  ο Μάρκος Μπότσαρης για να προετοιμάσει την επίθεση στο πολυπληθές τούρκικο ορδί που στάθμευε στο Καρπενήσι. Μαζί του πολέμησαν και Μικροχωρίτες! Στην παλιά πέτρινη βρύση του χωριού, λέγεται ότι απίθωσαν το άψυχο σώμα του Μάρκου οι σύντροφοί του κατά τη διάρκεια της πορείας μεταφοράς της σωρού του προς το Μεσολόγγι, μετά την περίφημη μάχη του Κεφαλόβρυσου.

Οι Ρώσοι δεν ξεχνούν την ΕΣΣΔ - Νέα "κατακόκινη" δημοσκόπηση

Ακόμα μια δημοσκόπηση στη Ρωσία έδειξε πως σε τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα με τον σοσιαλισμό. Κι αυτό γιατί για ακόμα μια φορά, οι πολίτες της αχανούς χώρας δήλωσαν πως αναπολούν τη Σοβιετική Ένωση, με ποσοστό-ρεκόρ για την τελευταία δεκαετία (66%).

Μάλιστα υπέρ της ΕΣΣΔ δεν τάχθηκαν μόνο όσοι είχαν ζήσει τον σοσιαλισμό, αλλά και πολλοί νέοι ηλικίας 18-24 ετών.

Τη δημοσκόπηση έκανε το ερευνητικό κέντρο «Levada-Centr» και ενώ λίγο καιρό πριν η ρωσική κυβέρνηση είχε αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια για τους άντρες (από 60) και στα 60 για τις γυναίκες (55). Αύξησε δηλαδή τα όρια ηλικίας που υπήρχαν ακριβώς από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης.
Βεβαίως η κοινωνιολόγος του κέντρου Καρίνα Πιπία έσπευσε να απολογηθεί εκ μέρους του καπιταλισμού και να δικαιολογήσει το ποσοστό αυτό, υποστηρίζοντας πως ο κόσμος ξεχνά τις «σταλινικές διώξεις» και τις «δημοκρατικές» μεταρρυθμίσεις που έγιναν το '90, ωστόσο η ίδια η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη εναντίον της.

Εξαθλιωμένες συνοικίες, κόσμος που πεθαίνει από την πείνα, άστεγοι που ξεθάβονται νεκροί κάτω από το χιόνι, είναι μόνο από τα μερικά... «δημοκρατικά» που συνθέτουν το καπιταλιστικό τοπίο της Ρωσίας μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού το 1991.

Οι Ρώσοι θυμούνται, κατανοούν, βλέπουν την τεράστια διαφορά ενός εκμεταλλευτικού συστήματος που «χαντακώνει» τους λαούς με τις μεγάλες κατακτήσεις του σοσιαλισμού.

Για αυτό και η όποια σύγκριση μεταξύ τους θα είναι πάντα ανυπόφορη για τους καπιταλιστές.

Δ. ΚΑΠ. 

902.gr

Ο Λένιν για τη θρησκεία: “Η θρησκεία είναι ατομική υπόθεση του καθενός”

20-12-2018

Για το κόμμα του σοσιαλιστικού προλεταριάτου η θρησκεία δεν είναι ατομική υπόθεση. Το κόμμα μας είναι ένωση συνειδητών, πρωτοπόρων αγωνιστών για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης. Μια τέτοια ένωση δεν μπορεί και δεν πρέπει να στέκει αδιάφορη απέναντι στην έλλειψη συνειδητότητας, στην καθυστέρηση ή στο σκοταδισμό με τη μορφή θρησκευτικών δοξασιών

 

Μάνος Δούκας

 

Χριστούγεννα έρχονται!!! Κατανυκτική Χριστιανική διάθεση!!! Πολλά κομμουνιστοπροφίλ θα ποστάρουν δεντράκια, ελαφάκια, χιόνια στα καμπαναριά και οπωσδήποτε Άγιους Βασίληδες. Πολλά άλλα κομμουνιστοπροφίλ θα καταραστούν την όποια θρησκεία και πίστη. Κι όλοι με τον αντεπιστημονικό (ή τουλάχιστον αναποτελεσματικό) τσαμπουκά: «Δικαίωμά μου να πιστεύω» – «Δικαίωμά μου να μην πιστεύω». Θέλοντας λοιπόν να συμβάλω κι εγώ στο… γιορταστικό κλίμα, αναρωτιέμαι:

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ Ο ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ, Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Με το ίδιο ζύγι

  Πηγή: Eurokinissi

Η περιβόητη «κοινωνική πολιτική» του ΣΥΡΙΖΑ, που διαφημίστηκε και με το παραπάνω όλη την περασμένη βδομάδα, στο πλαίσιο της κακοστημένης κυβερνητικής παράστασης για τον «πρώτο μεταμνημονιακό» προϋπολογισμό, όχι μόνο «αποθεώνει» τη λογική του Χότζα - «δέκα σου παίρνω, ένα σου δίνω» - αλλά πάει κι ένα βήμα παραπέρα.

Έχει ως βασικό στόχο να εξοικειώσει το λαό με τις μειωμένες απαιτήσεις, τον καλεί να λέει κι «ευχαριστώ» γιατί τα πράγματα «θα μπορούσαν να είναι και χειρότερα», να βάλει ως μέτρο όχι τις δικές του σύγχρονες ανάγκες και την ανάκτηση όλων όσα έχασε τα προηγούμενα χρόνια, αλλά τις «αντοχές» και τις «ανάγκες» της καπιταλιστικής οικονομίας, το στόχο της ανάκαμψης, που για τον ίδιο σημαίνουν θρυμματισμένα δικαιώματα, «πασπαλισμένα» με μερικά εφάπαξ ψίχουλα, τάχα ως αντίβαρο.

Συγκοινωνούντα δοχεία

Τις προάλλες, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης παρουσίασε από το βήμα της Βουλής τις «αναπτυξιακές παρεμβάσεις» και το «συνεκτικό πλαίσιο» της κυβέρνησης για τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων. Μεταξύ άλλων, αυτό περιλαμβάνει τη διαμόρφωση «Αναπτυξιακής Τράπεζας» και «Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης», που θα μπουκώνουν τους επιχειρηματικούς ομίλους με νέο χρήμα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), τα σχέδια νόμου «για την προσέλκυση Στρατηγικών Επενδύσεων», που περιλαμβάνει και νέα μεγάλα «δώρα» στο κεφάλαιο, όπως και το νομοσχέδιο για «τους μετασχηματισμούς», που θα διευκολύνει τη συγκέντρωση του κεφαλαίου, μετά από ένα γύρο καπιταλιστικής κρίσης. Την ίδια ώρα, όμως, η Αρχή Δημοσίων Εσόδων ανακοίνωνε τα αποκαλυπτικά στοιχεία για τα ληξιπρόθεσμα χρέη, καταγράφοντας ότι φέτος τον Οκτώβρη, 4,2 εκατομμύρια φορολογούμενοι - κατά κύριο λόγο λαϊκά νοικοκυριά - βρίσκονται στις σχετικές λίστες, 1,1 εκατομμύρια βρίσκονται «υπό αναγκαστικά μέτρα είσπραξης», ενώ το πρώτο δεκάμηνο ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός «έβαλε στο χέρι» περίπου 4,5 δισ. ευρώ από τέτοια χρέη. Αν στα παραπάνω προσθέσει κανείς τη μόνιμη φοροληστεία, τις νέες περικοπές ακόμα και για στοιχειώδεις λαϊκές ανάγκες σε Υγεία - Πρόνοια, Παιδεία κ.ο.κ., θα διαμορφώσει μια καλή εικόνα για το πώς το γδάρσιμο του λαού αποτελεί «συγκοινωνούν δοχείο» με τα νέα μέτρα στήριξης του κεφαλαίου. Κατά τ' άλλα, η κυβέρνηση που ρουφάει το αίμα του λαού με το μπουρί, για να ταΐσει τον «βρικόλακα» του κεφαλαίου, κερνάει ...πορτοκαλάδα γιατί τον βλέπει «χλωμό».