2η φάση διαθεσιμότητας στην υγεία-πιο κοντά οι απολύσεις

 

Αυτή τη φορά, τα στοιχήματα τελείωσαν. Η κυβέρνηση και ο τηλεοπτικός «αστέρας» Α. Γεωργιάδης προχωρούν στη δεύτερη φάση διαθεσιμότητας εργαζομένων από την δημόσια περίθαλψη. Συνολικά, είδε το φως της δημοσιότητας ένας αριθμός 1233 εργαζομένων με «στοχευμένες» παρεμβάσεις, για να μην γενικευθούν οι αντιδράσεις (έτσι εκτιμούν). Ο κύκλος αυτός ευελπιστούν να έχει τελειώσει μέχρι το τέλος του χρόνου.
Παράλληλα, ανακοινώθηκε και ο τρίτος γύρος διαθεσιμοτήτων - απολύσεων που ήδη σχεδιάζεται και με τον οποίο θα «υποδεχθούν» το νέο χρόνο κυβέρνηση και τρόικα. Όπως όλα δείχνουν, θα έχουμε αλλεπάλληλα κύματα από εδώ και πέρα. Μία συνεχής διαδικασία ξεπετάγματος χιλιάδων εργαζομένων από τα Νοσοκομεία, με παράλληλο κλείσιμό τους, ολικό ή μερικό. Άλλωστε, για να φανεί ότι περισσεύουν αυτοί οι εργαζόμενοι, είναι απαραίτητο το κλείσιμο των χώρων και τμημάτων που δουλεύουν. Από εκεί που οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι τραγικές και επικίνδυνες για τους ασθενείς, θα βγει στο τέλος ότι υπάρχει υπερπληθώρα εργαζομένων. Πρόκειται φυσικά για την απόλυτη αντιστροφή της πραγματικότητας.

Μια αντιδραστική εξέλιξη
Η επιλογή για οριζόντια κατάργηση κατηγοριών, κλάδων και ειδικοτήτων είναι το χειρότερο ως τώρα σενάριο. Μπορεί να οδηγήσει μεγάλο αριθμό εργαζομένων πανελλαδικά σε απόλυση. Ο αριθμός, ωστόσο, αυτός επιμερίζεται σε μικρές ομάδες προσωπικού ανά νοσοκομείο. Φαίνεται ότι η αρχή γίνεται από τον κλάδο των οδηγών που καταργείται. Πρόκειται για 561 άτομα διεσπαρμένα σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας.
Η απόφαση της κυβέρνησης είναι να μπουν άμεσα στη διαθεσιμότητα και να απορροφηθεί τμήμα τους από το ΕΚΑΒ (οι ίδιοι κάνουν λόγο για επαναπρόσληψη μόνο όσων κριθούν απαραίτητοι). Το πόσοι, φυσικά, δεν διευκρινίζεται, πράγμα που επιτείνει την αγωνία αυτών των εργαζομένων.

Είναι γνωστές, εξάλλου, οι βλέψεις της κυβέρνησης, με τις ευλογίες της τρόικας, να καταργήσει πληθώρα κλάδων και ειδικοτήτων. Μάλιστα, από την αρχή που τέθηκε θέμα απολύσεων και στα νοσοκομεία, οι «διαρροές» από το Υπουργείο Υγείας έφεραν σαν πιο «ευάλωτους» τους υπαλλήλους της ΥΕ (υποχρεωτικής) εκπαίδευσης. Πρόκειται για πληθώρα ειδικοτήτων, ενδεικτικά ν' αναφέρουμε: καθαριστές-καθαρίστριες (όσοι έχουν απομείνει), τραπεζοκόμες, αποθηκάριοι, κλητήρες, εργάτες, θυρωροί, βοηθοί μαγείρων κλπ.
Γενικότερα και ιδιαίτερα γι’ αυτές τις κατηγορίες, ήδη έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια η συστηματική αποψίλωσή τους, με την ανάθεση του έργου τους σε ιδιωτικά συνεργεία-εργολάβους. Πρόκειται για το περιβόητο σχέδιο εκχώρησης-ιδιωτικοποίησης των συγκεκριμένων τομέων δουλειάς που, παρεμπιπτόντως, κοστίζει πολλαπλάσια στο Δημόσιο κι ας καμώνονται ότι «περιστέλλουν τις δαπάνες». Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι, στη συντριπτική πλειοψηφία των νοσοκομείων, υπάρχουν συνεργεία φύλαξης, παρασκευής και διανομής φαγητού, καθαριότητας, στα πλυντήρια κ.α.
Οι «πληροφορίες» (καταλαβαίνετε ποιος τις διοχετεύει) κάνουν λόγο για ολόκληρες τις τεχνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων, με χιλιάδες εργαζόμενους που σκόπιμα τους έχουν «ανενεργούς» για να μπορεί να ανατίθεται το έργο τους στον ιδιωτικό τομέα, να φαίνονται ότι περισσεύουν και να γίνεται το γνωστό πάρτι με τις μίζες.
Ακόμη είναι γνωστή η είσοδος ιδιωτικών λογιστικών γραφείων στα νοσοκομεία που, από την «τεχνογνωσία» αρχικά, τείνουν σήμερα να αναλάβουν όλο το έργο, θέτοντας επί της ουσίας ζήτημα για το σύνολο των διοικητικών υπαλλήλων γραφείων.
Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια, και ιδιωτικοποίηση και απολύσεις. Τι θα έχει απομείνει από τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, μετά την πλήρη ανάπτυξη αυτών των σχεδίων;

«Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλειά και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο…» (Μια από τις 9 αλήθειες του κυβερνητικού βουλευτή Τρικάλων)

«Είναι άδικο ό,τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία να τα ρίχνουμε στην κυβέρνηση…» (εμείς απλά  τη δουλειά μας κάνουμε, υπάλληλοι είμαστε. Να ζητήσετε το λόγο από τη Μέρκελ, το ΔΝΤ, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες, τους εργολάβους). «Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ η κυβέρνηση στην Αθήνα να λύσει το πρόβλημα μιας οικογένειας που μένει στην επαρχία» (μη ζητάτε να σας φέρουμε το μαγκάλι στο σπίτι). «Οι βουλευτές δεν πλησιάζουν τον πρωθυπουργό για αυτό και ο κόσμος εκλέγει την τοπική αυτοδιοίκηση.» (Σκεφτείτε πολύ σοβαρά τι σόι δημάρχους θα ψηφίσετε στις εκλογές).

«Οι πολίτες δεν μπορούν να ενημερωθούν σωστά για το γεγονός ότι το να ανάβεις μαγκάλια στο σπίτι σου είναι επικίνδυνο;» (Εμείς δηλαδή, που στα σπίτια μας έχουμε καλοριφέρ και κλιματιστικά, πώς κι ενημερωθήκαμε;). «Η ατομική υπευθυνότητα είναι πολύ σημαντική υπόθεση.» (Αφού δεν νοιάζεστε παρά μόνο ο καθένας για την πάρτη του και δεν θα σας καίγεται καρφί για τους άλλους σαν κι εσάς, καλά να πάθετε). «Πάνω από 1.5 εκατομμύριο Έλληνες είναι άνεργοι. Αυτό δεν μπορεί να το λύσει το κράτος» (του Βαρδινογιάννη, του Μπόμπολα και του Αλαφούζου. Είναι ζήτημα προτεραιοτήτων. Εκτός αν έχετε τα κότσια να φτιάξετε ένα άλλο κράτος).

 

«Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλειά και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο…» (Ζούμε σε μια ελεύθερη οικονομία, ένα δημοκρατικό καθεστώς του αναπτυγμένου δυτικού πολιτισμού, όπου δεν εξαναγκάζουμε τον κόσμο να δουλεύει, ούτε    υποχρεώνουμε κανέναν να τρώει φαΐ). «Δεν υπάρχει περίπτωση για τα επόμενα πέντε χρόνια το κράτος να ασκήσει κοινωνική πολιτική μέσω προσλήψεων» (Μην περιμένετε από αυτό το κράτος να ασκήσει κοινωνική πολιτική ούτε στον αιώνα τον άπαντα).

 

«Πολλοί βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας είναι κάθετοι στο θέμα των πλειστηριασμών των σπιτιών των Ελλήνων.» (Αυτό δεν σημαίνει πως αν η τρόικα... μας πιέσει, δεν...θα σκύψουμε…δεν θα είναι η πρώτη φορά…μην το δέσετε κόμπο καλύτερα).

 

Με τους μαύρους χαρακτήρες αποσπάσματα  από συνέντευξη (απόδοση των δηλώσεών του ΕΔΩ) του βουλευτή Ταμήλου σε ραδιοφωνικό σταθμό.

Με χρώμα, αυτά που ποτέ δεν πρόκειται να ξεστομίσει δημόσια.

Αναρτήθηκε από Οικοδόμος

ΛΑΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ - ΜΑΣ ΠΕΙΣΜΩΝΟΥΝ

ΒΙΝΤΕΟ-Παφίλης:Θέλετε να κάνετε τον κόσμο να νιώθει ζητιάνος

ΒΙΝΤΕΟ-Παφίλης:Θέλετε να κάνετε τον κόσμο να νιώθει ζητιάνος  


«Δεν θα σχολιάσω τους διθυράμβους του κ. Γεωργιάδη. Μία βόλτα στα νοσοκομεία, στις λαϊκές γειτονιές, στα κέντρα υγείας, μπορεί να απαντήσει» είπε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης σχολιάζοντας την ομιλία του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδης που είχε ανέβει στο βήμα της βουλής λίγο πριν.
Στη συνέχει απευθύνθηκε στον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΝΔ: «Θα ήθελα να πω ότι ο κ. Βορίδης, όπως πάντα ιδεολογικά και με συνέπεια, έθεσε ένα ερώτημα, το ποιος εγγυάται ότι μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για τον άνεργο και ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα, το οποίο δεν είναι πραγματικό».
«Στο 2013 είμαστε όχι στο 1900 και καταλαβαίνετε τι λέω. Εμείς θα θέσουμε το πραγματικό ερώτημα, το οποίο εσείς αποφεύγετε να απαντήσετε και αποφεύγουν να απαντήσουν και άλλοι.  Ποιος έφτασε την Ελλάδα και την ανθρωπότητα σε αυτό το χάλι, ποιο σύστημα, το σοσιαλιστικό; Ο καπιταλισμός» τόνισε ο κ. Παφίλης απαντώντας στον Βορίδη.
 «Θέλετε σκόπιμα να κατεβάσετε τον πήχη στον κόσμο και να τον κάνετε να νιώθει ζητιάνος και να νιώθει ότι ακόμη και αυτή η άθλια ζωή που ζει η πλειοψηφία είναι παροχή που την κάνει το σύστημα. Που πήγαν τα λεφτά όλα αυτά τα χρόνια;» σημείωσε λέγοντας  χαρακτηριστικά: «Κοροϊδεύετε τον κόσμο».

Ο κ. Παφίλης έκανε λόγο για «σκηνές από το παρελθόν μονταρισμένες στο σήμερα».
«Όσο το ΠΑΣΟΚ μπατάριζε δεξιά τελείως τόσο περισσότερο φωνάζει. Και όσο το ΠΑΣΟΚ πήγαινε πιο κοντά στη ΝΔ, τόσο η ΝΔ το κατήγγειλε για σοσιαλιστικά μέτρα και όλα τα υπόλοιπα. Αυτό ζούμε σήμερα. Αν και είδα άρωμα σύγκλισης» επισήμανε.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ επιτέθηκε και στον ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι κάποιοι λένε ότι ο προϋπολογισμός τους θα είναι του λαού.  "Μα δεν γνωρίζετε ότι θα πρέπει να πάρετε έγκριση από την ΕΕ για τον επόμενο προϋπολογισμό; Τι θα κάνετε τότε; Τι θα πείτε; Φεύγουμε από την Ε.E; Εδώ δώσατε όρκο. Ο κ. Τσίπρας τον έδωσε από τον Τέξας τον όρκο" είπε. "Άρα λοιπόν παγίδες" ανέφερε χαρακτηριστικά.
πηγή: enikos.gr

Η φωτογραφία

Aπο: Simple Man

Ανοίγω το άλμπουμ. 299 φωτογραφίες μαρτυρούν την καταγωγή μου. Πρόγονοι κτηνοτρόφοι, αγρότες, δάσκαλοι, οικοδόμοι, νοικοκυρές, πρόσφυγες, βιοπαλαιστές με μάτια λαμπερά να κοιτούν την κάμερα μη φοβούμενοι ότι θα φανεί στο βλέμμα τους τίποτε άλλο από αυτό που πραγματικά είναι. Καθαροί! Καταγωγή μπερδεμένη, όπως όλων μας άλλωστε.

Φωτογραφία Νο 23 η προγιαγιά σε μια παράγκα με τους γιους της και πίσω ο μπόγος των αναμνήσεων από τον Πόντο να στέκει γυρτός. Φωτογραφία Νο 29 ο παππούς καμαρωτός πριν καταταχθεί στο στρατό. Φωτογραφία Νο 43 η γιαγιά ανάμεσα σε τέσσερις αντάρτες που πίνουν τσίπουρο δίπλα στο τζάκι. Φωτογραφία Νο 40 παλικάρια στο χακί την στιγμή που φεύγουν για τον πόλεμο-όλοι χαιρετούν, όλοι χαμογελούν-. Φωτογραφία Νο 44 η ημέρα που ο παππούς γύρισε από τις γερμανικές φυλακές – το μισό χωριό απουσιάζει από το πλάνο, για να μην χαρακτηριστεί-. Φωτογραφία Νο 46 ο αδελφός του παππού επέστρεψε ζωντανός από στρατόπεδο συγκέντρωσης της Γερμανίας. Φωτογραφία Νο 47 ο πατέρας στην Μακρόνησο με δύο γειτόνους μας. Φωτογραφία Νο 69 η θεία πίσω στο σπίτι μετά από τις διακοπές  στην Γυάρο. Φωτογραφία Νο 78 ο πατέρας στέλνει ευχές για τα Χριστούγεννα από το παράπηγμα που ζούσε σε κάποιο εργοτάξιο στην Λιβύη....

Το πιο βαρύ φορτίο μέσα από αυτό το σπίτι που πρέπει να κουβαλήσω, όταν θα πρέπει να το εγκαταλείψω λόγω ληξιπρόθεσμων λογαριασμών προς το Κράτος, είναι αυτό το άλμπουμ. Είναι αυτό που μαρτυρά ότι είμαι αυτός που είμαι όχι λόγω των πράξεων των προγόνων μου αλλά εξαιτίας της δικής μου απραξίας. Όσο για το σπίτι που στέκει κοντά 90 χρόνια έχοντας βάλει όλες οι γενιές από κάτι, θα το παραδώσω αμαχητί. Δεν έκανα και τίποτε σπουδαίο για την ζωή και για το σύνολο για να μου αξίζει τέτοια περιουσία. 299 φωτογραφίες κιτρινισμένες, φθαρμένες μαρτυρούν ότι αυτοί που έχουν δικαίωμα να ομιλούν, να απαιτούν και να διεκδικούν είναι αυτοί που πάλεψαν. Όχι πάλη για μια καλύτερη ζωή αλλά πάλη για την ζωή. Αυτά τα βλέμματα που μένουν άτρωτα μέσα στο φωτογραφικό χαρτί, ενώ τα ρούχα και το σκηνικό έχει αρχίσει να σβήνει, μού αποδεικνύουν ότι όλα φθείρονται εκτός από τα βλέμματα των ανθρώπων.

«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ…»

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

          «Θα έπρεπε να κοιμούνται εκεί που κοιμόμαστε εμείς. Να τρώνε όπως τρώμε εμείς. Πρώτα απ' όλα όμως να δουλεύουν. Έτσι θα μάθουν»

(Ερνεστ Χεμινγουέι - «Για ποιον χτυπά η καμπάνα»)

              «Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα»
                    (Μπ.Μπρεχτ – από το «Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου»)

 α αφιερώνουμε - ολόψυχα - στους σπουδαιοφανείς που πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας» απέναντι στους άλλους που εξαναγκάζονται να ζήσουν με τα 500 ευρώ μισθό και με τα 360 ευρώ σύνταξη. Στους μπιστικούς τους που διαδίδουν τον «ρεαλισμό» των Μνημονίων. Στους «ευπατρίδες» των ντόπιων και ξένων «οίκων» που με αναίδεια καλοζωισμένης Αντουανέτας κηρύττουν στους πεινασμένους τον «ορθολογισμό» της «εγκράτειας». Στους «εμβριθείς» κηφήνες που «ψέγουν» τα εκατομμύρια των εργαζομένων και των ανέργων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα γιατί «δεν αντιλαμβάνονται» ότι οι ομαδικές απολύσεις τους και ότι η «διαθεσιμότητά τους» (δηλαδή η απόλυσή τους) συνιστά «πατριωτικό καθήκον», «εξορθολογισμό» και «αναπτυξιακό λίπασμα»!

Στην φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό το 23,5% των Ελλήνων

      

Νέα έρευνα - σοκ που δημοσιοποίησε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Η Ελλάδα πιο πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε συνθήκες φτώχειας, ένδοιας και ανεργίας

Ένας στους τρεις κατοίκους στην Ελλάδα - και κατά μέσο όρο ένας στους τέσσερις στην Ευρώπη - είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος), είτε ζει σε κατάσταση ένδοιας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά, ή αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις), είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας.

Αυτά προκύπτουν από έρευνα που δημοσιοποίησε σήμερα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) αναφορικά με τον αριθμό των κατοίκων της Ευρώπης που ζουν σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού (έτος αναφοράς το 2012).
Ως προς την Ελλάδα, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 23,5% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδοιας το 19,5%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που λίγο πολύ κανένα μέλος της δεν έχει "κανονική δουλειά") το 14,1% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ ειναι 17%, 9,9% και 10,1%. Στην Ελλάδα, αντιμέτωπο με τουλάχιστον μία (ή και περισσότερες) από αυτές τις τρεις προβληματικές καταστάσεις ειναι το 34,6% του πληθυσμού (3,8 εκατ. άνθρωποι), ενώ στην ΕΕ κατά μέσο όρο το 24,8% (124,5 εκατ. άνθρωποι).
Γενικότερα, σε χειρότερη κατάσταση από την Ελλάδα, αναφορικά με το ποσοστό του πληθυσμού που θεωρείται ότι βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, είναι μόνο η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Λετονία, με ποσοστά που πλησιάζουν και ξεπερνούν το 40%, ενώ στον αντίποδα (με ποσοστά μικρότερα του 20%) βρίσκονται η Ολλανδία, η Τσεχία, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Λουξεμβούργο.
Τέλος, στην Ελλάδα, το ποσοστό του πληθυσμού που το 2008 βρισκόταν σε κατάσταση φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού ήταν στο 28,1%, ενώ στην ΕΕ ήταν στο 23,7%.

Πηγή: news247

Δωρεάν ή υπερχρεωμένη;

 Aπό Cogito ergo sum

Ενημέρωση στον τηλε-Σκάι, με τον Νίκο τής Τατιάνας. Δημοσιογράφα με μίνι και ψηλοτάκουνο παρουσιάζει αποτελέσματα διαγωνισμού τού ΟΟΣΑ, στον οποίο συμμετείχαν δεκαπεντάχρονοι μαθητές από 65 χώρες διαγωνιζόμενοι σε μαθηματικά, φυσικές επιστήμες και...ανάγνωση (σ.σ.: !!). Με περίλυπο ύφος, η δημοσιογράφα μάς πληροφορεί ότι "η Ελλάδα, δυστυχώς, κατέλαβε την 42η θέση ενώ στον προηγούμενο διαγωνισμό τού 2009 ήταν 29η και αυτό είναι πολύ λυπηρό, Νίκο".

Κι ενώ ο Ευαγγελάτος σχολιάζει "ελεύθερη πτώση, δηλαδή", πετιέται σαν άντε μη πω η άλλη μεγάλη φίρμα τού αλαφούζειου καναλιού, η Μαριάννα Πυργιώτη: "Ερώτηση κρίσεως, Σύλβια: είναι μαθητές οι οποίοι είναι από τα δημόσια σχολεία τής χώρας (προσοχή: παρ' ότι η Πυργιώτη βάζει μπροστά την λέξη "ερώτηση", φροντίζει να την αποδυναμώσει χαρακτηρίζοντάς την ως "κρίσεως", υπογραμμίζει την λέξη "δημόσια" και ο τόνος τής φωνής της δεν έχει καμμιά ερωτηματική χροιά)".

Η Σύλβια (μάθαμε και το όνομα του ψηλοτάκουνου) δεν πιάνει το υπονοούμενο: "Όχι. Εϊναι μαθητές 15 ετών και προσπαθούν το δείγμα να είναι αντικειμενικό και να υπάρχουν μαθητές από όλα τα σχολεία και ιδιωτικά και δημόσια". Η Πυργιώτη δεν ικανοποιείται από την απάντηση της Σύλβιας και σπεύδει να την διακόψει, πριν ολοκληρώσει την φράση της: "Άρα η συντριπτική πλειοψηφία είναι...". Λυπάμαι που δεν μπορώ να σας πω περισσότερα αλλά έσπευσα να αλλάξω κανάλι ώστε να μη τρέχω σήμερα για καινούργια τηλεόραση.

Μάλιστα, κυρία Πυργιώτη. Όσο κι αν δεν σου βγήκε το προβοκάρισμα της δημόσιας εκπαίδευσης, η παιδεία μας είναι για τον διάολο καβάλα και με την βούλα τού ΟΟΣΑ. Και για να σε πάω κι ανάποδα, όταν η Ελλάδα έβγαινε 29η, πάλι μαθητές από δημόσια σχολεία έπαιρναν μέρος. Κι όταν έλληνες μαθητές πρώτευαν σε διεθνείς μαθηματικούς διαγωνισμούς, πάλι από δημόσια σχολεία προέρχονταν. Και η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων επιστημόνων σε δημόσια σχολεία μορφώθηκαν. Κι εγώ που ευθέως σε αποκαλώ ηλίθια, δημόσιο σχολείο τελείωσα και σε δημόσιο πανεπιστήμιο σπούδασα.

Λυσσάξανε τα φερέφωνα του συστήματος να μας τονίζουν σε κάθε ευκαιρία το πόσο καλό θα κάνουν στην παιδεία τα ιδιωτικά σχολεία όλων των βαθμίδων. Δεν τους φτάνει που ο υπουργός παιδείας έχει τρικυμία εν κρανίω και κλείνει σχολεία αντί να ανοίγει; Δεν τους αρκεί που στην Ελλάδα τής ανεργίας και της φτώχειας όλο και περισσότερα παιδιά αναγκάζονται να σταματήσουν πρόωρα το σχολείο; Δεν ικανοποιούνται από το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι απόφοιτοι λυκείου αδυνατούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε τρίτο βαθμό επειδή οι οικογένειές τους αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος τής -προβλεπόμενης από το σύνταγμα- "δωρεάν" παιδείας;

Κατασχετήρια

 

Από: PHOTO τίτλοι
 

Οικογένεια κινδύνευσε να καεί από φωτιά

Παραλίγο νέα τραγωδία στη Θεσσαλονίκη. Στο νοσοκομείο μια δυο ηλικιωμένοι, ο γιος τους και ο εγγονός τους, μετά από πυρκαγιά σε μονοκατοικία. Εδώ και μήνες το σπίτι δεν είχε ρεύμα.

 

Οικογένεια κινδύνευσε να καεί από φωτιά, που προκλήθηκε τα ξημερώματα από άγνωστη- μέχρι στιγμής -αιτία, σε μονοκατοικία στην οδό Ψυχάρη, στο Κορδελιό της δυτικής Θεσσαλονίκης.

Στο σπίτι διέμεναν ηλικιωμένο ζευγάρι μαζί με τον γιο τους και το ανήλικο εγγονάκι τους. Όλοι τους μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ σε νοσοκομείο.
Όπως έγινε γνωστό, οι ένοικοι είχαν βγει μόνοι τους από το σπίτι, όταν αντιλήφθηκαν τη φωτιά και δεν χρειάστηκε να γίνει απεγκλωβισμός τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, το σπίτι δεν είχε ηλεκτρικό ρεύμα και αυτό που ερευνάται είναι η φωτιά να προκλήθηκε από κεριά. Στο εσωτερικό του σπιτιού δεν βρέθηκε κάποιο θερμαντικό σώμα.
Τα ακριβή αίτια της πυρκαγιάς, η οποία προκάλεσε ζημιές στη μονοκατοικία, ερευνά το ανακριτικό τμήμα της Πυροσβεστικής.
Όπως ανέφερε ο δήμαρχος Κορδελιού, μόνο στο δικό του δήμο, υπάρχουν 700 οικογένειες, που ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.
πηγή: news247

 

Η ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ (ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΝΕΚΡΟ.)

Αναρτήθηκε από celin

Το συγκλονιστικο στις μερες μας δεν ειναι ειδησεις τυπου "13χρονο κοριτσι πεθανε απο τις αναθυμιασεις του μαγκαλιου γιατι δεν υπηρχαν λεφτα να πληρωθει η ΔΕΗ στο σπιτι της".
Το συγκλονιστικο στις μερες μας ειναι η προσληψη αυτης της ειδησης, ο τροπος που αναπαραγεται, που βιωνεται, ο τροπος που "αντιδρουν" οι ανθρωποι σε τετοιες ειδησεις.
Σαν μια ευκαιρια να ξεσπασουν τα απωθημενα τους, να βρισουν/κατηγορησουν/καταραστουν αναμεταξυ τους, ζωντανα η διαδικτυακα, το Καθεστως. Να "βγουν απο τα ρουχα τους", "ελεος, δε παει αλλο, δολοφονοι", να νιωσουν ζωντανοι. Σαν μια αφορμη να ανεβασουν γραφικες αναρτησεις, αναρτησεις με σκοπο να προκαλεσουν τη συγκινηση, το δραμα, ξυπνατε ρε φωναζουμε ο ενας στον αλλον, τι αλλο περιμενουμε για να εξεγερθουμε.
Παραμονευοντας, σα τα Κορακια, για τον επομενο νεκρο.
Σαν ενα ακομα επιχειρημα στις ζωντανες η διαδικτυακες μας συγκρουσεις με τα πληρωμενα τσιρακια του Καθεστωτος, η για να μην αδικουμε το Καθεστως, με τους εναπομειναντες πνευματικα λειψους που ελπιζουν ακομα στη γαλαζοπρασινη συμμορια δολοφονων που μας κυβερνουν.
Περιμενουμε σχεδον ερεθισμενοι για μια ακομα αυτοκτονια, για ενα ακομα ανθρωπινο δραμα,
για μια ακομα παρομοια ειδηση που θα διεγειρει τη ψυχη μας που σαπιζει, το κορμι που υπνοβατει.
Το παρατηρεις στον τροπο προσληψης και στον τροπο αναπαραγωγης, στην αρχη μπορει να σοκαριζομασταν και να θλιβομασταν με αυτες τις ειδησεις, αλλα τωρα που εγιναν καθημερινοτητα, πιστευω οτι υπαρχει κατι σχεδον πορνογραφικο στον τροπο που τις προσλαμβανουμε, τις επεξεργαζομαστε, τις σχολιαζουμε, μια πορνογραφια της Φρικης, μια διεστραμμενη ικανοποιηση οτι εμεις ειμαστε ακομα ζωντανοι και μπορουμε να "οργιζομαστε", μια διαρκως αναβαλλομενη υποσχεση που δινουμε ο ενας στον αλλον οτι θα "εκδικηθουμε",
 ειναι ακριβως αυτο που νιωθουν οι φασιστες καθε που μαθαινουν για ενα εγκλημα απο αλλοδαπο εις βαρος ημεδαπου, το βλεπεις στα σχολια τους οτι καβλωνουν εκεινη την ωρα ,"ειδατε που σας τα λεγαμε", "θανατος στα αλλοδαπα σκυλια και στους λαθρολαγνους υποστηρικτες τους".
(Πιθανον να ισχυει και το αντιστροφο, ιδια δηλαδη ηδονη δικαιωσης να νιωθουν και καποιοι αντιφασιστες-αντιρατσιστες καθε που μαθαινουν για καποιο ρατσιστικο εγκλημα, "Να οι δολοφονοι, ολοι ιδιοι ειναι")
Τετοιες φρικτες ειδησεις, οπως ο θανατος του κοριτσιου απο το μαγκαλι, εχουν παψει να σοκαρουν,
οχι, δεν εχουν παψει να ειναι φρικτες, ομως εμεις ειμαστε που εχουμε παψει να τις βλεπουμε ως φρικτες. Νομιζω οτι αρκετοι ειναι που καταβαθος, ενα κομματι τους χαιρεται, οχι, η καταλληλη λεξη ειναι ηδονιζεται, να τις ακουει.
Ηδονιζεται να περιγραφει τα συναισθηματα του, να καταγραφει τη θλιψη του και την οργη του,
να εξαπολυει μυδρους εναντιον των κοιμισμενων συνειδησεων, κι ολα μα ολα να καταληγουν στο οτι "Καλα να παθουμε, εμεις φταιμε για ολα αυτα".

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής σε 13α κείμενα.

Από το εξαιρετικό blog   Cogito ergo sum.

 

 

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (1)

Στα πρόσφατα σημειώματά μας για την εξέγερση του Πολυτεχνείου, κάναμε λόγο για τις "δυνάμεις καταστολής" που έδρασαν τότε. Σ' αυτές συμπεριλαμβάνονται οι αστυνομικοί, οι εσατζήδες και ο στρατός. Σήμερα, σαράντα χρόνια αργότερα, τα πράγματα είναι πιο απλά αφού η ΕΣΑ δεν υπάρχει και ο στρατός δεν έχει λόγο να ανακατευτεί. Σήμερα υπάρχουν τα ΜΑΤ, ένα από τα "επιτεύγματα" της μεταπολίτευσης.

Η σύσταση των ΜΑΤ έγινε από τον γενικό γραμματέα τού υπουργείου δημόσιας τάξης της πρώτης κυβέρνησης Καραμανλή, τον Αναστάσιο Μπάλκο(*). Όμως, η αρχική ιδέα τής σύστασής τους πρέπει να οφείλεται στον δοτό πρωθυπουργό τού Παπαδόπουλου, τον Σπύρο Μαρκεζίνη:

"Επί του θέματος του ειδικού εξοπλισμού της Αστυνομίας και της Χωροφυλακής είχον ήδη εκφράσει την απορίαν μου εις τον κ. Δασκαλόπουλον (σ.σ.: τότε αρχηγό της Αστυνομίας Πόλεων), ο οποίος αν ενθυμούμαι καλώς μου είπεν ότι οσάκις προέκυπτε τοιούτον ζήτημα δεν εγίνετο δεκτόν. Προεδικάζετο ούτως ειπείν ότι εις περίπτωσιν σοβαροτέρων κάπως ταραχών, θα επενέβαινε ο στρατός. Εγώ αντιθέτως επηρεασμένος από όσα είδα εις την πλατείαν Χιλής εις το Παρίσι, όπου κατά σύμπτωσιν το έτος εκείνο ευρέθην όταν επρόκειτο να γίνη διαδήλωσις εις μνήμην του Αλιέντε, είχον εντυπωσιασθή. Διότι είδα αστυφύλακας με μάσκας και ασπίδας που ενεθύμιζον πολεμιστάς του μεσαίωνος καθώς και ειδικά μηχανοκίνητα της αστυνομίας. Και έκαμα τότε την σκέψιν, ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα η σημερινή Αστυνομία, του Αγγλικού τύπου ή και η Χωροφυλακή, ανήκει εις εποχήν η οποία έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Εφερα λοιπόν το θέμα εις τον ίδιον τον Πρόεδρον της Δημοκρατίας (σ.σ.: τον Γεώργιο Παπαδόπουλο). Αν η Αστυνομία και η Χωροφυλακή διέθετε αυτόν τον αναγκαίον και σύγχρονον οπλισμόν του οποίου η πρώτη παραγγελία έγινε επί των ημερών μου, είναι πάρα πολύ πιθανόν να καθίστατο περιττή η επέμβασις των τεθωρακισμένων εις το Πολυτεχνείον και να μη προέκυπτε ανάγκη κηρύξεως του στρατιωτικού νόμου" (Σπ. Μαρκεζίνης, "Αναμνήσεις 1972-1974", έκδοση του συγγραφέα, 1979, σελ. 433-434).

Όπως φαίνεται, ο Μαρκεζίνης υποστήριζε πως δεν θα επενέβαινε ο στρατός στο Πολυτεχνείο και η ιστορία θα είχε πάρει διαφορετική τροπή, αν είχε προλάβει να δημιουργήσει την ειδική αστυνομική μονάδα που ονειρευόταν. Αυτή η μονάδα έμελλε να δημιουργηθεί λίγο μετά την πτώση τής χούντας, κατόπιν εντολής τού ίδιου του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Την εντολή ανέλαβε να εκτελέσει ο Μπάλκος (στον οποίο ανήκει και η ονομασία "Μονάδες Αποκατάστασης Τάξεως - ΜΑΤ"), η δε υλοποίηση του σχεδίου ανατέθηκε στον Ηλία Ψυχογιό.

Ο Ηλίας Ψυχογιός ήταν παλιά καραβάνα τής αστυνομίας, όντας στο σώμα από το 1945 και φτάνοντας μέχρι το αξίωμα του υπαρχηγού τής Αστυνομίας Πόλεων. Ο Μπάλκος έκρινε ότι ο Ψυχογιός διέθετε την απαιτούμενη πείρα, εφ' όσον είχε ενεργή συμμετοχή τόσο στην καταστολή των προδικτατορικών διαδηλώσεων όσο και στα γεγονότα τού Πολυτεχνείου. Λεπτομέρεια: ο Ψυχογιός (μαζί με δυο ακόμη αξιωματικούς) είχε πάει το 1961 στις ΗΠΑ για εκπαίδευση στην καταστολή διαδηλώσεων και επιστρέφοντας εισήγαγε στην αστυνομία την χρήση δακρυγόνων.

Το 1978, ο Ψυχογιός οργάνωσε ένα ακόμη ειδικό αστυνομικό σώμα. Ήταν οι "Μονάδες Ειδικών Αποστολών - ΜΕΑ". Ενώ τα ΜΑΤ ασχολούνταν κυρίως με τις διαδηλώσεις, τα ΜΕΑ ασχολούνταν με τα υπόλοιπα προβλήματα "τάξης". Η πρώτη εμφάνιση του νέου σώματος έγινε το 1978, κατά την επιδρομή στο σπίτι τού γιατρού Βασίλη Τσιρώνη, στο οποίο ο ιδιόρρυθμος αναρχικός γιατρός ήταν ταμπουρωμένος και αποκλεισμένος πάνω από 8 μήνες και το είχε χαρακτηρίσει ως "ανεξάρτητο κράτος". Η επέμβαση των -ανεκπαίδευτων- ΜΕΑ στέφθηκε από παταγώδη αποτυχία και κατέληξε στον θάνατο του Τσιρώνη, ο οποίος παρουσιάστηκε από τις αρχές ως αυτοκτονία.

Στο μεταξύ, τα ΜΑΤ έχουν προλάβει να δείξουν τα δόντια τους σε αρκετές περιπτώσεις, δυο από τις οποίες ήσαν χαρακτηριστικές. Η πρώτη αφορά την απόπειρα του ΕΚΚΕ (το τότε αρκετά ισχυρό Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) να πραγματοποιήσει την πρωτομαγιά του 1977 πορεία από το πεδίο του Αρεως προς το σκοπευτήριο της Καισαριανής, παρά την απαγόρευση. Τα ΜΑΤ τους περίμεναν στο άγαλμα της Αθηνάς. Οι διαδηλωτές επιχείρησαν να προχωρήσουν χρησιμοποιώντας σαν δόρατα τα κοντάρια των σημαιών τους, περικυκλώθηκαν όμως από υπέρτερες αστυνομικές δυνάμεις κι εξαναγκάστηκαν σε συντεταγμένη υποχώρηση.

Η δεύτερη έγινε πάλι το 1977, κατά την καθιερωμένη πορεία τού Πολυτεχνείου. Εκείνη την χρονιά, η κυβέρνηση Καραμανλή είχε απαγορεύσει την πορεία. Τα ΜΑΤ περίμεναν τους διαδηλωτές στα Χαυτεία, όπου τους επιτέθηκαν, έχοντας πρώτα φροντίσει να αποκόψουν κάθε οδό οπισθοχώρησης. Οι διαδηλωτές εγκλωβίστηκαν και έγινε μακελειό. Ο Ψυχογιός καμαρώνει: "Ο Καραμανλής ρώτησε 'ποιός είναι ο επικεφαλής, να τον συγχαρώ'. Του άρεσε πολύ ότι τους είχα κλείσει την οπισθοχώρηση. Ηταν μια πολύ ωραία επιχείρησις".

Ο Ψυχογιός είχε εισηγηθεί έναν τρόπο δράσης των ΜΑΤ ο οποίος δεν αποσκοπούσε απλώς στην διάλυση των διαδηλωτών αλλά στο τσάκισμά τους. Σύμφωνα μ' αυτόν, οι συμπαγείς δυνάμεις των ΜΑΤ επιτίθενται ως σφήνα στο κέντρο της διάταξης των διαδηλωτών με σκοπό να τους διασπάσουν, ενώ άλλες αστυνομικές δυνάμεις εμποδίζουν την πλευρική διαφυγή τους. Ευτυχώς, κάποιοι κατάλαβαν ότι με αυτόν τον τρόπο θα σκοτωνόταν πολύς κόσμος και η πρόταση του Ψυχογιού δεν υιοθετήθηκε ποτέ.

Αλλά θα συνεχίσουμε.


(*) Στις εκλογές τού 1977, ο Μπάλκος εκλέχτηκε βουλευτής Πρεβέζης και ορίστηκε υπουργός δημόσιας τάξης, χαρακτηριζόμενος από πλεόνασμα εθνικοφροσύνης και έλλειμμα ευφυΐας. Ο Μπάλκος είχε και το κουσούρι τού συγγραφέα κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων, δίχως να διαθέτει το παραμικρό συγγραφικό ταλέντο. Γέλασε όλη η Ελλάδα όταν κυκλοφόρησε το βλακώδες "Δίχτυα στην Τασκένδη" (Ατλαντίς, 1979), το οποίο σήμερα θεωρείται "καλτ" και τα ελάχιστα αντίτυπα που κυκλοφορούν σε παλαιοβιβλιοπωλεία πωλούνται γύρω στα 50 ευρώ.

 

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (4)

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (5)

Η"δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (6)

"δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (7) 

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (8)

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (9)

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (10)

 Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (11)

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (12)

Η "δημοκρατία" τής αστυνομικής καταστολής (13)

 

Μαγκάλι…

Νίκος Μπογιόπουλος στον eniko

Τον περασμένο Μάρτη ήταν τα δυο παιδιά, οι δυο φοιτητές, στη Λάρισα. Τότε κάτι καθίκια (σσ: ελπίζουμε να θεωρούν αρκούντως «λαϊκιστικό» τον χαρακτηρισμό μας) είχαν πει ότι η αιτία του θανάτου τους δεν ήταν η οικονομική δυσπραγία. Οτι δεν ήταν το μαγκάλι της φτώχειας που σκότωσε τους φοιτητές. Αλλά η ελλιπής… παιδεία τους καθώς δεν γνώριζαν τις βλαβερές συνέπειες του μονοξειδίου του άνθρακα! Χτες ήταν το 13χρονο παιδί στη Θεσσαλονίκη. Τα καθίκια – μέχρι τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές – δεν είχαν μιλήσει. Θα είχε μεγάλη σημασία η γνώμη τους. Ειδικά η γνώμη τους για τις βλαβερές συνέπειες του άνθρακα, όταν έρχεται σε επαφή με την ανεργία και με το κομμένο λόγω ανέχειας ηλεκτρικό ρεύμα…

«Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας» (Μαχάτμα Γκάντι)

Ο θάνατός μας είναι το κέρδος τους

 

Τέτοιες μέρες τα καλοταϊσμένα παιδιά τους επιστρέφουν από τα κολέγια και τα πανεπιστήμια του εξωτερικού για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Τα δικά τους πανεπιστήμια κλείνουν μόνο στις γιορτές. Τα μικρότερα γυρίζουν από το σχολείο και φτιάχνουν λίστες με τα δώρα που θα ζητήσουν από τον «Άγιο Βασίλη». Τα δικά τους σχολεία έχουν θέρμανση. Είναι ντυμένα ελαφρά μέσα στο σπίτι. Τα σπίτια τους δεν πλημμυρίζουν από τα νερά της βροχής. Είναι ζεστά και  φωτισμένα.
Οι αυλές τους είναι γεμάτες με πολύχρωμα λαμπιόνια.  Οι μυρωδιές από τις γιορτινές λιχουδιές, τους ανοίγουν την όρεξη.  Τα παιδιά τους ζουν αυτές τις μέρες, όπως και τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου, με την ασφάλεια της ζεστασιάς και την ηρεμία της ανεμελιάς που προσφέρει η οικογενειακή ρουτίνα.  Κάνουν χρήση όλων των ανέσεων και δυνατοτήτων για καλή ζωή που υπάρχουν στην εποχή τους. Τα παιδιά τους ζουν όπως θα έπρεπε να ζουν όλα τα παιδιά του κόσμου. Ζουν όπως ελάχιστα παιδιά ζουν στην Ελλάδα σήμερα.

***

Το κοριτσάκι από την Ξηροκρήνη πέθανε προσπαθώντας να ζεσταθεί. Στη σύντομη ζωή του γνώρισε τη ρουτίνα της ανέχειας, της σκληράδας, ίσως της πείνας, της παγωνιάς. Από τη στιγμή που γεννήθηκε κάποιοι είχαν ήδη προδιαγράψει το μέλλον του. Από κρύο ή μονοξείδιο του άνθρακα, ποιο το διάφορο. Η ανέχεια σκοτώνει. Η πείνα σκοτώνει. Το κρύο σκοτώνει. «Ένας ακόμα άνθρωπος νεκρός από το κρύο».  (Ποιο «κρύο», διάολε, ακόμα δεν μπήκε καλά ο Δεκέμβρης...). Μια ακόμα γραμμούλα προστέθηκε στα γραφήματα των προϋπολογισμών του «πλεονάσματός» τους. Πάνω στον απέραντο τοίχο των εκτελεσμένων της «ανάπτυξής» τους. Η ουρά των νεκρών μακραίνει. Όπως οι ουρές των ανέργων, των αστέγων, των αρρώστων, των άδειων στομαχιών, των κρύων χεριών και ποδιών, των κρύων λέξεων, των παγωμένων ονείρων.  Οι νεκροί βρίσκονται ανάμεσα στους ζωντανούς, απλά ακόμη δεν το ξέρουν. Περιμένουν στη σειρά τους μέχρι κάποιος να τραβήξει στον τοίχο τη δική τους  γραμμούλα.

Όσο θα παραμένουμε θεατές του θανάτου των άλλων, όσο θα απαριθμούμε τους νεκρούς, θα μας δολοφονούν. Δίχως έλεος, χωρίς σταματημό. Ο θάνατός μας είναι το κέρδος τους. Είναι το αίμα που τρέφει το σύστημά τους, τη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης, τη δική τους ζωή.

Αναρτήθηκε από Οικοδόμος

Η εξαθλίωση σου τα κέρδη μας.

Στο κόκκινο η τηλεθέαση εκπομπής («Entre todos», δηλαδή «Μεταξύ μας») με πρωταγωνιστές εξαθλιωμένους Ισπανούς.

                                      Ριάλιτι με έπαθλα φαγητό ή δουλειά

Οταν το 2006 το τηλεριάλιτι «Working girl» -στο οποίο άνεργα, φτωχά μαύρα κορίτσια αναζητούσαν εργασία με σκοπό να μαζέψουν χρήματα για να παντρευτούν και να ανοίξουν σπίτι στη Ζάμπια- άρχισε να προβάλλεται συγκλονίζοντας την αφρικανική χώρα, η διεθνής τηλεοπτική κοινότητα θεατών και παραγωγών θεαμάτων το αντιμέτωπισε με συγκατάβαση του τύπου «εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου σε τριτοκοσμικές χώρες».
Η Τόνι Μορένο, η παρουσιάστρια του «Entre todos», υπερασπίζεται την ηθική και την αρτιότητά του, μιλώντας για «καθρέφτη της πραγματικότητας» στα ισπανικά περιοδικά, απαντώντας σχεδόν ταυτόχρονα σε ερωτήσεις για τα καλλυντικά και τα ρούχα που προτιμά, και μάλιστα την ίδια στιγμή που στην εκπομπή της πουλάει κακομοιριά...Την ίδια περίοδο, άνεργοι, οικογένειες με οικονομικές δυσκολίες και άνθρωποι με δυσκολίες κοινωνικής ένταξης πρωταγωνιστούν σε αντίστοιχες εκπομπές, κυρίως αμερικανοβρετανικών δικτύων, σημειώνοντας υψηλή τηλεθέαση, καθώς οι τηλεήρωες θεωρούνταν «μια αξιοπερίεργη μειονότητα».
Στα χρόνια από το 2006 έως και φέτος η καθοδική πορεία της παγκόσμιας οικονομίας αποτυπώθηκε στις τηλεοπτικές οθόνες με το αμερικανικό «Big Spender» για τους παθιασμένους με τα ψώνια και τις αγορές, που ξόδευαν αδιακρίτως ακόμη και άνεργοι, το «Till debt do us part» για τα ζευγάρια που χώριζαν υπό βουνά χρεών παρά τις νουθεσίες ειδικών, το βρετανικό «Go greek for a week» με Βρετανούς που καλούνταν να ζήσουν σαν Ελληνες στην Ελλάδα της κρίσης.
Και τώρα το «Entre todos» («Μεταξύ μας»), τηλεριάλιτι στο οποίο συμμετέχουν εξαθλιωμένοι Ισπανοί, χτυπά κόκκινο τηλεθέασης, γιατί, όπως λένε οι παραγωγοί του, μιλά στις καρδιές των περισσότερων τηλεθεατών.
Το «σόου των φτωχών», όπως αποκαλείται το «Entre todos», προβάλλεται από το κρατικό κανάλι RTVE, που γράφει στην ιστοσελίδα του προγράματος: «Μπορεί να ανακοινώνονται θετικά βήματα για τη χώρα και να διαφαίνεται ανάπτυξη, όμως την ίδια στιγμή κάθε μέρα μεγαλώνει η λίστα αυτών που χάνουν τη δουλειά, το σπίτι τους και περιμένουν στα συσσίτια για φαγητό».
Εργασία, τρόφιμα, ρούχα, είδη πρώτης ανάγκης, ακόμη και στέγη για να κοιμηθούν ζητούν οι Ισπανοί «πρωταγωνιστές», που μοιράζονται στην κάμερα ιστορίες τραγικής καθημερινότητας. Στο προηγούμενο επεισόδιο, η Μαρία Χεσούς Κάλνο, άνεργη, χωρισμένη μητέρα, δεν μπορεί να ζήσει τα τρία παιδιά της. Πάνελ ειδικών -ψυχολόγοι, δικηγόροι, οικονομικοί σύμβουλοι- της προτείνουν λύσεις, ενώ το κοινό που μπορεί να προσφέρει βάζει φωτιά στις τηλεφωνικές γραμμές.
«Θέλουμε να δώσουμε μία βοήθεια σε όσους το χρειάζονται», υποστηρίζει η παραγωγή του «Entre todos», απαντώντας σε πολίτες και οργανώσεις ανθρωπιστικών δικαιωμάτων που καταγγέλλουν «παιχνίδια της κρατικής τηλεόρασης και εκμετάλλευση της ανέχειας των Ισπανών». Ανθρωπιστικές οργανώσεις υποστηρίζουν ότι δέχονται καθημερινά τηλεφωνήματα που ζητούν να σταματήσει το ριάλιτι, γιατί προβάλλονται στερεότυπα και εμπορευματοποιείται ο ανθρώπινος πόνος - γιατί όμως αυτοί οι Ισπανοί δεν καλούν στο τηλεφωνικό κέντρο της κρατικής τηλεόρασης;
Την ίδια στιγμή, η Τόνι Μορένο, η όμορφη παρουσιάστρια του «Entre todos», υπερασπίζεται την ηθική και την αρτιότητά του μιλώντας για «καθρέφτη της πραγματικότητας» στα ισπανικά περιοδικά, απαντώντας σχεδόν ταυτόχρονα σε ερωτήσεις για τα καλλυντικά και τα ρούχα που προτιμά...
(Πηγές: www.dailymail.co.uk, www.rtve.es/television/entre-todos, www.cnn.com)
πηγή: enet.gr