Κακόγουστη παράσταση

« Κήρυγμα μίσους», «διάγγελμα διχασμού», «Το πάθημα δεν έγινε μάθημα», «Η Ελλάδα δεν ευτύχησε, σε αντίθεση με όλες τις άλλες χώρες που μπήκαν σε μνημόνια, να δει το πολιτικό της σύστημα να συνεννοείται σε κεφαλαιώδη». Με αυτό το στίγμα υποδέχτηκε ο αστικός Τύπος το πρωθυπουργικό διάγγελμα από την Ιθάκη και τις αντιδράσεις των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, κάνοντας «την τρίχα τριχιά» και επιχειρώντας να παρουσιάσει ένα σκηνικό «πόλωσης» ανάμεσα στους διαχειριστές του σάπιου συστήματος.

 

Το «φούσκωμα» βέβαια εξηγείται, στην προσπάθειά τους να ξαναζεστάνουν τη «σούπα» του χρεοκοπημένου δικομματισμού, να χαράξουν κάλπικες διαχωριστικές γραμμές ή να υπερτονίσουν επιμέρους και δευτερεύουσες διαφορές, με στόχο τον εγκλωβισμό του λαού σε χρεοκοπημένα δίπολα, σε «προοδευτικά και αντιδεξιά» ή «αντιΣΥΡΙΖΑ» μέτωπα.

Ζητά συμφωνία των πολιτικών δυνάμεων για την «επόμενη μέρα»

  Πηγή: Eurokinissi

Σύνθεση θέσεων και συμφωνία μεταξύ των αστικών κομμάτων για την αντιλαϊκή πολιτική της «επόμενης μέρας» ζητά ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού του κράτους στη Βουλή.

Μιλώντας στο «Real FM», ανάφερε ότι η πολιτική αντιπαράθεση «πέρα από τις εντυπώσεις» πρέπει να γίνεται «επί της ουσίας και με γόνιμο τρόπο», προκειμένου τα κόμματα να έχουν «σκοπό να συνθέσουν κάτι». Πρόσθεσε πως «κάποια μίνιμουμ στοιχεία να είναι λίγο-πολύ συμφωνημένα μεταξύ των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων».

“Θα ‘ναι σα να μπαίνει η άνοιξη…” – Η Τσεχοσλοβακία, ο Πρετεντέρης κι ένας διαφορετικός σοσιαλισμός

23-08-2018

Ο καπιταλισμός ή θα είναι καταπιεστικός κι εκμεταλλλευτικός ή δε θα υπάρξει…

Σφυροδρέπανος

 

Αν η διάσπαση του ΚΚΕ το 68′ είχε διεθνή διάσταση, αυτή θα ήταν η εμφάνιση του ρεύματος του ευρωκομμουνισμού. Και για κάποιους, η “άνοιξη της Πράγας”. Ίσως κάποιοι “ανανεωτές” βρήκαν σε αυτήν το ιδεολογικό άλλοθι που χρειάζονταν, για να καλύψουν τη διαφωνία τους, ενώ θα είχαν άλλη άποψη αν είχαν κερδίσει την υποστήριξη των Σοβιετικών. Ακόμα κι έτσι ωστόσο δεν παύει να υπάρχει ένας βαθύτερος οργανικός δεσμός, έστω κι αν συνειδητοποιήθηκε αργότερα στην πορεία.

Το βασικό θεωρητικό ζήτημα που τέθηκε -σύμφωνα με τις δικές τους διακηρύξεις- είναι ο περιβόητος τρίτος δρόμος, το ερώτημα αν μπορούσε να οικοδομηθεί ένα διαφορετικό μοντέλο σοσιαλισμού, που θα μπορούσαμε να το παραφράσουμε (διακωμωδώντας το) κι ως εξής: είναι εφικτός ένας άλλος άλλος κόσμος;

Τρία...

Τις «προτεραιότητες» της κυβέρνησης για μετά το «τέλος των μνημονίων» καταγράφει η «Αυγή». Ποιες είναι αυτές; Οι «Συλλογικές Συμβάσεις», η «αύξηση του κατώτατου μισθού» και η «δικαιότερη φορολόγηση». Μιλάμε δηλαδή για «τρία στα τρία» στην απάτη! Σε ό,τι αφορά τις Συλλογικές Συμβάσεις, ακόμα και η περίφημη επεκτασιμότητα όσων κλαδικών έχουν υπογραφεί δείχνει να «κολλάει» στην υποχρέωση των εργοδοτών να καταθέσουν στοιχεία από τα μητρώα των εταιρειών τους για τον αριθμό των εργαζομένων που απασχολούν, ώστε να πιστοποιηθεί η «αντιπροσωπευτικότητά» τους στον κλάδο. Οι επιχειρηματικοί όμιλοι οχυρώνονται πίσω απ' αυτήν τη διάταξη της νομοθεσίας και με διάφορα προσχήματα αρνούνται να καταθέσουν στοιχεία, ακόμα και στις περιπτώσεις που η κλαδική Σύμβαση προβλέπει ελάχιστα παραπάνω από τις επιχειρησιακές ή τις ατομικές του κλάδου.

 

... στα τρία

 

Οσο για τις διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, η εργοδοσία προσέρχεται κατά κανόνα με πρόταση για κλαδικό μισθό ίσο με τον κατώτερο των 586 ευρώ, κάνοντας χρήση όλης της αντεργατικής νομοθεσίας που της πρόσφεραν απλόχερα η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Σημειωτέον, αυτόν τον απαράδεκτο κατώτερο μισθό, μετά από έξι χρόνια «παγωμάρας» στα σημερινά άθλια επίπεδα, η κυβέρνηση υπόσχεται να τον «αυξήσει», εφαρμόζοντας κι εδώ έναν από τους νόμους των μνημονίων! Οσο για τη «δικαιότερη φορολόγηση», εδώ γελάνε (πικρά) οι εκατοντάδες χιλιάδες μισθωτοί, αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες, την ώρα που η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει το παραπέρα τσεκούρι στο αφορολόγητο, ακόμα και για εισοδήματα... 500 ευρώ. Πράγματι, λοιπόν, η κυβέρνηση έχει προτεραιότητες για τη «μεταμνημονιακή» εποχή. Μόνο που και αυτές, όπως και πριν, αφορούν το κεφάλαιο και όχι το λαό.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Αφοσιωμένη στην αντικομμουνιστική της εκστρατεία

  Πηγή: Associated Press

Μια ακόμα αντικομμουνιστική φιέστα διοργανώνει σήμερα στο Ταλίν η κυβέρνηση της Εσθονίας, «τιμώντας» την 23η Αυγούστου, που στο πλαίσιο της αντικομμουνιστικής εκστρατείας της ΕΕ και της βρώμικης επιχείρησης ταύτισης του κομμουνισμού με το φασισμό - ναζισμό έχει ανακηρυχθεί σε «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών καθεστώτων»!

Μάλιστα, χτες με κοινή τους δήλωση, ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Φ. Τίμερμανς και η επίτροπος Β. Γιούροβα απέτισαν «φόρο τιμής στα θύματα όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων», παρουσιάζοντας τον αντικομμουνισμό ως «καθήκον» απέναντι στη μνήμη τους και αναμασώντας τα ανιστόρητα κατασκευάσματα για το σύμφωνο Μολότοφ - Ρίμπεντροπ και τις υπόλοιπες προπαγανδιστικές αθλιότητες της ιμπεριαλιστικής ένωσης.

Νέα βαρυχειμωνιά...

  Πηγή: Eurokinissi

Το κλισέ της «νέας εποχής», που υποτίθεται ότι ξεκίνησε την περασμένη Δευτέρα, επαναλαμβάνουν διαρκώς τα κυβερνητικά στελέχη, αναπαράγοντας τις αυταπάτες γύρω από το «τέλος των μνημονίων».

Βεβαίως, οι εργαζόμενοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι η «νέα εποχή» είναι μια ...τσουχτερή βαρυχειμωνιά, καθώς θεμελιώνεται στα αποκαΐδια των δικαιωμάτων τους.

Οι χιλιάδες μνημονιακοί εφαρμοστικοί νόμοι, οι οποίοι παραμένουν σε ισχύ, ψηφισμένοι από ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τα τελευταία οκτώ χρόνια, η πολιτική δηλαδή στήριξης των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, είναι ο πραγματικός πρωταγωνιστής και αυτής της «νέας εποχής».

Το γνωρίζουν οι εργατοϋπάλληλοι, που ζουν την ένταση της εκμετάλλευσης και βλέπουν ότι δεν μπορούν να ικανοποιήσουν στοιχειώδεις ανάγκες τους, όπως σε Υγεία και Παιδεία, την ίδια ώρα που αυξάνεται ο πλούτος που παράγουν με τη δουλειά τους. Το ξέρουν οι χιλιάδες άνεργοι, που έχουν ως «διέξοδο» κακοπληρωμένη ελαστική εργασία.

Κι αν δεν είχαμε ιδιωτικοποιήσει τη ΔΕΗ;

22-08-2018

Από εδώ και πέρα, δικαιούμαστε κι εμείς να γυρίσουμε μπούμερανγκ όσα ακούγαμε τόσα χρόνια και σε καθετί που προκύπτει, σε κάθε διακοπή, να λέμε: άντε επιτέλους να την κοινωνικοποιήσουμε να ησυχάσουμε…

Κατιούσα

 

Και ξαφνικά το μισό τουίτερ και το άλλο μισό Facebook βρέθηκαν κλεισμένα στο ασανσέρ που συναντιόμαστε, να περιγράφουν την εμπειρία τους από τη διακοπή ρεύματος. Κι αν λένε όλοι αλήθεια, πρέπει να ξεπερνάν αυτούς που λένε πως βρέθηκαν κάποτε στο Πολυτεχνείο.

Και οι άλλοι; Οι άλλοι μισοί (στην Κίνα βρίσκονται) έβγαλαν από μέσα τους τον οργισμένο φιλελέ, είπαν πως μετά από τα μνημόνια ο Τσίπρας μας έβγαλε κι από την πρίζα -που όλοι σχεδόν τη λέγαμε μπρίζα μικροί- και άρχισαν το τροπάριο: Κούβα θα μας κάνουν, Βενεζουέλα γίναμε… Κι άλλα τέτοια φαιδρά για να γεμίζουν τους τοίχους μας, που είναι τζάμπα και δεν υπάρχει κίνδυνος να τελειώσουν ποτέ, σαν το χαρτί υγείας.

22/08/1882 Γεννιέται στη Σμύρνη ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός,

 

 

 

22/08/1882

 

Γεννιέται στη Σμύρνη ο κομμουνιστής δάσκαλος Δημήτρης Γληνός, ο οποίος άφησε τη σφραγίδα του στο προοδευτικό και κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας. Η πορεία του Δημήτρη Γληνού είναι μια συνεχής πορεία «όλο προς τα αριστερά», όπως έλεγε ο ίδιος, ενώ αυτοβιογραφούμενος τόνιζε ότι η ιδεολογική του διαδρομή ήταν «από τον Μιστριώτη στον Λένιν».

Η μεγάλη φτώχεια χαρακτηρίζει τα παιδικά του χρόνια. Το 1899 έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Φιλοσοφική Σχολή. Είναι υπέρμαχος της καθαρεύουσας και οπαδός της «Μεγάλης Ιδέας». Οι οικονομικές δυσκολίες τον αναγκάζουν να διακόψει δυο φορές τις σπουδές του, για να εργαστεί ως δάσκαλος. Οι σκληρές εμπειρίες ενισχύουν τις πολιτικές του ανησυχίες και τον φέρνουν στο στρατόπεδο των δημοτικιστών. Το 1905 παίρνει με άριστα παμψηφεί το δίπλωμά του από το Πανεπιστήμιο. Συνεχίζει τις παιδαγωγικές του σπουδές στη Γερμανία, όπου μεταξύ των άλλων γνωρίζει τον Γιώργο Σκληρό και τον Φώτο Πολίτη και έρχεται σε επαφή με τη σοσιαλιστική ιδεολογία.

Οι λωτοφάγοι και τα γουρούνια της Κίρκης

Οι λωτοφάγοι και τα γουρούνιατης Κίρκης

Από herko στο Αυγ 22, 2018 Απόψεις

Γράφει ο Στέλιος Κανάκης //

Πείνα, ανεργία, αναξιοπρέπεια, κοροϊδία, ξεπεσμός, εξευτελισμός. Τα γουρούνια που κουβάλησε, το αποδέλοιπο της αστικής τάξης, να τον υποδεχτούν κι η λωτοφάγα μάζα.

Και τα κοινωνικά σκουπίδια, οι άθλιοι αλητογενίτσαροι, οι πρώην, που το ’91 βάφτιζαν την ανυπαρξία τους τέλος των ιδεολογιών. Τα έρποντα εκφασισμένα ράκη της αήθειας, της ανυποληψίας, της υποθήκευσης και των παιδιών τους ακόμη, που πέρασαν και δεν ακούμπησαν στο μεγαλείο της ταξικής συνειδητοποίησης, των αξιών, των ιδεών, των ιδανικών. Θλιβερά υπερήλικα σκουπίδια σήμερα, που το οσονούπω βιολογικό τους τέλος, θα ξεβρομίσει κατά τι τον περίγυρο.

Το χοιροστάσιο του καπιταλιστικού ξεπεσμού, το σφαγείο των άβουλων, αδύναμων κι εκμαυλισμένων. Των πεινασμένων, αμόρφωτων, ξεδοντιασμένων, υποταγμένων φουκαράδων, γονυπετών και ερπόντων. Που τους αυτοκτονούν, τους δολοφονούν στα παρατημένα νοσοκομεία, τους πνίγουν, τους καίνε. Αυτή είναι η τρομακτική Γκόθαμ των θυτών, η «Πόλις» των ξεπουλημένων και των υποταγμένων. Το σφαγείο του καπιταλισμού που εκόντες άκοντες πνιγόμαστε στα βρομόνερά του και στο δικό μας αίμα.

Κι «…έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες»*.

* Η Πόλις, Κ. Π. Καβάφης

Λωτοφάγοι

Δεν θα ξεχαστεί, λέει η κυβέρνηση, το ποιος έφερε στη χώρα την κρίση και τα μνημόνια. Τι εννοούν αλήθεια; Γιατί πράγματι ο λαός δεν πρέπει να ξεχάσει ότι την κρίση την έφερε η καπιταλιστική ανάπτυξη, αυτή που έχει ως κίνητρο το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Την έφεραν ο σκληρός ανταγωνισμός, το κυνήγι του μέγιστου κέρδους. Την έφερε η ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Την έφεραν οι πολιτικές στήριξης του κεφαλαίου, η επιλογή συμμετοχής της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Τα μνημόνια τα έφερε η επιλογή να πληρώσει την κρίση ο λαός. Οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι και αγρότες, για να σωθεί το κεφάλαιο, για να ανακάμψουν τα καπιταλιστικά κέρδη. Δεν πρέπει να ξεχάσει ότι ο πυρήνας των μνημονίων βρίσκεται στην πολιτική της ΕΕ, στην πολυδιαφημιζόμενη «ευρωπαϊκή κανονικότητα». Δεν πρέπει να ξεχάσει ο λαός ότι την πολιτική αυτή επιλογή την υπηρέτησαν από κοινού και ΠΑΣΟΚ - ΝΔ παλιότερα, και οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σήμερα. Βεβαίως η κυβέρνηση απευθύνεται στο λαό νομίζοντας ότι απευθύνεται σε λωτοφάγους και πουλάει για άλλη μια φορά το χιλιοπαιγμένο παραμύθι της «λάθος διαχείρισης», με στόχο να εγκλωβιστεί ο λαός σε νέες παγίδες που του ξαναστήνουν...

“Τσίπρα μοι έννεπε, Μούσα, πολύτροπον, ός μάλα πολλά πλάγχθη…”

Ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που έγραφα σχετικά πρόσφατα στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ ότι στην Ελλάδα προτιμήσαμε τον Αχιλλέα και την Ιλιάδα, ενώ οι δυτικοί δανειστές  λαιστρυγόνες και κύκλωπες κατά Τσίπρα  πολύ ηγάπησαν την Οδύσσεια και τον Οδυσσέα.

Το διάγγελμα του πρωθυπουργού με καμένο τον πάπυρο στο Μάτι, για να μην τον πιάνει το μάτι, σε ιθακίσιο τοπίο να φέρνει σε Πρέσπες, αποφάσισε ότι πρέπει, ως παιδί που είναι, να θυμίζει μεταφραστική φυλλάδα γυμνασιόπαιδου της εποχής του “δε δικαιούσθε δια να ομιλείτε”. Λίγο να τον προσέξει κανείς, μάς είπε ότι εμείς φταίμε, που φάγαμε τα βόδια του Ήλιου, οπότε αυτός ως Οδυσσέας θυμήθηκε όσα συμφέρουν από την Οδύσσεια.

Τα μνημόνια πέθαναν, ζήτω τα μνημόνια!

Eurokinissi

Να κηρύξει το «τέλος των μνημονίων» και την έναρξη ενός νέου γύρου εξαπάτησης του λαού έσπευσε με διάγγελμά του από την Ιθάκη ο πρωθυπουργός, προσπερνώντας ότι για το λαό σε ισχύ μπαίνει από σήμερα το «μεταμνημονιακό» μνημόνιο το οποίο συγκροτούν οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι που παραμένουν σε ισχύ και επεκτείνονται, η μόνιμη εποπτεία της ΕΕ, οι δεσμεύσεις για θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα και οι στόχοι για την ανάκαμψη του κεφαλαίου που υπηρετεί η κυβέρνηση, ξεκόβοντας κάθε σκέψη για ανάκτηση απωλειών, καθώς όπως είπε και ο Αλ. Τσίπρας χρειάζεται «σύνεση και ευθύνη» για «να μην ξαναγυρίσουμε πίσω στην Ελλάδα των ελλειμμάτων και της χρεοκοπίας», ενοχοποιώντας για την καπιταλιστική κρίση το λαό και τα δικαιώματά του.

 «Σήμερα στην πατρίδα μας ξημερώνει μια καινούργια μέρα. Μια μέρα ιστορική. Τα μνημόνια της λιτότητας, της ύφεσης και της κοινωνικής ερήμωσης, επιτέλους, τελείωσαν. Η χώρα μας ανακτά το δικαίωμά της να ορίζει αυτή τις τύχες και το μέλλον της. Σαν μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς. Χωρίς άλλους εκβιασμούς. Χωρίς άλλες θυσίες του λαού μας», ισχυρίστηκε ξεδιάντροπα ο Αλ. Τσίπρας, την ώρα που τα νέα μέτρα βρίσκονται στον προθάλαμο αναμένοντας να τεθούν σε ισχύ, μαζί με έναν νέο γύρο εκβιασμών στο λαό, αυτή τη φορά στο όνομα της διατήρησης των «κεκτημένων» του κεφαλαίου.

Είναι ο εμπαιγμός, ηλίθιε

Είναι ο εμπαιγμός, ηλίθιε – του Νίκου Μπογιόπουλου

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ 

Υπάρχουν ψέματα και ψέματα. Υπάρχει προπαγάνδα και προπαγάνδα. Υπάρχουν «δράκοι» και «δράκοι». Ενίοτε, όμως, εμφανίζεται και εκείνη η κατηγορία του ολότελα, του απύθμενα, του απροσμέτρητα ψεύτικου… ψεύδους. Μιλάμε για εκείνο το ψεύδος που είναι τόσο καταφανές ώστε η όποια ενασχόληση μαζί του να ενέχει τον κίνδυνο – και μόνο εκ του γεγονότος ότι ασχολείσαι μαζί του – να του δόσεις υπόσταση. Τέτοια είναι η περίπτωση του ψεύδους που τιτλοφορείται «έξοδος από το Μνημόνιο».

Εν γνώσει του παραπάνω κινδύνου, ας δούμε, κατ΄ αρχάς τα δεδομένα. 

***

Πρώτο: Το «μεσοπρόθεσμο» πρόγραμμα για την περίοδο 2018-2022 περιλαμβάνει: 

α) Θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα: 2018: 3,56% του ΑΕΠ, 2019: 3,96%, 2020: 4,15%, 2021: 4,53%, 2022: 5,19%. Με βάση την εκτίμηση για το ΑΕΠ, μόνο το 2022 τα περίφημα πλεονάσματα προσδιορίζονται στα 10,8 δισ. ευρώ! Με άλλα λόγια: Την περίοδο 2018 – 2022 (δηλαδή πέντε χρόνια μετά την υποτιθέμενη «έξοδο» από τα μνημόνια) τα πάλαι ποτέ «ματωμένα» πλεονάσματα μέσω της ληστρικής φορολογίας αθροιστικά ανέρχονται στα 40 δισ. ευρώ!

Δίχως πάτο

Από τους πιο ...περιζήτητους τεχνοκράτες, το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ήταν ο επικεφαλής του ESM Κ. Ρέγκλινγκ, καθώς συνεντεύξεις και άρθρα του φιλοξενήθηκαν σε διάφορες εφημερίδες, με αφορμή το «τέλος» του τρίτου μνημονίου. Αν κάτι ξεχωρίζει απ' όσα είπε και έγραψε είναι η προσπάθεια να φορτώσει κι αυτός την καπιταλιστική κρίση στο λαό, που τάχα ζούσε «πάνω από τις δυνατότητές του», για να δικαιολογήσει και μ' αυτόν τον τρόπο τις αιματηρές θυσίες που του επιβλήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Το δεύτερο που έχει αξία είναι η επισήμανση του Ρέγκλινγκ ότι οι προψηφισμένες περικοπές στις συντάξεις θα εφαρμοστούν κανονικά και ότι είναι θέμα της κυβέρνησης να διαχειριστεί τις περικοπές αυτές, στο πλαίσιο του «δημοσιονομικού χώρου» από τις υπεραποδόσεις των πλεονασμάτων. Το τρίτο, επίσης σημαντικό, είναι η «αισιοδοξία» του Ρέγκλινγκ ότι «η Ελλάδα θα τα καταφέρει» επειδή τόσο ο σημερινός πρωθυπουργός όσο και ο Κυρ. Μητσοτάκης «είναι μεταρρυθμιστές και με διαβεβαίωσαν ότι υποστηρίζουν τους στόχους του προγράμματος του ESM». Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι όποιος κι αν αναδειχθεί σε κορμό της επόμενης κυβέρνησης, τα όσα αντιλαϊκά έχουν συμφωνηθεί σε επίπεδο μέτρων και στόχων για μετά το «τέλος των μνημονίων» θα εφαρμοστούν «κανονικά και με το νόμο», στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Που σημαίνει ότι δεν έχει πάτο το βαρέλι των θυσιών για το λαό...

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΣΙΠΡΑ

Η δήθεν «νέα εποχή» βασίζεται στα «αποκαΐδια» των δικαιωμάτων του λαού

Σε ανακοίνωση για τις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα από την Ιθάκη το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ τονίζει:

«Με το σημερινό του διάγγελμα, που θύμισε τη λαϊκή ρήση "εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν", ο πρωθυπουργός προσπαθεί να κρύψει ότι η δήθεν "νέα εποχή" βασίζεται πάνω στα "αποκαΐδια" των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας.

Η επόμενη μέρα θα είναι η συνέχεια της προηγούμενης, αφού θα είναι εδώ οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι, η αυστηρή εποπτεία της ΕΕ, τα ματωμένα πλεονάσματα, η εργασιακή ζούγκλα, η φοροληστεία, η υποβάθμιση κάθε πτυχής της ανθρώπινης ζωής. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο ελληνικός λαός, όση κοροϊδία κι αν επιστρατεύσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σε όσους θεατρινισμούς κι αν καταφύγει ο κ. Τσίπρας.