Το ατσάλι δένεται στη μεγάλη φωτιά και στο δυνατό ψύχος. Τότε γίνεται δυνατό και τίποτα δεν φοβάται. Έτσι ατσαλώθηκε και η δική μας γενιά και έμαθε να μην παραδίδεται!
Νικολάϊ Οστρόφσκι
EΠIKOIΝΩΝΙΑ drasistooraiokastro@gmail.com
Πιστή εφαρμογή και ένταση της πολιτικής που οδήγησε στο έγκλημα στα Τέμπη προανήγγειλε ο πρωθυπουργός, μιλώντας στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.
Ο Κ. Μητσοτάκης, αφού έχυσε μερικά ακόμα κροκοδείλια
δάκρυα, ζητώντας «δημόσια συγγνώμη στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν»,
αλλά και «προσωπικά», στη συνέχεια αναδίπλωσε την αρχική θέση του, ότι
επρόκειτο για ανθρώπινο λάθος και κάτω από την πίεση των παλλαϊκών
κινητοποιήσεων, αναγνώρισε ευθύνες σε όλες τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις
και την εταιρεία.
«Μα στην Ευρώπη δεν γίνονται αυτά! Να εκσυγχρονιστούμε κι εμείς όπως οι άλλοι, για να γλιτώσουμε από τα ατυχήματα». Πόσες
φορές δεν ακούστηκε αυτό το επιχείρημα τις μέρες αυτές του θρήνου και
της οργής! Είναι όμως έτσι; Υπάρχουν άραγε χώρες όπου ο σιδηρόδρομος
γλιτώνει από τις συνέπειες της «απελευθέρωσης», των ιδιωτικοποιήσεων και
τη συνολικότερη λειτουργία των μεταφορών με σκοπό το κέρδος; Ανάμεσα σε
πολλά άλλα παραδείγματα, την απάντηση δίνει μια ανταπόκριση από την
Ισπανία, όπου στις 14 Φλεβάρη ξεκίνησαν να καταθέτουν τα θύματα της
σιδηροδρομικής τραγωδίας που συντάραξε τη χώρα (και όχι μόνο) το 2013:
Το λεγόμενο «ατύχημα του Ανγκρουά».
Ηταν 14 Ιούλη, όταν η υπερταχεία που πραγματοποιούσε το δρομολόγιο
Μαδρίτη - Φερόλ, εκτροχιάστηκε, περίπου πέντε χιλιόμετρα πριν από τον
σταθμό της πόλης Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα. Ογδόντα άτομα έχασαν τη ζωή
τους και πάνω από 130 τραυματίστηκαν. Οι ευθύνες έπεσαν πρώτα στον
μηχανοδηγό για την ταχύτητα που είχε αναπτύξει η αμαξοστοιχία στο
συγκεκριμένο σημείο - μία στροφή - που όλοι όμως αναγνώριζαν ως το πιο
επικίνδυνο της διαδρομής. Η συζήτηση για τα «ανθρώπινα λάθη» πήρε
γρήγορα μεγάλες διαστάσεις, όπως άλλωστε και στη χώρα μας...
Ενα νέο εργατικό λαϊκό ποτάμι ξεχύθηκε το απόγευμα στην Θεσσαλονίκη για το έγκλημα στα Τέμπη.
Ήδηανακοινώθηκε νέο συλλαλητήριο την Κυριακή, 12 Μάρτη, στις 11:30 στο πέταλο της Αριστοτέλους.
Χαρακτηριστικό του μεγέθους είναι πως η κεφαλή της πορείας πέρασε από
τον σιδηροδρομικό σταθμό του ΟΣΕ και οι τελευταίοι διαδηλωτές ήταν πίσω
σε μεγάλη απόσταση.
Η πολύ μεγάλη πορεία έφτασε στο υπουργείο Μακεδονίας Θράκης με τους
διαδηλωτές να κρεμούν πανό, να αφήνουν λουλούδια στην πύλη και φαναράκια
στον ουρανό για τους νεκρούς...
Το έγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί θα γίνουν όλων των νεκρών η φωνή, το μήνυμα τους.
Ένα sms που προκαλεί ερωτηματικά. Αποκαλυπτικό το χρονικό του στημένου σκηνικού για να χτυπηθεί το μεγάλο συλλαλητήριο
«Ειδοποίηση για διαδηλώσεις»: Αυτό ήταν το μήνυμα που διακινούσε η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα, την Παρασκευή 3 Μάρτη, απευθυνόμενη σε Αμερικανούς πολίτες, ενημερώνοντάς τους για πιθανές συγκρούσεις τις επόμενες μέρες!
Υπενθυμίζεται ότι μόλις δύο μέρες μετά, στο μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο της πλατείας Συντάγματος την Κυριακή 6 Μάρτη, ομάδα κουκουλοφόρων, έστησε
τα γνωστά σκηνικά με τις κατασταλτικές δυνάμεις, πετώντας τους
φωτοβολίδες και μολότοφ, με τα ΜΑΤ να απαντούν ρίχνοντας χημικά στους
χιλιάδες διαδηλωτές.
Ένα σκηνικό στημένο από την αρχή μέχρι το τέλος, για το οποίο όπως φαίνεται ... κάτι ήξερε η Πρεσβεία!
«Φταίει
το κράτος ή η εταιρεία» για το δυστύχημα στα Τέμπη, αναρωτιούνται
ορισμένοι «πονηρά», πετώντας στάχτη στα μάτια για τις αιτίες του
δυστυχήματος και τον πραγματικό ένοχο: Το κράτος των ομίλων, των
εταιρειών, που με οποιαδήποτε κυβέρνηση κάνει ό,τι περνάει από το χέρι
του για να στηρίξει τις επενδύσεις και την κερδοφορία τους, θυσιάζοντας
τις ανάγκες, την ασφάλεια, ακόμα και τη ζωή του λαού.
Το κράτος αυτό, με κυβερνήσεις ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, είναι που
«έσπασε» τον ΟΣΕ σε χίλια κομμάτια στο πλαίσιο της «απελευθέρωσης» και
πούλησε τα φιλέτα σε ιδιώτες, για να εκμεταλλεύονται το μεταφορικό έργο.
Αυτό το κράτος τούς παραχωρεί τις υποδομές, που η ανάπτυξη και η
συντήρησή τους είναι πολύ κοστοβόρες και φορτώνονται εξολοκλήρου στον
λαό.
Την
ιδιωτικοποίηση «δείχνει» μονομερώς ως αιτία της κατάστασης του
σιδηροδρόμου και -κατά συνέπεια- της τραγωδίας της 1ης Μάρτη ο Γ.
Βαρουφάκης. Τονίζει, μάλιστα, ότι η ΤΡΑΙΝΟΣΕ πουλήθηκε σε μια
«πτωχευμένη» ιταλική εταιρεία (αλίμονο…), αναφερόμενος σε ένα από τα 10
μεγαλύτερα σιδηροδρομικά μονοπώλια στον κόσμο με καθαρά κέρδη 193 εκατ.
ευρώ το 2021.
Κουβέντα δεν λέει για τις εγκληματικές ευθύνες του ίδιου του αστικού
κράτους στο οποίο παρέμεινε ο υπόλοιπος ΟΣΕ, ούτε και των διάφορων
εργολάβων που αναλάμβαναν τις συμβάσεις δεκάδων εκατομμυρίων για την
αναβάθμιση του δικτύου και παρέδιδαν μονίμως «αέρα κοπανιστό».
Επειδή
το έγκλημα στα Τέμπη έχει τη σφραγίδα και της δικής του αντιλαϊκής
πολιτικής, είναι αναμενόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να ταυτίζεται με την κυβέρνηση
ακόμα και στις δικαιολογίες. 'Η να επιλέγει την «αντιπαράθεση» σε
ζητήματα που συγκαλύπτουν αντί να αποκαλύπτουν την ουσία. Εδώ και μέρες
τα στελέχη του έχουν κάνει «σημαία» το πώς διορίστηκε ο σταθμάρχης της
Λάρισας, επαυξάνοντας στο κυβερνητικό «αφήγημα» για «ανθρώπινο λάθος»,
που συγκαλύπτει τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες για την κατάσταση στον
σιδηρόδρομο και το πολύνεκρο δυστύχημα. Συντετριμμένος ο λαός
παρακολουθεί ένα άθλιο πινγκ πονγκ ανάμεσα στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ για το
αν ο σταθμάρχης είχε «βύσμα» ή όχι, αν πληρούσε τις προϋποθέσεις μιας
τέτοιας πρόσληψης, αν ήταν κοντινός ή μακρινός συγγενής της μίας ή της
άλλης βουλευτή της ΝΔ. Κάπως έτσι, «πάνε περίπατο» οι ελλείψεις σε
προσωπικό και τεχνικά μέσα, που αυξάνουν τις πιθανότητες για μοιραία
ανθρώπινα λάθη. Ποιος θα μιλήσει όμως γι' αυτά, αφού η ΝΔ έκοβε και ο
ΣΥΡΙΖΑ έραβε στην πολιτική της «απελευθέρωσης», των ιδιωτικοποιήσεων,
της υποχρηματοδότησης, των απολύσεων και των μετατάξεων εκατοντάδων
σιδηροδρομικών; Παρεμπιπτόντως, για ανθρώπινα λάθη έκανε λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ
και μετά την τραγωδία στη Μάνδρα, το 2017, όταν η «Αυγή» κυκλοφορούσε με
πρωτοσέλιδο τίτλο «Ανθρώπων έργα». Οπως ο σημερινός πρωθυπουργός έβγαλε
το πόρισμα πριν ανασυρθούν οι νεκροί από τα συντρίμμια, ότι «το δράμα
οφείλεται κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος»...
Πρώτα
ήταν ο σταθμάρχης, το «τραγικό ανθρώπινο λάθος». Εκεί στηνόταν το
παραμύθι για να βγει λάδι η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και οι υπόλοιπες
κυβερνήσεις που έσπασαν σε κομμάτια τον ΟΣΕ και πούλησαν τα φιλέτα στους
ιδιώτες, στέλνοντας τον λογαριασμό στον λαό και βάζοντας στο ζύγι του
κόστους την ασφάλεια επιβατών και εργαζομένων.
Αφού το «ανθρώπινο λάθος» δεν στεκόταν -οι προειδοποιήσεις των
Συνδικάτων, οι προειδοποιήσεις του ΚΚΕ στη Βουλή κ.ά. ήταν
αποστομωτικές- μεταλλάχτηκε λίγο το αφήγημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το
...ρουσφέτι στον Μητσοτάκη ώστε να εγκλωβιστεί πάλι η συζήτηση γύρω από
τις ευθύνες για το έγκλημα στα Τέμπη στο αν είναι ή όχι ρουσφέτι ο
σταθμάρχης ή αν θα είναι ή όχι υποψήφιος ο απερχόμενος υπουργός
Μεταφορών.
Τα πράγματα είναι βέβαια πολύ σοβαρότερα. Όμως η ΝΔ αντιπαρατίθεται
στον ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας ...ρουσφέτι στον ΣΥΡΙΖΑ, με τη σειρά του ο ΣΥΡΙΖΑ
αντιπαρατίθεται στη ΝΔ ...κάνοντας ρουσφέτι στη ΝΔ και όλοι μαζί
επιχειρούν να συγκαλύψουν τις εγκληματικές τους ευθύνες για την πολιτική
«απελευθέρωσης» των μεταφορών που υλοποίησαν...
Είμαστε
στις 12 Γενάρη 2023, στη Βουλή. Δύο μήνες σχεδόν πριν από το έγκλημα
στα Τέμπη. Στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής διεξάγεται συζήτηση για το
νομοσχέδιο του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών «Θεσμικό πλαίσιο για τη
διερεύνηση αεροπορικών και σιδηροδρομικών ατυχημάτων και την ασφάλεια
των μεταφορών». Εκ μέρους του ΚΚΕ τοποθετείται στην επιτροπή ο βουλευτής
του Χρήστος Κατσώτης.
Δυστυχώς, τα όσα τόνισε τότε το ΚΚΕ στη
Βουλή επιβεβαιώνονται ανατριχιαστικά σήμερα, στη σκιά του εγκλήματος στα
Τέμπη. Ενα αποκαλυπτικό «κατηγορητήριο» για την πολιτική της σημερινής
και της προηγούμενης κυβέρνησης, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης,
που αντιμετωπίζει σταθερά ως ΚΟΣΤΟΣ την πρόληψη, την προστασία από
σιδηροδρομικά - και όχι μόνο - δυστυχήματα!
Καταγράφουμε ορισμένες από τις επισημάνσεις του βουλευτή του ΚΚΕ Χρήστου Κατσώτη:
- Για το δίκτυο και τη σιδηροδρομική γραμμή του ΟΣΕ:
«Επίσης,
σοβαρή είναι η κατάσταση και στο δίκτυο και τη σιδηροδρομική γραμμή του
ΟΣΕ. Τεράστιους κινδύνους εγκυμονεί η μη τήρηση κανονισμών ασφαλείας,
λειτουργίας και κυκλοφορίας των αμαξοστοιχιών. Ενδεικτικά, η Ομάδα
Επισκευής Γραμμής, που είναι σε λειτουργία και πρέπει να αποτελείται από
5 άτομα, πολλές φορές είναι μόνο με δύο ή ακόμη και με έναν.
Φοβήθηκαν
φαίνεται οι διάφοροι μηχανισμοί του κράτους από το ορμητικό ποτάμι των
χιλιάδων διαδηλωτών που συγκεντρώθηκαν, μαζί με τους απεργούς
σιδηροδρομικούς, το πρωί της Κυριακή 5/3 στο Σύνταγμα. Όσοι συμμετείχαν
στην κοσμοπλημμύρα στο Σύνταγμα απαίτησαν να μη συγκαλυφθεί το
προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη και να παρθούν όλα τα απαραίτητα
μέτρα για την ασφάλεια των εργαζομένων και των επιβατών στα Μέσα Μαζικής
Μεταφοράς.
Αφού η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα που
κυβέρνησαν και επιδιώκουν να κυβερνήσουν ξανά πάνω στις αιματοβαμμένες
ράγες του εχθρικού κράτους για το λαό, του κράτους των επενδυτών και των
κερδών των λίγων, δεν κατάφεραν να καταλαγιάσουν την οργή των
εργαζόμενων, του λαού και της νεολαίας, σειρά πήραν οι γνωστοί
προβοκατόρικοι μηχανισμοί.
Το «Πάμε κι όπου βγει» που άκουσε να λέγεται μέσα από τον ασύρματο, λίγο
πριν τη σύγκρουση των τρένων, ένας επιβάτης της μοιραίας αμαξοστοιχίας
στα Τέμπη, έχει σοκάρει πολλούς Έλληνες αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί τους
έχει σοκάρει.
Όταν οι Έλληνες βουλευτές ψήφιζαν τα Μνημόνια χωρίς καν να τα έχουν
διαβάσει -και δεν ήταν μόνο ο Χρυσοχοΐδης που το παραδέχτηκε ανοιχτά-,
αυτό δεν ήταν ένα “Πάμε και όπου βγει”; Τι ήταν; Σχέδιο; Επιτελικό
σχέδιο;
Δεν ήξεραν οι βουλευτές που ψήφισαν τα Μνημόνια τι σήμαιναν τα
Μνημόνια για τις υποδομές της χώρας και την ασφάλεια των πολιτών;
Ήξεραν.
Ξέρετε, τα Μνημόνια, που οι εφαρμοστικοί τους νόμοι είναι ακόμα σε
ισχύ, έχουν να κάνουν με όλες τις περικοπές που έχουν γίνει τα τελευταία
12 χρόνια σε Υγεία, Παιδεία, Πολιτική Προστασία, δρόμους και ναι,
σιδηρόδρομους.
Ο άνθρωπος Μητσοτάκης έβαλε «σε
σειρά τις σκέψεις» του, σε ένα κείμενο, για το σιδηροδρομικό έγκλημα
στα Τέμπη και ιδού το αποτέλεσμα:
Ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης, ο πρωθυπουργός της χώρα με τα πολλά πρόσωπα;
Μετά την πρώτη δήλωση ντροπής για το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη, όπου έβγαλε και… πόρισμα («όλα δείχνουν πως το δράμα οφείλεται, δυστυχώς, κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος»), τώρα επανέρχεται με ένα – υποτίθεται – ανθρώπινο κείμενο που – υποτίθεται – βρίσκεται κοντά στα συναισθήματα του λαού για την τραγωδία.
Το κείμενο Μητσοτάκη είναι σαν να έχει σκηνοθετηθεί.
Πρώτα μας ενημερώνει ότι θα εκφραστεί«χωρίς ξύλινα λόγια». «Κάνω μια προσπάθεια να βάλω σε σειρά τις σκέψεις μου και σε λόγια τα συναισθήματα μου», γράφει ο άνθρωπος – πρωθυπουργός. Στη συνέχεια, ζητά «μια μεγάλη συγγνώμη, τόσο προσωπική, όσο και στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια».
Μετά ο άνθρωπος Μητσοτάκης αλλάζει το… πόρισμα του και ανακαλύπτει (;) ότι «στην Ελλάδα του 2023, δεν γίνεται δυο τρένα να κινούνται αντίθετα στην ίδια γραμμή και να μην το έχει αντιληφθεί κανείς». Προσθέτει ότι «δεν μπορούμε, δεν θέλουμε και δεν πρέπει να κρυφτούμε πίσω από το ανθρώπινο σφάλμα. Αν το έργο της τηλεδιοίκησης είχε ολοκληρωθεί, αυτό το δυστύχημα θα ήταν πρακτικά αδύνατο να είχε συμβεί».
Στο πρώτο μισό της δεκαετίας του 1980, στο
Μομπάλ της Ινδίας έγινε το μεγαλύτερο βιομηχανικό δυστύχημα όλων των
εποχών. Δράστης η αμερικανική χημική εταιρεία Γιούνιον Καρμπάιντ (UNION
CARBIDE), που ιδρύθηκε το 1917! Άμεσα έχασαν τη ζωή τους κάπου τέσσερις
χιλιάδες άνθρωποι, είκοσι χιλιάδες έμειναν ανάπηροι, κυρίως τυφλοί, και
εκατόν είκοσι χιλιάδες θερίζονται έως σήμερα από καρκίνο και γενετικές
παραμορφώσεις. Η δίκη κράτησε κοντά τριάντα χρόνια και η τελική
αποζημίωση που κατέβαλε η εταιρεία, αντί δισεκατομμυρίων που είχαν
ζητηθεί, κατέληξε σε κάπου δέκα χιλιάδες δολάρια για τον καθέναν από
τους είκοσι χιλιάδες σακατεμένους. Αν ψάξει κανείς σήμερα το θέμα στο
διαδίκτυο, έχοντας μάλιστα ταυτίσει την εταιρεία με τις μπαταρίες,
ζητούμενο αγαθό των καιρών μας, που έχει αγοραστεί από τον κολοσσό των
χημικών DOW, θα δει ότι το δυστύχημα χαρακτηρίζεται τοξικός θρύλος. Ως
βασική συνέπεια η αστική οικονομική αρθρογραφία προβάλλει το γεγονός ότι
μετά το Μομπάλ άρχισε η ταχεία εκβιομηχάνιση της πολυάνθρωπης Ινδίας,
που σήμερα πια μπαίνει με όρους γίγαντα στην παγκόσμια συγκρουσιακή
αρένα των θηριωδών συμφερόντων του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Το
1983-84 ήμουν απλώς μια συγκλονισμένη δημοσιογράφος, που οδυνηρά
ασχολιόταν με το Μομπάλ και τους ανθρώπους του. Τότε μιλούσαμε για
τοξικό δυστύχημα και όχι για τοξικότητα της πολιτικής ζωής.
Στη δεκαετία του 2000, βουλευτίνα του ΚΚΕ και μέλος της Επιτροπής
Θεσμών και Διαφάνειας, βρίσκομαι απέναντι από τον προσφάτως εκλιπόντα
Στράτη Στρατήγη, τέως περιφερειακό διευθυντή στην Ευρώπη της «Carbide».
Είχε έρθει ως επικεφαλής της ΜΚΟ, παρακαλώ, «Διεθνής Διαφάνεια»… Η
απόφαση για αποζημίωση δεν είχε βγει ακόμα για το Μομπάλ, και συνάμα δεν
έλεγε να κατέβει το αίμα που μου ανέβηκε στο κεφάλι, όταν συνδύασα το
όνομά του με την εταιρεία και το έργο της ΜΚΟ, που τάχα μου δήθεν ήταν η
πάταξη της κρατικής διαφθοράς διεθνώς. Πολιτικός πια, πάσχιζα εντός και
εκτός Βουλής να πείσω κυρίως δημοσιογράφους να σκεφτούν πώς γίνεται να
μιλάνε οι αστοί και οι πολυεθνικές για διαφάνεια τύπου Μομπάλ.
«Μα
καλά, είναι δυνατόν στον 21ο αιώνα να λειτουργεί ο σιδηρόδρομος με
"κλειδιά" και μπακαλοτέφτερα;», αναρωτιούνται διάφοροι δημοσιολόγοι,
καλοπροαίρετα και κακοπροαίρετα, με αφορμή το δυστύχημα στα Τέμπη. Και
συνεχίζουν: «Είναι δυνατόν να σκοτώνεται κόσμος ενώ υπάρχει η τεχνολογία
για μεγαλύτερη ασφάλεια;». Εύλογα και σωστά τα ερωτήματα. Στο δια ταύτα
όμως και επειδή δεν μιλάμε για τίποτα «ανυποψίαστους», απάντηση στο
«γιατί» δεν δίνουν. Γιατί πράγματι, η επιστήμη και η τεχνολογία
προσφέρουν σήμερα δυνατότητες για λιγότερη και πιο ασφαλή εργασία, για
μεγαλύτερη και καλύτερη ποιότητα ζωής, για μετακινήσεις με ασφάλεια και
σιγουριά. Εμπόδιο στέκονται όμως το κέρδος και η πολιτική όλων των
κομμάτων που το στηρίζει, σε βάρος των λαϊκών αναγκών. Αυτήν τη μικρή
«λεπτομέρεια» αποσιωπούν όσοι αναγνωρίζουν βέβαια τις δυνατότητες που
προσφέρει στον λαό η σύγχρονη τεχνολογία, κάνουν όμως πως δεν βλέπουν
ότι αυτή βρίσκεται στα χέρια μεγάλων πολυεθνικών ομίλων, που τη
χρησιμοποιούν καταπώς συμφέρει τα κέρδη τους.
Και
επί τη ευκαιρία: Πολλούς απ' αυτούς δεν τους ακούσαμε να λένε τα ίδια
την περίοδο της πανδημίας, όταν ο κόσμος πέθαινε σωρηδόν επειδή δεν
υπήρχαν επαρκή κρεβάτια ΜΕΘ ή και ελεύθερες κλίνες στα νοσοκομεία, με
τον κατάλληλο εξοπλισμό. Και δεν μιλάμε βέβαια για τίποτα υπερσύγχρονα
εργαλεία, αλλά για ιατρικό υλικό που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες,
όμως στη λογική του κόστους - οφέλους οι ελλείψεις είναι τεράστιες και
σε συνθήκες κρίσης μεγαλώνουν την απόσταση από τις πραγματικές ανάγκες.
Ούτε τους ακούσαμε να λένε τα ίδια για τους νεκρούς εργάτες, που
σκοτώνεται ένας κάθε πέντε μέρες στους χώρους δουλειάς εξαιτίας της
έλλειψης σύγχρονων μέσων για την υγεία και την ασφάλεια. «Ψιλά γράμματα»
οι ζωές των ανθρώπων όταν τα φώτα σβήνουν...
Τα χέρια τους τρίβουν ισχυροί επιχειρηματικοί όμιλοι, κυρίως των Μεταφορών και της Ενέργειας,
στο φόντο του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία. Με όχημα τη βαθιά
εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, που γίνεται για τα
συμφέροντα του κεφαλαίου και όχι του λαού, διεκδικούν και παίρνουν
μερίδιο από την επαναχάραξη των πηγών, των αγορών και των δρόμων της
Ενέργειας, αυξάνοντας κατακόρυφα την κερδοφορία τους.
Ειδικά το σχέδιο «απεξάρτησης» της Ευρώπης από το ρωσικό αέριο, στο έδαφος των ανταγωνισμών των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ με τη Ρωσία, προσφέρει νέα πεδία κερδοφορίας, που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ισχυρά τμήματα της αστικής τάξης, όπως εφοπλιστικοί, ενεργειακοί και κατασκευαστικοί όμιλοι,
με τις πλάτες της κυβέρνησης και όλων των άλλων κομμάτων, που στηρίζουν
μέχρι τα μπούνια τη συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο και στον
επικίνδυνο για τους λαούς ευρωατλαντικό σχεδιασμό.
Είναι ενδεικτικά τα όσα σημειώνονται στον ναυτιλιακό Τύπο: «Κανείς
δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον και τις πιθανές νέες αναταράξεις, με
τον πόλεμο στην Ουκρανία να εισέρχεται στο δεύτερο έτος, η κόντρα HΠA -
Δύσης με τους Ρώσους να εντείνεται, η Κίνα να παρακολουθεί και να
κινείται στη δική της περιοχή, όπου βλέπει να σφίγγει ο αμερικανικός
κλοιός μέσω Ιαπωνίας, Νοτίου Kορέας, Αυστραλίας και Φιλιππίνων.