Martin Niemöller: «Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές, δε μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής»

 

14-01-2018

 

Το τσιτάτο πασίγνωστο, ο εμπνευστής του λιγότερο, καθώς λόγω μιας επίμονης ιστορικής παρεξήγησης η ρήση εδώ στην Ελλάδα συχνά αποδίδεται στο Μπρεχτ. Κι όμως, ο πάστορας Martin Niemöller ανήκει στις πιο φωτεινές μορφές της γερμανικής αντίστασης στο ναζισμό, ο οποίος και μετά τον πόλεμο είχε πλούσια δράση, ιδίως στο φιλειρηνικό κίνημα. 

Κατιούσα

 

Το τσιτάτο πασίγνωστο, ο εμπνευστής του λιγότερο,  καθώς λόγω μιας επίμονης ιστορικής παρεξήγησης η ρήση εδώ στην Ελλάδα συχνά αποδίδεται στο Μπρεχτ. Κι όμως, ο πάστορας Martin Niemöller (Μάρτιν Νιμέλερ) ανήκει στις πιο φωτεινές μορφές της γερμανικής αντίστασης στο ναζισμό, ο οποίος και μετά τον πόλεμο είχε πλούσια δράση, ιδίως στο φιλειρηνικό κίνημα. 

Γιος πάστορα ο ίδιος, γεννήθηκε στις 14 Γενάρη 1892 στο Λίπσταντ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Αποφοίτησε από το Ευαγγελικό Γυμνάσιο του Βούπερταλ το 1910 και στη συνέχεια ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στο αυτοκρατορικό ναυτικό, μάλιστα υπηρέτησε ως αξιωματικός σε διάφορες θέσεις στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Για τις υπηρεσίες του βραβεύτηκε με τον Σιδηρούν Σταυρό Πρώτης Τάξεως.

Ξεδιάντροποι

Επιχειρηματολογώντας στη Βουλή για την αντιαπεργιακή διάταξη που φέρνει η κυβέρνηση, ο υπουργός Οικονομικών είπε: «Προσπαθήσαμε να αποφύγουμε και αυτήν τη διάταξη. Μπορώ να σας πω ότι είχαμε και την υποστήριξη των ευρωπαϊκών θεσμών και της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, που είχε αποφανθεί ότι δεν χρειάζεται μια τέτοια διάταξη, διότι αφενός είναι ήδη αυστηρή η υφιστάμενη νομοθεσία και, αφετέρου, πολλές αποφάσεις κήρυξης απεργίας κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές». Με άλλα λόγια, το επιχείρημα της κυβέρνησης για τη χρησιμότητα ή όχι της διάταξης που φέρνει ενάντια στην απεργία, είναι ότι το ισχύον καθεστώς επαρκεί για να ακυρώνεται στην πράξη η δυνατότητα των συνδικαλιστικών οργανώσεων (και των επιχειρησιακών σωματείων) να αποφασίζουν απεργία! Λένε, δηλαδή, ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις έκαναν με επάρκεια τη βρώμικη δουλειά για το κεφάλαιο και στο βαθμό που η σημερινή κυβέρνηση διατηρεί στο ακέραιο την ίδια αντιαπεργιακή νομοθεσία, δεν υπήρχε κανένας λόγος «να πιει το πικρό ποτήρι» μιας ακόμα αντεργατικής διάταξης, με τέτοιον εμβληματικό χαρακτήρα. Κατά τ' άλλα, ο καημός τους είναι «να δούμε πώς θα ενεργοποιηθούν οι εργαζόμενοι να συμμετέχουν στα συνδικάτα, να είναι περισσότερο διεκδικητικοί, να έχουν συμμετοχή για να ξεπεράσουν αυτό το εμπόδιο», όπως έλεγε ο Τσακαλώτος στη Βουλή. Δεν είναι προκλητικοί και ξεδιάντροποι μόνο σε αυτά που νομοθετούν για το κεφάλαιο, αλλά και στον τρόπο που πάνε να τα δικαιολογήσουν και να τα σερβίρουν στο λαό. Σπέρνουν ανέμους και θα θερίσουν θύελλες...

Η ελπίδα, ο κλέφτης και η κλεπταποδόχος

Η πιο δυνατή ελπίδα, δεν έχει πει τον τελευταίο λόγο.

Ίσως, η λέξη ελπίδα να είναι η πιο βεβαρημένη λέξη στη συνείδηση του λαού τα δύο τελευταία χρόνια και βεβαία όχι αδίκως.

Τι σηματοδοτεί λοιπόν, αυτή η λέξη - έννοια, που τόσο πολύ ακούγεται και κλίνεται σε όλες τις κλίσεις από όσους κυβέρνησαν τόσα χρόνια;

Αν μη τι άλλο, δεν υπάρχει κόμμα της αστικής τάξης, στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση που να μην χάιδεψε τα αυτιά του λαού προσφέροντάς του ελπίδα.

Αναρωτιέμαι: Αλήθεια, πόσες ελπίδες έσπειραν τα κόμματα αυτά και πόσες θύελλες ήρθαν και θέρισαν το λαό;

Η ελπίδα είναι συνάρτηση του χρόνου, και αυτός ο χρόνος, περνά και φεύγει χωρίς να μας ρωτά.

«Γεράσαμε και άσπρισαν τα μαλλιά μας και προκοπή δεν κάναμε…», λένε οι γέροντες.

Στα νιάτα τους, ήλπιζαν για μια καλύτερη ζωή.

Κοινοβουλευτικός βανδαλισμός

Στην περίοδο των εκπτώσεων, της ομογενοποιημένης σε παγκόσμια κλίμακα αστικής δημοκρατίας, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το τερμάτισε! Στην πίστα του κοινοβουλευτισμού κατέβασε την ιδιότητα του βουλευτή, που συχνά αποκαλείται και «αξίωμα», σε επίπεδο ξεφτίλας και σε τιμή μερικών λεπτών συνοπτικής διαδικασίας, χειρότερης απ' αυτήν που επεφύλασσαν οι ιεροεξεταστές στους αιρετικούς και τις μάγισσες, που αμφισβητούσαν το αλάθητο του Πάπα.

Αν θέλουμε να μιλήσουμε για το βανδαλισμό της κοινοβουλευτικής διαδικασίας δεν χρειάζεται παρά η παράθεση των αριθμών και το σήκωμα του φερετζέ του επείγοντος, που αφήνει να φανεί το ασχημότερο πρόσωπο της σύγχρονης δημοκρατικής (;) εξουσίας. 1.500 σελίδες, 399 άρθρα, άπειρες δολοφονικές για τους εργαζόμενους λέξεις, φράσεις και σημεία στίξης που πρέπει να μελετηθούν σε μερικές ώρες, να τοποθετηθούν οι βουλευτές σε τρία - τέσσερα λεπτά κι όλο αυτό να αποκαλείται πολυνομοσχέδιο προαπαιτούμενων, εργαλείου μιας ΣΥΡΙΖΑΝΕΛικης τάξης πραγμάτων, που θα ζήλευε αυτή καθ' αυτή η νέα τάξη πραγμάτων, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ αποτασσόταν μετά βδελυγμίας.

ΕΠΟΝ: «Για μια ζωή ελεύθερη κι ωραία»

 

ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ

Στις 13 Γενάρη του 1946 άρχισε στην Αθήνα το 1ο Συνέδριο της ΕΠΟΝ. Πήραν μέρος εκατοντάδες αντιπρόσωποι από όλες τις γωνιές της Ελλάδας, που εκπροσωπούσαν 600 χιλιάδες ΕΠΟΝίτες, ΕΠΟΝίτισσες και αετόπουλα, ανταρτοεπονίτες του βουνού, επονοελασίτες της πόλης, παλιοί και καινούριοι αγωνιστές, εκλεγμένοι δημοκρατικά από τις συνελεύσεις και συνδιασκέψεις των οργανώσεών τους παίρνουν μέρος στο Συνέδριο και διατρανώνουν τη θέλησή τους να αγωνιστούν κατά της τρομοκρατίας, για τη διαφύλαξη της ενότητας της νέας γενιάς και τη δημοκρατία.

Φωτογραφία από την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου.

Φληναφήματα, αερολογίες και θεωρητικοφανείς αρλούμπες!

Αλέκα Παπαρήγα προς τη ΝΔ: «Δεν χρειάζεται να ταυτίζετε την κομμουνιστική ιδεολογία με τα φληναφήματα, τις αερολογίες, και τις θεωρητικοφανείς αρλούμπες του ΣΥΡΙΖΑ, που τάχα πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία»

Τον κοινό στόχο κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ, παρά τις διαφωνίες που εκφράζουν, να πείσουν τους εργαζόμενους να υιοθετήσουν ως «εθνικούς στόχους», τους στόχους των καπιταλιστών κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής η Αλέκα Παπαρήγα μέλος της ΚΕ και βουλευτής του ΚΚΕ μιλώντας στην Ολομέλεια επί του πολυνομοσχεδίου.

«Η σύγκρουση που εμφανίζεται από τις δύο φαινομενικά αντίθετες θέσεις των δύο κομμάτων είναι μία σύγκρουση που στηρίζει το σάπιο σύστημα, το οποίο την χρειάζεται απολύτως»,

σημείωσε χαρακτηριστικά η Αλέκα Παπαρήγα.

Το «κατά» που προβάλλεται κατά κόρον ότι θα ψηφίσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης «κρύβει από πίσω τον ομφάλιο λώρο ανάμεσα στα κόμματα μεταξύ τους και στην κυβέρνηση».

ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ Από χέρι σε χέρι η σκυτάλη των αντεργατικών ανατροπών

Οταν το ΠΑΣΟΚ έφερνε την «ευελιξία» και τη «σύνδεση των μισθών με την παραγωγικότητα», 30 χρόνια πριν

Από εργατική κινητοποίηση στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1986

Καθώς η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ψηφίσει ένα ακόμα αντεργατικό - αντιλαϊκό νομοσχέδιο, αξίζει να γυρίσουμε λίγο πίσω και να θυμηθούμε ορισμένους σταθμούς από την πορεία που ακολούθησαν και στη χώρα μας οι αντεργατικές ανατροπές, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και με αποτέλεσμα τη σημερινή ζούγκλα στην αγορά εργασίας.Η αναδρομή αυτή είναι μια απάντηση και στον ΣΥΡΙΖΑ, που ισχυρίζεται λίγο - πολύ ότι το κοντέρ της αντιλαϊκής πολιτικής και ιδιαίτερα των ανατροπών στις εργασιακές σχέσεις άρχισε να μετράει από τα μνημόνια κι ύστερα.

Το επιχείρημα αυτό, πέρα από το ότι αθωώνει τη διαχρονική στρατηγική του κεφαλαίου και συνολικά τον καπιταλισμό που σάπισε, του είναι χρήσιμο στον ανταγωνισμό με τα άλλα αστικά κόμματα και κυρίως με τη ΝΔ: Από τη μια, τον αθωώνει για την κατάσταση που παρέλαβε το 2015, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση και, από την άλλη, συνδράμει την καλλιέργεια προσδοκιών στο λαό ότι το τέλος των μνημονίων θα σημάνει τη σταθεροποίηση τουλάχιστον των απωλειών στα σημερινά επίπεδα, αν όχι την αρχή μιας πορείας ανάκτησης μισθών και δικαιωμάτων.

Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι τελείως διαφορετική. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρέλαβε από τους προηγούμενους ένα αρραγές αντεργατικό πλαίσιο, διαμορφωμένο από νόμους που ψηφίστηκαν τα τελευταία χρόνια και με ιδιαίτερη ένταση μετά τη δεκαετία του 1990. Το πλαίσιο αυτό ενισχύθηκε από τις οδηγίες και τις κατευθύνσεις της ΕΕ του κεφαλαίου, θωρακίστηκε παραπέρα την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης και πάνω εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ προσθέτει σήμερα νέα μέτρα. Ας δούμε μια σύντομη αναδρομή ξεκινώντας από το (όχι και τόσο μακρινό) 1986.

ΑΧτσιολι υπουργος εργοδοσίας

Ο Πλάτωνας ψωνίζει στο Mall

 Ο Πλάτωνας ψωνίζει στο Mall – της Δήμητρας Μυρίλλα

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΡΙΛΛΑ

«Προαπαιτόμενο» δεν είναι είναι, αλλά είναι οπωσδήποτε «απαιτούμενο»… Η υπογραφή από τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γ. Σταθάκη, του Προεδρικού Διατάγματος που ανοίγει το δρόμο για την κατασκευή του Mall (21 όροφοι σε 22.000 τμ) δίπλα ακριβώς στον αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας Πλάτωνος, στο οικόπεδο του πρώην εργοστασίου «Μουζάκη», από την εταιρεία “Artume”, ευρωπαϊκός βραχίονας της πολυεθνικής BlackRock, δεν υπαγορεύτηκε από καμία τρόϊκα ως προαπαιτούμενο εν όψει καμίας αξιολόγησης. Η πηγή όμως της υπαγόρευσης ή ακόμα ακριβέστερα της απαίτησης είναι ακριβώς η ίδια με την πηγή από την οποία υπαγορεύονται τα «προαπαιτούμενα». 
Δηλαδή οι ορέξεις επιχειρηματικών και κερδοσκοπικών συμφερόντων και η καταβαράθρωση κάθε έννοιας κοινωνικού αγαθού μέσω της συστηματικής εμπορευματοποίησής του.

Ισως να φαντάζει περιττό, ωστόσο είναι χρήσιμο να επισημανθεί ότι και σε αυτή την περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ προ της ανάληψης της Κυβέρνησης πλειοδοτούσε στην επιχειρηματολογία κατά της συγκεκριμένης επένδυσης. Αλλά αυτό δεν αποτελεί πλέον έκπληξη…

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Το δικαίωμα της απεργίας είναι αδιαπραγμάτευτο (VIDEO - ΦΩΤΟ)

Στη Θεσσαλονίκη από το πρωί δόθηκε με επιτυχία η μάχη της απεργίας σε μια σειρά χώρους δουλειάς, όπως τα εργοτάξια του Μετρό που νέκρωσαν, ενώ εξορμήσεις πραγματοποιήθηκαν σε επιχειρήσεις τροφίμων, ποτών και χάρτου στη Σίνδο, αλλά και σε εμπορικά καταστήματα στο κέντρο της πόλης.

Χιλιάδες εργαζόμενοι, παρά τη βροχή, έδωσαν μαχητικά το παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση που έγινε στο Αγαλμα Βενιζέλου και στην πορεία που ακολούθησε στους δρόμους της πόλης.

Ανήλικοι στις ισραηλινές φυλακές. Το σκληρότερο πρόσωπο ενός απάνθρωπου καθεστώτος

 

12-01-2018

 

Το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα στον κόσμο όπου ανήλικοι δικάζονται αυτομάτως σε στρατοδικεία, στερούμενοι του βασικού δικαιώματος μιας δίκαιης δίκης. Μόνο από το 2000 κι εξής πάνω από 8000 Παλαιστίνοι ανήλικοι έχουν συλληφθεί και δικαστεί, εν μέσω κατηγοριών συστηματικής κακοποίησης έως και βασανισμού πολλών εξ αυτών. Οι κατηγορίες που συνήθως έχουν να αντιμετωπίσουν είναι η ρίψη πετρών, που επισείει μέγιστη ποινή μεταξύ 10 και 20 ετών

Κατιούσα

 

H υπόθεση της 16χρονης Αχέντ Ταμίμι, που καταδικάστηκε για το χαστούκι σε Ισραηλινό στρατιώτη, ξαναφέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της κράτησης και φυλάκισης παιδιών από το κράτος του Ισραήλ. Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Νοεμβρίου του 2018, 313 Παλαιστίνοι ανήλικοι κρατούνται σε ισραηλινές φυλακές ως κρατούμενοι για λόγους ασφαλείας και φυλακισμένοι, περιλαμβανομένων δύο διοικητικών κρατουμένων, ενώ 9 ακόμα ανήλικοι κρατούνται στο Ισραηλινό Σύστημα Φυλακών λόγω “παράνομης διαμονής” στο Ισραήλ. H αντιμετώπιση, τόσο των κρατουμένων, όσο και τον φυλακισμένων είναι κοινή από το Ισραηλινό κράτος, για το οποίο αμφότεροι θεωρούνται εγκληματίες.  Ένας μικρός αριθμός ανηλίκων κρατείται σε δομές του ισραηλινού στρατού για σύντομα χρονικά διαστήματα. 

Είναι γνωστός

Ηταν 23 Ιούνη του 2010, όταν στο πλαίσιο πανελλαδικής απεργίας, οι απεργοί ναυτεργάτες δέχθηκαν μια απίστευτη ομοβροντία λάσπης από εφοπλιστές και ΜΜΕ, που παρακινούσαν σε κρατική καταστολή και ενεργοποίηση του «κοινωνικού αυτοματισμού» στο λιμάνι του Πειραιά. Εκείνες τις μέρες, στέλεχος τότε της ΔΗΜΑΡ και σήμερα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ χαρακτήριζε την απεργία των ναυτεργατών «ολοκληρωτισμό» και έγραφε, σαν παπαγαλάκι των εφοπλιστών: «Ολα αυτά τα απολύτως ολοκληρωτικά φαινόμενα (σ.σ. η απεργία των ναυτεργατών) πρέπει να καταγγελθούν, να στηλιτευτούν και να απομονωθούν από την κοινωνία...». Σημείωνε επίσης ότι ο «συνδικαλισμός του ΠΑΜΕ θυμίζει φασιστική τρομοκρατία» (!) και ότι το ΠΑΜΕ περιφρονεί τη «δημοκρατική νομιμότητα»... Τα χρόνια πέρασαν και ο συγκεκριμένος, αφού του αναγνωρίστηκαν τα απεργοσπαστικά του «ένσημα», σήμερα είναι γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, δηλαδή του υπουργείου που εισηγείται το ξήλωμα του απεργιακού δικαιώματος. Ο λόγος για τον Αν. Νεφελούδη, που από τις καταγγελίες ενάντια στην απεργία πέρασε με την κυβέρνηση στην πράξη της «νομικής αντιμετώπισης», αποδεικνύοντας και αυτός ότι στον ΣΥΡΙΖΑ έχει ανατεθεί από το κεφάλαιο η πιο βρώμικη αποστολή. Αυτό το κυβερνητικό στέλεχος προχτές έκανε ένα ακόμα βήμα, με απειλές ενάντια στο ΠΑΜΕ, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τις εργατικές κινητοποιήσεις «πολιτική αλητεία». Αν κάτι επιβεβαιώνεται περίτρανα, είναι ότι ο κατήφορος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πάτο...

Μοιράζονται «κοινά οράματα» με τον ΣΕΒ

Με φουσκωμένα τα πανιά από τον νέο αντεργατικό αέρα που «φύσηξε» με το αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης, ο ΣΕΒ, σε απόλυτο συγχρονισμό με την κυβερνητική πολιτική, έστειλε προχτές επιστολή προς τους «κοινωνικούς εταίρους» (ΓΣΕΕ, υπόλοιπες εργοδοτικές οργανώσεις), όπου οριοθετεί το πλαίσιο και τις αξιώσεις του για τη λεγόμενη «μεταμνημονιακή εποχή». Στην πραγματικότητα, ο ΣΕΒ διατυπώνει παλιές και νέες απαιτήσεις σε βάρος της εργατικής τάξης, τις οποίες μάλιστα βιάζεται να κατοχυρώσει μέσα από τον περίφημο «κοινωνικό διάλογο». Ειδικότερα, στην επιστολή του ο ΣΕΒ επιδιώκει να μετατρέψει την τυπική έναρξη της «διαπραγμάτευσης» για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) του 2018, σε όχημα θωράκισης και επέκτασης των αντεργατικών ρυθμίσεων που ισχύουν σήμερα συνολικά για τους μισθούς, τις Συλλογικές Συμβάσεις, την ασφάλιση, τη λειτουργία της διαιτησίας (ΟΜΕΔ). Θυμίζουμε ότι στην τωρινή τους μορφή, οι διαπραγματεύσεις για την ΕΓΣΣΕ δεν έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα για τους εργαζόμενους, μιας και ο κατώτερος μισθός διέπεται από τις γνωστές διατάξεις της ΠΥΣ του 2012, που απαγορεύει οποιαδήποτε επανεξέτασή του από εργοδότες και συνδικάτα. Την άθλια αυτή ρύθμιση, που ψήφισε η προηγούμενη κυβερνητική πλειοψηφία, διατηρεί ανέγγιχτη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κουνώντας μάλιστα προκλητικά το δάκτυλο στους εργαζόμενους, που διεκδικούν την κατάργησή της, επαναφορά με νόμο του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ, επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, κατάργηση του υποκατώτερου μισθού κ.ά.

Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί: «Φροντίζουμε για την ψυχική σας υγεία»!

Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί: «Φροντίζουμε για την ψυχική σας υγεία»! – του Νίκου Μπογιόπουλου

 

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

  

 Η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος.

   Μόνο που στη δική τους περίπτωση ο πάτος του κατήφορου δεν έχει πάτο.Εκεί που λες «το τερμάτισαν» αυτοί σκάβουν. Και το πάνε ακόμα παρακάτω.

   Εξηγούμαστε:

   Ενώ στη Βουλή έφτανε το πολυνομοσχέδιο – επιστέγασμα της σωτήριας 3^ης αξιολογήσεως, οι αρμόδιοι του υπουργείου Δικαιοσύνης άρχισαν να διακινούν την «επιχειρηματολογία» τους όσον αφορά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και την «αναγκαιότητάς τους».

   Πηγές, λοιπόν, του υπουργείου έδωσαν ένα δισέλιδο non paper όπου ομνύουν υπέρ της καθολικότητας των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Ευτυχώς συνάδελφοι σε διάφορα ΜΜΕ μετέφεραν ως όφειλαν το περιεχόμενό του (πχ http://www.athina984.gr/2018/01/09/fysiki-plistiriasmi-telos-mono-ilektroniki-meta-tin-psifisi-tou-polynomoschediou/) και έτσι οι κυβερνητικοί παράγοντες – που φρόντισαν το συγκεκριμένο δελτίο να μην εμφανίζεται στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Δικαιοσύνης – δεν μπορούν να πιπιλίζουν τα προσφιλή τους περί «fake news».

Αμνησίες...

Φωτογραφία που δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη» στις 19 Μάρτη του 1983 με το σώμα του άτυχου ναυτεργάτη στο διάδρομο του υπουργείου Ναυτιλίας

Ούτε η πρώτη είναι ούτε ασφαλώς θα είναι και η τελευταία φορά που εργάτες μπαίνουν σ' ένα υπουργείο και διαμαρτύρονται έντονα για την αντεργατική πολιτική μιας κυβέρνησης. Το παράξενο θα ήταν να μη συμβαίνει αυτό. Και ασφαλώς, είναι άλλο πράγμα να εκτιμάς ότι χρειάζεται μαζική οργανωμένη πολιτική πάλη για να ανατραπεί πράγματι η πολιτική του κεφαλαίου κι άλλο πράγμα να ζητάς να υπάρχει άκρα του τάφου σιωπή, επειδή μια μεγάλη μερίδα εργαζομένων έδωσε ψήφο σ' αυτήν ή την άλλη αντεργατική κυβέρνηση. Ας αφήσουν, λοιπόν, τα σάπια τα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης που βγήκαν χτες να δηλώνουν πονηρά πονηρά ότι οι δυναμικές παρεμβάσεις των εργατών δεν ταιριάζουν δήθεν στην πολιτική του ΚΚΕ. `Η, ότι παρεμβάσεις σαν κι αυτή στο γραφείο της υπουργού Εργασίας δεν συνέβησαν στα γραφεία υπουργών προηγούμενων κυβερνήσεων.