Ερχονται μνημόνια σε κάθε δήμο

Με αφορμή το ότι ο Δήμος Αχαρνών μπαίνει στο λεγόμενο πρόγραμμα «εξυγίανσης» που προβλέπεται από τα μνημόνια των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο «Ριζοσπάστης» σήμερα αναδεικνύει τις πλευρές που έχει αυτή η απόφαση η οποία αφορά όλους τους δήμους της χώρας

 

Σε καθεστώς οικονομικής εξυγίανσης μπαίνει ο δήμος Αχαρνών μετά την αδυναμία του να συντάξει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό για το 2016, λόγω του ταμειακού ελλείμματος, ύψους 10,27 εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για τον τρίτο δήμο που επισήμως εντάσσεται στους όρους του εν λόγω καθεστώτος, μετά τους δήμους Σαλαμίνας και Γόρτυνας Ηρακλείου Κρήτης. Στη λίστα βρίσκεται σειρά άλλων δήμων που είναι στο «κόκκινο» και δεν αποκλείεται σύντομα να βρεθούν στη μέγγενη του προγράμματος δήθεν εξυγίανσης. Ενα πρόγραμμα που θα «λουστούν» καταρχάς οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και οι λαϊκές οικογένειες, πρώτα πρώτα με τη στέρηση υπηρεσιών και έργων και την αύξηση στη φορολόγησή τους, αφού οι βασικές παρεμβάσεις στους δήμους που μπαίνουν σε καθεστώς εξυγίανσης είναι η αύξηση των ίδιων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές, και ο περιορισμός των δαπανών μόνο σε υποχρεώσεις μισθοδοσίας και απολύτως ανελαστικές δαπάνες.

Με αφορμή και αυτό το παράδειγμα του δήμου Αχαρνών, γίνεται σαφές ότι η οικονομική ασφυξία στην οποία βρίσκονται οι δήμοι τα τελευταία χρόνια, θα ενταθεί, ελέω δημοσιονομικής προσαρμογής για να προωθηθεί έτσι αποτελεσματικότερα η βασική πολιτική που υλοποιεί και η συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για ένταση της ανταπόδοσης, των ιδιωτικοποιήσεων, της παραπέρα φορολεηλασίας των λαϊκών νοικοκυριών, της διεύρυνσης των αντιδραστικών ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις, του χτυπήματος των εργασιακών δικαιωμάτων.

«Σκοπιμότητες» και «ανεπάρκειες»

Δεν παραιτούνται οι του ΣΥΡΙΖΑ απ' την προσπάθεια να πείσουν το λαό ότι τα βάσανα που υφίσταται είναι αποτέλεσμα κάποιας ανεξήγητης τιμωρητικής διάθεσης της ΕΕ απέναντι στη χώρα μας.

 

 Τα περί λαθών και διαφορετικής μεταχείρισης κατέχουν περίοπτη θέση στην προπαγάνδα τους, που αποσκοπεί στο να βγάλει λάδι την ΕΕ και τη στρατηγική της υπέρ των μονοπωλιακών ομίλων, τις δικές τους ταξικές επιλογές υπέρ του εγχώριου κεφαλαίου. 

 

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Χρυσόγονος, σε Ερώτησή του προς την Κομισιόν, ισχυρίζεται ότι υπήρξαν «ασυνέπειες στον τρόπο αντιμετώπισης των κρατών, όπως η ύπαρξη διαφορετικών όρων "συνδρομής"», ζητώντας «να διευκρινιστεί ο λόγος της διακριτικής μεταχείρισης κρατών».
«Τον Νοέμβριο του 2015 το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο δημοσιοποίησε το πόρισμα της αξιολόγησής του για τα προγράμματα "διάσωσης" πέντε κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, εντοπίζοντας ασυνέπειες στον τρόπο αντιμετώπισης των κρατών από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ειδικότερα, το πόρισμα επισημαίνει πως στα προγράμματα ορισμένων κρατών οι όροι "συνδρομής" τους οποίους επέβαλε η Επιτροπή ήταν πολύ λιγότερο αυστηροί από ό,τι σε εκείνα κάποιων άλλων κρατών», αναφέρει, ρωτώντας αν αυτή «η διακριτική μεταχείριση των κρατών - μελών σχετίζεται με σκοπιμότητες της ίδιας της Επιτροπής (...) ή με ανεπάρκειες και/ή σκοπιμότητες των αρμοδίων υπαλλήλων».

Δείχνουν σκοπιμότητες ή ανεπάρκειες, θέλοντας να κρύψουν την ουσία, που είναι η μόνιμη εποπτεία από πλευράς της ΕΕ στην υλοποίηση των αντιλαϊκών - αντεργατικών αναδιαρθρώσεων που είναι αναγκαίες για την ανάκαμψη του κεφαλαίου στην Ελλάδα, στο πλαίσιο βεβαίως της Ευρωζώνης. Μέτρα ανάλογα με αυτά που παίρνονται σε όλα τα κράτη της ΕΕ με ή χωρίς μνημόνιο...

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

«Ο ικανότερος διαχειριστής»

 

  Έχουμε έναν πρωθυπουργό που δεν δηλώνει «ο ικανότερος διαχειριστής». Δεν θέλει «να τακτοποιήσει το οικονομικό νοικοκυριό, σύμφωνα με τους δήθεν φυσικούς νόμους. Τους νόμους, δηλαδή, της ελεύθερης αγοράς»… Η ανάλυση του κ. Τσίπρα για τον «ικανότερο διαχειριστή» ήταν ενταγμένη σε μια περιγραφή κάποιας «τεχνοκρατικής» και «αριστοκρατικής ιδεολογίας», κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για τη συνταγματική αναθεώρηση. Ήταν εκεί που μίλησε και για τη «νέα μεταπολίτευση». 

«Τεχνοκρατική ιδεολογία»

  
Ας δούμε τι είπε ο πρωθυπουργός:

«Οι βασικές πολιτικές και ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές των πρώτων ετών της μεταπολίτευσης έδωσαν τη θέση τους στην τεχνοκρατική ιδεολογία. Στην ιδεολογία που αποδέχεται ότι οι λύσεις των κοινωνικών προβλημάτων δεν μπορούν να αποτελούν θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης, ή οργανωμένης συμμετοχικής διαβούλευσης όλων των πολιτών».

  

Μάλιστα. Ο κ. Τσίπρας, όπως είναι γνωστό, έκανε αυτή την «πολιτική αντιπαράθεση», εξελέγη πρωθυπουργός (την πρώτη φορά) και μετά από μια «σκληρή διαπραγμάτευση» (όπως ο ίδιος υποστηρίζει) έφερε ένα μνημόνιο, δηλαδή την έκφραση της ίδιας πολιτικής των προκατόχων του. Οι λεονταρισμοί για «κατάργηση του μνημονίου με ένα νόμο και ένα άρθρο» πήγαν περίπατο. Επιπλέον, εξήγγειλε ένα είδος «οργανωμένης συμμετοχικής διαβούλευσης όλων των πολιτών» (το δημοψήφισμα) κι έπραξε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που εκφράστηκε, με μεγάλη πλειοψηφία.  

  Μέχρι εδώ ο κ. Τσίπρας όχι μόνο ταυτίζεται με αυτό που περιγράφει, αλλά το πάει και ακόμα παραπέρα, αφού υπάρχει κι ένα επιπλέον στοιχείο: Η πολιτική απάτη δύο φορές. Πριν και μετά την εκλογή του (πρώτη φορά) και πριν και μετά το δημοψήφισμα.

Ο Τσίπρας στη Βουλγαρία...

«Συνεπώς η Ελλάδα και η Βουλγαρία μπορούν να αποτελέσουν ένα πρότυπο μιας εποικοδομητικής σχέσης συνεργασίας για την προώθηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, μιας εποικοδομητικής σχέσης δύο χωρών που βρίσκονται στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ΝΑΤΟ, αλλά έχουν και έναν ευρύτερο ρόλο και θα πρέπει να λειτουργούν μέσα από συνεργασία προκειμένου να προασπίσουν τα αμοιβαία συμφέροντά τους.
....Στην κοινή δήλωση που υιοθετήσαμε αποτυπώνεται η πρόθεσή μας να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας σε διμερές, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο αλλά και μέσω τριμερών σχημάτων συνεργασίας, αξιοποιώντας την εμπειρία που η Ελλάδα έχει με άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου.

...Συμφωνήσαμε σήμερα με τον πρωθυπουργό κ. Μπορίσοφ για την ανάγκη να αξιοποιήσουμε τους ενεργειακούς πόρους ώστε αυτοί να μην αποτελούν αιτία διχασμού και συγκρούσεων αλλά ευκαιρία συνεργασίας και ειρήνης.

Η δήλωση για την ενεργειακή συνεργασία που συμφωνήσαμε σήμερα έρχεται να επιβεβαιώσει τη σημασία που και οι δύο πλευρές αποδίδουμε στον τομέα αυτόν...».

Αυτά, μεταξύ άλλων, δήλωσε ο Αλ. Τσίπρας απ' τη Σόφια, όπου συμμετείχε στις εργασίες του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Βουλγαρίας.

Ειδική Επιτροπή για τον εξωραϊσμό της TTIP

Αυτού του είδους οι εμπορικές συμφωνίες είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα των πολυεθνικών, τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Ν. Καραθανασόπουλος
 

Η προετοιμασία του εδάφους για την «υποδοχή» της διακρατικής συμφωνίας Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), η οποία έχει χαρακτηριστεί «οικονομικό ΝΑΤΟ» και αναμένεται να έχει δραματικές επιπτώσεις σε βάρος της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων, είναι, όπως φάνηκε κατά την εναρκτήρια συνεδρίασή της, η αποστολή της νεοσυσταθείσας Ειδικής Επιτροπής της Βουλής με τίτλο «Για το περιεχόμενο και τις διαδικασίες σύναψης των διατλαντικών Εμπορικών Συμφωνιών».

Η συγκεκριμένη συμφωνία εμπορίου και επενδύσεων είναι σε φάση διαπραγματεύσεων (έχουν γίνει 13 κύκλοι συναντήσεων και είναι σε εξέλιξη ο 14ος) ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ, που γίνονται με πλήρη μυστικότητα. Πρόκειται για προσπάθεια δημιουργίας ενός λεγόμενου «οικονομικού ΝΑΤΟ», με στόχο να θωρακίσει τους μονοπωλιακούς ομίλους των δύο ιμπεριαλιστικών κέντρων έναντι αντίστοιχων άλλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Κάποια από τα μέτρα που προωθούνται είναι η κατάργηση δασμών, η πλήρης απελευθέρωση των μεταλλαγμένων τροφίμων, η πλήρης απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, το χτύπημα εργασιακών δικαιωμάτων, για φθηνό, αναλώσιμο εργατικό δυναμικό, χωρίς εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, συνολικά η κατάργηση περιορισμών στη δράση των μονοπωλίων.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανάπτυξης για το κεφάλαιο

 

 

Από την υπογραφή της συμφωνίας του ΤΑΙΠΕΔ με τη «Lamda Development»

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προχώρησε στην τελική υπογραφή της σύμβασης για την «αξιοποίηση» του χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, συνεχίζοντας το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που προωθείται διαχρονικά απ' τις αστικές κυβερνήσεις. Με το γνωστό θράσος που τη διακρίνει, η κυβέρνηση επιχειρεί να προβάλει τη νέα σύμβαση ως «σημαντική βελτίωση» σε σχέση με την προηγούμενη. Ομως, το Ελληνικό δεν είναι απλά μια ακόμα περίπτωση «αποκάλυψης» της ομοιότητας της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ με αυτή όλων των υπόλοιπων αστικών κυβερνήσεων. Το Ελληνικό, η ιδιωτικοποίηση και η «αξιοποίησή» του φωτίζουν τον ταξικό χαρακτήρα της αναπτυξιακής πολιτικής που προωθεί η άρχουσα τάξη και την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να εμφανίσει ως φιλολαϊκή.

 

Ενα προδιαγεγραμμένο έγκλημα

Από τότε που ξεδιπλώθηκαν τα σχέδια απομάκρυνσης του αεροδρομίου απ' το Ελληνικό, ξεκίνησε μια αντιπαράθεση για τη μετέπειτα τύχη του χώρου. Η εκάστοτε κυβέρνηση προωθούσε διακηρυκτικά ένα σχέδιο «ήπιας ανάπτυξης» του χώρου του αεροδρομίου, ενώ η εκάστοτε αντιπολίτευση κατηγορούσε την κυβέρνηση για τσιμεντοποίηση, ξεπούλημα του χώρου και οικονομικά σκάνδαλα και πάντα πρότεινε για το Ελληνικό ένα «μεγάλο πάρκο» και κάθε κυβερνητική εναλλαγή απλά οδηγούσε σε εναλλαγή ρόλων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ακολούθησε τον ίδιο δρόμο. Ως αντιπολίτευση ήταν κυριολεκτικά «στα κάγκελα». 
Κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση πως «ξεπουλάει με σκανδαλωδώς χαμηλό τίμημα» το χώρο του Ελληνικού και πως «ο λαός της Αττικής έχει ανάγκη ένα μεγάλο μητροπολιτικό πάρκο».

-Πως τον θέλετε τον κομμουνιστή σας;

 

Ανάμεσα στις απόψεις που με τόση κουτοπονηριά διαδίδουν οι διάφοροι καλοθελητές επαναστάτες του καναπέ, ανιστόρητοι και αγράμματοι καθώς είναι, η πιο αηδιαστική είναι εκείνη για το πως πρέπει να είναι ο κομμουνιστής:

1.Ο κομμουνιστής πρέπει να είναι ρακένδυτος γιατί είναι ένα είδος ερημίτη

2.Να ζει σε παγκάκια ή σε υπόγεια

3.Ο κομμουνιστής πρέπει να τρώει φακές γιατί τα κοψίδια είναι για τους πλούσιους, το ιδανικό θα ήταν να τρώει ακρίδες χωρίς μέλι(βλ1)

4.Ο κομμουνιστής πρέπει να πηγαίνει με τα πόδια στη δουλειά, για να δίνει το καλό παράδειγμα,

5.Ο κομμουνιστής πρέπει να τους σώσει ενώ αυτοί θα κάνουν διακοπές,

6.Ο κομμουνιστής πρέπει να περάσει από το σπίτι τους να τους πάρει από το χεράκι,

7.Ο κομμουνιστής πρέπει να τους λέει αυτά που θέλουν να ακούσουν με τρόπο που να καταλαβαίνουν και τα νήπια,

8.Ο κομμουνιστής πρέπει να είναι ο κομπάρσος σε μιούζικαλ του Δαλιανίδη,

9.…Βάζει ο καθείς ότι νομίζει…

Μια άλλη ματιά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

 

 

Μια άλλη ματιά στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων – Μέρος Α’

Επιμέλεια Βασίλης Κρίτσας //

Εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, που ξεκινάν μες στη βδομάδα που έρχεται, το Ατέχνως κάνει μια μικρή αναδρομή στο (αρχαίο αλλά κυρίως το σύγχρονο) παρελθόν του θεσμού, με τη βοήθεια μιας μικρής μπροσούρας των εκδόσεων Α/συνέχεια, που είχε κυκλοφορήσει πριν από τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Η αναδρομή θα γίνει σε δύο μέρη. Σήμερα παρουσιάζουμε το πρώτο, που φτάνει μέχρι το μεταίχμιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

 

Αρχαιότητα: οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν ήταν άλλο από μια ακόμη θρησκευτική γιορτή. Οι προσκυνητές είχαν ασυλία προκειμένου να εισέλθουν και να μπορέσουν να διασχίσουν εχθρικές περιοχές για να παραστούν στις τελετές, αλλά οι μάχες κάθε άλλο παρά σταματούσαν.

Ο μύθος λέει πως οι αρχαίοι αγώνες ήταν ερασιτεχνικοί και το μόνο έπαθλο ήταν ο κότινος. Οι αθλητές όμως σε κάθε νίκη τους λάμβαναν πλούσια δώρα από τους χορηγούς  της πόλης και χρηματοδοτούνταν κατά τη διάρκεια της τετραετίας, ώστε να αφιερώνονται αποκλειστικά στην προετοιμασία για τους αγώνες.

 

ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ

Μπορεί να αποτελεί έκπληξη για πολλούς που κατακεραυνώνουν την εμπορευματοποίηση των Ολυμπιάδων ότι οι 2οι και 3οι αγώνες διοργανώθηκαν ως παραρτήματα-συμπληρωματικά θεάματα στο πλαίσιο διεθνών εμπορικών εκθέσεων και ήταν η αποτυχία τους που οδήγησε στη διεξαγωγή τους ως αποκλειστικά αθλητικού γεγονότος.

1896 – Αθήνα: το αρχικό κόστος των αγώνων υπολογίζεται σε 200 δραχμές. Τελικά κοστίζουν πάνω από 1 εκατομμύριο. Υπό καθεστώς πτώχευσης, το ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει δυσκολίες στη διοργάνωσή τους. Τελικά ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος συγκροτεί οργανωτική επιτροπή και “προσελκύει δωρητές” με κυριότερο το Γ. Αβέρωφ, ο οποίος “δωρίζει” 900 χιλιάδες χρυσές δραχμές για την ανακατασκευή του Παναθηναϊκού Σταδίου.

Η αστυνομία έρχεται σε συμφωνία με τις συμμορίες κλεφτών, τόσο για να αναστείλουν τη δράση τους τις μέρες των αγώνων όσο και για να επιτηρούν τους ξένους “συναδέλφους” τους.

 

Έλληνες “επιχειρηματίες” είχαν υποσχεθεί μια σειρά χρηματικά και βραβεία στον Έλληνα που θα νικούσε στο μαραθώνιο. Ο Λούης όμως λέγεται πως δε δέχτηκε τις προσφορές.

Παράλογες μέρες

1. Η ανεργία δεν πλήττει μόνο το εισόδημα αλλά και την ψυχή. Ο μαρασμός κατοικεί τον άνεργο, του οποίου η αξιοπρέπεια δεν του επιτρέπει να εμφανίζεται δεξιά κι αριστερά. Συνηθισμένοι οι αστοί με τους εκπροσώπους τους να ανακηρύσσουν την επαιτεία ως δικαίωμα στη ζωή, σαστίζουν μπροστά στο θέαμα των ανέργων που συνεχίζουν να κατεβαίνουν στο πεζοδρόμιο.
2. Το ΠΑΜΕ δεν είναι μια ακόμη παρουσία μέσα στο κίνημα. Παρακολουθεί τα πάντα από κοντά, και η εμφάνισή του στο προσκήνιο έδωσε μια άλλη κριτική ματιά στα γεγονότα. Ετσι απέκτησε το πλεονέκτημα να είναι παρόν από την αρχή κάθε διεκδίκησης, σπάζοντας το εμπάργκο της πληροφόρησης που οι καναλάρχες φροντίζουν με επιμέλεια να επιβάλλουν.

3. Δυστυχώς δεν διαλέγουμε τους εχθρούς μας. Στην περίπτωσή μας, πρόκειται για ανθρώπους που πλούτισαν στην επταετία, δημιούργησαν οικογένειες με εξουσία, με προσβάσεις στο κράτος, το οποίο χρησιμοποιούν με ασέβεια, χωρίς να ορρωδούν προ ουδενός. Οι πολιτικοί κύκλοι των αστικών κομμάτων - με αφέλεια που σηκώνει πολλαπλές αναγνώσεις - παραμυθιάζονται ότι έχουν τους πάντες υπό τον έλεγχό τους.

ΠΑΘΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΟΧΗ

  Με μια κυβέρνηση που θέλει να επιδεικνύει πυγμή και φιλολαϊκό πρόσωπο  (επεμβάσεις αστυνομίας σε καταλήψεις κτιρίων, δέσμη μέτρων για χαμηλοσυνταξιούχους που τους έκοψε το ΕΚΑΣ) και μια αντιπολίτευση που αναζητεί πεδία ανώδυνα και δευτερεύοντα για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της (κριτική για ενδυματολογικές επιλογές κυβερνώντων, αντιδράσεις για τον αριθμό συνοδείας του πρωθυπουργού) απέναντι σε μια κοινωνία που μοιάζει  να έχει αποδεχτεί την κακοποίησή της, δίνεται η εντύπωση ότι η επιμονή του κυρίαρχου λόγου πως όποιες ενέργειες, αναλύσεις κι ερμηνείες της πραγματικότητας ξεφεύγουν από τα  όρια του δεδομένου και του υπάρχοντος εκτυλίσσονται στη σφαίρα της φαντασίας συνεχίζει να πείθει.

               

 Και στην Ευρώπη ο πανικός εξαπλώνεται από κάθε εγκληματική δράση που χρεώνεται στην ισλαμική τρομοκρατία, η  οικονομική ανασφάλεια έχει μονιμοποιηθεί, ενώ στα προγράμματα διάσωσης, που φτωχοποίησαν λαούς χωρίς να έχουν επιτευχθεί τα αποτελέσματα που ισχυρίζονταν πως επιδιώκονταν, αναγνωρίζονται εκ των υστέρων λάθη, (έκθεση του ΔΝΤ για λάθη και παραλείψεις του πρώτου προγράμματος βοήθειας προς την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία) αποσιωπώντας πως ακριβώς αυτός ήταν ο στόχος, για να μείνει στο απυρόβλητο η  κύρια αιτία που είναι ο καπιταλισμός, ώστε να συνεχιστεί να θεωρείται το καπιταλιστικό σύστημα οργάνωσης της παραγωγής δεδομένο, αμετακίνητο και αναλλοίωτο. Για να μην τολμάμε να ξεφύγουμε απ’  αυτό, να μη βλέπουμε δυνατότητα να το αλλάξουμε, να θεωρούμε ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Όχι άλλο κάρβουνο!

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ • 30 Ιουλιου 2016

Όχι άλλο κάρβουνο!

   Ο μειοδοτικός διαγωνισμός για την ανακήρυξη εταιρείας που θα αναλάμβανε τον σχεδιασμό και την εκτέλεση της ηλεκτρονικής δημοπρασίας για την κατακύρωση των τηλεοπτικών αδειών ματαιώθηκε και κηρύχτηκε άγονος. Ωστόσο δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η κυβέρνηση – που έχει σημαία της το τέλος της μιντιακής ασυδοσίας  – ισχυρίζεται ότι η εν λόγω εξέλιξη δεν προσθέτει όπλα στην παλιά διαπλοκή (την οποία φιλοδοξεί να συμπληρώσει με την νέα διαπλοκή στον χώρο των ΜΜΕ) και διαβεβαιώνει πως μέχρι το τέλος Αυγούστου όλα θα είναι κομπλέ…
   
Η δίκη για την Ζήμενς αναβλήθηκε επ’ αόριστον καθότι άργησε λίγο η μετάφραση του κατηγορητηρίου. Ωστόσο δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η κυβέρνηση – που έχει σημαία της το τέλος της διαφθοράς – διαβεβαιώνει ότι αυτή τη φορά θα προκάνει με την μετάφραση, δεν θα υπάρξουν οι (προ των πυλών) παραγραφές, κι όλα θα είναι κομπλέ…

Υδάτινη αψίδα...

ΣΚΙΤΣΟ ΑΡΧΕΙΟΥ

Πολλά έχουν ακουστεί τις τελευταίες μέρες με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, και των συνεργατών του στην Πάρο, για να εγκαινιάσει το νέο αεροδρόμιο στο νησί. Πολλά από αυτά έδωσαν την αφορμή, για να ξεσπάσει μια νέα ανούσια και αποπροσανατολιστική κόντρα ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. 

 

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι η εικόνα του πρωθυπουργού ήταν πράγματι ένα κράμα από εγκαίνια που έχουν γίνει στο παρελθόν από αρκετούς πρωθυπουργούς όπως Σημίτης, Παπανδρέου, Καραμανλής, Σαμαράς κ,λπ. Και πάντα τα εγκαίνια ήταν μια καλή αφορμή για τις αστικές κυβερνήσεις να δείχνουν πως, έργα που μπορεί να είναι χρήσιμα για το λαό, αποτελούν πλούσιο πεδίο για την κερδοφορία του κεφαλαίου. 

 

Δεν μπορούμε, όμως, να μην μπούμε στον πειρασμό να αναφερθούμε σε μια μικρή λεπτομέρεια από τα εγκαίνια. Διαβάσαμε και ακούσαμε στα σχετικά ρεπορτάζ το εξής: «Το αεροσκάφος, με το οποίο μετέβη ο πρωθυπουργός στο νησί, προσγειώθηκε λίγη ώρα πριν τις 12 το μεσημέρι στο νέο αεροδρόμιο της Πάρου και κατά την προσγείωσή του σχηματίστηκε μια υδάτινη αψίδα από δύο πυροσβεστικά οχήματα της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας».

 

 Είναι αλήθεια ότι πάντα μπορεί να βρει κάποιος κάτι για να ξεπεράσει τους προκατόχους του...

Εκεί που μας χρωστανε…

Προκλητικός και θρασύς ο Υφυπουργός Εργασίας Αν. Πετρόπουλος, απαντώντας στη Βουλή σε Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ για το ΕΚΑΣ και την περικοπή του αφού προσπάθησε να εμφανίσει το ΕΚΑΣ σαν περιττή και άδικη (για τους υπόλοιπους συνταξιούχους) κρατική παροχή ώστε να δικαιολογήσει έτσι την κατάργηση του και «ξεχνώντας» τα όσα το κόμμα του έταζε όσον αφορά το ΕΚΑΣ (δεν θα καταργηθεί) παραδέχτηκε κυνικά πως η κυβέρνηση του προχωρά στην υλοποίηση της προειλημμένης απόφασης των προηγούμενων κυβερνήσεων για την περικοπή του.

Κι όχι μόνο αυτό αλλά με θράσος ισχυρίστηκε πως υπήρξαν εργαζόμενοι και ειδικά οι οικοδόμοι, που δήθεν προτιμούσαν να μην κολλάνε ένσημα και να βγαίνουν με δεκαπενταετία σε σύνταξη για να πάρουν ΕΚΑΣ.

Άραγε δεν καταλαβαίνει γιατί ακριβώς αυτό συνέβαινε στον συγκεκριμένο κλάδο, δηλαδή να καταλήγουν με λίγα ένσημα, το κατώτερο όριο και να παίρνουν την κατώτερη σύνταξη; Κι αν δεν ξέρει από οικοδομή δεν ρωτάει; είναι βέβαιο πάντως πως ξέρει και υποκρίνεται. Όχι επειδή ο ίδιος δούλεψε σε οικοδομή, αλλά όλοι κάτι έχουμε ακούσει για το τι γινόταν στον κλάδο δεκαετίες τώρα. Τι θα πει να μην σου κολλάνε ένσημα, να μην βρίσκεις μεροκάματο στης πιάτσες, να δουλεύεις έξω τον χειμώνα με τσουχτερό κρύο και το καλοκαίρι με καύσωνα.

Έτσι θεωρούμε δικαιολογημένη την οργισμένη απάντηση που του έδωσε με ανακοίνωση του το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας καλώντας τους οικοδόμους «να συμμετέχουν στους αγώνες, να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Να κάνουν την κυβέρνηση να μετανιώσει για την αλαζονεία της».

Άρθρο του «Πανσυνταξιουχικού Αγώνα», Ιούλης – Αύγουστος 2016 Αρ. Φύλ. 410  

 

 Αναρτήθηκε από https://syntaxio.blogspot.com 

Πάνω από 100 επιχειρήσεις κλείνουν καθημερινά! - Στοιχεία σοκ για τη δραματική κατάσταση στο χώρο του εμπορίου

 

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ • 29 Ιουλιου 2016

Ο θάνατος του εμποράκου*

Σοκ προκαλούν στην αγορά τα στοιχεία για τα «λουκέτα» που μπήκαν στις επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια. Φαίνεται όμως ότι αυτή η καταστροφική πορεία θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, οδηγώντας σε μια δραματική μείωση του αριθμού των μικρομεσαίων επαγγελματοβιοτεχνών και εμπόρων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα τελευταία επτά χρόνια, πάνω από 100 επιχειρήσεις κλείνουν κάθε εργάσιμη ημέρα!

Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της καταστροφής σημειώνεται ότι στο διάστημα 2008- 2015 έκλεισαν 244.712 επιχειρήσεις.(1)

Συγκεκριμένα ο συνολικός αριθμός των επιχειρήσεων το 2008 ήταν 858.685, ενώ στα τέλη του 2015 είχαν απομείνει 613.973.

Ο πίνακας δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» στις 4/72016

Ολα για την «επιχειρηματικότητα»

Σκίτσο αρχείου: Πριν ακόμα την εφαρμογή του αυτόματου «κόφτη» η κυβέρνηση ενεργοποιεί μικρότερους «κόφτες» από δαπάνες σε δήμους και περιφέρειες...

Συγκρατημένα αισιόδοξη δηλώνει η «Αυγή» για την έκβαση της υπόθεσης της «Μαρινόπουλος», σύμφωνα με μήνυμα που «έστειλε» ο Γ. Σταθάκης. Η αισιοδοξία της αντλείται από το ότι ο υπουργός δήλωσε ότι δεν μπορεί να απαντήσει (!) στο ερώτημα αν υπάρχουν κι άλλοι επενδυτές για την επιχείρηση πέραν από την «Σκλαβενίτης», ότι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις και ότι θεωρούν ότι υπάρχουν περιθώρια για θετική κατάληξη στις διαπραγματεύσεις... 

 

Οσο η «Αυγή» και η κυβέρνηση παρακολουθούν με «συγκρατημένη αισιοδοξία» το θέμα, ευτυχώς οι εργαζόμενοι δεν μένουν με σταυρωμένα τα χέρια: Οργανώνονται και διεκδικούν χωρίς να αναμένουν τους επενδυτές. 

 

Λεπτομέρεια: Λίγο παρακάτω η εφημερίδα ενημερώνει για τις νέες δράσεις του ΕΣΠΑ για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας.

 

 Διαλέξτε λοιπόν: Αν δεν αισιοδοξείτε για πιθανούς επενδυτές της «Μαρινόπουλος», χαρείτε για το νέο ΕΣΠΑ και τα κονδύλια που ετοιμάζονται για το κεφάλαιο. 

 

Οσο για το λαό; Ξαναζέσταμα του μύθου του παράλληλου προγράμματος και ψίχουλα για την αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας.