Τετάρτη 13 Ιουλίου 2016

Καλοκαιρινές παραστάσεις..



Την καλοκαιρινή περιοδεία του φαίνεται ότι έχει ξεκινήσει ο «θίασος» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, «ανεβάζοντας» - τι άλλο; - την πολυπαιγμένη, αν και όχι με τόση επιτυχία είναι η αλήθεια, παράσταση της «σκληρής διαπραγμάτευσης». Αυτή τη φορά, το γνωστό σενάριο των «ιδεοληπτικών» και σκληρών δανειστών και «της ηρωικά πεσούσης» κυβέρνησης εκτυλίσσεται στο πεδίο των εργασιακών και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. 
 
Αλλά μιας που το σενάριο δεν προσφέρεται για γκραν φινάλε και το δράμα των λαϊκών στρωμάτων είναι χωρίς τέλος, ο υπουργός Εργασίας, εκ των βασικών πρωταγωνιστών της αντιλαϊκής παράστασης, είπε να το ρίξει στην κωμωδία, δηλώνοντας χτες ότι «θα απομονώσουμε το ΔΝΤ στη διαπραγμάτευση, ακριβώς όπως πετύχαμε στο Ασφαλιστικό»!

Γίνεται ο λύκος πρόβατο;
 
«Τσίπρας στο ΝΑΤΟ: Να δώσουμε χώρο στο διάλογο, όχι στην επιθετικότητα». Ετσι τιτλοφορεί η «Αυγή» το ρεπορτάζ της με τις παρεμβάσεις του πρωθυπουργού στην πρόσφατη Σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. 

Γράφει, μάλιστα, ότι ο Αλ. Τσίπρας είπε: «Πρέπει να μάθουμε από τα λάθη μας. Οχι να δώσουμε έδαφος στην επιθετικότητα, αλλά να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά», αναδεικνύοντας, όπως γράφει η «Αυγή», την ευθύνη του ΝΑΤΟ στην αποσταθεροποίηση περιοχών. 

Η κυβέρνηση, ως ΝΑΤΟικότερη του ΝΑΤΟ, πασχίζει να εξωραΐσει στις λαϊκές συνειδήσεις το ρόλο και το χαρακτήρα του, ως δολοφονική πολεμική ιμπεριαλιστική μηχανή που δρα στο πλαίσιο των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τα συμφέροντα των μονοπωλίων των ισχυρών κρατών - μελών της, προβάλλοντας το παραμύθι ότι μπορεί (το ΝΑΤΟ) να γίνει παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης για τους λαούς. 

Πρόκειται για επικίνδυνη, αποπροσανατολιστική τακτική, με στόχο τη στράτευση του λαού στα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Ας αναλογιστεί, όμως, ο λαός μας: Γίνεται ο λύκος πρόβατο;

Τρίτη 12 Ιουλίου 2016

Όλα τα καθάρματα δουλεύουνε μαζί…


neonazi-oukranias


Το ΝΑΤΟ στηρίζει το νεοναζιστικό καθεστώς της Ουκρανίας. Στη σύνοδο του ΝΑΤΟ  που πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία, στις 8-9 Ιούλη, αποφασίστηκε να δοθεί ένα  συνολικό πακέτο βοήθειας στην Ουκρανία, που σύμφωνα με τους αναλυτές όμοιο δεν έχει δοθεί σε κανέναν άλλον εταίρο.

Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Jens Stoltenberg, διευκρίνισε ότι η συμμαχία «θα παρέχει συμβουλευτική και στοχευόμενη υποστήριξη για να γίνουν αποτελεσματικότερες οι δομές άμυνας και ασφάλειας της Ουκρανίας».

Επίσης, η αντιπρόεδρος της ουκρανικής κυβέρνησης, Ιvanna Klympus – Tsintsadse, δήλωσε στο Euronews «Πρέπει να το δούμε ως ένα από τα βήματα στην προσπάθειά μας να πετύχουμε τα στάνταρ του ΝΑΤΟ στη χώρα, τα στάνταρ του ΝΑΤΟ στις ένοπλες δυνάμεις και στα θέματα της ασφάλειας και της άμυνας. 

Η εξέλιξη αυτή θα μας κάνει σίγουρα ισχυρότερους και θα μας βοηθήσει να έχουμε καλύτερη άμυνα για τη χώρα μας. Δυστυχώς πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι κάθε μέρα».

Κατάπιαν τη γλώσσα τους;


Εχετε παρατηρήσει, βέβαια, ότι δεν περνάει μέρα που να μην υπάρξει μια ανακοίνωση από τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης, για οποιοδήποτε θέμα της επικαιρότητας, προκειμένου να ασκήσουν κριτική τάχα στην κυβέρνηση και να δείξουν ότι διαφοροποιούνται. Για παράδειγμα, ζητήματα όπως ο εκλογικός νόμος, η αναθεώρηση του Συντάγματος, οι τηλεοπτικές άδειες και πολλά ακόμα, γίνονται σίριαλ από τις εκατέρωθεν ανακοινώσεις και τους ψευτοκαβγάδες ανάμεσα στην κυβέρνηση, τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, την Ενωση Κεντρώων και τη Χρυσή Αυγή. Ρωτάμε τώρα: Είδε κανείς μια ανακοίνωση όλων αυτών των κομμάτων για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, που ολοκληρώθηκε το περασμένο Σάββατο; 
 
Κανείς άλλος εκτός από το ΚΚΕ δεν τοποθετήθηκε για τα συμπεράσματα της Συνόδου, οι αποφάσεις της οποίας θα καθορίσουν τη στρατηγική της ΝΑΤΟικής ιμπεριαλιστικής συμμαχίας για πολλά χρόνια μπροστά, όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε και στη Βαρσοβία. 
 
 
Να υποθέσουμε ότι θεωρούν ανάξιο λόγου το γεγονός ότι, με την παρότρυνση και της ελληνικής κυβέρνησης, η πολυεθνική ναυτική δύναμη του ΝΑΤΟ «κατσικώνεται» στο Αιγαίο και αναβαθμίζεται ο ρόλος της; Θεωρούν αμελητέα την όξυνση της ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεση με τη Ρωσία, την προετοιμασία της επέμβασης στη Λιβύη με χρήση της βάσης της Σούδας; Οχι, τα αστικά κόμματα της αντιπολίτευσης δεν θεωρούν λιγότερο σοβαρά αυτά τα θέματα για να βγάλουν μια ανακοίνωση. 
 
Απλά, δεν έχουν τι να πουν και για τι να κατηγορήσουν την κυβέρνηση, η οποία αποδεικνύεται εξαίρετος «μάστορας» στην πολιτική εμπλοκής της χώρας και του λαού στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς, προκειμένου να υπηρετείται καλύτερα και πιο αποτελεσματικά το συμφέρον της αστικής τάξης στην Ελλάδα.

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2016

Δεκαοκτάμηνο ήταν και πάει...


Δεν θέλω να μαυρίζουμε τις καρδιές μας δευτεριάτικα αλλά τούτες τις μέρες συμπληρώνεται ένα ολόκληρο δεκαοκτάμηνο αριστερής διακυβέρνησης της χώρας και δεν βλάφτει να δούμε τι αντίκτυπο έχει στην καθημερινότητά μας η προ δεκαοχτώ μηνών απόφασή μας να στρίψουμε για πρώτη φορά (μη το ξεχνάμε αυτό!) το καράβι αριστερά. Νομίζω δε ότι την καλύτερη θέα μάς την δίνει η ολιγοσέλιδη αλλά αποκαλυπτικώτατη έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς. Μόνο που τα ευρήματά της δεν είναι και τόσο ευχάριστα, όπως βλέπουμε (σημ.: οι χαρακτήρες με πλάγια γράμματα μέσα σε αγκύλες προέρχονται από την αντίστοιχη έρευνα του Δεκεμβρίου 2014):


(α) Το 94,2% [93,7%] των νοικοκυριών δηλώνουν ότι το εισόδημά τους μειώθηκε από τότε που άρχισε η κρίση ενώ ένα 0,7% [0,4%] είδαν τα εισοδήματά τους να αυξάνονται. Σε συνδυασμό με τα επόμενα ευρήματα, είναι σαφές ότι η φτώχεια συνεχίζει να μεγαλώνει.

Η «ανταγωνιστικότητα» και η «ανάκαμψη» χρειάζεται το μισθό και το …κεφάλι σου


 
ergazomenoi-grafeia






Συντριβή των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και καταβαράθρωση των μισθών, απαιτούν οι δανειστές. Με έγγραφο 21 σελίδων που περιλαμβάνει σαρωτικές ανατροπές για τον κατώτατο μισθό, τις αμοιβές των εργαζομένων, τις συμβάσεις εργασίας, τις απολύσεις και τις απεργίες, οι «θεσμοί» ζητούν να εφαρμοστούν άμεσα τα μέτρα που ψήφισαν το προηγούμενο καλοκαίρι μέσω του 3ου μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ) και Ποτάμι.

Το συγκεκριμένο έγγραφο, αποκαλύπτει σήμερα ο «Ελεύθερος Τύπος». Σύμφωνα με την εφημερίδα το «φιρμάνι» των 21 σελίδων παρέδωσαν οι δανειστές στην κυβέρνηση μετά το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης. Ουσιαστικά για πολλοστή φορά ΕΕ και ΔΝΤ, αδειάζουν τους κυβερνώντες που όλο αυτό το διάστημα επιχειρούν με κάθε τρόπο να «αποκοιμίσουν» την ελληνική κοινωνία, ισχυριζόμενοι ότι δεν «δεν υπάρχει θέμα» επιβολής αντεργατικών μεταρρυθμίσεων.

Βέβαια το έγγραφο λαιμητόμος δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο, από την «κωδικοποίηση» βασικών άρθρων του 3ου μνημονίου.
Συγκριμένα, σύμφωνα με το τρίτο Μνημόνιο (ν. 4336/2015) η χώρα ανέλαβε την υποχρέωση να επανεξετάσει το σύνολο των θεσμών της αγοράς εργασίας. 

Ειδικότερα στη σελίδα 1026, σημειώνεται: «Ως τον Οκτώβριο του 2015 η κυβέρνηση θα δρομολογήσει διαδικασία διαβούλευσης με επικεφαλής μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων με σκοπό την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λαμβανομένων υπόψη των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο.».

Επίσης όπως ρητά αναφέρεται στο μνημόνιο: «Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας επανεξέτασης, οι αρχές θα ευθυγραμμίσουν τα πλαίσια για τις ομαδικές απολύσεις, τη συλλογική δράση και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με τις βέλτιστες πρακτικές στην ΕΕ».

Κυριακή 10 Ιουλίου 2016

Ο θάνατος του ταυρομάχου!

 

ispania-spain-tavromaxia


Μετά από 30 χρόνια ένας ταύρος κατάφερε να κερδίσει σ’ έναν άνισο αγώνα ζωής και θανάτου έναν 29χρονο ταυρομάχο! Άνισο σε βάρος του ταύρου αγώνα, αφού για 30 χρόνια ο ταύρος γίνεται θύμα της ανθρώπινης βιαιότητας στις αρένες του αίσχους προς τέρψιν των θεατών, των μεν πλουσίων επειδή θέλουν να αλλάξουν λίγο τη γεύση του ανθρωπίνου αίματος που πίνουν καθημερινά, των δε φτωχών επειδή θέλουν κι αυτοί να πιουν κάποιου το αίμα για να ικανοποιηθούν! Τελευταία φορά, πριν την πρόσφατη, που ο ταύρος κατάφερε να κερδίσει τον ταυρομάχο, ήταν το 1985! Και πώς να μην συμβαίνει αυτό, αφού ο άνθρωπος παίρνει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να σφαγιάσει τον ταύρο όχι στα εκδοροσφαγεία αλλά στις αρένες, με ταλαιπωρία και πόνο για το ζώο!

Μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες


 
«Οικονομική και πολιτική στασιμότητα» διαπιστώνει ο ΣΕΒ, γι' αυτό στο τελευταίο εβδομαδιαίο δελτίο του κωδικοποιεί όλα τα «μέτωπα», στα οποία ζητάει από την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε αλλαγές, προκειμένου να τονωθούν η επιχειρηματικότητα και το επενδυτικό κλίμα. Οι τομείς όπου ζητάει ο ΣΕΒ να «τρέξουν» οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις έχουν βέβαια ενδιαφέρον, όχι όμως μεγαλύτερο από την επισήμανση που κάνουν οι μεγαλοβιομήχανοι ότι «στις δημοκρατίες λέγεται ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
 
 Μπορεί όμως και να υπάρξουν και γι' αυτό πρέπει να αποφευχθούν σενάρια ακυβερνησίας που μπορεί να προκύψουν από πειραματισμούς στον εκλογικό νόμο».
 
 Ο ΣΕΒ επαναφέρει το ζήτημα της κυβερνητικής σταθερότητας, απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει η αντιλαϊκή πολιτική και στη βάση αυτή ασκεί κριτική στις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης για τον εκλογικό νόμο.
 
 Η κυβερνητική σταθερότητα όμως δεν απασχολεί λιγότερο την κυβέρνηση, η οποία βλέπει στην αλλαγή του εκλογικού νόμου τη δυνατότητα για ευρύτερες κυβερνητικές συμπράξεις, αλλά και ομαλότερη κυβερνητική εναλλαγή. Επομένως, παρά τους προβληματισμούς των βιομηχάνων, μοιράζονται τους ίδιους στόχους με την κυβέρνηση.
 
 Θέλουν «πολιτική σταθερότητα» για να προχωράνε απρόσκοπτα και με συνέχεια τα μέτρα τόνωσης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου. 
 
Είναι αυταπόδεικτο βέβαια ότι από αυτή τη «σταθερότητα» ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει, αλλά έχει πολλά να χάσει, αν με την πάλη του δεν πολλαπλασιάσει τα ζόρια τους και δεν βάλει εμπόδια στο πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής.

Στήνουν δόκανο στους εργαζόμενους για τις ανατροπές στα Εργασιακά

 
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ - ΕΕ - ΔΝΤ
 
Στήνουν δόκανο στους εργαζόμενους για τις ανατροπές στα Εργασιακά
 
 
Από την κινητοποίηση Ομοσπονδιών και Συνδικάτων της Αττικής στο υπουργείο Εργασίας, την περασμένη Δευτέρα
Από την κινητοποίηση Ομοσπονδιών και Συνδικάτων της Αττικής στο υπουργείο Εργασίας, την περασμένη Δευτέρα
Προετοιμάζοντας τη νέα επίθεση στα Εργασιακά, η κυβέρνηση οριοθετεί την προπαγάνδα της και κυρίως την τακτική της, όχι βέβαια απέναντι στο «κουαρτέτο», με το οποίο υπάρχει συμφωνία για το πλαίσιο των ανατροπών, στη βάση του τρίτου μνημονίου, αλλά απέναντι στους εργαζόμενους και το λαό.Με άλλα λόγια, η περίοδος που διανύουμε δεν είναι προπαρασκευαστική των διαπραγματεύσεων από τη σκοπιά των θεμάτων που θα συζητηθούν και των αποφάσεων που θα παρθούν, αλλά από τη σκοπιά της καλλιέργειας κλίματος ώστε οι αντεργατικές ανατροπές να γίνουν αποδεκτές από τους εργαζόμενους με τις μικρότερες δυνατές αντιδράσεις.

Επομένως, η κυβέρνηση ετοιμάζεται ξανά να δώσει εξετάσεις στο κεφάλαιο και να επιβεβαιώσει τόσο την αποφασιστικότητά της να περνάει μέτρα που υπηρετούν το στόχο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του, όσο και την ικανότητά της να κάνει τη βρώμικη δουλειά, ενσωματώνοντας και χειραγωγώντας τις δίκαιες αντιδράσεις του λαού.
 
Η «εθνική γραμμή»

Το στόχο αυτό υπηρετεί για παράδειγμα η δήλωση που έκανε την περασμένη 
Τρίτη στη Βουλή ο υπουργός Εργασίας, ότι σκοπεύει από βδομάδα να εκκινήσει τις διαδικασίες για την έναρξη του «κοινωνικού διαλόγου» με τις εργοδοτικές ενώσεις και τη ΓΣΕΕ, με στόχο να διαμορφωθεί μια «εθνική γραμμή» στα ζητήματα που θα τεθούν στη διαπραγμάτευση.

Σάββατο 9 Ιουλίου 2016

Κυβερνητικά πανηγύρια για την ανεργία



Πανηγυρίζει το υπουργείο Εργασίας με αφορμή τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την ανεργία το μήνα Απρίλη, που παρουσίασε μείωση δύο μονάδες, και έκρινε σκόπιμο να εκδώσει και σχετική ανακοίνωση υπό τον τίτλο: «Σημαντικά σημεία ανάκαμψης δείχνει η αγορά εργασίας»! Την ώρα που μεγάλες επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, με τελευταίο επεισόδιο την υπόθεση των σούπερ μάρκετ «Μαρινόπουλος», όπου η τύχη 13.000 εργαζομένων κρέμεται από μια κλωστή κυριολεκτικά. 
 
Οταν ένας στους τέσσερις του εργατικού δυναμικού διαθέσιμους για εργασία δεν βρίσκουν δουλειά. Οταν και αυτές οι θέσεις που δημιουργούνται, στη συντριπτική τους πλειοψηφία (55%) είναι με ευέλικτες μορφές απασχόλησης, είναι τουλάχιστον προκλητικό να βγάζεις ανακοινώσεις - πανηγυρικούς. 
 
Και είναι ακόμη πιο προκλητικό να ανακαλύπτεις «σημαντικά σημεία ανάκαμψης», όταν τα πραγματικά σημάδια στην αγορά εργασίας είναι η μετατροπή της σε εργασιακή ζούγκλα, με καθημερινές απολύσεις, συστηματική μη καταβολή δεδουλευμένων, εργοδοτικούς εκβιασμούς και απειλές, εντατικοποίηση και μισθούς πείνας. 
 
Κυβερνητική προπαγάνδα στρατευμένη στο να στηρίξει το στόχο της ανάκαμψης, που δήθεν θα φέρει τη λαϊκή ευημερία. 
 
Μόνο που υποτιμά τους εργαζόμενους η κυβ΄ρνηση εάν νομίζει πως με προπαγανδιστικές πομφόλυγες θα αποκρύψει το γεγονός ότι η καπιταλιστική ανάκαμψη περνά μέσα από συγχωνεύσεις, εξαγορές και πτωχεύσεις, με θύματα τους ίδιους τους εργαζόμενους που οδηγούνται στην ανεργία ή πετσοκόβονται τα δικαιώματά τους.

Επικίνδυνες αποφάσεις


 
 
 
Και μόνο μια ματιά να ρίξει κανείς στην ατζέντα της 27ης Συνόδου του ΝΑΤΟ που διεξάγεται από χτες στη Βαρσοβία, μπορεί να καταλάβει τις επικίνδυνες για τους λαούς εξελίξεις που είναι μπροστά. Το ΝΑΤΟ, στο πλαίσιο της μετατόπισης της «δομής άμυνας» της λυκοσυμμαχίας στα ανατολικά, συγκεντρώνει και μετακινεί μεγάλο αριθμό ετοιμοπόλεμων στρατιωτικών δυνάμεων και σύγχρονων όπλων σε χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία, ολοκληρώνει την εγκατάσταση της ονομαζόμενης «πυραυλικής ασπίδας», με βάσεις στη Ρουμανία, στην Πολωνία και ναυτική στήριξη, για να έχει το «πλεονέκτημα» του πρώτου πυρηνικού πλήγματος, μονιμοποιεί και ενισχύει τη ναυτική παρουσία του στη Μαύρη Θάλασσα, στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Ισχυροποιεί την πολιτικο-στρατιωτική συνεργασία με την ΕΕ, που μόλις πριν λίγες μέρες δημοσιοποίησε τη «Νέα 

Παγκόσμια Στρατηγική» της για την «ασφάλεια», η οποία αναβαθμίζει τη στρατιωτική της εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων. Το δολοφονικό χέρι των αμερικανικών και ευρωπαϊκών μονοπωλίων παίρνει «θέσεις μάχης» για τους νέους γύρους αντιπαράθεσης που τροφοδοτούν οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι μεγάλες δυσκολίες των καπιταλιστικών οικονομιών να επανέλθουν από την καπιταλιστική κρίση.

Παρασκευή 8 Ιουλίου 2016

Η ιμπεριαλιστική υποκρισία και πάλι στο προσκήνιο




Η έκθεση του σερ Τζον Τσίλκοτ στη Βρετανία για τον πόλεμο στο Ιράκ και τις ευθύνες της διοίκησης του τότε «Εργατικού» πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ, που δόθηκε προχτές στη δημοσιότητα, προκάλεσε το ενδιαφέρον στον αστικό Τύπο σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας.

 Η πολυαναμενόμενη έκθεση με επικεφαλής έναν άνθρωπο των μυστικών υπηρεσιών είναι μια εκτενέστατη έρευνα, που ξεκίνησε το 2009 και αναφέρεται στη διαδικασία της λήψης απόφασης για τη συμμετοχή της Βρετανίας στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράκ το Μάρτη του 2003. Η έκθεση επιβεβαιώνει την υποκρισία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που πρωτοστάτησαν (ΗΠΑ, Βρετανίας) στο δήθεν «πόλεμο για την απελευθέρωση του Ιράκ από τον τύραννο Σαντάμ Χουσεΐν». 

Καταρρίπτει όλα τα προσχήματα, όπως την «κατοχή και χρήση όπλων μαζικής καταστροφής», την «απειλή για την ειρήνη» και άλλα βαρύγδουπα που χρησιμοποιήθηκαν για να κρύψουν την πραγματική αιτία του πολέμου, που ήταν η προσπάθεια για ξαναμοίρασμα του ενεργειακού πλούτου και των αγορών στην ευρύτερη περιοχή.

Δημοψήφισμα για την ΕΕ: Μια ωραία ιδέα…



No-EU


Δημοψήφισμα για την ΕΕ: Μια ωραία ιδέα…



  Το οικοδόμημα της  Ευρωπαϊκή Ένωσης,  η ένωση που λέγανε (και λένε) πως είναι το «κοινό μας σπίτι», με τις «κοινές αξίες», περνά δύσκολες ώρες και αυτό είναι μια εξαιρετική είδηση. Ας μη σπεύσουν οι λεγόμενοι «φιλοευρωπαίοι» να μιλήσουν για «αντιευρωπαϊκή» θέση. Ας τελειώσει το παραμύθι με την εκμετάλλευση της λέξης «Ευρώπη». Η Ευρώπη δεν είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Η ΕΕ είναι ένας  οργανισμός με οικονομικά και πολιτικά χαρακτηριστικά, που έχει κτιστεί πάνω σε συγκεκριμένες αρχές και αξίες. Ποιες είναι αυτές; Η ελευθερία κίνησης κεφαλαίου, η ελευθερία διακίνησης εμπορευμάτων, η ελευθερία παροχής υπηρεσιών, η ελευθερία μετακίνησης προσώπων. Αλήθεια, ποιοι αξιοποιούν τις ελευθερίες της ΕΕ; Οι γνωστοί… Εκείνοι που κατέχουν, πλουτίζουν και πλούτιζαν. Ναι, για την οικονομική ολιγαρχία των χωρών μελών της ΕΕ, οι ελευθερίες της είναι απολαυστικές. Συνδυάζονται, βέβαια, με κάτι: Την εκμετάλλευση της πλειοψηφίας του λαού, σε κάθε κράτος μέλος.
   
Οι αρχές της ΕΕ για τους λαούς ορίζονται ως εξής: Δεκάδες εκατομμύρια φτωχοί και άνεργοι και εκατομμύρια άστεγοι, στα κράτη μέλη της «αγίας» ΕΕ. Οι αρχές, λοιπόν, έχουν μετάφραση: Είναι οι αρχές της «ελευθερίας της αγοράς», των μισθών πείνας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, της ανεργίας, της αφαίρεσης δικαιωμάτων από το λαό, του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, Είναι οι αρχές της βαρβαρότητας. 

Πέμπτη 7 Ιουλίου 2016

Μισθοί και συντάξεις πρώτοι στη λίστα του «κόφτη», σύμφωνα με το «Τεχνικό Μνημόνιο»

 
ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΕΙΑ ΚΛΙΝΗ

Μισθοί και συντάξεις πρώτοι στη λίστα του «κόφτη», σύμφωνα με το «Τεχνικό Μνημόνιο»

 

Μισθοί και συντάξεις φιγουράρουν ως τα πρώτα υποψήφια θύματα του δημοσιονομικού κόφτη σε περίπτωση ενεργοποίησής του, σύμφωνα με το  
Τεχνικό Μνημόνιο Συνεργασίας (TMU) που συμπεριλαμβάνεται στο συμπληρωματικό μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση πριν την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης.

Το κείμενο προβλέπει ότι η εξοικονόμηση δαπανών για την κάλυψη της απόκλισης από το στόχο για πρωτογενή πλεονάσματα θα προέρχεται από τη μείωση δαπανών για:

- Μισθούς του Δημοσίου σε ποσοστό 45%.

Συντάξεις σε ποσοστό 15%.

- Ελαστικές δαπάνες του προϋπολογισμού σε ποσοστό 21%.

Προμήθειες αγαθών και υπηρεσιών σε ποσοστό 19%.

Χρέωσαν το λαό με 12,5 δισ. ευρώ έως το 2020 για τον προϋπολογισμό της ΕΕ




Στα 12,5 δισ. ευρώ ανέρχεται ο λογαριασμός που θα κληθεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός από το λεηλατημένο εισόδημά του για τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η απόφαση έχει αναδρομική ισχύ και αφορά όλη την περίοδο από το 2014 μέχρι το 2020. Η «λυπητερή» επικυρώθηκε χτες το πρωί από την Ολομέλεια της Βουλής, καθώς ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ), το Ποτάμι, ΑΝΕΛ και Ενωση Κεντρώων υπερψήφισαν την απόφαση του Συμβουλίου στις 26/5/2014 (2014/335/ΕΕ, Euratom) για το «σύστημα ιδίων πόρων της ΕΕ».

Η Χρυσή Αυγή καταψήφισε, με τη διαφωνία της να εστιάζεται στο ύψος του ποσού. «Υπάρχει αναντιστοιχία ανάμεσα στη ζητούμενη συνεισφορά του ελληνικού κράτους και την πραγματική οικονομική του δυνατότητα»... εξήγησε ο ειδικός αγορητής της, Γ. Γερμενής.

Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε με άκρως συνοπτικές διαδικασίες, αφού πέρασε ως «διακρατική συμφωνία», όπου η διαδικασία προβλέπει 5λεπτη τοποθέτηση στην Ολομέλεια, μόνο από τους εκπροσώπους των κομμάτων που διαφώνησαν με το νομοσχέδιο στην Επιτροπή.

Κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα, αφού συμφώνησαν να φεσώσουν το λαό με 12,5 δισ. ευρώ, για να ενισχύσουν το μηχανισμό των μονοπωλίων, στη συνέχεια, επιδιώκοντας να σκεπάσουν τα «έργα» τους, σήκωσαν μπόλικο κουρνιαχτό με άσφαιρες αντιπαραθέσεις, που αφορούσαν από το περσινό δημοψήφισμα και το Βrexit μέχρι το βιβλίο του συνεργάτη του πρώην υπουργού Οικονομικών Γ. Βαρουφάκη, Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ.

Ψέμα πάνω στο ψέμα


«Ανίκανο κράτος και ανεύθυνος διαπλεκόμενος ιδιωτικός τομέας έγιναν ο συνδυασμός που σκοτώνει και χρεοκόπησαν τη χώρα», γράφει η «Αυγή» 3/7/2016. Ψέμα πάνω στο ψέμα, για να κρύψει την πραγματικότητα, ότι δηλαδή την κρίση την έφερε η καπιταλιστική ανάπτυξη, που είχε μάλιστα αγγίξει ρυθμούς πολύ υψηλούς σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Να κρύψει, επίσης, ότι η περίφημη ανάκαμψη που αποτελεί στόχο της κυβέρνησης, των αστικών κομμάτων και πρώτα απ' όλα του κεφαλαίου, εφόσον επιτευχθεί, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε νέα κρίση. 
 
Εξάλλου, ούτε το κράτος ήταν ανίκανο στα μέσα της δεκαετίας του 2000 στη στήριξη με όλα τα μέσα της καπιταλιστικής ανάκαμψης, ούτε καπιταλιστική ανάπτυξη μπορεί να υπάρξει χωρίς «διαπλοκή», χωρίς στήριξη του λεγόμενου «ιδιωτικού τομέα», δηλαδή του κεφαλαίου, από το αστικό κράτος. 
 
Τα παραμύθια, όμως, αυτά περί εξυγίανσης της καπιταλιστικής ανάπτυξης που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ, έχουν συγκεκριμένο στόχο: Να εξαναγκάσει τους εργαζόμενους να «χωνέψουν» ή τουλάχιστον να ανεχτούν τη βάρβαρη πολιτική, προσδοκώντας ότι μια υγιής ανάπτυξη θα φέρει τάχα ευημερία στο λαό.
 
 Κι έτσι να υπομένουν την κόλαση, στο όνομα της σωτηρίας στη «δευτέρα παρουσία». 
 
Οι εργαζόμενοι οφείλουν να μη δείξουν καμιά ανοχή και να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους.

Διευρύνουν το «περιθώριο»
 
«Κανένας στο περιθώριο» τιτλοφορείται «δράση» που ανέλαβε η ΝΔ, υπό την «αιγίδα» του προέδρου της και εξελίσσεται σε όλη την επικράτεια, με στόχο «έως το τέλος Ιουλίου, στελέχη του κόμματος να έχουν συνεργαστεί με περισσότερες από 1.000 δομές σε όλη τη χώρα». Πιάνουν επαφή με ιδρύματα, ΜΚΟ, φορείς που στηρίζουν αναξιοπαθούντες, απόκληρους του συστήματος. «Με τον τρόπο αυτό, η ΝΔ θέλει να βοηθήσει έμπρακτα τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και να συμμετέχει ενεργά στη διατήρηση του κοινωνικού ιστού, στην ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας και φροντίδας συμπολιτών μας που το έχουν ανάγκη, αλλά και στον περιορισμό των κοινωνικών ανισοτήτων και αποκλεισμών» αναφέρουν στη ΝΔ. 

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για την πρεμούρα τους να καλύψουν την απόσταση που τους χωρίζει (και) σε αυτό το ζήτημα από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι μανούλα στο να τάζει φύκια για μεταξωτές κορδέλες, δίνοντας κάποια ψίχουλα προς διαχείριση της ακραίας φτώχειας. 

Ενώ στην ουσία, πέρα από τον ανταγωνισμό τους πάνω στα μείγματα της τέτοιας διαχείρισης, κάνουν και οι δυο ό,τι μπορούν, υπηρετώντας την εξουσία του κεφαλαίου, που διευρύνει ακριβώς αυτό το «περιθώριο» προς αναθέρμανση της οικονομίας του.

Το μήνυμα ελήφθη... 
 
«Ευελπιστούμε και από την ελληνική πλευρά να μας δημιουργεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον και το καλύτερο είναι να μην έχουμε τόσες πολλές απεργίες», είπε ο πρόεδρος της «Cosco» στον Αλ. Τσίπρα κατά τη συνάντησή τους στη Σαγκάη. 

Οπως όλα δείχνουν, και παρά την προσπάθεια του πρωθυπουργού να απαντήσει με μισόλογα, η κυβέρνηση έχει πάρει το μήνυμα προ πολλού, κρίνοντας από την πρόθεσή της να αλλάξει το συνδικαλιστικό νόμο προς το χειρότερο, με έμφαση την περιστολή του δικαιώματος στην απεργία. Σε κάθε περίπτωση, το συμπέρασμα είναι ότι για τους κεφαλαιοκράτες και τις κυβερνήσεις τους, η ανάκαμψη της οικονομίας δεν συμβαδίζει με τα εργατικά δικαιώματα και άρα με την υπεράσπισή τους από τα συνδικάτα μέσω και της απεργίας.

 Με δεδομένο ότι στην «Cosco» το προηγούμενο διάστημα δεν έγιναν τόσο μεγάλοι απεργιακοί αγώνες, που να εξηγούν την «ανησυχία» του προέδρου της, βγαίνει εύκολα το συμπέρασμα ότι οι διάφοροι επίδοξοι επενδυτές ενδιαφέρονται συνολικά για ένα περιβάλλον που να επικρατεί η άκρα του τάφου σιωπή σε όλους τους κλάδους.

Αν, λοιπόν, κανείς αναρωτιέται ποιανού τις απαιτήσεις υλοποιούν τα μνημόνια και για ποιον σκοπό, δεν έχει παρά να ακούσει τα όσα δηλώνουν οι μεγαλοεπιχειρήσεις και επίδοξοι επενδυτές μέσα κι έξω από την Ελλάδα.
Εξομολογήσεις ... αγάπης
 
«Πιστεύω ότι πρέπει να γίνεται σωστή διαπαιδαγώγηση, ώστε σε όλα τα σχολεία τα παιδιά να μαθαίνουν ότι πρέπει να αγαπούν την πατρίδα τους και εφόσον είμαστε και στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την Ευρωπαϊκή Ενωση»! Αυτή ήταν επί λέξει η προτροπή του χρυσαυγίτη ευρωβουλευτή Συναδινού, κατά τη διάρκεια τοποθέτησής του στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο Στρασβούργο. Οι χρυσαυγίτες δεν μπορούν να κρύψουν την αγάπη και την πίστη τους στη λυκοσυμμαχία των καπιταλιστών, την Ευρωπαϊκή Ενωση. 

Ο κίβδηλος «πατριωτισμός» τους ταυτίζεται με τον «πατριωτισμό» του κεφαλαίου και με τη συμμαχία του, που υπηρετεί τα συμφέροντά του. Στην Ελλάδα δημαγωγούν παριστάνοντας τους «αντισυστημικούς», για να κοροϊδεύουν και να «ψαρεύουν σε θολά νερά». Στα σαλόνια, όμως, των Βρυξελλών και του Στρασβούργου, χαλαρώνοντας στο φιλικό περιβάλλον των αφεντικών τους, νιώθουν άνετα να ...εξομολογηθούν την αγάπη τους για την Ευρωπαϊκή Ενωση. 

Η εγκληματική ναζιστική οργάνωση και ο ρόλος της αποκαλύπτονται καθημερινά. 

Υπηρετεί το κεφάλαιο και τις συμμαχίες του, ΕΕ και ΝΑΤΟ, «δεν είναι καν ευρωσκεπτικιστές, είναι πούροι ευρωλάγνοι», όπως τους απάντησε και ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Κώστας Παπαδάκης, στην τοποθέτησή του στη συνέχεια. Εχθροί του λαού, που πρέπει να πάρουν τη θέση που τους αξίζει, όπως οι πολιτικοί τους πρόγονοι: στα αζήτητα της Ιστορίας, μαζί με το σάπιο εκμεταλλευτικό σύστημα που υπηρετούν.

Ριζοσπάστης