ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΡΟΥΣ 100 χρόνια από τη γέννηση του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης

 

Με το όπλο στο χέρι στη Σιέρρα Μαέστρα πραγματοποιώντας την Επανάσταση

Σαν σήμερα (13/8) πριν από 100 χρόνια γεννήθηκε στο Μπιράν της Κούβας ο Φιντέλ Κάστρο Ρους, ο ηγέτης της Κουβανικής Επανάστασης που επικράτησε την 1η Γενάρη του 1959, κορυφαία προσωπικότητα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος.

Η καταγωγή του ήταν από την πλευρά του πατέρα του από τη Γαλικία της Ισπανίας και από την πλευρά της μητέρας από τα Κανάρια Νησιά. Από τα εφηβικά του ήδη χρόνια εξέφρασε την αντίθεσή του στην κοινωνική αδικία και την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας. Από φοιτητής, συμμετείχε στο επαναστατικό κίνημα ενάντια στη δικτατορία του Μπατίστα στην Κούβα, που είχε την ανοιχτή στήριξη και των ΗΠΑ.

Στις 26 Ιούλη του 1953, ως επικεφαλής της ομάδας επαναστατών επιτέθηκε στους στρατώνες της Μονκάδα, με σκοπό να ξεσηκώσει τον λαό του Νησιού ενάντια στη δικτατορία. Η απόπειρα αποτυγχάνει και ο ίδιος μαζί με συντρόφους του συλλαμβάνεται. Ομως, η 26η του Ιούλη σηματοδοτεί την απαρχή της μεγάλης λαϊκής εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα.

Μπροστά στους κατηγόρους του, στις 6 Οκτώβρη του 1953, στο δικαστήριο του Σαντιάγκο της Κούβας, ο Φιντέλ Κάστρο λέει: «Οσο για μένα, ξέρω πως η φυλακή θα 'ναι σκληρή όσο δεν ήτανε ποτέ για κανένα, πως θα βρω μπροστά μου απειλές, παγίδες και άτιμες βιαιότητες. Μα δεν τις φοβούμαι, όπως δεν τρέμω τη μανία του άθλιου τυράννου που πήρε τη ζωή εβδομήντα αδελφών μου. Καταδικάστε με, δεν πειράζει, η Ιστορία θα με δικαιώσει». Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση.

Υπερμνημόνιο

 

«Μεγάλα οφέλη για την οικονομία», «Χαμένη ευκαιρία για την Ελλάδα» είναι το δίπολο της αντιπαράθεσης που στήνεται τις τελευταίες μέρες από ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ και κόμμα Τσίπρα για το υπερμνημόνιο του Ταμείου Ανάκαμψης, που τελειώνει στις 31 Αυγούστου.

Ο καβγάς δεν αφορά μόνο το «αποτύπωμα» στην ελληνική καπιταλιστική οικονομία, αλλά και το πώς θα συνεχιστεί η ροή φτηνού χρήματος στα μονοπώλια, στη φάση που η παγκόσμια και η ευρωπαϊκή οικονομία ασθμαίνουν και προτεραιότητα αποκτά η χρηματοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας.

Η αντιπαράθεση αντανακλά και αντιθέσεις της αστικής τάξης, που επιδρούν στην αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, με τη σοσιαλδημοκρατία να υπόσχεται «δικαιότερη» κατανομή της κρατικής στήριξης στο μέλλον, κλείνοντας το μάτι σε κλάδους και ομίλους που δηλώνουν «ριγμένοι» από τη διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης.

Για τον λαό ο καβγάς τους είναι σκέτη πρόκληση, αφού θα συνεχίσει να πληρώνει μέχρι δεκάρας τα 36 δισ. ευρώ σε δάνεια και επιδοτήσεις για τη στήριξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Τα χρήματα αυτά δεν έπεσαν από τον ουρανό. Προέρχονται από δανεισμό της ΕΕ, με «εγγύηση» το γδάρσιμο του λαού απ' όλες τις κυβερνήσεις, με ένταση της εκμετάλλευσης και της φοροληστείας.