Περίσσευμα...και έλλειμμα

 

Πρωτογενές πλεόνασμα 5,7 δισ. ευρώ στο επτάμηνο ανακοίνωσε πανηγυρικά η κυβέρνηση, κομπάζοντας ότι η οικονομία «πάει καλά». Για ποιον; Μήπως ...περισσεύουν γιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία; Εκπαιδευτικοί στα σχολεία; Εισόδημα στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους; Υποδομές προστασίας από πυρκαγιές και πλημμύρες; Τα δισ. του πλεονάσματος είναι η άλλη όψη της συντριβής των λαϊκών αναγκών από την πολιτική του κέρδους, την ώρα που η κρατική φοροληστεία μάζεψε 42,5 δισ. ευρώ σε φόρους στο επτάμηνο από τα λαϊκά κυρίως στρώματα. Για νοσοκομεία, σχολεία, μισθούς και συντάξεις επιστρατεύονται οι «αντοχές της οικονομίας» και οι «κόφτες» της ΕΕ, αλλά η κυβέρνηση βρίσκει 13 δισ. ευρώ «περίσσευμα» για πρόωρη αποπληρωμή του χρέους και το διαφημίζει ως πιστοποιητικό «αξιοπιστίας» προς αγορές και δανειστές!

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι πόσα ψίχουλα θα «επιστρέψουν» από αυτά που έχει πληρώσει και ξαναπληρώσει ο λαός με φόρους και ένταση της εκμετάλλευσης. Είναι η ίδια η πολιτική που γεννά τα ματωμένα πλεονάσματα, τα οποία όλα τα κόμματα αναγνωρίζουν και περιλαμβάνονται στο κοινό αντιλαϊκό πρόγραμμά τους: Φοροληστεία και περικοπές για τον λαό, κρατικό χρήμα και φοροαπαλλαγές για τους ομίλους στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, απαρέγκλιτη εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους για να έχει «πρόσωπο» η χώρα στις «αγορές». Αυτήν την πολιτική, τους στόχους και τους κόφτες της ΕΕ υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις. Οσο αυξάνει το πλεόνασμα για το κεφάλαιο, τόσο μεγαλώνει το έλλειμμα για τον λαό, ακόμα και σε στοιχειώδεις ανάγκες του. Γι' αυτό δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κερδίσει ο λαός, εκτός από τη σύγκρουση για να χάσει το κεφάλαιο.

Μύθοι που καταρρέουν

 

Για άλλη μια φορά, οι εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά και στα μέτωπα του πολέμου γκρεμίζουν με πάταγο τους μύθους που οικοδομούν για δεκαετίες όλα τα αστικά κόμματα και οι κυβερνήσεις.

Μύθος πρώτος, ότι οι συμμαχίες της αστικής τάξης διασφαλίζουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας και τη θωρακίζουν από αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις της ΝΑΤΟικής «συμμάχου» Τουρκίας.

Το πρόσφατο ΝΑΤΟικό χρίσμα «αναβάθμισης» της τουρκικής αστικής τάξης στην περιοχή, η δρομολόγηση της παράδοσης των F-35 από τις ΗΠΑ στην Τουρκία, όπως και τα συγχαρητήρια για τη λεγόμενη «Συμφωνία της Μέκκας», η ίδια η συμφωνία στην οποία είναι ενταγμένη η Σαουδική Αραβία, με την οποία η ελληνική αστική τάξη διατηρεί «στρατηγική σχέση» και έχει στείλει Patriot να προστατεύουν τα διυλιστήριά της, κάνουν τον μύθο φύλλο και φτερό.

Η διαθεσιμότητα της Γαλλίας για αποστολή σύγχρονων αντιαεροπορικών συστημάτων στην Τουρκία, η συνεργασία μιας σειράς κρατών - μελών και της ίδιας της ΕΕ στο πλαίσιο του «ReArm» για τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης, δείχνουν ότι εκείνο που καθορίζει τις συμμαχίες είναι τα συμφέροντα του κεφαλαίου, η μάχη για τη μοιρασιά κερδών και αγορών, στο φόντο της μεγάλης σύγκρουσης για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.