Δύσκολα

 

Δύσκολες ώρες για τον ...μεγαλύτερο και ισχυρότερο στρατό του κόσμου. Ο διοικητής των αμερικάνικων δυνάμεων που επιχειρούν στον Κόλπο γράφει τη μια έκθεση μετά την άλλη για τις αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις σε βάρος του Ιράν που δεν μπορούν να προκαλέσουν άλλη καταστροφή, ούτε να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση. Οπότε, δεν έχει νόημα να συνεχίζονται, αν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν αναλάβουν κάποιου άλλου είδους στρατιωτική δράση, όπως μια χερσαία επίθεση. Την ίδια ώρα, οι περίπου 5.000 ναύτες και πεζοναύτες του αεροπλανοφόρου «Λίνκολν» περνάνε των παθών τους τον τάραχο μετά από 9 μήνες εν πλω και 250 ημέρες χωρίς να πιάσουν στεριά λόγω του πολέμου με το Ιράν. Είναι τέτοια η κατάσταση, που κάποιοι από αυτούς «ελπίζουν να μην ξυπνήσουν αύριο», σύμφωνα με συγγενείς τους, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν επιχειρήσει να πηδήξουν στη θάλασσα. «Μουχλιασμένα ντους, χαλασμένες τουαλέτες, πλυντήρια εκτός λειτουργίας εδώ και εβδομάδες, μεγάλες περίοδοι χωρίς ζεστό νερό, ένα γεύμα που περιορίζεται σε μισό φλιτζάνι ρύζι και δύο τορτίγιες, χωρίς σαπούνι ή οδοντόκρεμα» είναι οι περιγραφές εκ των έσω. Οι δυο εικόνες δεν είναι ασύνδετες μεταξύ τους. Είναι κομμάτια του παζλ, αποκαλυπτικά των δυσκολιών που έχει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός να επιβάλει τους σχεδιασμούς του στη Μέση Ανατολή, μέσα σε έναν συσχετισμό δυνάμεων που δεν είναι ίδιος μ' αυτόν πριν από 5 μήνες...

Παραλλαγή...

«Επιστράτευση κεφαλαίων για την άμυνα» (δηλαδή για την πολεμική οικονομία και βιομηχανία) διαπιστώνει με ...εθνική υπερηφάνεια ο Τύπος. Καταγράφονται μάλιστα πάνω από 30 συμφωνίες, κοινοπραξίες και συνεργασίες με συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων. Ανάμεσά τους, η «METLEN» στήνει αμυντικό κόμβο στον Βόλο και αναλαμβάνει την κατασκευή 200 τμημάτων για άρματα Leopard 2A8. Η «ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ» ετοιμάζει με τη «Rheinmetall» παραγωγή, ολοκλήρωση, συντήρηση και αναβάθμιση χερσαίων πολεμικών συστημάτων. Η «THEON» επεκτείνεται με εξαγορές και κοινοπραξίες στα ηλεκτρο-οπτικά συστήματα για drones και εφαρμογές αντι-drone. Η πολεμική στροφή δεν εξαγγέλλεται για το μέλλον. Βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και πίσω από τα επιχειρηματικά deals παρατάσσονται τα κρατικά και ευρωπαϊκά ταμεία, που απομυζούν τον λαό για τις ανάγκες της πολεμικής προετοιμασίας. Μέχρι και «Οδηγό Χρηματοδότησης» για τις επιχειρήσεις συνέταξε το κράτος, για να τους κατευθύνει εκεί που βρίσκονται τα κονδύλια και να τους υποδείξει πώς θα πάρουν μερτικό από δέκα ευρωπαϊκά και δύο ΝΑΤΟικά χρηματοδοτικά εργαλεία. Πάνω σ' αυτά η κυβέρνηση προσθέτει δύο εθνικούς μηχανισμούς, το ΕΛΚΑΚ και τον αναπτυξιακό νόμο, δηλαδή επιπλέον κρατικό χρήμα και φοροαπαλλαγές. Για τα πολεμικά μονοπώλια ανοίγουν όλοι οι κρουνοί. Η οικονομία φοράει «παραλλαγή» και ο λαός επιστρατεύεται να πληρώσει με νέες θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους τους.

... και υπεργολαβία

Ξεχωριστή θέση στην «επιστράτευση» επιφυλάσσεται στις λεγόμενες μικρομεσαίες και νεοφυείς επιχειρήσεις. Το νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα AGILE διαθέτει 115 εκατ. ευρώ και προβλέπει χρηματοδότηση από 1 έως 5 εκατ. για κάθε σχέδιο, με διαδικασίες «εξπρές». Στόχος τους είναι «μια νέα πολεμική τεχνολογία να περνά από το εργαστήριο στο πεδίο της μάχης μέσα σε ένα έως τρία χρόνια». Το πρόγραμμα απευθύνεται σε εξειδικευμένες, «δυναμικές» βιομηχανικές και τεχνολογικές επιχειρήσεις, που μπορούν να μπουν σε κοινοπραξίες και να προσαρμόσουν την παραγωγή στις απαιτήσεις των μεγαθήριων της πολεμικής βιομηχανίας. Ο κρατικός «οδηγός» τούς δείχνει βήμα - βήμα πώς θα ενταχθούν στις εφοδιαστικές αλυσίδες των μεγάλων ομίλων. Οσα λοιπόν διαφήμιζε ο υπουργός Αμυνας στα επιμελητήρια ως «ευκαιρία», αποκτούν τώρα χρηματοδότηση και εγχειρίδιο εφαρμογής. Οι επιλεγμένες επιχειρήσεις θα αναλαμβάνουν το «κόστος προσαρμογής» και το ρίσκο των συμπράξεων, ως υπεργολάβοι στην πολεμική παραγωγή, αλλά και στην καλλιέργεια «κουλτούρας φερέτρων» μέσα στους χώρους δουλειάς...

Αποστολή

«Στην εντιμότητά μας θα βρούμε τα λεφτά», λέει ο Τσίπρας στο in.gr και διαβεβαιώνει ότι θα σταματήσει «το πάρτι της διαφθοράς», για να δημιουργήσει δημοσιονομικό χώρο που θα «στηρίξει την κοινωνία». Ούτε εδώ ανακάλυψε την Αμερική. Στον ρόλο του «φτωχού πλην τίμιου» σωτήρα έχουν διαπρέψει κι άλλοι στο παρελθόν, που υπόσχονταν να καθαρίσουν την κόπρο του Αυγεία, για να εκτονώνεται η λαϊκή αντίδραση στα αδιέξοδα που αναπαράγει το σάπιο σύστημα: Από σοσιαλδημοκράτες και λαϊκο-δεξιούς, μέχρι την ακροδεξιά, ειδικά την περίοδο των μνημονίων. Τι λένε όλοι αυτοί; Για την εκμετάλλευση, τα εργατικά «ατυχήματα» και την εξόντωση των εργαζομένων δεν φταίει το κεφάλαιο και το κέρδος, αλλά κάποιοι «κακοί» και «ανέντιμοι» εργοδότες. Η ακρίβεια δεν είναι η άλλη όψη των μισθών στον πάτο και της ανταγωνιστικότητας των ομίλων, της πολεμικής εμπλοκής, των στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου στην Ενέργεια και αλλού, αλλά φταίνε κάποιοι αχόρταγοι που κερδοσκοπούν με την ανοχή της κυβέρνησης. Για τον στραγγαλισμό των αναγκών του λαού δεν ευθύνονται οι σιδερένιοι νόμοι του καπιταλισμού, όπου το κεφάλαιο είναι έτοιμο να διαπράξει κάθε έγκλημα για το κέρδος, αλλά φταίνε ανέντιμοι πολιτικοί και το πολιτικό σύστημα που υποθάλπει τη διαφθορά και τη ρεμούλα. Εν τέλει, δεν φταίει ο καπιταλισμός, αλλά η ...μετατόπιση από την κανονικότητά του, που ο Τσίπρας θέλει να αποκαταστήσει σε μια πιο δίκαιη και λειτουργική εκδοχή. Το πού οδήγησαν και στο παρελθόν τέτοιοι Μεσσίες, δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη ανάλυση. Καμιά ανάγκη δεν έχει ο λαός από «έντιμους» υπερασπιστές της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, που έχουν αναλάβει την ανέντιμη αποστολή να την εξωραΐσουν στα μάτια του.

 

Ριζοσπάστης