Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥΣ:



ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ  Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥΣ:

    Η μείωση της χρηματοδότησης από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και  οι αρνητικές εξελίξεις στη χρηματοδότηση από ευρωπαϊκούς πόρους (ΕΣΠΑ & ΣΕΣ 2014-2020), δημιουργούν νέα αρνητικά δεδομένα για την επάρκεια της λειτουργίας, ακόμα και για την ύπαρξη δομών όπως το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», οι βρεφονηπιακοί Σταθμοί, τα ΚΔΑΠ και τα ΚΔΑΠΑμΕΑ, τα ΚΗΦΗ.
    Τα σχετικά προγράμματα λήγουν τον επόμενο μήνα και δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι την ανάληψη καθηκόντων των νέων δημοτικών αρχών τον  ερχόμενο Σεπτέμβρη. Πρέπει να απαιτηθεί από τη κυβέρνηση η εξασφάλιση της χρηματοδότησης ώστε να διατηρηθούν οι κοινωνικές υπηρεσίες και να αναπτυχθούν για να καλύπτουν δωρεάν τις αυξανόμενες λαϊκές ανάγκες. Να ανανεωθούν οι συμβάσεις όλων των εργαζόμενων και να δρομολογηθεί η μονιμοποίησή τους χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
    Οι «Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις» (των άνεργων) και οι εθελοντισμοί ΜΚΟ, με τις οποίες συμφωνούν οι δήμαρχοι ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ κ.α., δεν αποτελούν λύση αλλά συγκάλυψη και φτηνή διαχείριση της ακραίας φτώχιας.
    Ο δήμος Ωραιοκάστρου, ανακοίνωσε μετεκλογικά τη μη εφαρμογή (μόνο για φέτος;) των προγραμμάτων-δικαιωμάτων «Παιδί και Θάλασσα» και «Θερινή Δημιουργική Απασχόληση» για παιδιά 5-12 ετών. Μετά προσπάθησε, λόγω των αντιδράσεων να τα νεκραναστήσει, σίγουρα με χειρότερους όρους από πέρσι και πρόπερσι.
    Η «Λαϊκή Συσπείρωση» απαιτεί τη πλήρη συνέχιση των προγραμμάτων με άμεση χρηματοδότηση από τη Περιφερειακή Διοίκηση και το Κράτος. Απαιτούμε τη μη  εφαρμογή της Ευρωενωσιακής οδηγίας για αντιπαροχή όλων  των γονέων στους Βρεφονηπιακούς και Παιδικούς Σταθμούς. Να σταματήσουμε ακόμα ένα βήμα στην απόλυτη επιχειρηματικότητα των δήμων.
    Χιλιάδες οικογένειες θα αποκλειστούν και φέτος από τα  κοινωνικά προγράμματα, ενώ όσοι τυχεροί κερδίσουν μία θέση, θα χρειαστεί να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν τους μειωμένους προϋπολογισμούς. Οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές δομές θα δουλεύουν, αν δουλεύουν, σε όλο και χειρότερες συνθήκες. Παράδειγμα το Κέντρο  Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, το Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων Θεσσαλονίκης «Ο ΄Αγιος Παντελεήμων» κλπ.
    Το συμπέρασμα είναι ένα: αν δεν αντισταθούμε, αν δεν αγωνιστούμε μαζικά και οργανωμένα με σωστούς στόχους και τακτικές, μέσα αλλά κύρια έξω από τους αστικούς θεσμούς, ο καπιταλισμός και οι υπηρέτες  του, οι ποικίλοι  μηχανισμοί του και η ΄Ενωση των μονοπωλίων, δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο. Ούτε τα παιδιά λυπούνται γιατί γι αυτά και τους γονείς τους μία θα ήταν η άμεση και ικανή λύση: ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ  & ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ. Ο Παιδικός Σταθμός είναι δικαίωμα κάθε παιδιού.-

                                                                             


                                                                                              «ΛΑΊΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»
                                                                                            Ωραιόκαστρο 13-7-2014
                   


Παρασκευή 11 Ιουλίου 2014

Φασίστας, άρα ψεύτης ( Cogito ergo sum )

Φασίστας, άρα ψεύτης

Κάθε ζωντανός οργανισμός, αν δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο περιβάλλον, πεθαίνει! Η οικονομία και η κοινωνία είναι σύνθετοι ζωντανοί οργανισμοί. Που, χωρίς μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύουν να αποσυντεθούν και να περιθωριοποιηθούν. Να χάσουν την ευημερία τους, την ελευθερία τους, να χάσουν την ίδια την υπόστασή τους. (...)

Κάποιοι είχαν πει ότι η Ελλάδα ήταν η τελευταία «σοβιετική οικονομία», παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν ανήκε στο σοβιετικό μπλοκ! Και παρέμενε κολλημένη στις δοξασίες ενός ξεπερασμένου προτύπου, πολλά χρόνια αφότου οι κοινωνίες που το ασπάστηκαν είχαν οι ίδιες καταρρεύσει και οι λαοί τους είχαν επιλέξει το δρόμο της ελεύθερης αγοράς!

Η Σοβιετική Ένωση είχε πάψει προ πολλού να υπάρχει. Οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες, είχαν προσχωρήσει στο σύστημα της ανοικτής και ελεύθερης οικονομίας, κάνοντας το ένα αναπτυξιακό άλμα μετά το άλλο. Κύματα αποκρατικοποιήσεων σαρώνουν επί δεκαετίες όλες τις χώρες της γης. Χώρες απ’ όλες τις ηπείρους ανοίγονται στην ελεύθερη αγορά. Από την Κίνα ως το Βιετνάμ. Κι από την Αυστραλία ως την Ινδονησία.

Κι όμως! Στην Ελλάδα οι ξένες επενδύσεις παρέμεναν επί δεκαετίες, όπως και οι ελληνικές, άλλωστε, όπως και η έννοια επιχειρηματίας, μία «απαγορευμένη έννοια». Η ανταγωνιστικότητα και η επιχειρηματικότητα παρέμεναν «απαγορευμένες λέξεις». Μια εφιαλτική γραφειοκρατία περίμενε να υποβάλει στα μαρτύρια του Ταντάλου τον κάθε επίδοξο επενδυτή. Και αδίστακτες συντεχνίες έκλειναν το ένα εργοστάσιο μετά το άλλο, έκλειναν τους δρόμους καθημερινά, παραλύοντας την κίνηση, κι όποτε ήθελαν κατέβαζαν και τους διακόπτες του ηλεκτρικού ή διέκοπταν τις μαζικές συγκοινωνίες του Ελληνικού λαού. Αυτά τώρα πλέον αλλάζουν! Όχι κάποια απ’ αυτά. Όλα αυτά!

Και καθιστούμε την Ελλάδα μια χώρα φιλική για τις επενδύσεις, φιλική για την επιχειρηματικότητα, ώστε να απελευθερώσει το αναξιοποίητο δυναμικό μας, τα μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα και τα ταλέντα των ανθρώπων μας. Και τώρα ανοίγουμε το δρόμο για να μεγαλουργούν οι Έλληνες, όχι μόνο στο εξωτερικό, αλλά και στον ίδιο τον τόπο τους!

Αυτό, βέβαια, δεν αρέσει στις συντεχνίες, στα κατεστημένα συμφέροντα που λυμαίνονταν τη χώρα και το δημόσιο πλούτο τόσα χρόνια. Πάρτε για παράδειγμα τις τηλεφωνικές υπηρεσίες. (...) Αποκρατικοποιήθηκαν οι τηλεπικοινωνίες, έσπασε το κρατικό μονοπώλιο και τώρα βάζεις τηλέφωνο σε μερικές ώρες, το κόστος έχει πέσει κατακόρυφα και οι προσφερόμενες υπηρεσίες έχουν πολλαπλασιαστεί, με σταθερή τηλεφωνία, κινητή, Ίντερνετ, δορυφορικά προγράμματα κλπ. Πώς έγινε αυτό; Πρώτον, ο καταναλωτής επωφελήθηκε από τον ανταγωνισμό. Και δεύτερον, η κοινωνία επωφελήθηκε από τις επενδύσεις που έκαναν οι ιδιώτες πάροχοι για να μπορέσουν να αντέξουν στον ανταγωνισμό. (...)


Τα παραπάνω αποτελούν ένα μικρό απόσπασμα από την ομιλία που εκφώνησε χτες ο πρωθυπουργός στο συνέδριο του Economist. Ένα μικρό απόσπασμα που, όπως ολόκληρη η ομιλία, περιέχει σωρεία ανακριβειών και ψευδών τα οποία έχουν διπλό στόχο: αφ' ενός μεν να διαβεβαιώσουν την διεθνή του κεφαλαίου ότι στην Ελλάδα φτιάχνεται ένας παράδεισος γι' αυτήν αφ' ετέρου δε να στρώσουν τον δρόμο για μια ακόμη μεγαλύτερη επίθεση κατά του λαού και των δικαιωμάτων του.

Προσέξτε την αποστροφή τού ομιλητή για τις "δοξασίες ενός ξεπερασμένου προτύπου", όπου -προφανέστατα- συμπεριλαμβάνει το δικαίωμα για μόνιμη, σταθερή και πλήρη εργασία, το δικαίωμα στην απεργία, το δικαίωμα στην πλήρη κοινωνική προστασία των αδυνάτων, το δικαίωμα στην αξιοπρεπή σύνταξη, το δικαίωμα των πάντων στην δωρεάν υγεία και την δωρεάν παιδεία, το δικαίωμα πρόσβασης στα κοινωνικά αγαθά κλπ. Όλα αυτά συνιστούν "δοξασίες ξεπερασμένου προτύπου". Στα σύγχρονα πρότυπα δεν νοούνται τέτοια δικαιώματα.

Προσέξτε τον εκθειασμό τού νεοφιλελευθερισμού, ο οποίος παρουσιάζεται ως αδήριτη ανάγκη, με παράλληλη δαιμονοποίηση της υπέρτατης ανά τους αιώνες εργατικής κατάκτησης που λέγεται συνδικαλισμός. Κατά τον ομιλητή, ο συνδικαλισμός "κλείνει το ένα εργοστάσιο μετά το άλλο" και βασανίζει τον κόσμο παραλύοντας την κίνηση, διακόπτοντας τις συγκοινωνίες ή κατεβάζοντας τους διακόπτες "όποτε ήθελε". Ή, μάλλον, όποτε "θίγονταν τα συμφέροντα" κάποιων συνδικαλιστών, οι οποίοι "λυμαίνονταν την χώρα και τον δημόσιο πλούτο τόσα χρόνια".

Να επαναλάβω αυτό το τελευταίο. Αυτός ο αλλοπρόσαλλος και ανεγκέφαλος φασιστάκος που παριστάνει τον πρωθυπουργό μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας αλλά που επιμένει να κυβερνάει γράφοντας στα παπάρια του και το κοινοβούλιο και την δημοκρατία, τόλμησε να πει σε διεθνές συνέδριο ότι εκείνοι που "λυμαίνονταν την χώρα και τον δημόσιο πλούτο τόσα χρόνια" δεν ήταν ούτε οι επίορκοι πολιτικοί ούτε η -εγχώρια και ξένη- πλουτοκρατία (τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές κλπ) αλλά οι εργαζόμενοι και οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους. Πώς λέμε π.χ. ότι η οικονομία δεν βουλιάζει από τον βιομήχανο που δεν πληρώνει φόρους αλλά από τον κυρ-Μήτσο τον τυροπιττά που δεν κόβει απόδειξη; Κάτι τέτοιο.

Όσο για το παράδειγμα της αποκρατικοποίησης του ΟΤΕ, τί να πω; Κατά τον ομιλητή, το ότι σήμερα ο πολίτης έχει καλύτερες υπηρεσίες δεν οφείλεται ούτε στην αλματώδη πρόοδο της επιστήμης ούτε στις υποδομές που έστησε και εκσυγχρόνιζε διαρκώς ο κρατικός ΟΤΕ (και που βεβαίως θα συνέχιζε να εκσυγχρονίζει έστω κι αν παρέμενε κρατικός) αλλά στο ξεπούλημά του σε μια ξένη, επίσης κρατική εταιρεία. Φυσικά, δεν συμφέρει τον πρωθυπουργό να θυμηθεί ότι το άλμα στην ανάπτυξη της κινητής τηλεφωνίας έγινε όταν μπήκε στο παιχνίδι η Cosmote (του κρατικού ΟΤΕ, στον οποίο ο Μάνος είχε απαγορεύσει να βγει στην αγορά πλάι -τότε- στις Πάναφον και Τελεστέτ), οπότε αυτό το κάνει γαργάρα και πάει παρακάτω. Τι να πεί; Ότι η Cosmote κατάπιε τους ανταγωνιστές της χάρη στις υποδομές που είχε στήσει ο κρατικός ΟΤΕ;

Συμπέρασμα: Δεν είναι περίεργο που ο πρωθυπουργός τής χώρας συλλαμβάνεται να λέει ψέματα ανερυθριάστως. Δεν είναι περίεργο διότι το ψέμα είναι σύμφυτο με τον φασισμό. Κι αφού ο Αντώνης Σαμαράς είναι φασίστας, δεν μπορεί να μην είναι και ψεύτης. Έτσι απλά.


Υστερόγραφο: Δεν μπόρεσα να μη γελάσω μ' εκείνο το βλακωδέστατο "από την Κίνα ως το Βιετνάμ κι από την Αυστραλία ως την Ινδονησία". Πάλι καλά που δεν είπε "από τις ΗΠΑ ως τον Καναδά" ή "από την Βραζιλία ως την Αργεντινή". Προφανώς, ο πρωθυπουργός δεν έχει ιδέα ότι οι χώρες που ανέφερε βρίσκονται δίπλα-δίπλα.

Εκεί είναι ελεύθεροι από τα δεσμά του ΠΑΜΕ!

Καταγγελία: Απλήρωτοι και... κομπάρσοι διαφημίσεων οι εργαζόμενοι των ναυπηγείων Ελευσίνας

Και η κυβέρνηση ποιεί την νήσσαν...

Αδιανόητες καταγγελίες εργαζόμενου στα ναυπηγεία Ελευσίνας, που μέσω επιστολής που έστειλε στο planet-greece προχωράει σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις...



Αναλύτικά η επιστολή:

Το blog σας έχει ασχοληθεί πάρα πολλές φορές με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε οι Εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Ελευσίνας . Πήρα λοιπών και εγώ το θάρρος και σας γράφω και πιστεύω να για άλλη μία φορά να μας βοηθήσετε να δούνε όλοι τι τραβάμε .

Αυτό όμως που έγινε σήμερα στα Ναυπηγεία ξεπερνάει τα όρια κάθε φαντασίας ,

Δεν φτάνει που μας χρωστάνε χρήματα και δεν μπορούμε να ζήσουμε , έχουνε και το θράσος να θέλουν να γυρίσουν διαφήμιση μέσα στα Ναυπηγεία γνωστής μάρκας αυτοκινήτου . Για να την γυρίσουν θέλουν να μας βάλουν με το ζόρι να αδειάσουμε συγκεκριμένους χώρους μέσα στο Ναυπηγείο που είναι γεμάτοι εργαλεία να καθαρίσουμε και να βάψουμε δρόμους , όταν την ίδια στιγμή ούτε αυτήν την εβδομάδα δεν θα πάρουμε ούτε ευρώ ….

Με φωνάξανε τώρα να με απειλήσουν ότι εάν δεν μπώ την Κυριακή στο Ναυπηγείο να παίξω στο διαφημιστικό θα με απολύσουν !!!! Δεν αντέξω δεν αντέχουμε άλλο .

Ήμαρτον έλεος που το πάτε επιτέλους θέλετε να μας ωθήσετε στα άκρα , τι θα πω αύριο στο παιδί μου , γιε μου δεν πήρα για άλλη μία φορά ούτε ευρώ αλλά θα πάω την Κυριακή στην δουλειά να παίξω σε διαφήμιση για να έχει ο Ταβουλάρης και ο γιός του καλό όνομα στην πιάτσα .

Ντροπή και αίσχος

Κάνατε το Ναυπηγείο studio διαφήμισης !!!!! ξυπνάτε το μόνο που θα γυρίσουμε είναι τσόντα με πρωταγωνιστές εσάς !!!

ΥΓ. στο τέλος επειδή δεν δεχόμασταν μας είπανε ότι θα κανονίσουν να πάρουμε και 15 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΕΥΡΩ . ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΜΕ % ΜΗΝΕΣ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΤΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ 

Ένας Έλληνας στο Ολγίν (Κούβα)

Ένας Έλληνας στο Ολγίν (Κούβα)


«Η Κούβα είναι μέσα μου.  Είμαι Κουβανός στην
 ψυχή.  Νιώθω το Ολγίν και την Κούβα,  όπως
 ο καθένας εδώ. Νιώθω όπως στην Ελλάδα,
 τον τόπο όπου γεννήθηκα».
Είμαι σαν πρεσβευτής της Κούβας στον κόσμο, γιατί αγαπώ βαθιά αυτή την χώρα που κάνει τόσα για τον άνθρωπο Έχω την τύχη να έχω ταξιδέψει σε πολλά μέρη, αλλά η καρδιά μου βρίσκεται πάντα στην Κούβα και είμαι πάντα έτοιμος να την υπερασπιστώ από τις ιδεολογικές επιθέσεις των εχθρών της που σηκώνουν εκστρατείες παραπληρο-φόρησης αγνοώντας την πραγματικότητα που ζούμε εδώ.

Ο έλληνας Δημήτρης Ντίμης σε ηλικία 18 ετών μετανάστευσε στην Γαλλία, όπου σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις και αργότερα εργάστηκε σαν στέλεχος στην ελβετική αεροπορική εταιρεία SUICER, πράγμα που του επέτρεψε να ταξιδέψει πολύ και να γνωρίσει πως ζουν οι άνθρωποι σε κάθε χώρα που επισκέφτηκε.

Πώς έφθασες στο Ολγιν, στην Κούβα ;

Μια ωραία πρωία, πριν 10 χρόνια, ήρθα σαν τουρίστας και εγώ γνώρισα την υπόθεση των πέντε αντιτρομοκρατών αυτού του ευγενικού λαού, που έχουν καταδικαστεί άδικα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκείνες τις μέρες, γινόταν  στο Ολγίν μια  Διεθνής Διάσκεψη στην οποία συμμετείχαν φίλοι αλληλέγγυοι από αρκετές χώρες. Από τότε, δεν  μπόρεσα να παραμείνω αμέτοχος και θα στρατεύτηκα στην υπόθεση των Πέντε. Αυτό σε κάνει αδερφό με τις οικογένειές τους και τον κόσμο που ζητά δικαιοσύνη.

Ο Μήτσος, η σύνταξη και η… σκούπα!

Απο "Ευρυτάνας ιχνηλάτης"

Ο Μήτσος από τα Τοπόλιανα της Ευρυτανίας ήτο μέγας μερακλής και τσιπουροπνίχτης από τους λίγους! Ακόμη και στην εποχή της κρίσης ετούτος δεν έλεγε να κόψει το συνήθειό του να πίνει σε καθημερινή βάση το… βάλσαμο και μάλιστα με το κανάτι! Και πάντοτε, κατόπιν της γενναίας τσιπουροκατάνυξης, συνήθιζε να λέει στο μπάρμπα Μένιο τον καφετζή του χωριού: «γράφτα ωρέ στο τεφτέρ’ κι άμα πάρου τη σύνταξ’ στο τέλος του μηνού τα βρίσκουμι»!!! 

Το καφενεδάκι του χωριού που ήταν μαζί και μπακάλικο το επισκέπτονταν μια στο τόσο, και η κυρά του η Φώτω για καμιά ανάγκη του σπιτικού τους.



Φτάνει λοιπόν και το τέλος του μηνός κι ο Μήτσος αφού τσιμπάει την… πετσοκομένη σύνταξή του τραβάει κατά το μαγαζάκι να… καθαρίσει το χρέος!!! 



-«Πόσο πάει το μαλλί ωρέ Μένιο;» ρωτάει τον καφετζή.



-«68 εβρό στάζεις Μήτσο μ’ και μετά θάσαι τύπους κι υπογραμμός» απαντάει ο κυρ-Μένιος.



-«Παλάβωσες ωρέ, τι έφκιασες αυτού στο τετράδιου; Mωρέ συ, μπας και αντίς για πρόσθεσ’ κάν’ς πουλλαπλασιασμό;» τσινάει ο Μήτσος.



-«Να ρε ξεγκαβώσ’, κοίτα το και μοναχός σ’», θυμώνει ο Μένιος και του σπρώχνει χολωμένος το τεφτέρι.



Εκείνος τσακώνει το τετραδιάκι κι αρχίζει να το ξεφυλλίζει μέχρι που φτάνει στο όνομα «Μήτσος». Βάζει το δάχτυλο απάνω στις ημερομηνίες κι αρχίζει να διαβάζει φωναχτά:



-Τσίπουρο, τσίπουρο, τσίπουρο, τσίπουρο...



Φτύνει την παλάμη του και γυρνάει σελίδα: 



-Τσίπουρο, τσίπουρο, τσίπουρο, τσίπουρο…



Πάει και παρακάτω:



-Τσίπουρο, τσίπουρο, τσίπουρο…… ΣΚΟΥΠΑ!




-«Αμάν! άιντε Μένιο μ’ σχώρα με, δίκιο έχεις! Πάει με καταχρέωσε αυτούνη η γυναίκα. Πάλε σκούπα αγόρασε κι τούτου του μήνα»!!!



Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

Η αφόρητη γραφειοκρατία του ιδιωτικού τομέα


Όταν μιλάμε για γραφειοκρατία ο νους του καθενός πηγαίνει φυσικά στην κρατική γραφειοκρατία, η οποία έχει συνδεθεί με ποικίλα στερεότυπα, όπως σπατάλη, αναποτελεσματικότητα και διαφθορά. Η πάταξη επομένως όλων των ανωτέρω δυσλειτουργιών θα επέλθει μόνο με τη συρρίκνωση του κράτους και την αξιολόγηση, εξου και η πρεμούρα με τις ιδιωτικοποιήσεις και την απόσπαση ζωτικών για την κοινωνία λειτουργιών από το κράτος και την απόδοσή τους σε ιδιωτικούς οργανισμούς. Μπορεί οι περισσότεροι να ενοχλούνται με τη χρήση της λέξης “στερεότυπα”, μιας και είναι εντελώς πεπεισμένοι ότι έτσι έχουν τα πράγματα, δύσκολα όμως θα προσκομίσουν αποδεικτικά στοιχεία που να τεκμηριώνουν τις πεποιθήσεις τους. Επειδή στην Ελλάδα δεν θεωρείται αναγκαίο να υποστηρίζει κάποιος τις απόψεις του με απτά στοιχεία, τα οποία είναι αρκετό να υποκαθίστανται με αβανταδόρικες ατάκες, ανεκδοτολογικά περιστατικά, λογοδιάρροια και ακατάσχετη παραθυράτη μπουρδολογία, θα προστρέξουμε πάλι στις ΗΠΑ και στα δικά τους στατιστικά στοιχεία.

70% των αμερικανών συμφωνούν ότι η κυβέρνηση είναι σπάταλη και αναποτελεσματική, κι ότι το μισό από το ένα δολάριο που πάει στα ασφαλιστικά ταμεία χάνεται στο βόθρο της σπατάλης. Το Λογιστήριο του Κράτους όμως έχει άλλη γνώμη. Το ίδιο και η Έκθεση του Al Gore για την Κυβερνητική Αποδοτικότητα που εξέτασε ενδελεχώς όλα τα κλιμάκια της κρατικής γραφειοκρατίας. Το εύρημα ότι η σπατάλη συνοψίζεται σε λιγότερα από δυο σεντ στο δολάριο δεν φαίνεται ότι αρκεί να αναστρέψει πάγιες αντιλήψεις, βαθιά ριζωμένες από τον βομβαρδισμό δεκαετιών της ιδιωτικής προπαγάνδας των ΜΜΕ.

Τρίτη 8 Ιουλίου 2014

Πάρτε βιομήχανοι και λοιποί αναξιοπαθούντες Τζάμπα εργάτες...


Μια αποκαλυπτική εικόνα της εκμετάλλευσης που υφίστανται οι άνεργοι που συμμετέχουν σε διάφορα προγράμματα κατάρτισης μέσω ΚΕΚ, δίνει το Εργατικό Κέντρο Λάρισας.
Φέρνει σαν παράδειγμα ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ανέργων, που χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και υλοποιείται αυτό το διάστημα από διάφορα ΚΕΚ, πανελλαδικά και στη Λάρισα, διάρκειας 550 ωρών, με αμοιβή 5 ευρώ μεικτά την ώρα στους εκπαιδευόμενους.
Σύμφωνα με το ΕΚ Λάρισας, το πρόγραμμα περιέχει 100 ώρες προκατάρτισης, 90 ώρες θεωρητικής κατάρτισης και μετά 360 ώρες πρακτικής άσκησης σε επιχειρήσεις, στις οποίες οι εκπαιδευόμενοι δουλεύουν κανονικά, χωρίς καμιά επιβάρυνση του εργοδότη. Ηδη, μια σειρά επιχειρήσεις της περιοχής έχουν σημαντικό αριθμό τέτοιων εργαζομένων, για τους οποίους δεν πληρώνουν απολύτως τίποτα.
Η μόνη δέσμευση από τη συμμετοχή των επιχειρήσεων σ' αυτό το πρόγραμμα, είναι να πάρουν το 15% τουλάχιστον απ' αυτούς για 3 μήνες δουλειάς μετά την ολοκλήρωσή του. Δηλαδή, μια επιχείρηση που έχει 20 «καταρτιζόμενους», υποχρεούται να πάρει μόλις τρεις για 3 μήνες, συνήθως με τον κατώτερο μισθό των 586 ευρώ μεικτά για τους πάνω από 25 ετών και 511 μεικτά για τους κάτω των 25 ετών. Αυτό συνιστά μεγάλη εκμετάλλευση των ανέργων, οι οποίοι από ανάγκη καταφεύγουν σ' αυτά τα προγράμματα.
Το ΕΚΛ σημειώνει ότι «αυτά τα προγράμματα επιδότησης εργοδοτών και κατάρτισης δεν συνιστούν πολιτική αντιμετώπισης της ανεργίας και η 30χρονη περίπου εφαρμογή τους το αποδεικνύει». Καλεί τους άνεργους να παλέψουν για ουσιαστικά μέτρα προστασίας και ενάντια στο σύστημα που γεννά και ανακυκλώνει την ανεργία για λογαριασμό των επιχειρηματικών ομίλων.

Ριζοσπάστης μέσω 

Λάκκος Καρατζά: Ελεύθεροι οι 6 από τους 29 κατηγορούμενους

Από το Alterthess
Ελεύθεροι αφέθηκαν οι 6 από τους 29 κατοίκους Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης που απολογήθηκαν στο Δικαστικό Μέγαρο Πολυγύρου σχετικά με μια σωρεία αδικημάτων που αφορούν την υπόθεση Λάκκος Καρατζά μεταξύ αυτών και την συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Στον Τόλη Παπαγεωργίου που κατηγορείται ως ιδρυτής της “εγκληματικής οργάνωσης” επιβλήθηκε ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και η παρουσία στο αστυνομικό τμήμα μια φορά τον μήνα. Σε άλλους 4 κατηγορούμενους επιβλήθηκαν οι περιοριστικοί όροι να μην πλησιάσουν στις Σκουριές σε απόσταση 4 χιλιομέτρων και να μην πλησιάσουν μεταλλωρύχους σε απόσταση 10 μέτρων. Ουσιαστικά δηλαδή τους απαγορεύεται για το επόμενο διάστημα η συμμετοχή σε οποιαδήποτε διαμαρτυρία στις Σκουριές. Στον έναν από τους 6 κατηγορούμενους που απολογήθηκαν σήμερα δεν επιβλήθηκε κανένας περιοριστικός όρος.  Από το πρωί οι πρώτοι 6 από τους 29 κατηγορούμενους πέρασαν  από ανακριτή και εισαγγελέα ενώ έξω από το δικαστικό Μέγαρο Πολυγύρου συναγωνιστές τους συγκεντρώθηκανσε ένδειξη αλληλεγγύης.
Οι κατηγορούμενοι απολογούνται για περιστατικά που τελέστηκαν κατά το χρονικό διάστημα από τις αρχές του μηνός Μαΐου έως και την 25.8.2013 στην περιοχή Λάκκος Καρατζά του όρους Κάκαβος, στη Μεγάλη Παναγιά, καθώς και στην ευρύτερη περιοχή της Ιερισσού Χαλκιδικής. Στις «έκνομες» αυτές ενέργειες περιλαμβάνεται ο τραυματισμός τεσσάρων αστυνομικών στην περιοχή Λάκκος Καρατζά κατά τη διάρκεια επεισοδίων, διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς ιδιωτικής περιουσίας κ.α.
Πρόκειται για την δεύτερη μεγάλη δικαστική υπόθεση (μετά αυτή του εργοταξίου στις Σκουριές) που αφορά διώξεις εναντίον μελών του κινήματος ενάντια στο χρυσό οι οποίοι συμμετείχαν σε μια από τις πιο μαζικές διαδηλώσεις στο βουνό 8 Μαΐου 2013 την στιγμή που η εταιρεία πραγματοποιούσε παράνομα εργασίες γύρω από το ρέμα Καρατζά. Η διαμαρτυρία αυτή αντιμετωπίστηκε από καταστολή εκ μέρους των αστυνομικών δυνάμεων και υπήρξε και η αφορμή για την δημιουργία της εν λόγω δικογραφίας. Να υπενθυμίσουμε ότι  την ίδια μέρα γυναίκες που πήγαν να διαμαρτυρηθούν στις Σκουριές χτυπήθηκαν βάναυσα, τραυματίστηκαν με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να μεταφερθούν στο νοσοκομείο.

5 ψέματα για την ΔΕΗ

Ψέμα Νο1: Η ΔΕΗ είναι υπερχρεωμένη

Κατ' αρχάς, αυτό το "υπερ-" είναι ψευδές και το "-χρεωμένη" προβοκατόρικο. Κάποιος που χρωστάει 500 ευρώ στην πιστωτική του κάρτα δεν θεωρείται χρεωμένος (πόσο μάλλον υπερχρεωμένος) αν έχει εισοδήματα 3.000 τον μήνα. Αν, όμως, είναι άνεργος σκυλομπατίρης, τότε αυτό το πεντακοσάρικο γίνεται θηλειά στον λαιμό του. Η αλήθεια είναι ότι η ΔΕΗ έκανε πέρυσι τζίρο κοντά στα 6 δισ. κι έβγαλε κέρδη κάπου 1 δισ. Αν κέρδη 16-17% επί τζίρου δεν φτάνουν για να μη βγει μια επιχείρηση στο σφυρί, τότε χάνουν την σημασία τους και η λογική και η οικονομική επιστήμη.

Ψέμα Νο 2: Η πώληση θα λειτουργήσει υπέρ του ανταγωνισμού κι αυτός με την σειρά του υπέρ του καταναλωτή διότι θα μειωθούν οι τιμές.

Ένα κάρο ψέμματα σε συσκευασία τού ενός. (α) Η ΔΕΗ είναι (συγγνώμη: ήταν) Δημόσια Επιχείρηση Κοινής Ωφελείας, δηλαδή λειτουργούσε με γνώμονα την κοινωνική προσφορά και όχι την αύξηση των κερδών της. Βάσει ποιάς λογικής, λοιπόν, θα μειωθούν οι τιμές με την είσοδο κερδοσκοπικών κεφαλαίων σ' αυτήν; (β) Από τότε, στις αρχές τής περασμένης δεκαετίας, που ο Σημίτης άρχισε να τεμαχίζει την ΔΕΗ και να παραχωρεί κομμάτια της σε ιδιώτες, η αύξηση των οικιακών τιμολογίων έχει αγγίξει το 100%. Πώς εξηγείται, λοιπόν, η αισιοδοξία ότι τώρα που αυξάνεται η επιρροή των ιδιωτικών κεφαλαίων στην ΔΕΗ, θα μειωθούν οι τιμές; (γ) Αυτό που γίνεται τώρα στον τόπο μας με την ΔΕΗ, έχει ήδη γίνει σε πολλές χώρες τού εξωτερικού, εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πουθενά (κι όταν λέμε πουθενά, εννοούμε πουθενά!) δεν σημειώθηκε μείωση των τιμών ενέργειας για λαϊκή κατανάλωση. Παραδείγματα υπάρχουν δεκάδες, με χαρακτηριστικώτερα αυτά της ιταλικής Enel και της περιβόητης πολιτειακής Enron. Όσο για τα θεωρητικά ευεργετικά αποτελέσματα του ανταγωνισμού, ας μη ξεχνάμε ότι εξαφανίζονται όταν αυτός ο ανταγωνισμός καταργείται στην πράξη με την δημιουργία καρτέλ.

Ψέμα Νο 3: Με την αύξηση των επενδύσεων δίνεται ώθηση στην ανάπτυξη.

Θεωρητικώς, ναι. Μόνο που εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με παραγωγική επένδυση αλλά με καθαρή κερδοσκοπία. Κανείς από τους υποψήφιους αγοραστές δεν προγραμματίζει κατασκευή καινούργιων μονάδων. Όλοι διεκδικούν την εκμετάλλευση των ήδη υφισταμένων μονάδων τής ΔΕΗ. Εξ άλλου, αυτό το ψέμα αναδεικνύει και μια αντίφαση: ενώ από την μια -υποτίθεται πως- η ΔΕΗ πουλιέται επειδή το κόστος αναβάθμισης των υποδομών της είναι δυσβάσταχτο, από την άλλη ισχυριζόμαστε ότι ο ανταγωνισμός θα αναγκάσει τους "επενδυτές" να ρίξουν χρήμα στην αναβάθμιση αυτών των υποδομών. Δηλαδή, ο ιδιώτης θα ξοδέψει τα κεφάλαιά του εκεί όπου το κράτος εκτιμά πως είναι ασύμφορο να το κάνει, ενώ παράλληλα θα μειώνει και την τιμή τού προϊόντος του. Πόσο κάφρος πρέπει να είσαι για να καταπιείς αμάσητη τέτοια μπούρδα;

Ψέμα Νο 4: Σε καμμιά προοδευμένη χώρα δεν υπάρχουν κρατικά μονοπώλια.

Πρόκειται για φτηνή σοφιστεία, όπου το αποτέλεσμα προβάλλεται ως αίτιο. Σε όλες τις χώρες η ενέργεια αποτελούσε κρατικό μονοπώλιο για όσο χρονικό διάστημα γίνονταν παραγωγικές επενδύσεις και στήνονταν οι υποδομές. Παντού το ξεπούλημα άρχισε μετά. Για παράδειγμα, όσα χρόνια η ΔΕΗ πόντιζε καλώδια κι έφτιαχνε μονάδες για να στείλει ρεύμα και στο πιο απομακρυσμένο ξερονήσι ή στον πιο αποκομμένο ορεινό συνοικισμό, κανείς ιδιώτης δεν ενδιαφέρθηκε και καμμιά Ευρωπαϊκή Ένωση δεν βρέθηκε να μας τραβήξει το αφτί. Και για να το πάω ανάποδα: αν απόψε το βράδυ βάζαμε μπουρλότο και τινάζαμε στον αέρα όλες τις εγκαταστάσεις τής ΔΕΗ (από ορυχεία κι εργοστάσια μέχρι υποβρύχια καλώδια), πόσοι ιδιώτες επενδυτές θα έρχονταν αύριο το πρωί για να εκμεταλλευτούν το κενό; Η ιστορία δίνει την απάντηση:  κ α ν έ ν α ς !!!

Ψέμα Νο 5: Όχι μόνο δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε οι εργαζόμενοι στην ΔΕΗ αλλά θα δημιουργηθούν και νέες θέσεις εργασίας.

Τρίχες. Προκαλώ όσους ξεστομίζουν αυτό το ψέμα να μου δώσουν ένα και μόνο ένα παράδειγμα όπου κάτι τέτοιο έγινε στην πράξη. Όπου, δηλαδή, οι ιδιωτικοποιήσεις δημιούργησαν σταθερές και μόνιμες θέσεις εργασίας. Φοβάμαι ότι δεν θα βρουν παρά παραδείγματα που συνηγορούν υπέρ του αντιθέτου. Για παράδειγμα, η ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ έχει προκαλέσει κατά την τελευταία τριετία συρρίκνωση των θέσεων εργασίας κατά 40% και μείωση του κόστους εργασίας πάνω από 60% (εννοείται ότι από αυτή την "εξοικονόμηση" δεν πέρασε στην κατανάλωση ούτε μια δεκάρα). Κι ας μη μιλήσουμε για τα ναυπηγεία τού Σκαραμαγκά, όπου -υποτίθεται πως- οι δουλειές είχαν την κάλυψη του ελληνικού δημοσίου.

Ψέμα Νο 6: Η πώληση της ΔΕΗ επιβάλλεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (παραλλαγή: επιβάλλεται από την τρόικα).

Καραμπινάτο ψέμα. Το μόνο που επιβάλλουν οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί είναι η άρση τού κρατικού μονοπωλίου. Ας παραβλέψουμε όσα είπαμε πιο πάνω (Ψέμα Νο 4) κι ας δεχτούμε ότι πρέπει να συμμορφωθούμε με τις αποφάσεις τής Κομμισσιόν. Από πού κι ως πού, όμως, αυτή η συμμόρφωση επιβάλλει το σπάσιμο της ΔΕΗ και την πώλησή της; Εκείνο που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε ως κράτος είναι να επιτρέπουμε σε όποιον ιδιώτη θέλει να ασχοληθεί με την ενέργεια, να το κάνει χωρίς να του βάζουμε εμπόδια. Καμμιά αντίρρηση. Ας αφήσουμε, λοιπόν, όποιον γουστάρει, να πάει στην Πτολεμαΐδα, να αγοράσει μια έκταση, να χτίσει ένα εργοστάσιο, να βγάλει ρεύμα και να βάλει όσες διαφημίσεις θέλει προκειμένου να βρει πελάτες να το πουλήσει. Αλλά ξέχασα: η ελευθερία των αγορών ξεκινάει εκεί όπου ξεπουλιέται μια δημόσια περιουσία.

Κυριακή 6 Ιουλίου 2014

Προσπαθούσε να γίνει άνθρωπος, μήπως τα καταφέρει και γίνει κομμουνίστρια

[…] με ρώτησαν: «Οι έλληνες τα έκαναν όλα αυτά;». «Όχι οι έλληνες, οι φασίστες…» τους είπα, «…παντού υπάρχουν φασίστες. Όχι Έλληνες. Αυτοί δεν ήταν Έλληνες. Αυτοί ήταν φασίστες. Άλλο πράμα...»,
η Δήμητρα Πέτρουλα, συγγραφέας του αυτοβιογραφικού βιβλίου" Πού 'ναι η μάνα σου, μωρή;", στην Κρυσταλία Πατούλη, με βάση το ερώτημα "Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;" συμμετέχοντας στην ακτιβιστική Έρευνα για την Κρίση που δημοσιεύεται στο tvxs από το 2010.
  Κρ.Π.: Για το ερώτημα «Ποιες αιτίες μας έφεραν ως εδώ, και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;», τί έχετε να πείτε;
  Δ.Π.: Μετά τον Καποδίστρια, που ήθελε να κάνει την Αθήνα μουσείο του κόσμου -και οι Εγγλέζοι φυσικά δεν το θέλανε, γιατί θα πλούτιζε η Ελλάδα, και θα χάνανε και τα μάρμαρα του Παρθενώνα-, και μετά τον Όθωνα –παρόλο, που εκείνος δεν ήταν τόσο φιλέλληλας, λόγω μυαλού, ενώ ο πατέρας του ήταν-, μετά από αυτόν, λοιπόν, όλοι οι άλλοι, ήταν πουλημένοι, ξενόφερτοι, εαυτούληδες, και αντί να κοιτάξουν να φτιάξουν την Ελλάδα, κοιτάγαν να τρώνε, να τρώνε και να τρώνε, με χρυσά κουτάλια!

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

10 αλήθειες και 7 ντοκουμέντα για τη ΔΕΗ


 
 
Το ThePressProejct δημοσιεύει 10 απαντήσεις στο non-paper της Νέας Δημοκρατίας και 7 ντοκουμέντα από τους κακοπληρωτές της ΔΕΗ (ναι είναι και η ΝΔ ανάμεσά τους).
Αυτές τις ημέρες κυκλοφορούν διάφορα non-paper και «δημοσιογραφικά» κείμενα που σχετίζονται με «αλήθειες και ψέματα» σχετικά με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Είπαμε να συνεισφέρουμε στον δημόσιο διάλογο και εμείς με τη σειρά μας με κάποιες παρατηρήσεις.
Ας δούμε μερικά από τα επιχειρήματα και τα αντεπιχειρήματα που παρουσιάζονται στον Τύπο:

1. Η ΔΕΗ χρωστάει πολλά
Ναι, αλλά η ΔΕΗ είναι κερδοφόρα. Το 2013 ο κύκλος εργασιών της ανήλθε στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ και για την ίδια περίοδο τα κέρδη της ήταν 987 εκατομμύρια ευρώ. Άλλωστε δεν υπάρχει επιχείρηση στην ελεύθερη αγορά που δεν έχει συνάψει δάνεια προκειμένου να επεκταθεί ή να λύσει προβλήματα ρευστότητας. Η ύπαρξη δηλαδή δανεισμού δεν σημαίνει αυτόματα προβληματική λειτουργία.

Ωστόσο αν θεωρήσουμε ότι όντως η ΔΕΗ έχει πρόβλημα αξίζει να σημειώσουμε ποιος τα δημιουργεί; Ο μεγαλύτερος οφειλέτης της ΔΕΗ είναι φυσικά το κράτος, το οποίο σύμφωνα με αυτά που ακούστηκαν αυτές τις ημέρες στη βουλή χρωστάει περί τα 170 εκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι όμως μόνο το κράτος που δημιουργεί τα προβλήματα. Την Πέμπτη το πρωί ο Νικήτας Κακλαμάνης ζήτησε από τον αρμόδιο υπουργό να λάβει μέχρι αύριο την λίστα με τους μεγαλοοφειλέτες της ΔΕΗ. Συγκεκριμένα το απόσπασμα της δήλωσής του ήταν: «...θα ήθελα μέχρι την Παρασκευή που θα γίνει η ψηφοφορία επί της αρχής, να φέρετε στην Επιτροπή μας τον κατάλογο των μεγαλοφειλετών της ΔΕΗ. Πέραν του Δημοσίου με τα εκατόν εβδομήντα εκατομμύρια, όπως ανέφερε στην ομιλία της η κυρία Φούντα. Ποιοί είναι οι μεγαλοφειλέτες της ΔΕΗ; Και μην μου προτάξετε τα Προσωπικά Δεδομένα, διότι η ερώτησή μου δεν αφορά φυσικά πρόσωπα. Δεν υπάρχουν μόνο φυσικά πρόσωπα, υπάρχουν Ανώνυμες Εταιρείες, κανάλια, εφημερίδες κλπ. Θέλω λοιπόν τον κατάλογο των μεγαλοφειλετών της ΔΕΗ την Παρασκευή και να διανεμηθεί σε όλα τα μέλη της Επιτροπής.»

Μέχρι λοιπόν ο κύριος Ταγαράς να βρει την επίμαχη λίστα και μια που αναφέρθηκαν κανάλια, εφημερίδες κ.λπ. δημοσιεύουμε παρακάτω αποσπάσματα από παλαιότερους λογαριασμούς της ΔΕΗ με ενδιαφέροντα στοιχεία ως προς τα ληξιπρόθεσμα χρέη. Σημειώνουμε δε ότι όπως αποκάλυψε πριν από μερικούς μήνες ο Κώστας Βαξεβάνης στο περιοδικό Hot Doc η ΝΔ χρωστούσε πάνω από μισό εκατομμύριο ευρώ στη ΔΕΗ.

ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΑΣ Νο1.: Ανεξόφλητο ποσό άνω του μισού εκατομμυρίου - Δεν κόπηκε το ρεύμα

ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΑΣ Νο2.: Ανεξόφλητο ποσό άλλο μισό εκατομμύριο - Δεν κόπηκε το ρεύμα

Θεόδωρος Αγγελόπουλος: Ανεξόφλητο ποσό 14.542,99€ - Δεν κόπηκε το ρεύμα

ΔΟΛ: Ανεξόφλητο ποσό 53.735,53€ - Δεν κόπηκε το ρεύμα, κάτι δεν πάει καλά με το ΕΕΤΗΔΕ

ΣΚΑΪ: Ανεξόφλητο ποσό 51.790,00€ - Δεν κόπηκε το ρεύμα, πλήρωσε το ΕΕΤΗΔΕ μετά την αποκάλυψη του TPP

ΠΗΓΑΣΟΣ: Ανεξόφλητο ποσό 28.538,00€ - Δεν κόπηκε το ρεύμα, Επίσης ερωτηματικά για το ΕΕΤΗΔΕ

Φυσικά σε όλους αυτούς η ΔΕΗ δεν έκοψε το ρεύμα, κάτι που έκανε με μεγάλη ευκολία σε δεκάδες χιλιάδες άπορους συμπολίτες μας. Ας μην επικαλούνται λοιπόν (ψευδώς) την κακή κατάσταση της ΔΕΗ αυτοί που την κατάκλεψαν όλα αυτά τα χρόνια.

2. Το κρατικό μονοπώλιο είναι «ελληνική πρωτοτυπία»
Το επιχείρημα της κυβέρνησης όπως διαφαίνεται από το non-paper και κάποιους «εύπιστους» δημοσιογράφους είναι ότι σε όλες τις χώρες της Ευρώπης δεν υπάρχει μονοπώλιο στην ενέργεια. Αυτό είναι αλήθεια.

Αυτό που όμως δεν αναφέρεται είναι ότι λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφίας της χώρας καμία ιδιωτική εταιρία δεν είχε ιδιαίτερη όρεξη να έρθει στην Ελλάδα και να στήσει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα επίγειο και υποθαλάσσιο δίκτυο διανομής προκειμένου να φέρει ηλεκτρικό σε χωριά με 11 κατοίκους. Υπάρχει δηλαδή λόγος που μέχρι να φτάσουμε στην κρίση και να αρχίσουμε το ξεπούλημα δεν είχε εμφανιστεί κανένας υποψήφιος ανταγωνιστής

3. Η ιδιωτικοποίηση θα είναι προς όφελος του πολίτη
Το επιχείρημα της κυβέρνησης εδώ είναι ότι η «Μικρή ΔΕΗ» θα φέρει ανταγωνισμό που θα οδηγήσει αυτόματα στην μείωση των τιμολογίων. Αυτό είναι ένα μεγάλο και άχαρο ψέμα.

Η αλήθεια είναι ότι πουθενά στην Ευρώπη (την οποία επικαλούνται όποτε τους συμφέρει) το κόστος του ρεύματος για τον πολίτη δεν μειώθηκε εξαιτίας του ανταγωνισμού. Για την ακρίβεια στη Γερμανία η αύξηση των τιμολογίων είναι της τάξης του 21% τα δύο τελευταία χρόνια, στη Βουλγαρία 40%, στη Βρετανία 31%, στην Γαλλία 22%, ακόμα και στη Φιλναδία που όλα λειτουργούν σωστά η αύξηση είναι της τάξης του 16%.

Ακόμα όμως και αν υποθέσουμε ότι η ελεύθερη αγορά αποφασίσει για κάποιο αδιανόητο λόγο να λειτουργήσει στην Ελλάδα για πρώτη φορά από τον μεσοπόλεμο η οικονομική πραγματικότητα αυτοκαταργεί το συγκεκριμένο επιχείρημα εφόσον το νομοσχέδιο προβλέπει ότι η «Μικρή ΔΕΗ» θα πάρει αναλογικά τα βάρη των κόκκινων λογαριασμών και θα έχει επιπλέον την υποχρέωση να επενδύσει. Από που θα αντλήσει τα κεφάλαια σε μια χώρα στην οποία εκδίδονται κάθε ημέρα 1000 εντολές διακοπής ρεύματος;

Τέλος η κυβέρνηση στο non-paper αναφέρει ότι τα τελευταία χρόνια η ΔΕΗ έχει αυξήσει τα τιμολόγιά της μέχρι και 40% σε συγκεκριμένες κατηγορίες. Η αλήθεια είναι ότι η ΔΕΗ παρόλο που είναι ιδιωτικοποιημένη κατά 49% δεν αποφασίζει μόνη της για τις αυξήσεις των τιμολογίων. Είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις που την κατηγορούν τώρα τον άτιμο κρατισμό που επέβαλλαν τις δυσβάσταχτες αυξήσεις.

4. Οι εργαζόμενοι είναι εξασφαλισμένοι
Ανάμεσα στα πιο ευφάνταστα επιχειρήματα της κυβέρνησης είναι ότι το νομοσχέδιο εξασφαλίζει τους εργαζόμενους. Η αλήθεια είναι ότι τους εξασφαλίζει για λίγα χρόνια, αλλά γνωρίζοντας τη μοίρα των 300.000 περίπου δημοσίων υπαλλήλων που είδαν τις ζωές τους να διαλύονται από την αρχή της κρίσης δεν μπορεί μια πενταετία να θεωρείται εξασφάλιση.

5. Δεν έχει καμία σχέση το σκάνδαλο της Energa και της Hellas Power με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.
Υπάρχει έντονη προσπάθεια από τα «συνεργαζόμενα ΜΜΕ» να ξεκαθαριστεί ότι το σκάνδαλο με την προηγούμενη προσπάθεια εναρμόνισης της Ελλάδας με την Ευρωπαϊκή Οδηγία περί μονοπωλίων δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την «Μικρή ΔΕΗ». Η κυβέρνηση δεν θέλει να παραδεχτεί ότι τα θαλάσσωσε την προηγούμενη φορά χάνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ και ως αποτέλεσμα της δικής της ανικανότητας να δημιουργήσει τους μηχανισμούς ελέγχου λειτουργίας των ιδιωτικών παρόχων ενέργειας σήμερα οι δανειστές μας πιέζουν να δώσουμε μπιρ παρά και τα ασημικά.

6. Το κράτος θα συνεχίσει να ασκεί κοινωνική πολιτική
Είναι αλήθεια ότι τυπικά η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας είναι αυτή που καθορίζει τις υποχρεώσεις για την παροχή ενέργειας. Το πρόβλημα είναι ότι αν η κυβέρνηση συνεχίσει να ασκεί την κοινωνική πολιτική που ασκούσε μέχρι σήμερα, με τις χιλιάδες οικογένειες που ζουν χωρίς ρεύμα (ας μην ξεχνάμε και τους θανάτους από μαγκάλια) τότε καλύτερα να λείπει το βύσσινο. Η παρουσία ενός ιδιώτη στην αγορά δεν μπορούμε να φανταστούμε πως θα βελτιώσει την κατάσταση.

7. Ο νέος ιδιοκτήτης θα κάνει σοβαρές επενδύσεις
Πρόκειται για αντιφατικό επιχείρημα. Από την μία η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η αγορά δεν θα μπορούσε να αυτορυθμιστεί επειδή το κόστος δημιουργίας δικτύων και εργοστασίων παραγωγής ενέργειας θα ήταν απαγορευτικό και λίγες παραγράφους παρακάτω στο non-paper γράφει ότι ο νέος ιδιοκτήτης θα επενδύσει εκατομμύρια ευρώ προκειμένου να γίνει ανταγωνιστικότερος. Κάποιο από τα δύο δεν μπορεί να ισχύει.

8. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αυτή είναι η απόφαση των δανειστών
Καταρχάς η Τρόικα είχε δεχτεί την προηγούμενη φορά την παραχώρηση των δικτύων σε δύο ιδιωτικές εταιρίες και το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό. Η αλήθεια μάλιστα είναι ότι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες ο ρόλος των κρατικών παρόχων ενέργειας έχει αμφισβητηθεί επίσης από την Ε.Ε. Για παράδειγμα η Γερμανία μέσω της κρατικής επιχείρησης ηλεκτρισμού παρέχει ειδικές εκπτώσεις στους βιομηχάνους και βρίσκεται υπό έλεγχο για μονοπωλιακές πρακτικές. Σε κάθε περίπτωση το σπάσιμο του μονοπωλίου δεν είναι υποχρεωτικό να έρθει μέσω του ξεπουλήματος.

9. Έτσι και αλλιώς το 70% της ΔΕΗ παραμένει κρατικό
Η αλήθεια είναι ότι η ΔΕΗ θα είναι για πολύ λίγο ακόμα δημόσια. Εκτός του ότι ήδη το 49% της είναι μετοχοποιημένο στο χρηματιστήριο ένα 17% επιπλέον έχει μεταφερθεί στο ΤΑΙΠΕΔ προς «αξιοποίηση», συμπεριλαμβανομένου σε αυτό και το management, δηλαδή τον έλεγχο της εταιρίας. Ακόμα κι έτσι όμως στο δίκτυο της ΔΕΗ αυτή τη στιγμή είναι συνδεμένες μονάδες παραγωγής ρεύματος ιδιωτών που ξεπερνάνε το 40% της συνολικής παραγωγής. Και μη βιαστείτε να χαρείτε, οι παραγωγικές αυτές μονάδες των ιδιωτών χρηματοδοτούνται από το κράτος με εκατοντάδες εκατομμύρια (πρόσφατα μέσω του Fast Track δώθηκαν άλλα 100 εκατομμύρια ευρώ επιδότησης με μοναδική υποχρέωση την απασχόληση έξι (6) ανθρώπων).

10. Μπορούμε να ζήσουμε και με λάμπες
Το σύμπαν και η βλακεία του Ταμήλου είναι απεριόριστα μεγέθη.
 
πηγή: thepressproject.gr

ΡΑΓΙΑΣ Ή ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ;;;

Πείνα και πένα
ΠΕΛΑΤΗΣ: Πιστέψτε με, επείγομαι! Δεν παίρνει αναβολή!
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ: Τι πράγμα κύριε;
ΠΕΛΑΤΗΣ: Η πείνα μου. Απ’ τον καιρό τού Νώε έχω να φάω.
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ: Μα αν έπαιρνε, δεν θα ερχόσασταν στο εστιατόριο.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Σωστά. Γι’ αυτό και μου έδωσε διορία μέχρι αυτήν την ύστατη στιγμή.
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ: Σας καταλαβαίνω, μα πείτε μου τι θα θέλατε να φάτε. Μη με καθυστερείτε παρακαλώ. Καίγομαι.
ΠΕΛΑΤΗΣ: Α, ώστε πεινάτε κι εσείς;
ΣΕΡΒΙΤΟΡΟΣ: Όχι κύριε. Απλά είμαι ολομόναχος όπως βλέπετε και τρέχω πανικόβλητος να βγάλω δουλειά για πέντε σερβιτόρους. Με τρεις κι εξήντα βέβαια…

Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014

Αναμνήσεις απ' τη ΔΕΗ

Αναμνήσεις απ' τη ΔΕΗ

"Μπαμπά θα με πάρεις σήμερα στη δουλειά;"
Τό 'χουν για διασκέδαση να έρθουν στο γραφείο. Να τρέχουν δώθε κείθε στους διαδρόμους,  να ζητήσουν πατατάκια, χυμό, κρουασάν, παγωτό, να παίξουν στον υπολογιστή κι έπειτα να φορτωθούν στους πρόθυμους συναδέλφους.

Θυμάμαι όταν μ' έπαιρνε ο πατέρας μου στη δουλειά.
Ήταν μηχανουργός στον υποσταθμό της ΔΕΗ στην Ερμούπολη. Στην άκρη της πόλης, μετά τα κουφάρια των παλιών εργοστασίων. Ο υποσταθμός ήταν ένα μεγάλο κουτί. Άνοιγες μια συρτή πύλη και ξεχύνονταν το πανδαιμόνιο των τεσσάρων (ή έξι;) ντιζελογεννητριών. Δε νομίζω ότι υπάρχει δυνατότερος θόρυβος στο σύμπαν, ίσως μόνο το Μπιγκ Μπανγκ. Δεξιά, πίσω από τη τζαμαρία βρίσκονταν τα γραφεία. Έκλεινες τη πόρτα πίσω σου και βούιζαν τ' αυτιά σου. Όπως όταν έμπαινες στους ηχομονωμένους θαλάμους του ΟΤΕ με τις τρυπίτσες, στο πολλαπλάσιο όμως. Πίσω δεξιά ήταν το μηχανουργείο, το "γραφείο" του μπαμπά. Στη μέση είχε τον τόρνο με τον οποίο έφτιαχναν αντίγραφα των κατεστραμμένων εξαρτημάτων των γεννητριών. Γύρω γύρω πάγκους γεμάτους εργαλεία και μουτζουρωμένα στουπιά, με τα οποία φρόντιζα να γίνομαι μαντάρα.
Το εργοστάσιο ήταν σχεδόν στην εξοχή. Μια μέρα στη δουλειά του μπαμπά σήμαινε παιχνίδι γύρω από το εργοστάσιο. Από τη μάντρα του γηπέδου του ΑΟ Σύρου, μέχρι το καρνάγιο στην αποκάτω ακτή.
Έπειτα ο πατέρας μου μετατέθηκε στο Αγρίνιο. Στην κατασκευή του υδροηλεκτρικού σταθμού του Στράτου. Εκεί κι αν άξιζε να σε πάρει στη δουλειά! Βρέθηκα μέσα στο βουνό, όταν σκάβονταν οι τελευταίες στοές. Θυμάμαι την απίστευτη σε μέγεθος αίθουσα, λίγο πριν αρχίζουν να τοποθετούν τα μηχανήματα. Κούφιο βουνό, πραγματικά. Τον αέρα να σφυρίζει στις τεράστιες σκοτεινές στοές απορροής. Τους υδροστρόβιλους, άρτι τοποθετημένους. Όλα τεραστίου μεγέθους. Κι έπειτα, με το εργοστάσιο πια να λειτουργεί, το υπερθέαμα του ανοίγματος των τουρμπίνων, όταν τεράστιοι όγκοι νερού έπεφταν στους στρόβιλους κι έβγαιναν με ορμή και βρόντο δεκάδες μέτρα κάτω από τα κάγκελα στα οποία στεκόμασταν γαντζωμένοι για να μη μας ρίξει κάτω ο αέρας που μετατοπίζονταν βιαίως. Θυμάμαι και πόση εντύπωση μου έκανε ο πίνακας με τα εκατομμύρια κουμπάκια, μετρητές, διακόπτες και άλλα κερατλίκια. Υπέθετα ότι ο πατέρας μου κι οι συνάδελφοί του θα ήταν ασφαλώς σοφοί για να μπορούν να χειρίζονται αυτό το υπερχειριστήριο.
(Κι έπειτα σου λέει ο γιος μου "πάρε με στη δουλειά". Να σου δείξω τι μωρέ; Τα ξεβαμμένα πλήκτρα του πισί ή τα αθώα μουτζουρωμένα Α4;)

Ξαναγυρίζω και θυμάμαι τους συναδέλφους του πατέρα μου. Το Γιάννη, το Γιώργο, τον Τέλη. Όπως κι ο πατέρας μου πρόωρα χαμένοι από καρκίνο. Πολύ πιο πρόωρα αυτοί. Μήπως γιατί χωνόταν στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία των ισχυρών γεννητριών απροστάτευτοι; Μήπως τους έφαγε η χρόνια κυλιόμενη βάρδια; Μήπως τους έφαγε η στοά; Ή μήπως τυχαία;

Αυτοί κι άλλοι χιλιάδες την έφτιαξαν τη ΔΕΗ. Οι εναερίτες που γκρεμίστηκαν, οι εργάτες των στοών. Η ΔΕΗ δεν είναι πίτσα πεπερόνι απ' το πετυχημένο μαγαζί του αλήτη που κυβερνά, ούτε παντεσπάνι από αυτό που τρώνε οι αλήτες συντάκτες και σχολιαστές του Capital, για να κοπεί σε κομματάκια.
Είναι μια επιχείρηση που πρέπει να είναι κρατική και να προσφέρει φτηνό ρεύμα στο λαό. Όπως και η ΕΥΔΑΠ με το νερό. Όχι σαν τις σημερινές εισηγμένες που κλείνουν το διακόπτη όταν καθυστερεί η πληρωμή.
Αν θέλετε να κάνετε κάτι κομμάτια, κάντε τη σφηκοφωλιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το κεφάλι σας.