Να δεις τι σου ‘χω για μετά – Πολιτική ανασκόπηση της δεκαετίας του 2010-2019

01-01-2020

Η δεκαετία φαίνεται από τη μια να αφήνει πολύ κόσμο συντηρητικότερο από πριν, από την άλλη κάτι μοιάζει πάλι να κινείται το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, το οποίο μένει να μας δείξει από το 2020 και μετά το βάθος και τη δυναμική του.

Κατιούσα

Η δεκαετία του 2010 είναι ακόμα πολύ νωπή για να την αποτιμήσουμε με την απαραίτητη απόσταση και νηφαλιότητα, το μόνο σίγουρο είναι ότι έχει ήδη περάσει στην ιστορία ως σημείο καμπής στην ελληνική μεταπολιτευτική ιστορία, τόσο που αρκετοί τη θεωρούν και το οριστικό κλείσιμο του πολυθρύλητου “κύκλου της μεταπολίτευσης”, ο οποίος βέβαια ανοιγοκλείνει από τη δεκαετία του ’80 και ανά πενταετία περίπου έκτοτε.

Η οικονομική κρίση, που έφτασε αρχικά ως καθυστερημένο απόνερο του παγκόσμιου καπιταλιστικού κραχ του 2008, έφερε αλλαγές που έμοιαζαν τεκτονικές, αν και κάποιες φορές απλώς επιβεβαίωσαν τη γνωστή ρήση από το Γατόπαρδο, πως “για να μείνουν όλα ίδια, πρέπει να αλλάξουμε τα πάντα”.

Η ελληνική κοινωνία μοιάζει να αντιμετώπισε τη βίαιη πτώση του βιοτικού της επιπέδου και το ξερίζωμα όπως το πένθος, περνώντας από τα πέντε στάδια της άρνησης, του θυμού, της διαπραγμάτευσης, της κατάθλιψης και της αποδοχής, αν και τελευταία χρόνια τα δυο στάδια μοιάζουν να συνυπάρχουν αρμονικά. Αυτό διαπιστώνεται τόσο από τα σκαμπανεβάσματα του εργατικού κινήματος και των διαδηλώσεων τα τελευταία χρόνια, όσο και από τις ανασυνθέσεις του πολιτικού σκηνικού, που έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, προσθέτοντας για μεγάλο διάστημα και ναζιστικά αξεσουάρ, κρατώντας έτσι εγκλωβισμένο τον κόσμο στις ράγες του συστήματος.

Η δεκαετία φαίνεται από τη μια να αφήνει πολύ κόσμο συντηρητικότερο από πριν, από την άλλη κάτι μοιάζει πάλι να κινείται το τελευταίο διάστημα στους δρόμους, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, το οποίο μένει να μας δείξει από το 2020 και μετά το βάθος και τη δυναμική του. Το μόνο σίγουρο είναι πως και για τα επόμενα 10 και όσα χρόνια χρειαστούν, χαμένες είναι μόνο οι μάχες που δε δόθηκαν.

Τα «νόμιμα πολιτικά σκάνδαλα» συνεχίζονται και από τη διοίκηση Ζέρβα

Την απόφαση της οικονομικής επιτροπής του Δήμου Θεσσαλονίκης με την οποία ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την εκ νέου παραχώρηση των υπηρεσιών του μηχανουργείου του δήμου (συντήρηση και επισκευή οχημάτων και μηχανημάτων) σε ιδιωτικές εταιρείες καταγγέλλει η ΔΑΣ εργαζομένων στο δήμο.

Η διακήρυξη του διαγωνισμού αναρτήθηκε στο σύστημα «διαύγεια» στις 27/12. Ο διαγωνισμός είναι ύψους 4.115.560 ευρώ και η ανάθεση εργασιών θα διαρκέσει για δύο χρόνια. Οι ημερομηνίες κατάθεσης των προσφορών είναι από 30/12 έως 31/1 και η ηλεκτρονική αποσφράγιση των προσφορών θα γίνει στις 6/2/2020.

Σε ανακοίνωσή της η ΔΑΣ σημειώνει:

Εκχιονιστικό

«Αξέχαστες» θα μείνουν και αυτές οι γιορτές για χιλιάδες οδηγούς, που τη Δευτέρα βρέθηκαν εγκλωβισμένοι για ώρες, όχι κάπου ψηλά στα βουνά, ή σε κάποιο «τελευταίο σύνορο», αλλά καταμεσής στον κεντρικότερο δρόμο της χώρας, στην Εθνική Αθηνών - Λαμίας, λόγω του... ακραίου καιρικού φαινομένου, των μερικών πόντων χιονιού, που παρεμπιπτόντως πέφτουν κάθε χρόνο τέτοια εποχή, στο ίδιο σημείο, με τα ίδια αποτελέσματα. Οσο εκτενή πάντως και γλαφυρά κι αν ήταν τα ρεπορτάζ, όσες αναλύσεις κι αν έγιναν για τον... Χατζηπετρή που φταίει, ο ένοχος δεν βρέθηκε. Ποιος ξέρει... Μπορεί και γι' αυτήν την ταλαιπωρία να φταίνε οι «οργανωμένες μειοψηφίες», οι διαδηλωτές και οι απεργοί που η κυβέρνηση βάζει στο στόχαστρο για να προωθήσει τα βρώμικα σχέδια του κεφαλαίου. Μπορεί πάλι να μην είναι αρκετά για μερικά εκχιονιστικά τα εκατοντάδες εκατομμύρια από τα διόδια και από τις άμεσες επιδοτήσεις που μασαμπουκώνουν οι κατασκευαστικοί όμιλοι. Αν και το πιθανότερο είναι να έχουμε άλλη μια «εμβληματική εικόνα» της ανάπτυξης για λογαριασμό του κεφαλαίου: Εκεί όπου το «εκχιονιστικό» του αστικού κράτους που ανοίγει δρόμο στην καπιταλιστική κερδοφορία, πετάει σταθερά στην μπάντα τις λαϊκές ανάγκες (και) για ασφαλείς και φτηνές μεταφορές.

ΣΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ

Και για χρόνια, διαβάζοντας την ιστορία της ανόδου στην εξουσία των φασιστικών κομμάτων στην Ευρώπη του μεσοπολέμου, η απορία πώς πέτυχαν να κερδίσουν  αν όχι την υποστήριξη έστω και την  ανοχή των μεγάλων μαζών για τόσο μεγάλο διάστημα σκόνταφτε πάντα στην κατανόηση της διαδικασίας ανάπτυξης και διάχυσης του φασισμού στην κοινωνία. 

 

Μέχρι αυτή την τελευταία δεκαετία της οικονομικής κρίσης, που ακόμα κι αν τις ρίζες του φασισμού δύσκολα τις αντιληφθήκαμε, όμως βιώνοντας γεγονότα  ως συνέπειες διάχυσης φασιστικών συμπεριφορών  μας αποκαλύπτεται, εκ του αποτελέσματος,  και η διαδικασία εκφασισμού μας. Ο οποίος δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες συμπεριφορές μιας ξαφνικής μεταμόρφωσης σε συγκεκριμένους ανθρώπους, αλλά εγκαθίσταται σε  όλο τον κρατικό μηχανισμό με τους θεσμούς και τα όργανά του και  διαπερνά όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις.

«Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…»

Φώτης Αγγουλές: «Και φέτος η πρωτοχρονιά στη φυλακή με βρίσκει…» 

 

Ο Φώτης Αγγουλές πίσω απ’ τα κάγκελα της φυλακής

«Ο Αγγουλές βρέθηκε στη φυλακή όπως βρέθηκαν οι χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής μας Αντίστασης. Η κατηγορία σε βάρος του ήταν γελοία και φτιαχτή, όπως ήταν κι όλες oι κατηγορίες των συγκρατουμένων του. Η σύλληψή του προκάλεσε τη διεθνή αγανάκτηση. Την ίδια αγανάκτηση προκάλεσε και στον τόπο του, που γνώριζαν τα αισθήματά του και την αξία του. Μα που δυνατότητες κείνο τον καιρό, για να εμποδίσουνε μια ντροπή, όταν στην πατρίδα μας η δικαιοσύνη κυκλοφορούσε σαν μέγαιρα στους δρόμους κρατώντας το σχοινί της κρεμάλας κι όταν κι ο τελευταίος χωροφύλακας, ο πιο άσημος συνεργάτης των κατακτητών, μπορούσε σε μια κόλλα χαρτί να τυλίξει την ανθρωπιά σου, τη ζωή σου, την ελευθερία σου.»

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 1956

Κι εφέτος η πρωτοχρονιά, στη φυλακή με βρίσκει,

κι άδειο κανίσκι ειν’ η καρδιά και μαύροι γύρω μου ίσκιοι.

Κι έτσι καθώς σε σκέφτομαι Χαρά που μούχεις λείψει,

μου σιγοτραγουδά η βροχή του σύννεφου τη θλίψη.

Με τα μάτια του Κυριάκου Μητσοτάκη…

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Πολιτικη 

 

 

«Δεν έχω τέτοια εικόνα». Με αυτή τη φράση απάντησε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης στη συνέντευξη του στο «Βήμα» όταν ρωτήθηκε σχετικά με τα κρούσματα εξευτελιστικής συμπεριφοράς και βίας των αστυνομικών δυνάμεων απέναντι σε πολίτες. 

— Δεν… είδε λοιπόν ο πρωθυπουργός τα ΜΑΤ να εξευτελίζουν και να «ξεβρακώνουν» ανθρώπους; 

— Δεν … είδε ο Μητσοτάκης το ανοιγμένο κεφάλι του φοιτητή από τους ένστολους ροπαλοφόρους του κράτους του;

Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος

 

57η (61η) ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

 

Raul Corrales

1961. Αβάνα. Ο επαναστατικός στρατός της Κούβας ξεκινάει για το μέτωπο στον Κόλπο των Χοίρων

Την 1η του Γενάρη συμπληρώνονται 57 χρόνια από τη νίκη της Κουβανικής Επανάστασης. Τότε, την 1η Γενάρη του 1959, που ο λαϊκός αντάρτικος στρατός της Κούβας μπαίνει θριαμβευτικά στην Αβάνα, μετά από ένα μακρόχρονο αγώνα του λαού της Κούβας ενάντια στη δικτατορία του Φλουχένσιο Μπατίστα που στήριζε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος και θριάμβευσε με την αποφασιστική πάλη του λαού, ανοίγοντας ταυτόχρονα το δρόμο για τη σοσιαλιστική προοπτική του νησιού στην αμερικανική ήπειρο, ένα παράδειγμα που βρήκε αμέσως την αμέριστη στήριξη της Σοβιετικής Ενωσης και των τότε σοσιαλιστικών χωρών.

Η μακρόχρονη προετοιμασία

 

Η τελική φάση της Επανάστασης ξεκίνησε στις 2 Δεκέμβρη του 1956, όταν έπειτα από ένα δραματικό ταξίδι, το μικρό πλοίο «Γκράνμα» που είχε ξεκινήσει από το Μεξικό, έφτασε στην παραλία του Νίκερο, ένα μικρό χωριό στην πλαγιά της Σιέρα Μαέστρα της Κούβας. Από τους 82 αποφασισμένους αγωνιστές που αποβιβάστηκαν στη στεριά, κατάφεραν να σωθούν από τα πυρά του στρατού και της αεροπορίας της δικτατορίας μόνο 12. Ανάμεσά τους οι πρωτοπόροι επαναστάτες, ο ηγέτης τους Φιντέλ Κάστρο, ο αδελφός του Ραούλ, ο Αργεντινός γιατρός Ερνέστο (Τσε) Γκεβάρα, ο Καμίλο Σινφουέγκος, ο Χουάν Αλμέιδα.

Καλή αγωνιστική χρονιά!

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΚΑ 

 ΕΥΧΕΤΑΙ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

 ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΟ 2020

ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Υποδεχόμαστε αισιόδοξα το 2020 στον αγώνα για τις σύγχρονες ανάγκες, για να ανοίξουμε το δρόμο στο σοσιαλιστικό μέλλον

Σε μήνυμά της η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ για το 2020, αναφέρει: 

1. Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εύχεται καλή και αγωνιστική χρονιά στους εργατοϋπαλλήλους, στους ανέργους, στους αυτοαπασχολούμενους, στους φτωχούς αγρότες, στους νέους και τις γυναίκες, στους Έλληνες εργαζόμενους σε άλλες χώρες, στους πρόσφυγες και μετανάστες, που ζουν μόνιμα ή παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας.

Παρά τις δυσκολίες και τον αρνητικό συσχετισμό, υποδεχόμαστε με αισιοδοξία το 2020. Στις σύγχρονες προκλήσεις, απαντήσεις μπορεί να δώσει η καθημερινή δράση, οι εκτιμήσεις και η πρόταση εξουσίας που καταθέτει το ΚΚΕ στον λαό, ώστε αυτή να γίνει υπόθεση της πάλης του.

2. Η χρονιά που φεύγει, μπορεί να συνοδεύτηκε από την κυβερνητική εναλλαγή και την επιστροφή στην καπιταλιστική ανάπτυξη, όμως αυτό δεν οδήγησε, ούτε πρόκειται να οδηγήσει σε πραγματική ανακούφιση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.

Με το λαό στο προσκήνιο

Τα «στοιχήματα» της νέας δεκαετίας και τα «οράματα», οι «ιστορικές προκλήσεις» και τα «εθνικά διακυβεύματα» έχουν την τιμητική τους αυτές τις μέρες, αποχαιρετώντας τη δεκαετία που φεύγει.

Το νήμα που συνδέει τις αναλύσεις των αστικών επιτελείων, περιλαμβάνει, για παράδειγμα, τη διαπίστωση ότι «πάθαμε και μάθαμε» από την καπιταλιστική κρίση και ότι «ο λαός ζούσε πάνω από τις δυνάμεις του». Κάπως έτσι, η «νουθεσία» προς τους εργαζόμενους για τη χρονιά και τη δεκαετία που ανατέλλει, βγαίνει αβίαστα: Οι απαιτήσεις και οι διεκδικήσεις πρέπει να μείνουν στον πάτο του βαρελιού, μαζί και κάθε προσδοκία για ανάκτηση των απωλειών από τα χρόνια της κρίσης.

Περιλαμβάνει επίσης την ...ανακούφιση ότι «επιτέλους ωριμάζει το πολιτικό σύστημα», αφού εξασφαλίζεται η «συναίνεση» όλων των αστικών κομμάτων, «με εξαίρεση το ΚΚΕ», μπροστά στις «εθνικές προκλήσεις», όπως αυτή της «γεωπολιτικής αναβάθμισης» της αστικής τάξης, της μετατροπής της χώρας σε «πυλώνα σταθερότητας» στην περιοχή.

Γιατί δυσαρεστήθηκαν ορισμένοι με τον πρωτοποριακό ξενώνα αστέγων του Δήμου Πατρέων;

Γιατί δυσαρεστήθηκαν ορισμένοι με τον πρωτοποριακό ξενώνα αστέγων του Δήμου Πατρέων;

Πολύς ντόρος έγινε τις τελευταίες ημέρες στην Πάτρα με αφορμή τη λειτουργία Ξενώνα Αστέγων.

Κάποιοι δεν άντεξαν την προβολή που έγινε από αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης και τις θετικές εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν σε όλη τη χώρα γι’ αυτό και έσπευσαν να απαξιώσουν αυτό το εγχείρημα ώστε να σταματήσουν να δίδονται τα εύσημα στη δημοτική αρχή Πελετίδη.

Έτσι, γνωστοί και μη εξαιρετέοι δημοτικοί παράγοντες από την αντιπολίτευση, κομματικά στελέχη (π.χ. από τη Ν.Ε του ΣΥΡΙΖΑ) και δημοσιογράφοι, μετείχαν ποικιλοτρόπως στην κατασυκοφάντηση της δημοτικής αρχής, επειδή δημιούργησε μία εξαιρετική δομή, η οποία αφορά ανθρώπους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα!

Ποια είπαμε είναι τα πλεονεκτήματα της διαχείρισης της Εθνικής Οδού από τον ιδιωτικό τομέα;

31-12-2019

Πού είναι η ιδιωτική αποτελεσματική διαχείριση της εθνικής οδού; Πού πήγαν ρε τα λεφτά της “επένδυσης” που βουτήξατε; Πού πάνε τα εκατομμύρια που μαζεύετε από τα διόδια;

Μάνος Δούκας

 

Μας έλεγαν ότι η ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των εθνικών οδών, θα φέρει εκσυγχρονισμό, υπηρεσίες πιο αποτελεσματικές κλπ. Γιατί -λένε- ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο αποδοτικός και υπεύθυνος από το “τεμπέλικο” και “αναποτελεσματικό” δημόσιο. Όλοι οι “πολύχρωμοι” πρασινομπλερόζ υπουργοί και πρωθυπουργοί. Όλα τα παπαγαλάκια της ΕΕ και του καπιταλισμού.

Αυτοί λοιπόν οι πολύχρωμοι υπουργοί έκαναν δώρο ολόκληρο το εθνικό δίκτυο, σε πέντε λαμόγια που τους βάφτισαν επενδυτές, για να τρώνε τσάμπα το λαϊκό πλούτο και να φορτώνουν τα κάθε είδους βάρη (οικονομικά και ταλαιπωρίας) στην πλάτη του λαού.

Ανεπιθύμητος στην Ελλάδα ο σφαγέας του Παλαιστινιακού λαού

Την πολιτική της ΝΔ, σύσφιξης σχέσεων με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ καταγγέλλει το ΠΑΜΕ σημειώνοντας ότι «πριν προλάβει να μπει ο νέος χρόνος, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάλεσε να κάνει ποδαρικό στην Ελλάδα ο σφαγέας του Παλαιστινιακού λαού, Πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου, που έρχεται στις 2 Γενάρη για την υπογραφή του αγωγού East Med».

Σε ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ αναφέρει:

Συναγερμός!

 

Φωτο αρχειου

Η νέα Συμφωνία για την επέκταση των στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στην Ελλάδα, που η κυβέρνηση της ΝΔ έφερε στη Βουλή σαν τον κλέφτη, παραμονή Χριστουγέννων το βράδυ, πρέπει να σημάνει συναγερμό στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, σε κάθε άνθρωπο που δεν ανέχεται η χώρα να μετατραπεί σε ορμητήριο πολέμων και ο ίδιος και τα παιδιά του σε στόχο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Η εγκληματική αυτή Συμφωνία αποτελεί άλλον ένα βαρύ «κρίκο» στην αλυσίδα της εμπλοκής της χώρας στα σχέδια ΗΠΑ - ΝΑΤΟ στην περιοχή. Η αλυσίδα αυτή όχι μόνο δεν αποτελεί κάποια υποτιθέμενη «άγκυρα σταθερότητας σε μια ασταθή περιοχή», όπως λένε με θράσος η κυβέρνηση της ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, αλλά είναι το βαρίδι που παρασέρνει τη χώρα και το λαό στην άβυσσο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που σαρώνουν την περιοχή.

Τα όσα προβλέπονται άλλωστε στη Συμφωνία μιλάνε από μόνα τους.

ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η ελπίδα βρίσκεται στους αγώνες των λαών!

 

Σε μήνυμά του για τη νέα χρονιά, το ΠΑΜΕ αναφέρει:

«Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο εύχεται στους εργαζόμενους της χώρας μας, Έλληνες και Μετανάστες, αλλά και στους χιλιάδες Έλληνες στην ξενιτιά, ευτυχισμένο και αγωνιστικό το 2020 με υγεία, δύναμη στους αγώνες που έρχονται.

Χαιρετίζουμε τους εργαζόμενους όλων των κλάδων και χώρων δουλειάς που έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τον αγώνα για Συλλογικές Συμβάσεις και αυξήσεις στους μισθούς, για την υπεράσπιση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Όλους όσους κινητοποιήθηκαν ενάντια στις απολύσεις και στην επίθεση της εργοδοσίας, ενάντια στους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις.

Στέλνουμε την ταξική μας αλληλεγγύη στους εργαζόμενους των άλλων χωρών, στα μέλη και τους φίλους της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας που βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα. Από το μακρινό Σαντιάγο της Χιλής, στη γειτονική μας Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας. Από την Ινδία μέχρι τη Γαλλία και σε κάθε μεριά του πλανήτη που οι εργαζόμενοι υψώνουν τις φωνές τους ενάντια στην εξαθλίωση και την εκμετάλλευση. Η σκέψη μας βρίσκεται πάντα στους λαούς της Παλαιστίνης, της Συρίας, κ.α. που υποφέρουν καθημερινά από τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα και υποσχόμαστε ότι θα είμαστε σταθερά στο πλευρό τους.